2 Samuel 15

guz (GUZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Magega y’ayio Abisalomu akenyorera egaari, ne chibarasi, na abanto emerongo etano barabe bakominyoka bosio bwaye.
1 Depois disto, Absalão fez aparelhar para si um carro e cavalos e cinquenta homens que corressem adiante dele.
2 Ase kera rituko Abisalomu nigo anarete koimoka mambia chuni, otenena enchera ensemo ase egeita ki’omochie. Na ekero omonto onde bwensi are gocha ore ne ring’ana akoira ase omorwoti agaamberwe, Abisalomu omorangeria gocha ase are, omoboria, “Aye mochie ki kwarwa?” Ekero omonto oyio amoiraneirie nase gesaku ki ki’Abaisraeli arwa,
2 Levantando-se Absalão pela manhã, parava à entrada da porta; e a todo homem que tinha alguma demanda para vir ao rei a juízo, o chamava Absalão a si e lhe dizia: De que cidade és tu? Ele respondia: De tal tribo de Israel é teu servo.
3 Abisalomu omoteebia, “Rora, amang’ana ao namaya, naende amaronge, korende monto onde tari aa omorwoti abeegete orakoigwere.”
3 Então, Absalão lhe dizia: Olha, a tua causa é boa e reta, porém não tens quem te ouça da parte do rei.
4 Naende Abisalomu obora, “Onye ’nabeekwa imbe omogambi ase ense eye, kera omonto ore ne ring’ana gose ekiina gete anga naacha ase ’nde, nainche anga ’namokoonya na komonyooorera oboronge.”
4 Dizia mais Absalão: Ah! Quem me dera ser juiz na terra, para que viesse a mim todo homem que tivesse demanda ou questão, para que lhe fizesse justiça!
5 Omonto arenge goika ase are na gotung’ama ase okoorokia amasikani, Abisalomu nigo arenge korambora okoboko kwaye obwata omonto oyio na komonyunyunta.
5 Também, quando alguém se chegava para inclinar-se diante dele, ele estendia a mão, pegava-o e o beijava.
6 Naboigo Abisalomu akorerete Abaisraeli bonsi abwo bareenge gocha ase omorwoti ase okogaamberwa ebiina biabo. Ase enchera eyio Abisalomu akang’usa Abaisraeli bonsi bakamwancha.
6 Desta maneira fazia Absalão a todo o Israel que vinha ao rei para juízo e, assim, ele furtava o coração dos homens de Israel.
7 Ekaba magega y’emiaka ene koyaerire, Abisalomu agateebia omorwoti, “Koranche ong’e ribaga ’ngeende Heburoni goikerania eira y’ane narierete Omonene.
7 Ao cabo de quatro anos, disse Absalão ao rei: Deixa-me ir a Hebrom cumprir o voto que fiz ao Senhor .
8 Inaki inche, omosomba oo, ekero nareenge imenyete Gesuri ya Siiria, nigo narierete Omonene eira ng’a karang’iranie Yerusalemu, erio nimbe ’nkomokorera agwo Heburoni.”
8 Porque, morando em Gesur, na Síria, fez o teu servo um voto, dizendo: Se o Senhor me fizer tornar a Jerusalém, prestarei culto ao Senhor .
9 Omorwoti akamoteebia, “Geenda nomorembe.” Ase igo Abisalomu akaimoka, akageenda Heburoni.
9 Então, lhe disse o rei: Vai-te em paz. Levantou-se, pois, e foi para Hebrom.
10 Korende Abisalomu agatoma abanto bobisi ase ebisaku bionsi bi’Abaisraeli babiteebie, “Ekero moraigwe eriogi ri’egetuureri, erio moake eriogi moteebe: Bono Abisalomu obeire omorwoti o Heburoni!”
10 Enviou Absalão emissários secretos por todas as tribos de Israel, dizendo: Quando ouvirdes o som das trombetas, direis: Absalão é rei em Hebrom!
11 Abanto amagana abere korwa Yerusalemu bakageenda amo n’Abisalomu. Abwo bachiigetwe koba abageni, bakageenda batari na komocha, ekiagera tibamanyete amang’ana agochia gokorwa.
11 De Jerusalém foram com Absalão duzentos homens convidados, porém iam na sua simplicidade, porque nada sabiam daquele negócio.
12 Ekero Abisalomu areenge korua ebing’wanso, agatoma abanto korangeria Ahitofali, omoseemia bw’omorwoti Daudi, korwa ase omochie o Gilo. Obobe bwabo bw’okoba mamincha ya Daudi bokabucha, bokaba ne chinguru, na abanto abwo bakabwatana n’Abisalomu bakamentekana, bakaba abange.
12 Também Absalão mandou vir Aitofel, o gilonita, do conselho de Davi, da sua cidade de Gilo; enquanto ele oferecia os seus sacrifícios, tornou-se poderosa a conspirata, e crescia em número o povo que tomava o partido de Absalão.
13 Abanto bakairera Daudi amang’ana, bakamoteebia, “Abaisraeli babwatanire n’Abisalomu bamoigwereire.”
13 Então, veio um mensageiro a Davi, dizendo: Todo o povo de Israel segue decididamente a Absalão.
14 Erio Daudi agateebia abasomba baye bonsi, abwo barenge nere agwo Yerusalemu, “Imoka totame, onye torigetie gwetooria korwa ase Abisalomu. Ayerera bwango, Abisalomu tabaisa gocha gotoumokera na gotorentera amabe, gose aite abanto b’omochie n’omoro.”
14 Disse, pois, Davi a todos os seus homens que estavam com ele em Jerusalém: Levantai-vos, e fujamos, porque não poderemos salvar-nos de Absalão. Dai-vos pressa a sair, para que não nos alcance de súbito, lance sobre nós algum mal e fira a cidade a fio de espada.
15 Abasomba b’omorwoti bakamoteebia, “Aye omorwoti Omonene oito, intwe abasomba bao nigo twebegete ang’e gokora rinde rionsi oratoteebie.”
15 Então, os homens do rei lhe disseram: Eis aqui os teus servos, para tudo quanto determinar o rei, nosso senhor.
16 Ase igo omorwoti akageenda, na abanto bonsi b’omochie oye bakamotunyana. Omorwoti agatiga abakungu baye ba sere‐sere ikomi bakorenda enyomba yaye.
16 Saiu o rei, e todos os de sua casa o seguiram; deixou, porém, o rei dez concubinas, para cuidarem da casa.
17 Omorwoti akageenderera gotama, na abanto bonsi bakamotunyana korwa magega; bakaratenena ake ase enyomba yarenge ensinyo.
17 Tendo, pois, saído o rei com todo o povo após ele, pararam na última casa.
18 Abasomba baye bonsi bagaetera ensemo, bakamoetania, amo n’Abakereti bonsi, na Abapeleti bonsi, na Abagiti amagana atano na rimo, abwo bamobwatetie korwa Gati; bonsi bagaetania omorwoti.
18 Todos os seus homens passaram ao pé dele; também toda a guarda real e todos os geteus, seiscentos homens que o seguiram de Gate, passaram adiante do rei.
19 Omorwoti akaboria Itai Omogiti, “Nase ki naye okogeenda amo naintwe? Irana obeere nomorwoti oyio omoyia; aye nomomenyi ore, naende nigo gwaserigwa korwa seino.
19 Disse, pois, o rei a Itai, o geteu: Por que irias também tu conosco? Volta e fica-te com quem vier a ser o rei, porque és estrangeiro e desterrado de tua pátria.
20 Niigoro gwacha aa. Nase ki ’ndagotige ontunyane na kona‐koong’anya amo nainche, nainche timanyeti nonya nase ’ngochia? Irana amo n’abamino, n’Omonene akoorokerie obwanchani bwaye botari koera na obwegenwa bwaye.”
20 Chegaste ontem, e já te levaria eu, hoje, conosco a vaguear, quando eu mesmo não sei para onde vou? Volta, pois, e faze voltar a teus irmãos contigo. E contigo sejam misericórdia e fidelidade.
21 Korende Itai akamoiraneria, “Ekeene, buna Omonene are moyo, na buna aye omorwoti, omonene one, ore moyo, aande onsi ase ogochia, onye nase ogokwa, gose ase okoba moyo, agwo nao nainche, omosomba oo, ndaabe.”
21 Respondeu, porém, Itai ao rei: Tão certo como vive o Senhor , e como vive o rei, meu senhor, no lugar em que estiver o rei, meu senhor, seja para morte seja para vida, lá estará também o teu servo.
22 Erio Daudi agateebia Itai, “Gaki eta, ogeende bosio.” Itai Omogiti agaeta gochia bosio amo n’abanto baye bonsi, na abana abake bonsi, abareenge amo nere.
22 Então, disse Davi a Itai: Vai e passa adiante. Assim, passou Itai, o geteu, e todos os seus homens, e todas as crianças que estavam com ele.
23 Abanto b’ense eria bakarera namariogi amanene ekero abanto bonsi baare goeta, na omorwoti akaamboka akarooche ga Kidironi; abanto bonsi bakaamboka bakageenda ase enchera y’erooro.
23 Toda a terra chorava em alta voz; e todo o povo e também o rei passaram o ribeiro de Cedrom, seguindo o caminho do deserto.
24 Zadoki nao areenge na Abalawi bonsi. Barabwo babogoretie Esanduki ya Nyasae ere ne chibao chiriikire okobwatana kw’ogotianania. Abiatari nere agaachao. Ababogoretie Esanduki eria bakayetoora inse goika abanto bonsi bakaba baruure ase omochie.
24 Eis que Abiatar subiu, e também Zadoque, e com este todos os levitas que levavam a arca da Aliança de Deus; puseram ali a arca de Deus, até que todo o povo acabou de sair da cidade.
25 Erio omorwoti agateebia Zadoki, “Bogoria Esanduki ya Nyasae, oyeiranie ase omochie ime. Onye ’nkonyora ogwancherwa ase Omonene, ere nang’iranie, ayenyorokie naende amo n’Obomenyo bwaye omonyene.
25 Então, disse o rei a Zadoque: Torna a levar a arca de Deus à cidade. Se achar eu graça aos olhos do Senhor , ele me fará voltar para lá e me deixará ver assim a arca como a sua habitação.
26 Korende karanteebie ng’a timogwenereti, inche nao inde aa, ankorere aya ararore are amaya ase are.”
26 Se ele, porém, disser: Não tenho prazer em ti, eis-me aqui; faça de mim como melhor lhe parecer.
27 Naende omorwoti agateebia Zadoki Omokuani, “Aye nomoorori. Irana ase omochie nomorembe. Oirane n’Ahimasi, omwana oo, na Yonathani, omwana bw’Abiatari, abana abwo babere baino.
27 Disse mais o rei a Zadoque, o sacerdote: Ó vidente, tu e Abiatar, voltai em paz para a cidade, e convosco também vossos dois filhos, Aimaás, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Naama! Inche nigo ’nkoganyera ase ebiambokero bi’orooche aiga ase erooro goika inyore amang’ana korwa ase more.”
28 Olhai que me demorarei nos vaus do deserto até que me venham informações vossas.
29 Ase igo Zadoki na Abiatari bakabogoria Esanduki ya Nyasae; bakayeirania Yerusalemu, nabarabwo bakabeera aroro.
29 Zadoque, pois, e Abiatar levaram a arca de Deus para Jerusalém e lá ficaram.
30 Daudi agatiira gochia ase Egetunwa ki’Emezeituni igoro okona‐korera otubete omotwe oye, tabeegete bikoroto; na abanto abareenge amo nere bagetuba emetwe yabo bakorera kobagotiira.
30 Seguiu Davi pela encosta das Oliveiras, subindo e chorando; tinha a cabeça coberta e caminhava descalço; todo o povo que ia com ele, de cabeça coberta, subiu chorando.
31 Ekero Daudi ateebetigwe ng’a Ahitofeli nere nao akare ase abwo babwatanire n’Abisalomu, agasaba, “Omonene, onchora omooroberio bw’Ahitofeli obe bosa.”
31 Então, fizeram saber a Davi, dizendo: Aitofel está entre os que conspiram com Absalão. Pelo que disse Davi: Ó Senhor , peço-te que transtornes em loucura o conselho de Aitofel.
32 Ekero Daudi aigete ekegoro igoro, ase Nyasae are gosasiimerwa, Husai Omoariki agacha komoorotota; eganchwa yaye nigo yatandoire, na ebuse ere ase omotwe oye.
32 Ao chegar Davi ao cimo, onde se costuma adorar a Deus, eis que Husai, o arquita, veio encontrar-se com ele, de manto rasgado e terra sobre a cabeça.
33 Daudi akamoteebia, “Oise kogeenda amo nainche nigo orabe egurube ase ’nde.
33 Disse-lhe Davi: Se fores comigo, ser-me-ás pesado.
34 Korende oise koirana ase omochie na goteebia Abisalomu: Aye omorwoti, nigo ’ndabe omosomba oo buna narenge omosomba o iso agwo ritang’ani, naboigo bono ’ndabe omosomba oo, erio nario orankoonye tosarie omooroberio bw’Ahitofeli.
34 Porém, se voltares para a cidade e disseres a Absalão: Eu serei, ó rei, teu servo, como fui, dantes, servo de teu pai, assim, agora, serei teu servo, dissipar-me-ás, então, o conselho de Aitofel.
35 Inee! Zadoki na Abiatari abakuani tibakari aroro? Gaki ing’ana rinde rionsi oraigwe ase enyomba y’omorwoti oribateebie.
35 Tens lá contigo Zadoque e Abiatar, sacerdotes. Todas as coisas, pois, que ouvires da casa do rei farás saber a esses sacerdotes.
36 Barabwo ’mbakabwate abana babo babere, Ahimasi, omwana o Zadoki, na Yonathani, omwana bw’Abiatari. Mobe mokobatoma bandetere kera ring’ana moraigwe.”
36 Lá estão com eles seus dois filhos, Aimaás, filho de Zadoque, e Jônatas, filho de Abiatar; por meio deles, me mandareis notícias de todas as coisas que ouvirdes.
37 Husai, omosani o Daudi, agasoa omochie o Yerusalemu ekero Abisalomu nere asoeteo.
37 Husai, pois, amigo de Davi, veio para a cidade, e Absalão entrou em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.