2 Samuel 12

guz (GUZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Eri’Omonene agatoma Nathani ase Daudi. Nathani akageenda ase are, akamoteebia, “Abanto babere ’mbaamenyete ase omochie gete, oyomo obo nigo arenge omonda, na oria onde omotaka.
1 O Senhor mandou a Davi o profeta Natã; este entrou em sua casa e disse-lhe: Dois homens moravam na mesma cidade, um rico e outro pobre.
2 Oria omonda nigo abwate ching’ondi ne chiombe chinyinge mono.
2 O rico possuía ovelhas e bois em grande quantidade;
3 Korende oria omotaka tarenge na gento, otatiga abwate akamanwa agasigiti, akwo agorete ng’a atuge. Akamanwa akwo gakaba gakomenya inka amo nabana baye, gakaba gakoria endagera abwate na konywera korwa ase egekombe kiaye. Nigo kaanarete koraara ase egekuba kiaye, gakaba ase are buna omwana oye omoiseke.
3 o pobre, porém, só tinha uma ovelha, pequenina, que ele comprara. Ele a criava e ela crescia junto dele, com os seus filhos, comendo do seu pão, bebendo do seu copo e dormindo no seu seio; era para ele como uma filha.
4 Omogeni agacha bw’omonto oria omonda, na ere tanchete komonyenyera embori gose eng’ondi korwa ase riicho riaye, korende akaira akamanwa karia k’eng’ondi k’omotaka oria, erio agakanyenyera omogeni oye.”
4 Certo dia, chegou à casa do homem rico a visita de um estranho, e ele, não querendo tomar de suas ovelhas nem de seus bois para aprontá-los e dar de comer ao hóspede que lhe tinha chegado, foi e apoderou-se da ovelhinha do pobre, preparando-a para o seu hóspede.
5 Bono Daudi akaberorokwa n’endamwamu enene ase engencho y’omonda oria, agateebia Nathani, “Ekeene, buna Omonene are moyo, omonto oyio okorete amang’ana ayio goika akwe.
5 Davi, indignado contra tal homem, disse a Natã: Pela vida de Deus! O homem que fez isso merece a morte.
6 Ere goika amoiranerie akamanwa karia ara kane, ekiagera akora ring’ana erio, na ekiagera atabwate amaabera.”
6 Ele restituirá sete vezes o valor da ovelha, por ter feito isso e não ter tido compaixão.
7 Agwo Nathani agateebia Daudi, “N’aye omonto oria. Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, nigo agoteeba iga: Inche nakoagete amaguta okaba omorwoti bw’Abaisraeli, nkagotooria korwa ase okoboko gwa Saulo.
7 Natã disse então a Davi: Tu és esse homem. Eis o que diz o Senhor Deus de Israel: ungi-te rei de Israel, salvei-te das mãos de Saul,
8 Ngakoa abanto bonsi b’omonene oo, nkababeeka abakungu baye ase amaboko ao. Ngakoa n’Abaisraeli amo na Abayuda. Onye ayio namake arenge, nabo naare gokomenta ayande amaange kobua.
8 dei-te a casa do teu senhor e pus as suas mulheres nos teus braços. Entreguei-te a casa de Israel e de Judá e, se isso fosse ainda pouco, eu teria ajuntado outros favores.
9 Nase ki gwachaayire ring’ana ri’ane inche Omonene, na gwakorire amabe ase obosio bwane? Gwaitire Uria Omohiti; okamorua, na Abaamoni bakamoita n’omoro, naende kwairire mok’aye koba mok’ao.
9 Por que desprezaste o Senhor, fazendo o que é mau aos seus olhos? Feriste com a espada Urias, o hiteu, para fazer de sua mulher a tua esposa, e o fizeste perecer pela espada dos amonitas.
10 Bono omoro tokorua ase ororeria rwao, ekiagera gwanchaayire, kwairire moka Uria akaba mok’ao.
10 Por isso, jamais se afastará a espada de tua casa, porque me desprezaste, tomando a mulher de Urias, o hiteu, para fazer dela a tua esposa.
11 Ee, Omonene oteebire iga: Ningotubokerie obobe korwa ase enyomba yao; nkoure abakungu bao, mbae omonto omoao, nere arare nabarabwo maiso marore.
11 Eis o que diz o Senhor: vou fazer com que se levantem contra ti males vindos de tua própria casa. Sob os teus olhos, tomarei as tuas mulheres e dá-las-ei a um outro que dormirá com elas à luz do sol!
12 Aye nigo gwakorire ebibe ebio bobisi, korende inche nigo ndakoe egesusuro ekio maiso marore ase Abaisraeli bonsi barooche.”
12 Porque agiste em segredo, mas eu o farei diante de todo o Israel e diante do sol.
13 Daudi agateebia Nathani, “Nakoreire Omonene ebibe.”
13 Davi disse a Natã: Pequei contra o Senhor. Natã respondeu-lhe: O Senhor perdoa o teu pecado; não morrerás.
14 Korende ekiagera gwakorire ayio kwagerire ababisa ba Omonene bamochaaye, omwana oria oraiborwe goika akwe.”
14 Todavia, como desprezaste o Senhor com essa ação, morrerá o filho que te nasceu.
15 Erio Nathani akageenda bwoye.
15 E Natã voltou para sua casa. O Senhor feriu o menino que a mulher de Urias tinha dado a Davi, e ele adoeceu gravemente.
16 Agwo Daudi agasaba Nyasae ng’a omwana agwene, akeng’ata, akageenda nyomba akaraara inse ase obotuko obogima.
16 Davi suplicou ao Senhor pelo menino; jejuou e passou a noite em sua casa prostrado por terra, vestido com um saco.
17 Na abagaaka b’enyomba yaye bagaacha bamoimokie korwa agwo inse, korende ere tancha, nonya n’endagera, taragerete amo nabarabwo.
17 Os anciãos de sua casa, de pé junto dele, insistiam em que ele se levantasse do chão, mas ele não o quis, nem tomou com eles alimento algum.
18 Ase rituko ria gatano na kabere omwana oria agakwa. Abasomba ba Daudi bakoboa komoteebia ng’a omwana okuure, inaki nigo bateebete, “Ekero omwana arenge moyo, togachia gokwana nere, korende tanchete gotoigwa. Inaki rende toranyare komoteebia ng’a omwana okuure? Nigo arabaise gwekorera bobe.”
18 Ao sétimo dia, morreu o menino, e os servos do rei não ousavam dar-lhe a notícia, pensando: Quando o menino ainda vivia, nós lhe falávamos e ele não queria ouvir-nos; quanto mais se afligirá agora, se lhe anunciarmos que o menino morreu? Seria uma desgraça.
19 Korende Daudi akarora abasomba baye bakona‐komonyererana, akamanya ng’a omwana okuure. Ase igo Daudi akababooria, “Inee! Omwana nakuure?”
19 Davi notou que seus servos cochichavam entre si, e compreendeu que o menino morrera. Perguntou-lhes: Morreu o menino? Sim, responderam-lhe.
20 Daudi akaimoka korwa inse agesibia, ageaka amaguta, akaonchoreria chianga chiaye; agasoa ase enyomba y’Omonene agasasiima. Erio akairana bwoye, agasaba endagera, akaegwa akaria.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se, mudou de roupa e entrou na casa do Senhor para se prostrar. De volta à sua casa, mandou que lhe servissem a refeição, e comeu.
21 Abasomba baye bakamoteebia, “Ing’ana ki eri gwakora? Ekero omwana arenge moyo okeng’ata na korera korende bono omwana gakuure, kwaimokire kwarageire.”
21 Seus servos disseram-lhe: Que fazes? Quando a criança ainda vivia, jejuavas e choravas; agora, que morreu, tu te levantas e comes.
22 Akabairaneria, “Ee, ekero omwana arenge moyo, nabo neng’atete na korera, nigo narengereretie ng’a ande Omonene nandorere amaabera, erinde omwana abe moyo.
22 Eu jejuava e orava pelo menino enquanto vivia, respondeu ele, porque dizia comigo: Quem sabe, talvez o Senhor terá pena de mim e o menino ficará bom?
23 Korende bono okuure, nase ki rende ’ndeng’ate? Inee! Ninyare komoirania abe moyo? Ninche ndageende aase ageenda, korende ere takoirana ase ’nde.”
23 Mas agora, que morreu, para que jejuar ainda? Posso por acaso fazê-lo voltar à vida? Eu é que irei para junto dele; ele, porém, não voltará mais a mim!
24 Erio Daudi akaba okoremia Batiseba mok’aye; akaba nere, na ere akaibora omwana omoisia, na Daudi akamoroka Sulemani. Na Omonene akaba bwanchete omwana oria,
24 Davi consolou Betsabé, sua mulher. Foi procurá-la e dormiu com ela. Ela concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Salomão. O Senhor o amou,
25 agatoma amang’ana ase Nathani omobani, na ere akaroka omwana oria Yedidia, ase engencho y’Omonene.
25 e revelou isto a Davi por intermédio do profeta Natã, que deu ao menino o sobrenome de Amado-de-Javé, segundo a ordem do Senhor.
26 Yoabu akarwania Raba bw’Abaamoni, akaira ensemo y’omochie yarenge y’omorwoti.
26 Joab, que sitiava Raba dos amonitas, apoderou-se da cidade das Águas.
27 Erio Yoabu agatoma abanto gochia ase Daudi komoteebia, “Narwanirie Raba, nabwatire ensemo y’omochie ase oonchokanire n’amaache.
27 E enviou a Davi mensageiros com esta notícia: Assaltei Raba e ocupei a cidade das Águas.
28 “Gaki bono sangereria abanto abwo batigarete oetanane omochie, aye omonyene oyoire, inche timbaisa koyoira na igo orokwe ase erieta riane.”
28 Ajunta o resto do exército, vem acampar perto da cidade e tomá-la, para não acontecer que, tomando-a eu, seja-lhe dado o meu nome.
29 Ase igo Daudi agasangereria abanto bonsi, akageenda Raba, akayorwania, akayobua na koyoira.
29 Reuniu Davi todo o exército e foi contra Raba, assaltando-a e tomando-a.
30 Erio akarusia eguutwa y’etaabu korwa ase omotwe bw’omorwoti bw’aroro. Oborito bw’eguutwa eria nigo bwarenge koreng’ana chikiiro emerongo etato na inye naende nigo yachabeire amagena ye rigori rinene. Egutwa eyio ekabeekerwa Daudi ase omotwe oye igoro. Ere agasakora ebinto ebinge mono bi’omochie oria:
30 Tirou a coroa da cabeça de Milcom. Esta pesava um talento de ouro, e era ornada de uma pedra preciosa, que foi colocada sobre a cabeça de Davi. O rei levou da cidade grande quantidade de despojos.
31 agasokia abanto barenge ase omochie ime, akabagabana ase emeremo y’ogochweria nemesumeno, ey’okorema n’echisuururu chi’ebioma, ey’okoroisia ebioma, ogwatia n’ebisire, ogotiringa esike na gosaamba amatabori. Naboigo akorerete boigo abanto bonsi b’emechie y’Abaamoni.
31 Quanto à sua população, fê-la sair para empregá-la em serrar, em trabalhar com a picareta e o machado e em fazer tijolos. Assim fez com todas as cidades dos amonitas. E Davi voltou com todas as suas tropas para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.