2 Samuel 15

guz (GUZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Magega y’ayio Abisalomu akenyorera egaari, ne chibarasi, na abanto emerongo etano barabe bakominyoka bosio bwaye.
1 Algum tempo depois, Absalão providenciou para si uma carruagem com cavalos e contratou cinquenta guardas para servirem como sua guarda de honra.
2 Ase kera rituko Abisalomu nigo anarete koimoka mambia chuni, otenena enchera ensemo ase egeita ki’omochie. Na ekero omonto onde bwensi are gocha ore ne ring’ana akoira ase omorwoti agaamberwe, Abisalomu omorangeria gocha ase are, omoboria, “Aye mochie ki kwarwa?” Ekero omonto oyio amoiraneirie nase gesaku ki ki’Abaisraeli arwa,
2 Todas as manhãs, ele se levantava cedo e ia até o portão da cidade. Quando alguém trazia uma causa para ser julgada pelo rei, Absalão perguntava de que cidade a pessoa era, e ela lhe respondia a qual tribo de Israel pertencia.
3 Abisalomu omoteebia, “Rora, amang’ana ao namaya, naende amaronge, korende monto onde tari aa omorwoti abeegete orakoigwere.”
3 Então Absalão dizia: “Sua causa é justa e legítima. É pena que o rei não tenha ninguém para ouvi-la”.
4 Naende Abisalomu obora, “Onye ’nabeekwa imbe omogambi ase ense eye, kera omonto ore ne ring’ana gose ekiina gete anga naacha ase ’nde, nainche anga ’namokoonya na komonyooorera oboronge.”
4 E dizia ainda: “Quem me dera ser juiz. Então todos me apresentariam suas questões legais, e eu lhes faria justiça!”.
5 Omonto arenge goika ase are na gotung’ama ase okoorokia amasikani, Abisalomu nigo arenge korambora okoboko kwaye obwata omonto oyio na komonyunyunta.
5 Quando alguém ia se prostrar diante dele, Absalão não o permitia. Ao contrário, tomava-o pela mão e o beijava.
6 Naboigo Abisalomu akorerete Abaisraeli bonsi abwo bareenge gocha ase omorwoti ase okogaamberwa ebiina biabo. Ase enchera eyio Abisalomu akang’usa Abaisraeli bonsi bakamwancha.
6 Fazia isso com todos que vinham ao rei pedir justiça e, desse modo, ia conquistando o coração de todos em Israel.
7 Ekaba magega y’emiaka ene koyaerire, Abisalomu agateebia omorwoti, “Koranche ong’e ribaga ’ngeende Heburoni goikerania eira y’ane narierete Omonene.
7 Passados quatro anos, Absalão disse ao rei: “Deixe-me ir a Hebrom para cumprir o voto que fiz ao S enhor .
8 Inaki inche, omosomba oo, ekero nareenge imenyete Gesuri ya Siiria, nigo narierete Omonene eira ng’a karang’iranie Yerusalemu, erio nimbe ’nkomokorera agwo Heburoni.”
8 Enquanto eu estava em Gesur, na Síria, prometi oferecer sacrifícios ao S enhor em Hebrom caso ele me trouxesse de volta a Jerusalém”.
9 Omorwoti akamoteebia, “Geenda nomorembe.” Ase igo Abisalomu akaimoka, akageenda Heburoni.
9 “Está bem”, disse o rei. “Vá e cumpra seu voto.” Então Absalão foi a Hebrom.
10 Korende Abisalomu agatoma abanto bobisi ase ebisaku bionsi bi’Abaisraeli babiteebie, “Ekero moraigwe eriogi ri’egetuureri, erio moake eriogi moteebe: Bono Abisalomu obeire omorwoti o Heburoni!”
10 Enquanto estava lá, porém, enviou em segredo mensageiros para todas as tribos de Israel. Eles diziam às pessoas: “Assim que ouvirem as trombetas, digam: ‘Absalão foi coroado rei em Hebrom!’”.
11 Abanto amagana abere korwa Yerusalemu bakageenda amo n’Abisalomu. Abwo bachiigetwe koba abageni, bakageenda batari na komocha, ekiagera tibamanyete amang’ana agochia gokorwa.
11 Absalão levou consigo duzentos homens de Jerusalém como seus convidados, mas eles não faziam ideia de suas intenções.
12 Ekero Abisalomu areenge korua ebing’wanso, agatoma abanto korangeria Ahitofali, omoseemia bw’omorwoti Daudi, korwa ase omochie o Gilo. Obobe bwabo bw’okoba mamincha ya Daudi bokabucha, bokaba ne chinguru, na abanto abwo bakabwatana n’Abisalomu bakamentekana, bakaba abange.
12 Enquanto Absalão oferecia os sacrifícios, mandou chamar Aitofel, um dos conselheiros de Davi que vivia na cidade de Gilo. Em pouco tempo, muitos outros se uniram a Absalão, e a conspiração ganhou força.
13 Abanto bakairera Daudi amang’ana, bakamoteebia, “Abaisraeli babwatanire n’Abisalomu bamoigwereire.”
13 Logo, um mensageiro chegou a Jerusalém para informar Davi: “Todo o Israel se uniu a Absalão!”.
14 Erio Daudi agateebia abasomba baye bonsi, abwo barenge nere agwo Yerusalemu, “Imoka totame, onye torigetie gwetooria korwa ase Abisalomu. Ayerera bwango, Abisalomu tabaisa gocha gotoumokera na gotorentera amabe, gose aite abanto b’omochie n’omoro.”
14 “Então devemos fugir de imediato, ou será tarde demais!”, disse Davi a seus conselheiros. “Rápido! Se sairmos de Jerusalém antes que Absalão chegue, escaparemos e impediremos que ele mate todos os moradores da cidade.”
15 Abasomba b’omorwoti bakamoteebia, “Aye omorwoti Omonene oito, intwe abasomba bao nigo twebegete ang’e gokora rinde rionsi oratoteebie.”
15 “O senhor tem o nosso apoio”, responderam seus conselheiros. “Faça o que lhe parecer melhor.”
16 Ase igo omorwoti akageenda, na abanto bonsi b’omochie oye bakamotunyana. Omorwoti agatiga abakungu baye ba sere‐sere ikomi bakorenda enyomba yaye.
16 Então o rei e toda a sua família partiram de imediato. Ele deixou para trás apenas dez concubinas para cuidarem do palácio.
17 Omorwoti akageenderera gotama, na abanto bonsi bakamotunyana korwa magega; bakaratenena ake ase enyomba yarenge ensinyo.
17 O rei e todos que o acompanhavam foram a pé e pararam na última casa da cidade,
18 Abasomba baye bonsi bagaetera ensemo, bakamoetania, amo n’Abakereti bonsi, na Abapeleti bonsi, na Abagiti amagana atano na rimo, abwo bamobwatetie korwa Gati; bonsi bagaetania omorwoti.
18 a fim de deixar os soldados do rei passarem e tomarem a dianteira. Também iam com Davi sua guarda pessoal e seiscentos homens de Gate.
19 Omorwoti akaboria Itai Omogiti, “Nase ki naye okogeenda amo naintwe? Irana obeere nomorwoti oyio omoyia; aye nomomenyi ore, naende nigo gwaserigwa korwa seino.
19 Então o rei se voltou para Itai, comandante dos homens de Gate, e disse: “Por que você está vindo conosco? Volte para o novo rei, pois Israel não é sua pátria; você é um estrangeiro no exílio.
20 Niigoro gwacha aa. Nase ki ’ndagotige ontunyane na kona‐koong’anya amo nainche, nainche timanyeti nonya nase ’ngochia? Irana amo n’abamino, n’Omonene akoorokerie obwanchani bwaye botari koera na obwegenwa bwaye.”
20 Chegou faz pouco tempo, e não seria certo eu obrigá-lo a vir conosco. Nem sei para onde vamos. Volte e leve consigo seus parentes, e que a bondade e a fidelidade o acompanhem!”.
21 Korende Itai akamoiraneria, “Ekeene, buna Omonene are moyo, na buna aye omorwoti, omonene one, ore moyo, aande onsi ase ogochia, onye nase ogokwa, gose ase okoba moyo, agwo nao nainche, omosomba oo, ndaabe.”
21 Itai, porém, disse ao rei: “Tão certo como vive o S enhor e como vive o rei, eu juro que, não importa o que aconteça, irei aonde for o meu senhor, o rei, seja para viver ou para morrer!”.
22 Erio Daudi agateebia Itai, “Gaki eta, ogeende bosio.” Itai Omogiti agaeta gochia bosio amo n’abanto baye bonsi, na abana abake bonsi, abareenge amo nere.
22 Davi respondeu: “Muito bem, venha conosco”. E Itai, todos os seus homens e suas famílias acompanharam Davi.
23 Abanto b’ense eria bakarera namariogi amanene ekero abanto bonsi baare goeta, na omorwoti akaamboka akarooche ga Kidironi; abanto bonsi bakaamboka bakageenda ase enchera y’erooro.
23 Por onde passavam o rei e os que o seguiam, todo o povo chorava em alta voz. Atravessaram o vale de Cedrom e foram em direção ao deserto.
24 Zadoki nao areenge na Abalawi bonsi. Barabwo babogoretie Esanduki ya Nyasae ere ne chibao chiriikire okobwatana kw’ogotianania. Abiatari nere agaachao. Ababogoretie Esanduki eria bakayetoora inse goika abanto bonsi bakaba baruure ase omochie.
24 Zadoque e todos os levitas também os acompanharam, carregando a arca da aliança de Deus. Puseram a arca no chão, e Abiatar ofereceu sacrifícios até que todos tivessem saído da cidade.
25 Erio omorwoti agateebia Zadoki, “Bogoria Esanduki ya Nyasae, oyeiranie ase omochie ime. Onye ’nkonyora ogwancherwa ase Omonene, ere nang’iranie, ayenyorokie naende amo n’Obomenyo bwaye omonyene.
25 Então Davi ordenou a Zadoque: “Leve a arca de Deus de volta para a cidade. Se for da vontade do S enhor , ele me trará de volta para ver novamente a arca e o santuário.
26 Korende karanteebie ng’a timogwenereti, inche nao inde aa, ankorere aya ararore are amaya ase are.”
26 Mas, se ele não se agradar mais de mim, que faça comigo o que lhe parecer melhor”.
27 Naende omorwoti agateebia Zadoki Omokuani, “Aye nomoorori. Irana ase omochie nomorembe. Oirane n’Ahimasi, omwana oo, na Yonathani, omwana bw’Abiatari, abana abwo babere baino.
27 O rei também disse ao sacerdote Zadoque: “Preste atenção. Você deve voltar à cidade, com seu filho Aimaás e com Jônatas, filho de Abiatar.
28 Naama! Inche nigo ’nkoganyera ase ebiambokero bi’orooche aiga ase erooro goika inyore amang’ana korwa ase more.”
28 Farei uma parada em um dos pontos de travessia do Jordão e ficarei ali esperando notícias suas”.
29 Ase igo Zadoki na Abiatari bakabogoria Esanduki ya Nyasae; bakayeirania Yerusalemu, nabarabwo bakabeera aroro.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de Deus de volta para Jerusalém e ali permaneceram.
30 Daudi agatiira gochia ase Egetunwa ki’Emezeituni igoro okona‐korera otubete omotwe oye, tabeegete bikoroto; na abanto abareenge amo nere bagetuba emetwe yabo bakorera kobagotiira.
30 Davi prosseguiu pelo caminho para o monte das Oliveiras, chorando enquanto andava. Estava com a cabeça coberta e os pés descalços. Os que iam com ele também tinham a cabeça coberta e choravam enquanto subiam ao monte.
31 Ekero Daudi ateebetigwe ng’a Ahitofeli nere nao akare ase abwo babwatanire n’Abisalomu, agasaba, “Omonene, onchora omooroberio bw’Ahitofeli obe bosa.”
31 Quando alguém informou a Davi que Aitofel, seu conselheiro, agora apoiava Absalão, Davi orou: “Ó S enhor , faze que Aitofel dê conselhos errados a Absalão!”.
32 Ekero Daudi aigete ekegoro igoro, ase Nyasae are gosasiimerwa, Husai Omoariki agacha komoorotota; eganchwa yaye nigo yatandoire, na ebuse ere ase omotwe oye.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, onde o povo costumava adorar a Deus, Husai, o arquita, o esperava ali. Husai havia rasgado suas roupas e colocado terra sobre a cabeça.
33 Daudi akamoteebia, “Oise kogeenda amo nainche nigo orabe egurube ase ’nde.
33 Mas Davi lhe disse: “Se você vier comigo, será apenas um peso.
34 Korende oise koirana ase omochie na goteebia Abisalomu: Aye omorwoti, nigo ’ndabe omosomba oo buna narenge omosomba o iso agwo ritang’ani, naboigo bono ’ndabe omosomba oo, erio nario orankoonye tosarie omooroberio bw’Ahitofeli.
34 Volte à cidade e diga a Absalão: ‘Agora serei seu conselheiro, ó rei, como no passado fui conselheiro de seu pai’. Assim, você poderá frustrar os conselhos de Aitofel.
35 Inee! Zadoki na Abiatari abakuani tibakari aroro? Gaki ing’ana rinde rionsi oraigwe ase enyomba y’omorwoti oribateebie.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar estarão lá. Informe-os dos planos feitos no palácio,
36 Barabwo ’mbakabwate abana babo babere, Ahimasi, omwana o Zadoki, na Yonathani, omwana bw’Abiatari. Mobe mokobatoma bandetere kera ring’ana moraigwe.”
36 e eles enviarão seus filhos Aimaás e Jônatas para me contar o que se passa”.
37 Husai, omosani o Daudi, agasoa omochie o Yerusalemu ekero Abisalomu nere asoeteo.
37 Assim, Husai, amigo de Davi, voltou para Jerusalém e ali chegou na mesma hora em que Absalão entrava na cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.