2 Samuel 13
guz (GUZ) vs BKJ
1 Bono Abisalomu, mosinto o Daudi, nareenge nomoiseke omwabo ore korokwa Tamari. Tamari nigo arenge omonyakieni mono. Omomura onde o Daudi ore korokwa Amunoni akaba omwanchete Tamari.
1 E sucedeu depois disso, que Absalão, o filho de Davi, tinha uma irmã formosa, cujo nome era Tamar; e Amnon, o filho de Davi, a amava.
2 Amunoni agachaandeka mono ase okomogania Tamari, omoiseke omwabo, goika agekora buna nomorwaire are. Omoiseke oria nigo arenge omwekuungi; Amunoni agasinywa komokorera buna aganetie.
2 E Amnom ficou tão atormentado que caiu enfermo por causa da sua irmã Tamar; porquanto ela era virgem; e Amnom considerava difícil para ele fazer algo a ela.
3 Korende ere nabwate omosani oyomo ore korokwa Yonadabu, mosinto o Simea, momura omwabo Daudi. Yonadabu nigo arenge enchome ase obong’ainereria.
3 Amnom, porém, tinha um amigo, cujo nome era Jonadabe, o filho de Simeia, irmão de Davi; e Jonadabe era um homem mui sutil.
4 Ere akaboria Amunoni, “Aye omwana bw’omorwoti, inaki okana‐korea iga n’omoichano, rituko ase rituko otagonteebia inche?”
4 E ele lhe disse: Por que estás tu, sendo o filho do rei, magro dia após dia? Não me contarás? E Amnon disse a ele: Eu amo Tamar, a irmã do meu irmão Absalão.
5 Yonadabu akamoteebia, “Geenda oraare borere, bwekore buna nomorwaire ore. Na ekero iso araache gokorora, omoteebie; Koranche teebia Tamari ominto ache andoiserie endagera aa ase ’ndoche, erinde andagerie nokoboko kwaye.”
5 E Jonadabe disse a ele: Deita-te na tua cama, e faz-te de enfermo; e quando o teu pai vier para te ver, diz a ele: Rogo-te que deixes Tamar, a minha irmã, vir e me dar alimento, e preparar a carne à minha vista, para que eu possa vê-la, e comer da sua mão.
6 Agwo Amunoni akaraara, agekora buna nomorwaire are.
6 Assim, Amnom se deitou, e se fez de enfermo; e quando o rei veio para o ver, Amnom disse ao rei: Rogo-te que deixes Tamar, minha irmã, vir fazer dois bolos à minha vista, para que eu possa comer da sua mão.
7 Erio Daudi akarangeria Tamari korwa nyomba mwabo, akamoteebia, “Geenda nyomba mw’Amunoni, momura omino, omooroiserie endagera.”
7 Então, Davi enviou à casa, a Tamar, dizendo: Vai agora até a casa do teu irmão Amnom e prepara alimento para ele.
8 Tamari akageenda nyomba mw’Amunoni omwabo, na ere igo arenge oraire. Tamari akaimokia obosie, akabokonya, agakora emagaati agwo ase Amunoni amorigereretie, akayesaamba.
8 Assim, Tamar foi à casa do seu irmão Amnom; e ele estava deitado. E ela tomou farinha, e a amassou, e fez bolos à vista dele, e assou os bolos.
9 Naende akaimokia esani ere n’emagaati eria, akayeterekera Amunoni, korende ere akaanga koria. Amunoni agateeba, “Tiga abanto bonsi barue aa ase ’nde.” Ase igo kera omonto agasoka isiko.
9 E ela pegou uma panela, e os colocou diante dele; mas ele se recusou a comê-los. E Amnon disse: Retirai de mim todos os homens. E se retiraram todos os homens de diante dele.
10 Amunoni agateebia Tamari, “Ndetere emagaati eyio aa, inyerie korwa ase okoboko kwao.” Tamari akaimokia emagaati eyio aroisetie, akayeirera Amunoni, momura omwabo, ase akanyomba ime.
10 E Amnom disse a Tamar: Trazei o alimento à câmara, para que eu possa comer da tua mão. E Tamar tomou os bolos que ela havia feito, e os trouxe à câmara para Amnom, o seu irmão.
11 Ekero amoirerete emagaati eyio ang’e ng’a arie, Amunoni akamobwata, akamoteebia, “Inchuo toraare komo, moiseke ominto.”
11 E, quando ela os trouxe para ele comer, ele a agarrou e disse a ela: Vem te deitar comigo, minha irmã.
12 Tamari akamokania, akamoteebia, “Yaya taibo, omwana ominto, tagonkorera obosooku buna iga. Amang’ana buna aya tagokoreka ase Abaisraeli. Tobaisa gokora obonyaka buna obo.
12 E ela respondeu: Não, meu irmão, não me forces; porque tal coisa não deve ser feita em Israel; não faças esta loucura.
13 Ng’ai ’ngochia goeta nobosooku obo? N’aye nigo or’abe buna oyomo, bw’abakaayayu bare ase Abaisraeli. Bono, koranche oborie omorwoti akoe ribaga onyuome.”
13 E eu, para onde farei ir a minha vergonha? E, quanto a ti? Serás como um dos loucos de Israel. Agora, portanto, rogo-te, fala com o rei; porque ele não me negará a ti.
14 Korende Amunoni tancha komoigwa. Ere akamobua chinguru, akamokorera obosooku ase okoraara nere.
14 Todavia, ele não quis atentar à sua voz; mas, sendo mais forte do que ela, forçou-a, e se deitou com ela.
15 Magega y’ayio Amunoni akageecha Tamari okogeecha okonene, na okogeecha okwo amogeecha gokaba okonene kobua obwanchani boria amwanchete ritang’ani. Amunoni akamoteebia, “Imoka, orue aa!”
15 Então, Amnom odiou-a sobremaneira; de tal forma que o ódio com o qual a odiou foi maior do que o amor com que a amou. E Amnom disse a ela: Levanta-te e vai-te.
16 Tamari akamoiraneria, “Yaya taibo, oyominto. Bono ogoseria oko ogonseria nigo kore okobe kobua amang’ana aya gwankoreire.”
16 E ela disse a ele: Não há motivo; este mal de me despedires é maior do que o outro que me fizeste. Ele, porém, não quis atentar a ela.
17 Amunoni akarangeria omomura ore komokorera, akamoteebia, “Rusia omokungu oyo aa ase ’nde, omoire isiko, osieke egesieri bokung’u.”
17 Então, ele chamou o seu servo que lhe servia, e disse: Retira, agora, esta mulher da minha presença, e tranca a porta após ela.
18 Omosomba agasokia Tamari, erio agasieka egesieri.
18 E ela trazia uma vestimenta de diversas cores sobre si; porque com tais túnicas eram vestidas as filhas do rei que eram virgens. Então, o seu servo a trouxe para fora, e trancou a porta após ela.
19 Tamari ageaka ribu ase omotwe oye, agatandora eganchwa eria entambe abeegete, akabeeka amaboko motwe, akageenda okona‐korera ase eriogi rinene.
19 E Tamar pôs cinzas sobre a sua cabeça, e rasgou a sua vestimenta de diversas cores que estava vestindo, e pôs sua mão sobre a cabeça, e seguiu chorando.
20 Erio Abisalomu omwabo akamobooria, “Inee! Amunoni omino nagokoreire amang’ana y’obosooku? Aye moiseke ominto, kira kiri; oyio noyomino, toichana ase enkoro yao. Tamari akamenya bw’Abisalomu omwabo, akaba otang’ang’ete na goichana mono.”
20 E Absalão, seu irmão, disse a ela: Amnom, teu irmão, esteve contigo? Mas segura, agora, a tua paz, minha irmã; ele é teu irmão; não te turbes com esta coisa. Assim, Tamar permaneceu desolada na casa do seu irmão Absalão.
21 Ekero omorwoti Daudi aigwete amang’ana ayio, akaba nekeririanda ekenene.
21 Mas quando o rei Davi ouviu todas estas coisas, ficou mui irado.
22 Abisalomu tarenge gokwana na Amunoni nonya ne ring’ana erimo; nigo amogeechete ekiagera ere akorerete Tamari, omoiseke omwabo, obosooku.
22 E Absalão não falou nem bem, nem mal com o seu irmão Amnom; porque Absalão odiou Amnom, porquanto ele havia forçado sua irmã Tamar.
23 Magega y’emiaka ebere koyaerire, Abisalomu akaba n’abanto baare konacha ching’ondi chiaye amarionya, aaria Baali‐Hasori, ang’e norogongo rwa Efraimu, agachiika abamura bonsi b’omorwoti bageende aroro.
23 E sucedeu, depois de dois anos completos, que Absalão tinha tosquiadores de ovelhas em Baal-Hazor, que fica ao lado de Efraim; e Absalão convidou todos os filhos do rei.
24 Abisalomu akageenda ase omorwoti, akamoteebia, “Rora bono, inche, omosomba oo, nimbwate abanto bakonacha ching’ondi chiane amarionya. Koranche, aye omorwoti, ochiche amo nabasomba bao.”
24 E Absalão veio até o rei, e disse: Agora que o teu servo tem tosquiadores de ovelhas; suplico-te que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 Korende omorwoti akamokania, akamoteebia, “Yaya taibo, omwana one, titokogeenda twensi. Toise kogeenda twensi nigo torakobuchere.” Abisalomu akamosorora mono, korende omorwoti tancha kogeenda, korende akamosesenia.
25 E o rei disse a Absalão: Não, filho meu, não iremos todos de uma vez, para que não te sejamos por peso. E ele insistiu. Todavia, ele não quis ir, mas o abençoou.
26 Erio Abisalomu akamobooria, “Onye tokogeenda naintwe, koranche ing’a Amunoni ominto atochiesie.”
26 Então, disse Absalão: Se não, rogo-te, deixa que o meu irmão Amnom venha conosco. E o rei disse a ele: Por que ele deveria ir contigo?
27 Abisalomu agasorora omorwoti mono goika ere akamwanchera Amunoni amo n’abamura bande bonsi baye bageende nere.
27 Absalão, porém, insistiu com ele para que deixasse Amnom e todos os filhos do rei irem com ele.
28 Abisalomu agachiika abasomba baye, akabateebia, “Morigererie ekero Amunoni anyuure atindire, na moigwe ekero ’ndabateebie ng’a moake Amunoni. Erio agwo momoake kegima, momoite akwe. Timwoboa! Ninche nabachiika ng’a mokore bo. Mobe abakong’u na abaremu.”
28 Ora, Absalão havia ordenado aos seus servos, dizendo: Marcai, pois, quando o coração de Amnom estiver alegre com vinho, e quando eu vos disser: Feri Amnom; então matai-o, não temais; não vo-lo ordenei eu? Sede corajosos e sede valentes.
29 Ase igo abasomba b’Abisalomu bagakorera Amunoni buna Abisalomu abachiigete. Magega y’ayio abamura bonsi b’omorwoti bakaimoka, bakariina, kera omonto ebarasi yaye, bagatama.
29 E os servos de Absalão fizeram a Amnom segundo Absalão havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, e cada qual subiu sobre sua mula, e fugiu.
30 Ekaba kobare inchera kogeenda sobo, Daudi agateebigwa ng’a, “Abisalomu oitire abamura bao bonsi, onde tatigareti nonya n’oyomo.”
30 E sucedeu, enquanto eles estavam no caminho, que chegaram novas a Davi, dizendo: Absalão matou todos os filhos do rei, e nenhum deles restou.
31 Erio omorwoti akaimoka, agatandora chianga chiaye, akaraara inse ase amaroba, na abasomba baye abateneineo bagatandora chianga chiabo.
31 Então, o rei se levantou, e rasgou as suas vestes, e deitou-se sobre a terra; e todos os seus servos permaneceram junto com suas vestes rasgadas.
32 Korende Yonadabu, mosinto o Simea omwabo Daudi, akabora, “Omonene one, tokaga ng’a ’mbonsi baitirwe; Amunoni nere bweka oitwa okwa. Aya igo Abisalomu ayaroberetie ase ebirengererio biaye korwa rituko riria Amunoni akorerete Tamari, omoiseke omwabo, amang’ana y’obosooku.
32 E Jonadabe, o filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não suponha o meu senhor que mataram todos os moços filhos do rei; porque somente Amnom está morto; porquanto, por convocação de Absalão, foi isto determinado desde o dia em que ele forçou sua irmã Tamar.
33 Gaki aye omorwoti, omonene one, tobaisa kwegena amang’ana ayio ng’a abamura bao bonsi mbaitire; Amunoni bweka nere okuure.”
33 Agora, portanto, não leve, o meu senhor, esta coisa ao seu coração, o pensar que todos os filhos do rei estão mortos; porque somente Amnom está morto.
34 Bono Abisalomu konya otamire.
34 Mas Absalão fugiu. E o moço que mantinha a guarda levantou os seus olhos, e viu, e eis que vinham muitas pessoas pelo caminho da encosta à sua retaguarda.
35 Yonadabu agateebia omorwoti, “Rigereria, abamura bao abwo bagocha, buna inche, omosomba oo, nagoteebia.”
35 E Jonadabe disse ao rei: Eis que vêm os filhos do rei; como disse o teu servo, assim o é.
36 Ekero akoorire gokwana, abamura b’omorwoti bakaoroka, bagaaka amariogi abo bakorera; na omorwoti boigo akarera, na abasomba baye bonsi bakarera ekerero ekenene.
36 E sucedeu, tão logo ele terminou de falar, que chegaram os filhos do rei, e ergueram a sua voz e choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram mui amargamente.
37 Korende Abisalomu agatama, akageenda ase Talimai, mosinto bw’Amihudi, omorwoti bw’Abagesuri. Daudi akaba okoreera omwana oye rituko ase rituko.
37 Então Absalão fugiu, e foi até Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi se lamentava pelo seu filho todos os dias.
38 Ekero Abisalomu atamete, akageenda akamenya Gesuri ase engaki y’emiaka etato.
38 Então Absalão fugiu, e foi até Gesur, e ali permaneceu três anos.
39 Ekero omorwoti konya aremiigwe magega y’ogokwa kw’Amunoni, akaba n’amaiga korora Abisalomu.
39 E a alma do rei Davi ansiava em ir até Absalão; porque ele estava consolado acerca de Amnom, sabendo que ele estava morto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.