2 Samuel 12

guz (GUZ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Eri’Omonene agatoma Nathani ase Daudi. Nathani akageenda ase are, akamoteebia, “Abanto babere ’mbaamenyete ase omochie gete, oyomo obo nigo arenge omonda, na oria onde omotaka.
1 E o Senhor enviou a Davi o profeta Natã. Ao chegar, ele disse a Davi: "Dois homens viviam numa cidade, um era rico e o outro, pobre.
2 Oria omonda nigo abwate ching’ondi ne chiombe chinyinge mono.
2 O rico possuía muitas ovelhas e bois,
3 Korende oria omotaka tarenge na gento, otatiga abwate akamanwa agasigiti, akwo agorete ng’a atuge. Akamanwa akwo gakaba gakomenya inka amo nabana baye, gakaba gakoria endagera abwate na konywera korwa ase egekombe kiaye. Nigo kaanarete koraara ase egekuba kiaye, gakaba ase are buna omwana oye omoiseke.
3 mas o pobre nada tinha, senão uma cordeirinha que havia comprado. Ele a criou, e ela cresceu com ele e com seus filhos. Ela comia junto dele, bebia do seu copo e até dormia em seus braços. Era como uma filha para ele.
4 Omogeni agacha bw’omonto oria omonda, na ere tanchete komonyenyera embori gose eng’ondi korwa ase riicho riaye, korende akaira akamanwa karia k’eng’ondi k’omotaka oria, erio agakanyenyera omogeni oye.”
4 "Certo dia, um viajante chegou à casa do rico, e este não quis pegar uma de suas próprias ovelhas ou do seus bois para preparar-lhe uma refeição. Em vez disso, preparou para o visitante a cordeira que pertencia ao pobre".
5 Bono Daudi akaberorokwa n’endamwamu enene ase engencho y’omonda oria, agateebia Nathani, “Ekeene, buna Omonene are moyo, omonto oyio okorete amang’ana ayio goika akwe.
5 Então, Davi encheu-se de ira contra o homem e disse a Natã: "Juro pelo nome do Senhor que o homem que fez isso merece a morte!
6 Ere goika amoiranerie akamanwa karia ara kane, ekiagera akora ring’ana erio, na ekiagera atabwate amaabera.”
6 Deverá pagar quatro vezes o preço da cordeira, porquanto agiu sem misericórdia".
7 Agwo Nathani agateebia Daudi, “N’aye omonto oria. Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, nigo agoteeba iga: Inche nakoagete amaguta okaba omorwoti bw’Abaisraeli, nkagotooria korwa ase okoboko gwa Saulo.
7 Então Natã disse a Davi: "Você é esse homem! Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel, e livrei-o das mãos de Saul.
8 Ngakoa abanto bonsi b’omonene oo, nkababeeka abakungu baye ase amaboko ao. Ngakoa n’Abaisraeli amo na Abayuda. Onye ayio namake arenge, nabo naare gokomenta ayande amaange kobua.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres do seu senhor. Dei-lhe a nação de Israel e Judá. E, se tudo isso não fosse suficiente, eu lhe teria dado mais ainda.
9 Nase ki gwachaayire ring’ana ri’ane inche Omonene, na gwakorire amabe ase obosio bwane? Gwaitire Uria Omohiti; okamorua, na Abaamoni bakamoita n’omoro, naende kwairire mok’aye koba mok’ao.
9 Por que você desprezou a palavra do Senhor, fazendo o que ele reprova? Você matou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e ficou com a mulher dele.
10 Bono omoro tokorua ase ororeria rwao, ekiagera gwanchaayire, kwairire moka Uria akaba mok’ao.
10 Por isso, a espada nunca se afastará de sua família, pois você me desprezou e tomou a mulher de Urias, o hitita, para ser sua mulher’.
11 Ee, Omonene oteebire iga: Ningotubokerie obobe korwa ase enyomba yao; nkoure abakungu bao, mbae omonto omoao, nere arare nabarabwo maiso marore.
11 "Assim diz o Senhor: ‘De sua própria família trarei desgraça sobre você. Tomarei as suas mulheres diante dos seus próprios olhos e as darei a outro; e ele se deitará com elas em plena luz do dia.
12 Aye nigo gwakorire ebibe ebio bobisi, korende inche nigo ndakoe egesusuro ekio maiso marore ase Abaisraeli bonsi barooche.”
12 Você fez isso às escondidas, mas eu o farei diante de todo o Israel, em plena luz do dia’ ".
13 Daudi agateebia Nathani, “Nakoreire Omonene ebibe.”
13 Então Davi disse a Natã: "Pequei contra o Senhor! " E Natã respondeu: "O Senhor perdoou o seu pecado. Você não morrerá.
14 Korende ekiagera gwakorire ayio kwagerire ababisa ba Omonene bamochaaye, omwana oria oraiborwe goika akwe.”
14 Entretanto, uma vez que você insultou o Senhor, o menino morrerá".
15 Erio Nathani akageenda bwoye.
15 Depois que Natã foi para casa, o Senhor fez adoecer o filho que a mulher de Urias dera a Davi.
16 Agwo Daudi agasaba Nyasae ng’a omwana agwene, akeng’ata, akageenda nyomba akaraara inse ase obotuko obogima.
16 E Davi implorou a Deus em favor da criança. Ele jejuou e, entrando em casa, passou a noite deitado no chão.
17 Na abagaaka b’enyomba yaye bagaacha bamoimokie korwa agwo inse, korende ere tancha, nonya n’endagera, taragerete amo nabarabwo.
17 Os oficiais do palácio tentaram fazê-lo levantar-se do chão, mas ele não quis, e recusou comer.
18 Ase rituko ria gatano na kabere omwana oria agakwa. Abasomba ba Daudi bakoboa komoteebia ng’a omwana okuure, inaki nigo bateebete, “Ekero omwana arenge moyo, togachia gokwana nere, korende tanchete gotoigwa. Inaki rende toranyare komoteebia ng’a omwana okuure? Nigo arabaise gwekorera bobe.”
18 Sete dias depois a criança morreu. Os conselheiros de Davi estavam com medo de dizer-lhe que a criança estava morta, e comentavam: "Enquanto a criança ainda estava viva, falamos com ele, e ele não quis escutar-nos. Como vamos dizer-lhe que a criança morreu? Ele poderá cometer alguma loucura! "
19 Korende Daudi akarora abasomba baye bakona‐komonyererana, akamanya ng’a omwana okuure. Ase igo Daudi akababooria, “Inee! Omwana nakuure?”
19 Davi, percebendo que seus conselheiros cochichavam entre si, compreendeu que a criança estava morta e perguntou: "A criança morreu? " "Sim, morreu", responderam eles.
20 Daudi akaimoka korwa inse agesibia, ageaka amaguta, akaonchoreria chianga chiaye; agasoa ase enyomba y’Omonene agasasiima. Erio akairana bwoye, agasaba endagera, akaegwa akaria.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Depois entrou no santuário do Senhor e adorou. E voltando ao palácio, pediu que lhe preparassem uma refeição e comeu.
21 Abasomba baye bakamoteebia, “Ing’ana ki eri gwakora? Ekero omwana arenge moyo okeng’ata na korera korende bono omwana gakuure, kwaimokire kwarageire.”
21 Seus conselheiros lhe perguntaram: "Por que ages assim? Enquanto a criança estava viva, jejuaste e choraste; mas, agora que a criança está morta, te levantas e comes! "
22 Akabairaneria, “Ee, ekero omwana arenge moyo, nabo neng’atete na korera, nigo narengereretie ng’a ande Omonene nandorere amaabera, erinde omwana abe moyo.
22 Ele respondeu: "Enquanto a criança ainda estava viva, jejuei e chorei. Eu pensava: ‘Quem sabe? Talvez o Senhor tenha misericórdia de mim e deixe a criança viver’.
23 Korende bono okuure, nase ki rende ’ndeng’ate? Inee! Ninyare komoirania abe moyo? Ninche ndageende aase ageenda, korende ere takoirana ase ’nde.”
23 Mas agora que ela morreu, por que deveria jejuar? Poderia eu trazê-la de volta à vida? Eu irei até ela, mas ela não voltará para mim".
24 Erio Daudi akaba okoremia Batiseba mok’aye; akaba nere, na ere akaibora omwana omoisia, na Daudi akamoroka Sulemani. Na Omonene akaba bwanchete omwana oria,
24 Depois Davi consolou sua mulher Bate-Seba e deitou-se com ela, e ela teve um menino, a quem Davi deu o nome de Salomão. E o Senhor o amou
25 agatoma amang’ana ase Nathani omobani, na ere akaroka omwana oria Yedidia, ase engencho y’Omonene.
25 e, por isso, enviou o profeta Natã para dizer a Davi que, o menino deveria chamar-se Jedidias.
26 Yoabu akarwania Raba bw’Abaamoni, akaira ensemo y’omochie yarenge y’omorwoti.
26 Enquanto isso, Joabe atacou Rabá dos amonitas e conquistou a fortaleza real.
27 Erio Yoabu agatoma abanto gochia ase Daudi komoteebia, “Narwanirie Raba, nabwatire ensemo y’omochie ase oonchokanire n’amaache.
27 Então mandou mensageiros a Davi, dizendo: "Lutei contra Rabá e apoderei-me dos seus reservatórios de água.
28 “Gaki bono sangereria abanto abwo batigarete oetanane omochie, aye omonyene oyoire, inche timbaisa koyoira na igo orokwe ase erieta riane.”
28 Agora, convoca o restante do exército, cerca a cidade e conquista-a. Se não, eu terei a fama de havê-la conquistado".
29 Ase igo Daudi agasangereria abanto bonsi, akageenda Raba, akayorwania, akayobua na koyoira.
29 Então, Davi convocou todo o exército, foi a Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 Erio akarusia eguutwa y’etaabu korwa ase omotwe bw’omorwoti bw’aroro. Oborito bw’eguutwa eria nigo bwarenge koreng’ana chikiiro emerongo etato na inye naende nigo yachabeire amagena ye rigori rinene. Egutwa eyio ekabeekerwa Daudi ase omotwe oye igoro. Ere agasakora ebinto ebinge mono bi’omochie oria:
30 A seguir tirou a coroa da cabeça de Milcom, uma coroa de ouro de trinta e cinco quilos; ornamentada com pedras preciosas. E ela foi colocada na cabeça de Davi. Ele levou uma grande quantidade de bens da cidade
31 agasokia abanto barenge ase omochie ime, akabagabana ase emeremo y’ogochweria nemesumeno, ey’okorema n’echisuururu chi’ebioma, ey’okoroisia ebioma, ogwatia n’ebisire, ogotiringa esike na gosaamba amatabori. Naboigo akorerete boigo abanto bonsi b’emechie y’Abaamoni.
31 e levou também os seus habitantes, designando-lhes trabalhos com serras, picaretas e machados, além da fabricação de tijolos. Davi fez assim com todas as cidades amonitas. Depois voltou com todo o seu exército para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.