2 Samuel 13
guz (GUZ) vs VC
1 Bono Abisalomu, mosinto o Daudi, nareenge nomoiseke omwabo ore korokwa Tamari. Tamari nigo arenge omonyakieni mono. Omomura onde o Daudi ore korokwa Amunoni akaba omwanchete Tamari.
1 Aconteceu, depois disso, que Amnon, filho de Davi, se enamorou de Tamar, irmã de Absalão, filho de Davi, que era muito bela.
2 Amunoni agachaandeka mono ase okomogania Tamari, omoiseke omwabo, goika agekora buna nomorwaire are. Omoiseke oria nigo arenge omwekuungi; Amunoni agasinywa komokorera buna aganetie.
2 Amnon se consumia de tal modo por Tamar, sua irmã, a ponto de ficar doente, pois ela era virgem e parecia-lhe impossível fazer-lhe o que quer que fosse.
3 Korende ere nabwate omosani oyomo ore korokwa Yonadabu, mosinto o Simea, momura omwabo Daudi. Yonadabu nigo arenge enchome ase obong’ainereria.
3 Ora, Amnon tinha um amigo chamado Jonadab, filho de Semaa, irmão de Davi, o qual era muito sagaz.
4 Ere akaboria Amunoni, “Aye omwana bw’omorwoti, inaki okana‐korea iga n’omoichano, rituko ase rituko otagonteebia inche?”
4 Disse ele a Amnon: Por que, ó príncipe, estás tão abatido todas as manhãs? Não mo queres dizer? É que amo Tamar, respondeu Amnon, a irmã de meu irmão Absalão.
5 Yonadabu akamoteebia, “Geenda oraare borere, bwekore buna nomorwaire ore. Na ekero iso araache gokorora, omoteebie; Koranche teebia Tamari ominto ache andoiserie endagera aa ase ’ndoche, erinde andagerie nokoboko kwaye.”
5 Jonadab disse-lhe: Deita em tua cama, e finge-te doente. Quando o teu pai vier ver-te, tu lhe dirás: Permite que Tamar venha dar-me de comer, preparando a comida diante de mim, a fim de que eu coma iguarias preparadas por sua mão.
6 Agwo Amunoni akaraara, agekora buna nomorwaire are.
6 Amnon deitou-se e fingiu que estava enfermo. Quando o rei veio visitá-lo, ele disse-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha preparar à minha vista dois pasteizinhos, para que eu coma de sua mão.
7 Erio Daudi akarangeria Tamari korwa nyomba mwabo, akamoteebia, “Geenda nyomba mw’Amunoni, momura omino, omooroiserie endagera.”
7 Davi mandou dizer a Tamar, no palácio: Vai à casa de teu irmão Amnon e prepara-lhe sua refeição.
8 Tamari akageenda nyomba mw’Amunoni omwabo, na ere igo arenge oraire. Tamari akaimokia obosie, akabokonya, agakora emagaati agwo ase Amunoni amorigereretie, akayesaamba.
8 Tamar foi ter com o seu irmão Amnon, que estava deitado. Tomou farinha, amassou e fez os pastéis à sua vista.
9 Naende akaimokia esani ere n’emagaati eria, akayeterekera Amunoni, korende ere akaanga koria. Amunoni agateeba, “Tiga abanto bonsi barue aa ase ’nde.” Ase igo kera omonto agasoka isiko.
9 Depois de tê-los cozido, tomou a panela e despejou-a diante dele, mas Amnon não quis comer, e disse: Manda sair todos daqui. E retiraram-se todos os que estavam junto dele,
10 Amunoni agateebia Tamari, “Ndetere emagaati eyio aa, inyerie korwa ase okoboko kwao.” Tamari akaimokia emagaati eyio aroisetie, akayeirera Amunoni, momura omwabo, ase akanyomba ime.
10 Amnon disse então a Tamar: Traze o prato no meu quarto, para que eu coma de tua mão. Tamar tomou os pastéis que fizera e levou-os ao seu irmão no quarto.
11 Ekero amoirerete emagaati eyio ang’e ng’a arie, Amunoni akamobwata, akamoteebia, “Inchuo toraare komo, moiseke ominto.”
11 E quando ela os oferecia a Amnon para que comesse, este segurou-a, dizendo: Vem, deita-te comigo, minha irmã!
12 Tamari akamokania, akamoteebia, “Yaya taibo, omwana ominto, tagonkorera obosooku buna iga. Amang’ana buna aya tagokoreka ase Abaisraeli. Tobaisa gokora obonyaka buna obo.
12 Não, meu irmão, disse-lhe ela; não me violentes. Não se faz uma tal coisa em Israel. Não cometas semelhante infâmia.
13 Ng’ai ’ngochia goeta nobosooku obo? N’aye nigo or’abe buna oyomo, bw’abakaayayu bare ase Abaisraeli. Bono, koranche oborie omorwoti akoe ribaga onyuome.”
13 Aonde levaria eu o meu opróbrio? E tu serias olhado como um ímpio em Israel! É melhor que fales ao rei: ele não recusará dar-me a ti.
14 Korende Amunoni tancha komoigwa. Ere akamobua chinguru, akamokorera obosooku ase okoraara nere.
14 Mas ele não quis dar-lhe ouvidos e, como era mais forte que ela, violentou-a e se deitou com ela.
15 Magega y’ayio Amunoni akageecha Tamari okogeecha okonene, na okogeecha okwo amogeecha gokaba okonene kobua obwanchani boria amwanchete ritang’ani. Amunoni akamoteebia, “Imoka, orue aa!”
15 E logo a seguir Amnon concebeu uma profunda aversão por ela, mais violenta do que o amor que antes lhe tivera. Levanta-te, disse-lhe ele, e vai-te!
16 Tamari akamoiraneria, “Yaya taibo, oyominto. Bono ogoseria oko ogonseria nigo kore okobe kobua amang’ana aya gwankoreire.”
16 Não, meu irmão, respondeu ela; o ultraje que me farias, expulsando-me, seria ainda mais grave do que o que me acabas de fazer. Ele, porém, não quis ouvi-la;
17 Amunoni akarangeria omomura ore komokorera, akamoteebia, “Rusia omokungu oyo aa ase ’nde, omoire isiko, osieke egesieri bokung’u.”
17 chamou o seu servo e disse-lhe: Põe fora daqui esta moça que me está importunando, e fecha a porta atrás dela.
18 Omosomba agasokia Tamari, erio agasieka egesieri.
18 {Ela trazia um vestido comprido, como se vestiam outrora as donzelas filhas do rei.} O servo expulsou-a, fechando a porta atrás dela.
19 Tamari ageaka ribu ase omotwe oye, agatandora eganchwa eria entambe abeegete, akabeeka amaboko motwe, akageenda okona‐korera ase eriogi rinene.
19 Tamar derramou então cinza sobre a cabeça, rasgou o seu longo vestido e, pondo a mão sobre a cabeça, afastou-se gritando.
20 Erio Abisalomu omwabo akamobooria, “Inee! Amunoni omino nagokoreire amang’ana y’obosooku? Aye moiseke ominto, kira kiri; oyio noyomino, toichana ase enkoro yao. Tamari akamenya bw’Abisalomu omwabo, akaba otang’ang’ete na goichana mono.”
20 Seu irmão Absalão disse-lhe: Esteve realmente contigo Amnon, teu irmão? Por agora, cala-te, minha irmã; ele é teu irmão: não penses mais nisso. E Tamar permaneceu consternada, na casa de seu irmão Absalão.
21 Ekero omorwoti Daudi aigwete amang’ana ayio, akaba nekeririanda ekenene.
21 O rei Davi soube de tudo o que se tinha passado, e inflamou-se com violência a sua cólera, mas não quis afligir seu filho Amnon, pois o amava por ser o seu primogênito.
22 Abisalomu tarenge gokwana na Amunoni nonya ne ring’ana erimo; nigo amogeechete ekiagera ere akorerete Tamari, omoiseke omwabo, obosooku.
22 Quanto a Absalão, este não disse a Amnon uma só palavra, nem boa nem má, porque o odiava, por ter ele violado sua irmã Tamar.
23 Magega y’emiaka ebere koyaerire, Abisalomu akaba n’abanto baare konacha ching’ondi chiaye amarionya, aaria Baali‐Hasori, ang’e norogongo rwa Efraimu, agachiika abamura bonsi b’omorwoti bageende aroro.
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava suas ovelhas em Baal Hasor, perto de Efraim, e convidou todos os filhos do rei.
24 Abisalomu akageenda ase omorwoti, akamoteebia, “Rora bono, inche, omosomba oo, nimbwate abanto bakonacha ching’ondi chiane amarionya. Koranche, aye omorwoti, ochiche amo nabasomba bao.”
24 Veio ter com o rei e disse-lhe: Eis que se tosquiam as ovelhas de teu servo; venha, pois, o rei com os seus familiares à casa do teu servo.
25 Korende omorwoti akamokania, akamoteebia, “Yaya taibo, omwana one, titokogeenda twensi. Toise kogeenda twensi nigo torakobuchere.” Abisalomu akamosorora mono, korende omorwoti tancha kogeenda, korende akamosesenia.
25 O rei disse-lhe: Não, meu filho, não iremos todos, para não te sermos pesados. Malgrado instâncias de Absalão, o rei não quis ir, e o abençoou.
26 Erio Abisalomu akamobooria, “Onye tokogeenda naintwe, koranche ing’a Amunoni ominto atochiesie.”
26 Absalão replicou: Se tu não vens, deixa ao menos que venha conosco o meu irmão Amnon. Por que, disse Davi, iria ele contigo?
27 Abisalomu agasorora omorwoti mono goika ere akamwanchera Amunoni amo n’abamura bande bonsi baye bageende nere.
27 Mas Absalão tanto insistiu que Davi deixou partir com ele Amnon e todos os filhos do rei. E Absalão organizou um banquete real.
28 Abisalomu agachiika abasomba baye, akabateebia, “Morigererie ekero Amunoni anyuure atindire, na moigwe ekero ’ndabateebie ng’a moake Amunoni. Erio agwo momoake kegima, momoite akwe. Timwoboa! Ninche nabachiika ng’a mokore bo. Mobe abakong’u na abaremu.”
28 Ora, Absalão dera aos seus criados a ordem seguinte: Ouvi! Quando Amnon tiver o coração alegre por causa do vinho, e eu vos disser: Feri Amnon!, então vós o matareis; não tenhais medo, porque sou eu quem vo-lo ordena. Coragem, e sede homens fortes!
29 Ase igo abasomba b’Abisalomu bagakorera Amunoni buna Abisalomu abachiigete. Magega y’ayio abamura bonsi b’omorwoti bakaimoka, bakariina, kera omonto ebarasi yaye, bagatama.
29 Os servos de Absalão fizeram a Amnon conforme o seu senhor lhes ordenara. Então todos os filhos do rei se levantaram, montaram nas suas mulas e fugiram.
30 Ekaba kobare inchera kogeenda sobo, Daudi agateebigwa ng’a, “Abisalomu oitire abamura bao bonsi, onde tatigareti nonya n’oyomo.”
30 Estavam ainda a caminho, quando chegou ao rei o boato que dizia: Absalão feriu todos os príncipes; nenhum se salvou!
31 Erio omorwoti akaimoka, agatandora chianga chiaye, akaraara inse ase amaroba, na abasomba baye abateneineo bagatandora chianga chiabo.
31 O rei levantou-se, rasgou suas vestes e prostrou-se por terra; e todos os que o rodeavam rasgaram também as suas vestes.
32 Korende Yonadabu, mosinto o Simea omwabo Daudi, akabora, “Omonene one, tokaga ng’a ’mbonsi baitirwe; Amunoni nere bweka oitwa okwa. Aya igo Abisalomu ayaroberetie ase ebirengererio biaye korwa rituko riria Amunoni akorerete Tamari, omoiseke omwabo, amang’ana y’obosooku.
32 Mas Jonadab, filho de Semaa, irmão de Davi, tomou a palavra: Não pense o rei, meu senhor, que foram assassinados todos os jovens. Só Amnon morreu, porque Absalão decidira matá-lo desde o dia em que ele violou sua irmã Tamar.
33 Gaki aye omorwoti, omonene one, tobaisa kwegena amang’ana ayio ng’a abamura bao bonsi mbaitire; Amunoni bweka nere okuure.”
33 Não acredite o rei, meu senhor, que morreram todos os príncipes. Só Amnon pereceu,
34 Bono Abisalomu konya otamire.
34 e seus outros irmãos estão vivos. Entretanto, Absalão fugira. A sentinela, levantando os olhos, viu uma grande tropa que descia pelo declive do caminho de Horonaim, e veio anunciar ao rei: Vi homens que vinham pelo caminho de Horonaim, no flanco da montanha.
35 Yonadabu agateebia omorwoti, “Rigereria, abamura bao abwo bagocha, buna inche, omosomba oo, nagoteebia.”
35 Jonadab disse ao rei: São os príncipes que chegam; é bem como tinha dito o teu servo.
36 Ekero akoorire gokwana, abamura b’omorwoti bakaoroka, bagaaka amariogi abo bakorera; na omorwoti boigo akarera, na abasomba baye bonsi bakarera ekerero ekenene.
36 Falava ele ainda, quando entraram os filhos do rei e puseram-se a chorar. Então o rei e todos os seus derramaram abundantes lágrimas.
37 Korende Abisalomu agatama, akageenda ase Talimai, mosinto bw’Amihudi, omorwoti bw’Abagesuri. Daudi akaba okoreera omwana oye rituko ase rituko.
37 Quanto a Absalão, fugira para junto de Tolomai, filho de Amiud, rei de Gessur.
38 Ekero Abisalomu atamete, akageenda akamenya Gesuri ase engaki y’emiaka etato.
38 Enquanto isso, Davi continuava de luto pelo filho. E Absalão permaneceu três anos em Gessur, para onde fugira.
39 Ekero omorwoti konya aremiigwe magega y’ogokwa kw’Amunoni, akaba n’amaiga korora Abisalomu.
39 O ânimo do rei cessou de irritar-se contra Absalão, tendo-se consolado da perda de Amnon.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.