2 Samuel 15
guz (GUZ) vs NTLH
1 Magega y’ayio Abisalomu akenyorera egaari, ne chibarasi, na abanto emerongo etano barabe bakominyoka bosio bwaye.
1 Depois disso Absalão mandou preparar para si um carro com cavalos e cinquenta homens para correrem na sua frente.
2 Ase kera rituko Abisalomu nigo anarete koimoka mambia chuni, otenena enchera ensemo ase egeita ki’omochie. Na ekero omonto onde bwensi are gocha ore ne ring’ana akoira ase omorwoti agaamberwe, Abisalomu omorangeria gocha ase are, omoboria, “Aye mochie ki kwarwa?” Ekero omonto oyio amoiraneirie nase gesaku ki ki’Abaisraeli arwa,
2 Ele se levantava cedo e ficava no portão da cidade, onde a estrada terminava. Quando uma pessoa chegava ali com algum caso para o rei Davi resolver, Absalão a chamava e perguntava de onde era. E, quando a pessoa respondia: “Senhor, eu sou de tal tribo de Israel”,
3 Abisalomu omoteebia, “Rora, amang’ana ao namaya, naende amaronge, korende monto onde tari aa omorwoti abeegete orakoigwere.”
3 Absalão dizia: “Olhe! A lei está do seu lado, mas não há um representante do rei para ouvir o seu caso.”
4 Naende Abisalomu obora, “Onye ’nabeekwa imbe omogambi ase ense eye, kera omonto ore ne ring’ana gose ekiina gete anga naacha ase ’nde, nainche anga ’namokoonya na komonyooorera oboronge.”
4 Absalão também dizia: “Ah! Se eu fosse o juiz aqui! Então qualquer pessoa que tivesse uma questão ou um pedido poderia me procurar, e eu faria justiça.”
5 Omonto arenge goika ase are na gotung’ama ase okoorokia amasikani, Abisalomu nigo arenge korambora okoboko kwaye obwata omonto oyio na komonyunyunta.
5 E, quando alguém chegava perto de Absalão para se curvar diante dele, ele o segurava, abraçava e beijava.
6 Naboigo Abisalomu akorerete Abaisraeli bonsi abwo bareenge gocha ase omorwoti ase okogaamberwa ebiina biabo. Ase enchera eyio Abisalomu akang’usa Abaisraeli bonsi bakamwancha.
6 Absalão fazia isso com todos os israelitas que iam pedir ao rei Davi que fizesse justiça, e assim ele conquistava o coração do povo de Israel.
7 Ekaba magega y’emiaka ene koyaerire, Abisalomu agateebia omorwoti, “Koranche ong’e ribaga ’ngeende Heburoni goikerania eira y’ane narierete Omonene.
7 Quatro anos depois, Absalão disse ao rei Davi: — Deixe-me ir à cidade de Hebrom para pagar uma promessa que fiz a Deus, o
8 Inaki inche, omosomba oo, ekero nareenge imenyete Gesuri ya Siiria, nigo narierete Omonene eira ng’a karang’iranie Yerusalemu, erio nimbe ’nkomokorera agwo Heburoni.”
8 Enquanto estava morando em Gesur, na Síria, eu prometi que, se o Senhor me trouxesse de volta a Jerusalém, eu o adoraria em Hebrom.
9 Omorwoti akamoteebia, “Geenda nomorembe.” Ase igo Abisalomu akaimoka, akageenda Heburoni.
9 — Vá em paz! — disse o rei. Aí Absalão foi a Hebrom.
10 Korende Abisalomu agatoma abanto bobisi ase ebisaku bionsi bi’Abaisraeli babiteebie, “Ekero moraigwe eriogi ri’egetuureri, erio moake eriogi moteebe: Bono Abisalomu obeire omorwoti o Heburoni!”
10 Mas enviou mensageiros a todas as tribos de Israel, para dizerem o seguinte: — Quando vocês ouvirem o toque de cornetas, digam: “Absalão se tornou rei em Hebrom!”
11 Abanto amagana abere korwa Yerusalemu bakageenda amo n’Abisalomu. Abwo bachiigetwe koba abageni, bakageenda batari na komocha, ekiagera tibamanyete amang’ana agochia gokorwa.
11 Duzentos homens saíram de Jerusalém com Absalão, como convidados; eles não sabiam nada daquele plano e foram com toda a boa-fé.
12 Ekero Abisalomu areenge korua ebing’wanso, agatoma abanto korangeria Ahitofali, omoseemia bw’omorwoti Daudi, korwa ase omochie o Gilo. Obobe bwabo bw’okoba mamincha ya Daudi bokabucha, bokaba ne chinguru, na abanto abwo bakabwatana n’Abisalomu bakamentekana, bakaba abange.
12 Enquanto estava oferecendo sacrifícios , Absalão também mandou chamar Aitofel, da cidade de Gilo. Aitofel era um dos conselheiros de Davi. Assim a revolta contra o rei ficou mais forte, e os seguidores de Absalão aumentaram.
13 Abanto bakairera Daudi amang’ana, bakamoteebia, “Abaisraeli babwatanire n’Abisalomu bamoigwereire.”
13 Então veio um mensageiro e contou a Davi que os israelitas haviam passado para o lado de Absalão.
14 Erio Daudi agateebia abasomba baye bonsi, abwo barenge nere agwo Yerusalemu, “Imoka totame, onye torigetie gwetooria korwa ase Abisalomu. Ayerera bwango, Abisalomu tabaisa gocha gotoumokera na gotorentera amabe, gose aite abanto b’omochie n’omoro.”
14 Aí Davi disse a todos os seus oficiais que estavam com ele em Jerusalém: — Se queremos escapar de Absalão, temos de fugir logo. Vamos depressa; se não, ele vai nos alcançar aqui, vai nos vencer e matar todos os que estiverem na cidade!
15 Abasomba b’omorwoti bakamoteebia, “Aye omorwoti Omonene oito, intwe abasomba bao nigo twebegete ang’e gokora rinde rionsi oratoteebie.”
15 — Sim. Nós, os seus servidores, estamos prontos para fazer tudo o que o senhor disser! — responderam eles.
16 Ase igo omorwoti akageenda, na abanto bonsi b’omochie oye bakamotunyana. Omorwoti agatiga abakungu baye ba sere‐sere ikomi bakorenda enyomba yaye.
16 Aí o rei saiu acompanhado por toda a sua família e pelos seus funcionários. Deixou somente dez concubinas para cuidarem do palácio.
17 Omorwoti akageenderera gotama, na abanto bonsi bakamotunyana korwa magega; bakaratenena ake ase enyomba yarenge ensinyo.
17 Quando o rei e todo o seu povo estavam saindo da cidade, pararam na última casa.
18 Abasomba baye bonsi bagaetera ensemo, bakamoetania, amo n’Abakereti bonsi, na Abapeleti bonsi, na Abagiti amagana atano na rimo, abwo bamobwatetie korwa Gati; bonsi bagaetania omorwoti.
18 Todos os funcionários ficaram de pé diante do rei enquanto os queretitas e os peletitas desfilaram em frente dele. Os seiscentos soldados que o haviam seguido desde a cidade de Gate também passaram diante dele.
19 Omorwoti akaboria Itai Omogiti, “Nase ki naye okogeenda amo naintwe? Irana obeere nomorwoti oyio omoyia; aye nomomenyi ore, naende nigo gwaserigwa korwa seino.
19 Então Davi disse a Itai, o líder deles: — Por que é que você está indo com a gente? Volte e fique com o novo rei. Você é um estrangeiro, um refugiado que está longe da sua pátria.
20 Niigoro gwacha aa. Nase ki ’ndagotige ontunyane na kona‐koong’anya amo nainche, nainche timanyeti nonya nase ’ngochia? Irana amo n’abamino, n’Omonene akoorokerie obwanchani bwaye botari koera na obwegenwa bwaye.”
20 Você só viveu aqui pouco tempo. Então por que eu faria você seguir comigo? Eu não sei para onde vou. Volte e leve os seus companheiros. E que o amor e a fidelidade do Senhor estejam com você!
21 Korende Itai akamoiraneria, “Ekeene, buna Omonene are moyo, na buna aye omorwoti, omonene one, ore moyo, aande onsi ase ogochia, onye nase ogokwa, gose ase okoba moyo, agwo nao nainche, omosomba oo, ndaabe.”
21 Porém Itai respondeu: — Ó rei, eu juro, em nome do
22 Erio Daudi agateebia Itai, “Gaki eta, ogeende bosio.” Itai Omogiti agaeta gochia bosio amo n’abanto baye bonsi, na abana abake bonsi, abareenge amo nere.
22 — Muito bem! — respondeu Davi. — Então passe adiante! Itai foi em frente com todos os seus homens e os seus dependentes.
23 Abanto b’ense eria bakarera namariogi amanene ekero abanto bonsi baare goeta, na omorwoti akaamboka akarooche ga Kidironi; abanto bonsi bakaamboka bakageenda ase enchera y’erooro.
23 Enquanto os seguidores de Davi saíam, o povo chorava alto. O rei atravessou o riacho de Cedrom, e todos os seus homens também, e foram na direção do deserto.
24 Zadoki nao areenge na Abalawi bonsi. Barabwo babogoretie Esanduki ya Nyasae ere ne chibao chiriikire okobwatana kw’ogotianania. Abiatari nere agaachao. Ababogoretie Esanduki eria bakayetoora inse goika abanto bonsi bakaba baruure ase omochie.
24 Zadoque, o sacerdote, estava com eles, e também os levitas , carregando a arca sagrada da aliança. Os levitas colocaram a arca no chão até que todo o povo acabou de sair da cidade. Abiatar também estava ali.
25 Erio omorwoti agateebia Zadoki, “Bogoria Esanduki ya Nyasae, oyeiranie ase omochie ime. Onye ’nkonyora ogwancherwa ase Omonene, ere nang’iranie, ayenyorokie naende amo n’Obomenyo bwaye omonyene.
25 Então o rei disse a Zadoque: — Leve a arca da aliança de volta para a cidade. Se o
26 Korende karanteebie ng’a timogwenereti, inche nao inde aa, ankorere aya ararore are amaya ase are.”
26 Mas, se ele não está satisfeito, que faça comigo o que quiser!
27 Naende omorwoti agateebia Zadoki Omokuani, “Aye nomoorori. Irana ase omochie nomorembe. Oirane n’Ahimasi, omwana oo, na Yonathani, omwana bw’Abiatari, abana abwo babere baino.
27 E Davi continuou a falar com Zadoque: — Olhe! Leve seu filho Aimaás e também Jônatas, filho de Abiatar, e volte em paz para a cidade.
28 Naama! Inche nigo ’nkoganyera ase ebiambokero bi’orooche aiga ase erooro goika inyore amang’ana korwa ase more.”
28 Enquanto isso, eu vou ficar esperando nos caminhos do deserto, até receber notícias de vocês.
29 Ase igo Zadoki na Abiatari bakabogoria Esanduki ya Nyasae; bakayeirania Yerusalemu, nabarabwo bakabeera aroro.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de volta para Jerusalém e ficaram lá.
30 Daudi agatiira gochia ase Egetunwa ki’Emezeituni igoro okona‐korera otubete omotwe oye, tabeegete bikoroto; na abanto abareenge amo nere bagetuba emetwe yabo bakorera kobagotiira.
30 Davi subiu o monte das Oliveiras chorando; ele estava descalço e havia coberto a cabeça em sinal de tristeza. Todos os que o seguiam cobriram a cabeça e também choravam.
31 Ekero Daudi ateebetigwe ng’a Ahitofeli nere nao akare ase abwo babwatanire n’Abisalomu, agasaba, “Omonene, onchora omooroberio bw’Ahitofeli obe bosa.”
31 Quando contaram a Davi que Aitofel havia passado para o lado de Absalão, ele disse: — Ó
32 Ekero Daudi aigete ekegoro igoro, ase Nyasae are gosasiimerwa, Husai Omoariki agacha komoorotota; eganchwa yaye nigo yatandoire, na ebuse ere ase omotwe oye.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, onde havia um lugar de adoração, o seu fiel amigo Husai, da família dos arquitas, foi encontrar-se com ele ali. Husai estava com as roupas rasgadas e tinha posto terra na cabeça em sinal de tristeza.
33 Daudi akamoteebia, “Oise kogeenda amo nainche nigo orabe egurube ase ’nde.
33 Davi lhe disse: — Não venha comigo, pois isso não me ajudará.
34 Korende oise koirana ase omochie na goteebia Abisalomu: Aye omorwoti, nigo ’ndabe omosomba oo buna narenge omosomba o iso agwo ritang’ani, naboigo bono ’ndabe omosomba oo, erio nario orankoonye tosarie omooroberio bw’Ahitofeli.
34 Mas você poderá me ajudar, fazendo com que os conselhos de Aitofel fiquem sem efeito. Quando voltar à cidade, diga a Absalão: “Ó rei, eu agora vou servir o senhor como servia o seu pai.”
35 Inee! Zadoki na Abiatari abakuani tibakari aroro? Gaki ing’ana rinde rionsi oraigwe ase enyomba y’omorwoti oribateebie.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar vão estar lá, e você contará a eles tudo o que ouvir no palácio do rei.
36 Barabwo ’mbakabwate abana babo babere, Ahimasi, omwana o Zadoki, na Yonathani, omwana bw’Abiatari. Mobe mokobatoma bandetere kera ring’ana moraigwe.”
36 Os filhos deles, Aimaás e Jônatas, vão estar lá também, e você poderá me mandar por eles todas as informações que conseguir.
37 Husai, omosani o Daudi, agasoa omochie o Yerusalemu ekero Abisalomu nere asoeteo.
37 Então Husai, o conselheiro particular de Davi, foi e chegou à cidade justamente quando Absalão estava chegando lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.