2 Samuel 13
guz (GUZ) vs NVT
1 Bono Abisalomu, mosinto o Daudi, nareenge nomoiseke omwabo ore korokwa Tamari. Tamari nigo arenge omonyakieni mono. Omomura onde o Daudi ore korokwa Amunoni akaba omwanchete Tamari.
1 Absalão, filho de Davi, tinha uma irmã muito bonita chamada Tamar. Amnom, outro filho de Davi, apaixonou-se por ela.
2 Amunoni agachaandeka mono ase okomogania Tamari, omoiseke omwabo, goika agekora buna nomorwaire are. Omoiseke oria nigo arenge omwekuungi; Amunoni agasinywa komokorera buna aganetie.
2 Amnom ficou tão obcecado por Tamar que adoeceu. Ela era virgem, e Amnom imaginou que seria impossível possuí-la.
3 Korende ere nabwate omosani oyomo ore korokwa Yonadabu, mosinto o Simea, momura omwabo Daudi. Yonadabu nigo arenge enchome ase obong’ainereria.
3 Contudo, Amnom tinha um amigo muito astuto, seu primo Jonadabe. Ele era filho de Simeia, irmão de Davi.
4 Ere akaboria Amunoni, “Aye omwana bw’omorwoti, inaki okana‐korea iga n’omoichano, rituko ase rituko otagonteebia inche?”
4 Certo dia, Jonadabe disse a Amnom: “Qual é o problema? Por que o filho do rei parece tão abatido todos os dias?”. Amnom lhe respondeu: “Estou apaixonado por Tamar, irmã de meu irmão Absalão”.
5 Yonadabu akamoteebia, “Geenda oraare borere, bwekore buna nomorwaire ore. Na ekero iso araache gokorora, omoteebie; Koranche teebia Tamari ominto ache andoiserie endagera aa ase ’ndoche, erinde andagerie nokoboko kwaye.”
5 “Faça o seguinte”, disse Jonadabe. “Deite-se e finja que está doente. Quando seu pai o visitar, peça-lhe que deixe Tamar vir e preparar algo para você comer. Peça que ela prepare o alimento aqui mesmo, para que você a veja e ela o sirva.”
6 Agwo Amunoni akaraara, agekora buna nomorwaire are.
6 Então Amnom se deitou e fingiu que estava doente. Quando o rei foi vê-lo, Amnom lhe pediu: “Por favor, permita que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos aqui mesmo, para que eu a veja e ela os sirva para mim”.
7 Erio Daudi akarangeria Tamari korwa nyomba mwabo, akamoteebia, “Geenda nyomba mw’Amunoni, momura omino, omooroiserie endagera.”
7 Davi concordou e mandou Tamar ir à casa de Amnom preparar algo para ele comer.
8 Tamari akageenda nyomba mw’Amunoni omwabo, na ere igo arenge oraire. Tamari akaimokia obosie, akabokonya, agakora emagaati agwo ase Amunoni amorigereretie, akayesaamba.
8 Quando Tamar chegou à casa de Amnom, foi até o lugar onde ele estava deitado, para que ele pudesse vê-la preparar a massa. Então ela assou os bolos, conforme ele tinha pedido.
9 Naende akaimokia esani ere n’emagaati eria, akayeterekera Amunoni, korende ere akaanga koria. Amunoni agateeba, “Tiga abanto bonsi barue aa ase ’nde.” Ase igo kera omonto agasoka isiko.
9 Contudo, quando ela colocou a bandeja diante de Amnom, ele se recusou a comer. “Saiam todos daqui”, disse ele a seus servos. E todos saíram.
10 Amunoni agateebia Tamari, “Ndetere emagaati eyio aa, inyerie korwa ase okoboko kwao.” Tamari akaimokia emagaati eyio aroisetie, akayeirera Amunoni, momura omwabo, ase akanyomba ime.
10 Então Amnom disse a Tamar: “Agora traga os bolos ao meu quarto e dê-me de comer”. Tamar fez conforme ele pediu.
11 Ekero amoirerete emagaati eyio ang’e ng’a arie, Amunoni akamobwata, akamoteebia, “Inchuo toraare komo, moiseke ominto.”
11 Quando, porém, ela lhe ofereceu a comida, ele a agarrou e exigiu: “Venha para a cama comigo, minha irmã!”.
12 Tamari akamokania, akamoteebia, “Yaya taibo, omwana ominto, tagonkorera obosooku buna iga. Amang’ana buna aya tagokoreka ase Abaisraeli. Tobaisa gokora obonyaka buna obo.
12 “Não, meu irmão! Não me violente!”, exclamou Tamar. “Isso não se faz em Israel! Não faça essa loucura!
13 Ng’ai ’ngochia goeta nobosooku obo? N’aye nigo or’abe buna oyomo, bw’abakaayayu bare ase Abaisraeli. Bono, koranche oborie omorwoti akoe ribaga onyuome.”
13 Como eu poderia viver com tamanha vergonha? E você cairia em desgraça em Israel! Por favor, fale com o rei, e ele permitirá que você se case comigo!”
14 Korende Amunoni tancha komoigwa. Ere akamobua chinguru, akamokorera obosooku ase okoraara nere.
14 Mas Amnom não quis ouvi-la e, como era mais forte que ela, violentou-a.
15 Magega y’ayio Amunoni akageecha Tamari okogeecha okonene, na okogeecha okwo amogeecha gokaba okonene kobua obwanchani boria amwanchete ritang’ani. Amunoni akamoteebia, “Imoka, orue aa!”
15 Então a paixão de Amnom se transformou em profundo desprezo, e seu desprezo por ela foi mais intenso que a paixão que havia sentido. “Saia daqui!”, gritou para ela.
16 Tamari akamoiraneria, “Yaya taibo, oyominto. Bono ogoseria oko ogonseria nigo kore okobe kobua amang’ana aya gwankoreire.”
16 “Não, não!”, respondeu Tamar. “Mandar-me embora agora seria pior do que o mal que você me fez.” Amnom, porém, não quis ouvi-la.
17 Amunoni akarangeria omomura ore komokorera, akamoteebia, “Rusia omokungu oyo aa ase ’nde, omoire isiko, osieke egesieri bokung’u.”
17 Chamou seu servo e ordenou: “Ponha esta mulher para fora daqui e tranque a porta!”.
18 Omosomba agasokia Tamari, erio agasieka egesieri.
18 O servo a pôs para fora e trancou a porta. Tamar vestia uma túnica longa, como era costume naqueles dias entre as filhas virgens do rei.
19 Tamari ageaka ribu ase omotwe oye, agatandora eganchwa eria entambe abeegete, akabeeka amaboko motwe, akageenda okona‐korera ase eriogi rinene.
19 Então rasgou sua túnica, jogou cinzas sobre a cabeça e, cobrindo o rosto com as mãos, foi embora chorando.
20 Erio Abisalomu omwabo akamobooria, “Inee! Amunoni omino nagokoreire amang’ana y’obosooku? Aye moiseke ominto, kira kiri; oyio noyomino, toichana ase enkoro yao. Tamari akamenya bw’Abisalomu omwabo, akaba otang’ang’ete na goichana mono.”
20 Seu irmão Absalão a viu e perguntou: “É verdade que Amnom esteve com você? Bem, minha irmã, é melhor ficar quieta, pois Amnom é seu irmão. Não se aflija com isso”. Então Tamar, como uma mulher desolada, foi morar na casa de seu irmão Absalão.
21 Ekero omorwoti Daudi aigwete amang’ana ayio, akaba nekeririanda ekenene.
21 Quando o rei Davi soube o que havia acontecido, ficou furioso.
22 Abisalomu tarenge gokwana na Amunoni nonya ne ring’ana erimo; nigo amogeechete ekiagera ere akorerete Tamari, omoiseke omwabo, obosooku.
22 E, embora Absalão não tivesse dito nada a Amnom a esse respeito, odiou Amnom profundamente pelo que ele havia feito à sua irmã.
23 Magega y’emiaka ebere koyaerire, Abisalomu akaba n’abanto baare konacha ching’ondi chiaye amarionya, aaria Baali‐Hasori, ang’e norogongo rwa Efraimu, agachiika abamura bonsi b’omorwoti bageende aroro.
23 Dois anos depois, quando as ovelhas de Absalão estavam sendo tosquiadas em Baal-Hazor, perto de Efraim, Absalão convidou todos os filhos do rei para uma festa.
24 Abisalomu akageenda ase omorwoti, akamoteebia, “Rora bono, inche, omosomba oo, nimbwate abanto bakonacha ching’ondi chiane amarionya. Koranche, aye omorwoti, ochiche amo nabasomba bao.”
24 Foi até o rei e disse: “Meus tosquiadores estão trabalhando. Gostaria que o rei e seus servos celebrassem essa ocasião comigo”.
25 Korende omorwoti akamokania, akamoteebia, “Yaya taibo, omwana one, titokogeenda twensi. Toise kogeenda twensi nigo torakobuchere.” Abisalomu akamosorora mono, korende omorwoti tancha kogeenda, korende akamosesenia.
25 Mas o rei respondeu: “Não, meu filho. Se todos nós fôssemos, seria um peso para você”. Embora Absalão insistisse, o rei se recusou a ir, mas abençoou Absalão.
26 Erio Abisalomu akamobooria, “Onye tokogeenda naintwe, koranche ing’a Amunoni ominto atochiesie.”
26 “Está bem”, disse Absalão. “Se o senhor não pode vir, permita que meu irmão Amnom vá conosco.” “Por que Amnom?”, perguntou o rei.
27 Abisalomu agasorora omorwoti mono goika ere akamwanchera Amunoni amo n’abamura bande bonsi baye bageende nere.
27 Mas Absalão continuou a insistir até que, finalmente, o rei concordou em deixar seus filhos, incluindo Amnom, irem à festa.
28 Abisalomu agachiika abasomba baye, akabateebia, “Morigererie ekero Amunoni anyuure atindire, na moigwe ekero ’ndabateebie ng’a moake Amunoni. Erio agwo momoake kegima, momoite akwe. Timwoboa! Ninche nabachiika ng’a mokore bo. Mobe abakong’u na abaremu.”
28 Absalão disse a seus homens: “Esperem até Amnom estar bêbado; então, quando eu ordenar, matem-no. Não tenham medo. A responsabilidade é minha. Sejam corajosos e valentes!”.
29 Ase igo abasomba b’Abisalomu bagakorera Amunoni buna Abisalomu abachiigete. Magega y’ayio abamura bonsi b’omorwoti bakaimoka, bakariina, kera omonto ebarasi yaye, bagatama.
29 Assim, quando Absalão deu o sinal, eles mataram Amnom. Os outros filhos do rei montaram em suas mulas e fugiram.
30 Ekaba kobare inchera kogeenda sobo, Daudi agateebigwa ng’a, “Abisalomu oitire abamura bao bonsi, onde tatigareti nonya n’oyomo.”
30 Quando ainda estavam a caminho de Jerusalém, a notícia chegou a Davi: “Absalão matou todos os filhos do rei; não restou um sequer com vida!”.
31 Erio omorwoti akaimoka, agatandora chianga chiaye, akaraara inse ase amaroba, na abasomba baye abateneineo bagatandora chianga chiabo.
31 O rei se levantou, rasgou suas roupas e lançou-se no chão. Seus conselheiros também rasgaram suas roupas.
32 Korende Yonadabu, mosinto o Simea omwabo Daudi, akabora, “Omonene one, tokaga ng’a ’mbonsi baitirwe; Amunoni nere bweka oitwa okwa. Aya igo Abisalomu ayaroberetie ase ebirengererio biaye korwa rituko riria Amunoni akorerete Tamari, omoiseke omwabo, amang’ana y’obosooku.
32 Nesse momento, Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, chegou e disse: “Não pense, meu senhor, que todos os filhos do rei foram mortos! Foi apenas Amnom! Absalão tramava isso desde que Amnom violentou sua irmã Tamar.
33 Gaki aye omorwoti, omonene one, tobaisa kwegena amang’ana ayio ng’a abamura bao bonsi mbaitire; Amunoni bweka nere okuure.”
33 O meu senhor, o rei, não deve acreditar que todos os seus filhos estão mortos! Apenas Amnom morreu”.
34 Bono Abisalomu konya otamire.
34 Enquanto isso, Absalão fugiu. Então a sentinela sobre o muro de Jerusalém viu muita gente descendo o monte pela estrada que vinha do oeste.
35 Yonadabu agateebia omorwoti, “Rigereria, abamura bao abwo bagocha, buna inche, omosomba oo, nagoteebia.”
35 E Jonadabe disse ao rei: “Veja! Lá estão eles! São os filhos do rei voltando, como eu tinha dito”.
36 Ekero akoorire gokwana, abamura b’omorwoti bakaoroka, bagaaka amariogi abo bakorera; na omorwoti boigo akarera, na abasomba baye bonsi bakarera ekerero ekenene.
36 Logo eles chegaram, chorando e soluçando, e o rei e todos os seus servos choraram amargamente com eles.
37 Korende Abisalomu agatama, akageenda ase Talimai, mosinto bw’Amihudi, omorwoti bw’Abagesuri. Daudi akaba okoreera omwana oye rituko ase rituko.
37 Davi chorou muitos dias por seu filho Amnom. Absalão fugiu para a terra de Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur,
38 Ekero Abisalomu atamete, akageenda akamenya Gesuri ase engaki y’emiaka etato.
38 onde permaneceu por três anos.
39 Ekero omorwoti konya aremiigwe magega y’ogokwa kw’Amunoni, akaba n’amaiga korora Abisalomu.
39 E o rei Davi, conformado com a morte de Amnom, abandonou a ideia de perseguir Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.