2 Samuel 14
guz (GUZ) vs NTLH
1 Yoabu, omomura bw’omokuungu Seruya, akamanya ng’a omorwoti nigo aganetie Abisalomu mono.
1 Joabe, cuja mãe era Zeruia, soube que o rei Davi estava sentindo muita saudade de Absalão.
2 Ase igo agatoma abanto bageende Tekoa kwoyia omokungu gete omong’aini korwao. Ekero achiire Yoabu akamoteebia, “Aye bwekore ng’a nigo okwereire; obeeke chianga chi’ogokwerwa, tibweaka amaguta, bwekore buna omokungu obeire okweumia amatuko amaange ekiagera akwereirwe.
2 Então mandou buscar uma mulher esperta que morava na cidade de Tecoa e disse: — Finja que está de luto. Vista as suas roupas de luto e não penteie os cabelos. Faça de conta que você já está de luto há bastante tempo.
3 Erio ogeende ase omorwoti, omoteebie amang’ana ndagoteebie,” na Yoabu akamoteebia aya agochia gokwana.
3 Então vá falar com o rei e diga a ele o que eu vou dizer a você. Aí Joabe disse o que ela devia falar.
4 Omokungu oria o Tekoa, ekero aigete ase omorwoti, akagwa inse, mauaumama ase okomosika, akabora, “Aye omorwoti, koranche onkonye.”
4 A mulher foi até o lugar onde o rei estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito e disse: — Por favor, me ajude, ó rei!
5 Omorwoti akamobooria, “Emechaando yao nereri?”
5 — O que é que você quer? — perguntou ele. Ela respondeu: — O meu marido morreu; eu sou uma pobre viúva.
6 Inche, omosomba oo omokungu, nigo nabwate abana abamura babere, nabarabwo bagachaaka kwomana kobare mogondo, gose onde tarengeo ore kobatoorania, na oyomo agaita oria, onde omwabo.
6 Senhor, eu tinha dois filhos. Um dia eles brigaram no campo. Não havia ninguém para apartar a briga, e um deles matou o outro.
7 Abaamate bane bonsi banyimokeire inche, omosomba oo, bagontebia ng’a indue omomura oyio one bamoite, ekiagera aita oyomwabo. Baise komoita nigo ’ndabe tindi nomonyamwando. Naboigo bakare korigia korimia omorero one otigarete, tibatigera omosacha one erieta riaye riatorwe, gose onde oye atigare ase ense.”
7 E agora todos os meus parentes ficaram contra mim. Estão exigindo que eu entregue a eles o meu filho porque querem matá-lo, pois ele matou o seu irmão. Se fizerem isso, eu ficarei sem nenhum filho. Eles vão destruir a minha última esperança e vão deixar o meu marido sem nenhum filho para manter vivo o seu nome.
8 Omorwoti agateebia omokungu oria “Geenda bwoo, ninkoroiserie amang’ana ayio.”
8 Davi respondeu: — Volte para casa, que eu cuidarei deste assunto.
9 Erio omokungu oria akamoteebia, “Aye omorwoti, omonene one, tiga inche na eamate ya tata tobogorie okomocha kw’ebibe ebio. Asore omorwoti, gose ase ekerogo kiao ki’obogaambi, komocha tikobao.”
9 — Senhor, — disse ela — eu e a minha família aceitaremos a culpa por qualquer coisa que o senhor fizer. O senhor e a sua família ficarão inocentes.
10 Omorwoti akamoiraneria, “Onde bwensi aise kogoteebia amang’ana are mamincha yao, omorente ase inde, nere takogokuna naende.”
10 Então o rei disse: — Se alguém ameaçar você, traga-o aqui, e ele nunca mais a incomodará.
11 Erio omokungu oria agateeba, “Aye omorwoti, koranche oinyore Omonene, Nyasae oo, erinde omorusia egesiomba ki’amanyinga tamenta gosaria na goita omwana one.”
11 — Senhor, — disse ela — por favor, ore ao Senhor , seu Deus, para que os meus parentes que planejam vingar a morte do meu filho não cometam um crime maior ainda, matando o meu outro filho. Davi disse: — Eu juro pelo
12 Omokungu oria akabora, “Aye omorwoti, omonene one, ing’a inche, omosomba oo, ribaga ’nkwane ring’ana erimo ase ore.”
12 — Senhor, — disse a mulher — deixe-me dizer somente mais uma coisa. — Está bem! — respondeu ele.
13 Ase igo omokungu oria akabora, “Inaki aye kwarobeirie amang’ana buna ayio are mamincha y’abanto ba Nyasae? Ase ogokwana ring’ana eri, aye omorwoti kwegaambirie aye omonyene, ekiagera toeti omwana oo, oria otamete, ribaga airane ’nka.
13 — Por que o senhor fez uma coisa tão errada com o povo de Deus? — perguntou ela. — Ó rei, o senhor não deixou que o seu filho voltasse do estrangeiro; assim, com o que acabou de dizer, condenou a si mesmo.
14 Intwe twensi goika tokwe; nigo tore buna amaache aitekire inse atanyaare kobuuchwa naende. Nyasae tari gosiria obogima. Nigo akoroberia ng’a oria otamete taseerigwa na gwatananwa korwa ase are.
14 Todos nós morreremos; somos como a água derramada no chão, que não pode ser juntada de novo. Mesmo Deus não traz os mortos de volta à vida, mas o rei pode dar um jeito de trazer um homem de volta do estrangeiro.
15 Bono nigo naacha gokwana aya ase ore, aye omonene one, ekiagera abanto banyoboirie. Ase igo inche omokungu, omosomba oo, ’nkarengereria ng’a ’nkwane naye omorwoti. Ande aye nonkorere aya inche, omosomba oo, ’nkoboria.
15 Ó rei, eu vim falar com o senhor agora porque o povo me ameaçou. Aí eu pensei: “Vou falar com o rei, pois tenho a esperança de que ele atenda o meu pedido.”
16 Ee, omorwoti, nonyigwe na ontoorie inche, omosomba oo, korwa ase okoboko kw’omonto oyo origetie gonsiria inche amo nomwana one na gotorusia korwa ase omwando o Nyasae.
16 Pensei que o senhor me atenderia e me salvaria daquele que está tentando matar o meu filho e a mim e que quer nos tirar da terra que Deus deu ao seu povo.
17 Inche, omosomba oo, ’nkarengereria ng’a nonyare kong’a obotoereru, ekiagera aye, omorwoti Omonene one, nigo ore buna omomalaika o Nyasae ase okomanya gwatanana ayare amaya na ayare amabe. Omonene abe amo naye!”
17 Eu, a sua criada, também pensei que a sua promessa me salvaria, pois o rei é como o anjo de Deus e sabe tudo. Que o Senhor , nosso Deus, esteja com o senhor!
18 Erio omorwoti agateebia omokungu oria, “Tobaisa kombisa gento kende gionsi ’ndakoborie.”
18 — Eu vou lhe fazer uma pergunta — respondeu o rei, — e você vai me dizer toda a verdade. — Pergunte o que quiser, senhor! — respondeu ela.
19 Omorwoti akamobooria, “Inee! Yoabu takari amo naye ase aya onsi?”
19 — Foi Joabe que pôs você nisto, não foi? — perguntou o rei. Ela respondeu: — Digo, por tudo o que é sagrado, que não há jeito de escapar da sua pergunta. Sim, foi o seu oficial Joabe quem me disse o que fazer e o que falar.
20 Omosomba oo Yoabu nigo akorire aya, erinde akoonchorerie goetera ase ring’ana eri, korende aye, omonene one, nigo ore ne chiseemi buna echi’abamalaika ba Nyasae; nomanyete amang’ana onsi ayare ase ense.”
20 Ele fez isso para resolver este caso. O senhor é sábio como o anjo de Deus e sabe tudo o que acontece.
21 Magega y’ayio omorwoti agateebia Yoabu, “Naama! Nakoeire ribaga eri. Geenda orente omosae oria Abisalomu.”
21 Mais tarde o rei disse a Joabe: — Eu resolvi fazer o que você quer. Vá e traga de volta o jovem Absalão.
22 Yoabu akagwa inse, maumama ase omorwoti ase okomosika na komosesenia. Naende akabora, “Reero inche, omosomba oo, namanyire ng’a nanyorire ogwancherwa ase obosio bwao, aye omorwoti, omonene one, ekiagera kwang’ikeraneirie okogania kwane.”
22 Então Joabe se jogou no chão em frente de Davi em sinal de respeito e disse: — Deus o abençoe, ó rei! Agora eu sei que o senhor está satisfeito comigo, pois atendeu o pedido que eu, o seu criado, fiz.
23 Yoabu akaimoka, akageenda Gesuri, akarenta Abisalomu,
23 Então Joabe levantou-se, foi à cidade de Gesur e trouxe Absalão de volta para Jerusalém.
24 na omorwoti agateeba, “Tiga amenye ao ase enka yaye omonyene; tabaisa gocha ase obosio bwane.” Ase igo Abisalomu akamenya bwoye oka, taba okororana n’omorwoti.
24 No entanto, o rei deu ordem para Absalão não morar no palácio. — Eu não quero vê-lo! — disse ele. Aí Absalão foi morar na sua própria casa e não apareceu mais diante do rei.
25 Bono ase egati y’Abaisraeli bonsi monto onde tarenge orenge nogotogigwa ase ekieni kiaye buna Abisalomu. Nigo arenge omonyakieni mono; korwa ebisanyi bi’amagoro goika omotwe oye tarenge na kemocho kende.
25 Em Israel não havia ninguém tão famoso por sua beleza como Absalão. Ele era perfeito da cabeça aos pés.
26 Ere nigo arenge konacha etukia yaye omoerio o kera omwaka, ekiagera yare koba endito mono. Oborito bw’etukia yaye nigo bwarenge chikiiro ibere na ekeng’ese, koreng’aana ekerengo kiare gokorerwa ase omorwoti.
26 Tinha muito cabelo, que ele cortava uma vez por ano, quando ficava muito comprido e pesado. A sua cabeleira pesava mais de dois quilos, de acordo com a medida real de pesos.
27 Abisalomu nigo aiboreretwe amo n’abamura batato, na omoiseke oyomo ore korokwa Tamari. Ere nigo areenge omoiseke omonyakieni.
27 Ele tinha três filhos e uma filha chamada Tamar, que era muito bonita.
28 Abisalomu akamenya Yerusalemu emiaka ebere atana gochia kororana nomorwoti.
28 Absalão morou dois anos em Jerusalém sem ver o rei.
29 Erio Abisalomu akarangeria Yoabu, erinde amotome ase omorwoti, korende Yoabu akaanga gocha ase are. Naende akamorangeria eria kabere, korende boigo akaanga, taacha.
29 Então mandou buscar Joabe para lhe pedir que fosse falar com o rei em favor dele. Mas Joabe não quis ir. Aí ele mandou buscá-lo de novo, mas Joabe recusou novamente.
30 Ase igo Abisalomu agateebia abasomba baye, “Rora omogondo o Yoabu nigo osinyaine n’oyone, n’oro bwamire esairi, geenda motongie omorero esairi eria eyie.” Bakageenda, bakayetongia omorero ekayia.
30 Então Absalão disse aos empregados: — Olhem! O campo de Joabe é pegado ao meu, e nele há uma plantação de Então eles foram e puseram fogo no campo de Joabe.
31 Na bono Yoabu akaimoka, akageenda bw’Abisalomu, akamobooria, “Nase ki abasomba bao basambire esairi y’ane iga?”
31 Aí Joabe foi à casa de Absalão e perguntou: — Por que os seus empregados puseram fogo no meu campo?
32 Abisalomu akamoiraneria, “Rigereria, ’ngatoma abanto ase ore ng’a oche ogeende ase omorwoti, omoteebie amang’ana ane. Inki rende narwerete Gesuri? Nanga mbuya nare komenya aroro goika reero iga. Bono ninganetie korora omorwoti. Onye obobe bore ase ’nde ang’ite.”
32 Absalão respondeu: — Eu mandei chamar você. Quero que você vá dizer ao rei Davi o seguinte: “Afinal de contas, por que foi que eu voltei de Gesur? Seria melhor ter ficado lá.” E Absalão continuou: — Eu quero falar com o rei. Se sou culpado, que ele mande me matar.
33 Ase igo Yoabu akageenda ase omorwoti, akamoteebia amang’ana ayio. Erio omorwoti akarangeria Abisalomu; na ere akageenda ase omorwoti, akagwa inse maumama ase obosio bwaye, na omorwoti akamonyunyunta.
33 Então Joabe foi conversar com o rei. Aí o rei mandou buscar Absalão, e este veio, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão diante dele. E o rei o beijou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.