2 Samuel 15

guz (GUZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Magega y’ayio Abisalomu akenyorera egaari, ne chibarasi, na abanto emerongo etano barabe bakominyoka bosio bwaye.
1 Depois disso Absalão adquiriu para si um carro, cavalos e cinqüenta homens para escoltaram-no.
2 Ase kera rituko Abisalomu nigo anarete koimoka mambia chuni, otenena enchera ensemo ase egeita ki’omochie. Na ekero omonto onde bwensi are gocha ore ne ring’ana akoira ase omorwoti agaamberwe, Abisalomu omorangeria gocha ase are, omoboria, “Aye mochie ki kwarwa?” Ekero omonto oyio amoiraneirie nase gesaku ki ki’Abaisraeli arwa,
2 Colocava-se desde cedo à beira do caminho, junto à grande porta, e interpelava todos os que vinham procurar o rei para um julgamento, dizendo: De que cidade és tu? O outro respondia: Teu servo é de tal tribo de Israel.
3 Abisalomu omoteebia, “Rora, amang’ana ao namaya, naende amaronge, korende monto onde tari aa omorwoti abeegete orakoigwere.”
3 Vê, dizia-lhe Absalão; a tua causa é boa e justa; mas não há ninguém para te ouvir da parte do rei.
4 Naende Abisalomu obora, “Onye ’nabeekwa imbe omogambi ase ense eye, kera omonto ore ne ring’ana gose ekiina gete anga naacha ase ’nde, nainche anga ’namokoonya na komonyooorera oboronge.”
4 E Absalão ajuntava: Oh, quem me dera ser juiz desta terra! Todo o que tivesse um litígio ou uma questão e viesse ter comigo, eu lhe faria justiça.
5 Omonto arenge goika ase are na gotung’ama ase okoorokia amasikani, Abisalomu nigo arenge korambora okoboko kwaye obwata omonto oyio na komonyunyunta.
5 E se alguém se aproximava para se prostrar diante dele, estendia a mão, detinha-o e beijava-o.
6 Naboigo Abisalomu akorerete Abaisraeli bonsi abwo bareenge gocha ase omorwoti ase okogaamberwa ebiina biabo. Ase enchera eyio Abisalomu akang’usa Abaisraeli bonsi bakamwancha.
6 Assim fazia Absalão com todos os israelitas que vinham procurar o rei para qualquer julgamento. E desse modo conquistou os corações dos israelitas.
7 Ekaba magega y’emiaka ene koyaerire, Abisalomu agateebia omorwoti, “Koranche ong’e ribaga ’ngeende Heburoni goikerania eira y’ane narierete Omonene.
7 Quatro anos se passaram. Absalão disse ao rei: Deixa-me ir a Hebron para cumprir ali uma promessa que fiz ao Senhor.
8 Inaki inche, omosomba oo, ekero nareenge imenyete Gesuri ya Siiria, nigo narierete Omonene eira ng’a karang’iranie Yerusalemu, erio nimbe ’nkomokorera agwo Heburoni.”
8 Quando o teu servo estava em Gessur, fez este voto: se Senhor me reconduzir a Jerusalém, irei prestar-lhe culto em Hebron.
9 Omorwoti akamoteebia, “Geenda nomorembe.” Ase igo Abisalomu akaimoka, akageenda Heburoni.
9 Vai em paz, disse-lhe o rei. E ele foi para Hebron.
10 Korende Abisalomu agatoma abanto bobisi ase ebisaku bionsi bi’Abaisraeli babiteebie, “Ekero moraigwe eriogi ri’egetuureri, erio moake eriogi moteebe: Bono Abisalomu obeire omorwoti o Heburoni!”
10 Absalão enviou emissários secretos a todas as tribos de Israel, com esta mensagem: Quando ouvirdes o som da trombeta, dizei: Absalão é rei em Hebron!
11 Abanto amagana abere korwa Yerusalemu bakageenda amo n’Abisalomu. Abwo bachiigetwe koba abageni, bakageenda batari na komocha, ekiagera tibamanyete amang’ana agochia gokorwa.
11 Ora, tinham partido de Jerusalém com Absalão duzentos homens, convidados por ele, que o seguiam com simplicidade de coração, sem nada suspeitar.
12 Ekero Abisalomu areenge korua ebing’wanso, agatoma abanto korangeria Ahitofali, omoseemia bw’omorwoti Daudi, korwa ase omochie o Gilo. Obobe bwabo bw’okoba mamincha ya Daudi bokabucha, bokaba ne chinguru, na abanto abwo bakabwatana n’Abisalomu bakamentekana, bakaba abange.
12 Enquanto oferecia os sacrifícios, Absalão mandou chamar também Aquitofel, gilonita, conselheiro de Davi, à sua cidade de Gilo. E assim a conjuração se fortificava e se tornava cada vez mais numerosa em torno de Absalão.
13 Abanto bakairera Daudi amang’ana, bakamoteebia, “Abaisraeli babwatanire n’Abisalomu bamoigwereire.”
13 Vieram então anunciar a Davi: Os israelitas aderem a Absalão!
14 Erio Daudi agateebia abasomba baye bonsi, abwo barenge nere agwo Yerusalemu, “Imoka totame, onye torigetie gwetooria korwa ase Abisalomu. Ayerera bwango, Abisalomu tabaisa gocha gotoumokera na gotorentera amabe, gose aite abanto b’omochie n’omoro.”
14 Davi disse então a todos os que estavam com ele em Jerusalém: Vamos, fujamos, porque não podemos de outro modo escapar a Absalão! Apressai-vos e parti, não suceda que ele nos surpreenda de repente, e nos inflija a ruína, passando a cidade ao fio da espada.
15 Abasomba b’omorwoti bakamoteebia, “Aye omorwoti Omonene oito, intwe abasomba bao nigo twebegete ang’e gokora rinde rionsi oratoteebie.”
15 Os servos do rei disseram-lhe: Faça-se como ordenar o rei, meu senhor; somos teus servos.
16 Ase igo omorwoti akageenda, na abanto bonsi b’omochie oye bakamotunyana. Omorwoti agatiga abakungu baye ba sere‐sere ikomi bakorenda enyomba yaye.
16 O rei partiu a pé com toda a sua família, mas deixou dez concubinas para guardar o palácio.
17 Omorwoti akageenderera gotama, na abanto bonsi bakamotunyana korwa magega; bakaratenena ake ase enyomba yarenge ensinyo.
17 O rei saiu, pois, a pé com todos os seus servos, e se detiveram na última casa.
18 Abasomba baye bonsi bagaetera ensemo, bakamoetania, amo n’Abakereti bonsi, na Abapeleti bonsi, na Abagiti amagana atano na rimo, abwo bamobwatetie korwa Gati; bonsi bagaetania omorwoti.
18 Todo o seu exército desfilava ao seu lado; os cereteus, os feleteus e todos os geteus, em número de seiscentos homens que o tinham seguido desde Get, todos marchavam diante do rei.
19 Omorwoti akaboria Itai Omogiti, “Nase ki naye okogeenda amo naintwe? Irana obeere nomorwoti oyio omoyia; aye nomomenyi ore, naende nigo gwaserigwa korwa seino.
19 O rei disse a Etai, o geteu: Por que vens também tu conosco? Volta e fica com o {novo} rei, pois és um estrangeiro, e mesmo um exilado de tua terra.
20 Niigoro gwacha aa. Nase ki ’ndagotige ontunyane na kona‐koong’anya amo nainche, nainche timanyeti nonya nase ’ngochia? Irana amo n’abamino, n’Omonene akoorokerie obwanchani bwaye botari koera na obwegenwa bwaye.”
20 Chegaste ontem, e hoje vou fazer que andes errante conosco, não sabendo eu mesmo aonde vou? Volta. Toma os teus contigo, e que o Senhor seja misericordioso e fiel para contigo.
21 Korende Itai akamoiraneria, “Ekeene, buna Omonene are moyo, na buna aye omorwoti, omonene one, ore moyo, aande onsi ase ogochia, onye nase ogokwa, gose ase okoba moyo, agwo nao nainche, omosomba oo, ndaabe.”
21 Mas Etai respondeu ao rei: Pela vida do Senhor, e pela vida do rei, meu senhor! Onde estiver o meu senhor e rei, ali estará também o teu servo, tanto para a morte como para a vida.
22 Erio Daudi agateebia Itai, “Gaki eta, ogeende bosio.” Itai Omogiti agaeta gochia bosio amo n’abanto baye bonsi, na abana abake bonsi, abareenge amo nere.
22 Está bem, disse Davi, passa. E Etai, o geteu, desfilou com todos os seus homens e com toda a sua comitiva.
23 Abanto b’ense eria bakarera namariogi amanene ekero abanto bonsi baare goeta, na omorwoti akaamboka akarooche ga Kidironi; abanto bonsi bakaamboka bakageenda ase enchera y’erooro.
23 E estando o rei junto do Cedron, enquanto desfilava o povo diante dele, tomando o caminho da oliveira do deserto, toda a terra chorava em alta voz.
24 Zadoki nao areenge na Abalawi bonsi. Barabwo babogoretie Esanduki ya Nyasae ere ne chibao chiriikire okobwatana kw’ogotianania. Abiatari nere agaachao. Ababogoretie Esanduki eria bakayetoora inse goika abanto bonsi bakaba baruure ase omochie.
24 Veio também Sadoc com todos os seus levitas, trazendo a arca da aliança de Deus. Depuseram-na, enquanto Abiatar subia, e até que tivesse passado todo o povo que tinha saído da cidade.
25 Erio omorwoti agateebia Zadoki, “Bogoria Esanduki ya Nyasae, oyeiranie ase omochie ime. Onye ’nkonyora ogwancherwa ase Omonene, ere nang’iranie, ayenyorokie naende amo n’Obomenyo bwaye omonyene.
25 Disse então o rei a Sadoc: Reconduz a arca de Deus à cidade. Se eu achar graça aos olhos do Senhor, ele me reconduzirá e me fará revê-la, bem como o lugar de sua habitação.
26 Korende karanteebie ng’a timogwenereti, inche nao inde aa, ankorere aya ararore are amaya ase are.”
26 Mas se disser que não quer mais saber de mim, eis-me aqui; faça de mim o que lhe aprouver.
27 Naende omorwoti agateebia Zadoki Omokuani, “Aye nomoorori. Irana ase omochie nomorembe. Oirane n’Ahimasi, omwana oo, na Yonathani, omwana bw’Abiatari, abana abwo babere baino.
27 O rei disse ainda a Sadoc: Vede: tu e Abiatar, voltai em paz para a cidade com Aquimaas, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Naama! Inche nigo ’nkoganyera ase ebiambokero bi’orooche aiga ase erooro goika inyore amang’ana korwa ase more.”
28 Eu vou arrastar-me pelas campinas do deserto, esperando que me mandeis notícias.
29 Ase igo Zadoki na Abiatari bakabogoria Esanduki ya Nyasae; bakayeirania Yerusalemu, nabarabwo bakabeera aroro.
29 Sadoc e Abiatar reconduziram, pois, a arca de Deus para Jerusalém e lá ficaram.
30 Daudi agatiira gochia ase Egetunwa ki’Emezeituni igoro okona‐korera otubete omotwe oye, tabeegete bikoroto; na abanto abareenge amo nere bagetuba emetwe yabo bakorera kobagotiira.
30 Davi subiu chorando o monte das Oliveiras, cabeça coberta e descalço. Todo o povo que o acompanhava subia também chorando, com a cabeça coberta.
31 Ekero Daudi ateebetigwe ng’a Ahitofeli nere nao akare ase abwo babwatanire n’Abisalomu, agasaba, “Omonene, onchora omooroberio bw’Ahitofeli obe bosa.”
31 Foi anunciado a Davi que Aquitofel estava também entre os conjurados de Absalão. Davi disse: Fazei que se frustrem, ó Senhor, meu Deus, os desígnios de Aquitofel!
32 Ekero Daudi aigete ekegoro igoro, ase Nyasae are gosasiimerwa, Husai Omoariki agacha komoorotota; eganchwa yaye nigo yatandoire, na ebuse ere ase omotwe oye.
32 Ora, chegando Davi ao cume do monte, no lugar onde se adorava Deus, veio-lhe ao encontro Cusai, o araquita, com a túnica em farrapos e a cabeça coberta de pó.
33 Daudi akamoteebia, “Oise kogeenda amo nainche nigo orabe egurube ase ’nde.
33 Davi disse-lhe: Se vieres comigo, ser-me-ás pesado;
34 Korende oise koirana ase omochie na goteebia Abisalomu: Aye omorwoti, nigo ’ndabe omosomba oo buna narenge omosomba o iso agwo ritang’ani, naboigo bono ’ndabe omosomba oo, erio nario orankoonye tosarie omooroberio bw’Ahitofeli.
34 mas se voltares à cidade e disseres a Absalão: eu quero ser, ó rei, teu servo, como fui outrora servo de teu pai; doravante servir-te-ei a ti - então desconcertarás a meu favor o desígnio de Aquitofel.
35 Inee! Zadoki na Abiatari abakuani tibakari aroro? Gaki ing’ana rinde rionsi oraigwe ase enyomba y’omorwoti oribateebie.
35 Terás lá contigo os sacerdotes Sadoc e Abiatar, a quem comunicarás tudo o que souberes no palácio real.
36 Barabwo ’mbakabwate abana babo babere, Ahimasi, omwana o Zadoki, na Yonathani, omwana bw’Abiatari. Mobe mokobatoma bandetere kera ring’ana moraigwe.”
36 Com eles estão os seus dois filhos, Aquimaas, filho de Sadoc, e Jônatas, filho de Abiatar; por eles me transmitireis tudo o que ouvirdes.
37 Husai, omosani o Daudi, agasoa omochie o Yerusalemu ekero Abisalomu nere asoeteo.
37 E Cusai, amigo de Davi, voltou para a cidade, no momento em que Absalão fazia a sua entrada em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.