2 Samuel 12

guz (GUZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Eri’Omonene agatoma Nathani ase Daudi. Nathani akageenda ase are, akamoteebia, “Abanto babere ’mbaamenyete ase omochie gete, oyomo obo nigo arenge omonda, na oria onde omotaka.
1 Então o S enhor enviou o profeta Natã a Davi. Ele foi até o rei e lhe disse: “Havia dois homens em certa cidade. Um era rico, e o outro, pobre.
2 Oria omonda nigo abwate ching’ondi ne chiombe chinyinge mono.
2 O rico era dono de muitas ovelhas e muito gado.
3 Korende oria omotaka tarenge na gento, otatiga abwate akamanwa agasigiti, akwo agorete ng’a atuge. Akamanwa akwo gakaba gakomenya inka amo nabana baye, gakaba gakoria endagera abwate na konywera korwa ase egekombe kiaye. Nigo kaanarete koraara ase egekuba kiaye, gakaba ase are buna omwana oye omoiseke.
3 O pobre não tinha nada, exceto uma cordeirinha que ele havia comprado. Ele criou a cordeirinha, e ela cresceu com os filhos dele. Comia de seu prato, bebia de seu copo e até dormia em seus braços; ela era como sua filha.
4 Omogeni agacha bw’omonto oria omonda, na ere tanchete komonyenyera embori gose eng’ondi korwa ase riicho riaye, korende akaira akamanwa karia k’eng’ondi k’omotaka oria, erio agakanyenyera omogeni oye.”
4 Certo dia, um visitante chegou à casa do rico. Em vez de matar um dos animais de seu próprio rebanho, o rico tomou a cordeirinha do pobre, a matou e a preparou para seu visitante”.
5 Bono Daudi akaberorokwa n’endamwamu enene ase engencho y’omonda oria, agateebia Nathani, “Ekeene, buna Omonene are moyo, omonto oyio okorete amang’ana ayio goika akwe.
5 Davi ficou furioso com esse homem rico e jurou: “Tão certo como vive o S enhor , o homem que faz uma coisa dessas merece morrer!
6 Ere goika amoiranerie akamanwa karia ara kane, ekiagera akora ring’ana erio, na ekiagera atabwate amaabera.”
6 Deve restituir quatro ovelhas ao pobre por ter roubado a cordeirinha e não ter mostrado compaixão”.
7 Agwo Nathani agateebia Daudi, “N’aye omonto oria. Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, nigo agoteeba iga: Inche nakoagete amaguta okaba omorwoti bw’Abaisraeli, nkagotooria korwa ase okoboko gwa Saulo.
7 Então Natã disse a Davi: “Você é esse homem! Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel e o livrei das mãos de Saul.
8 Ngakoa abanto bonsi b’omonene oo, nkababeeka abakungu baye ase amaboko ao. Ngakoa n’Abaisraeli amo na Abayuda. Onye ayio namake arenge, nabo naare gokomenta ayande amaange kobua.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres de seu senhor e os reinos de Israel e Judá. E, se isso não bastasse, teria lhe dado muito mais.
9 Nase ki gwachaayire ring’ana ri’ane inche Omonene, na gwakorire amabe ase obosio bwane? Gwaitire Uria Omohiti; okamorua, na Abaamoni bakamoita n’omoro, naende kwairire mok’aye koba mok’ao.
9 Por que, então, você desprezou a palavra do S enhor e fez algo tão horrível? Você assassinou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e roubou a esposa dele!
10 Bono omoro tokorua ase ororeria rwao, ekiagera gwanchaayire, kwairire moka Uria akaba mok’ao.
10 De agora em diante, a espada não se afastará de sua família, pois você me desprezou ao tomar para si a mulher de Urias’.
11 Ee, Omonene oteebire iga: Ningotubokerie obobe korwa ase enyomba yao; nkoure abakungu bao, mbae omonto omoao, nere arare nabarabwo maiso marore.
11 “Assim diz o S enhor : ‘De sua própria família farei surgir seu castigo. Tomarei suas mulheres diante de seus olhos e as darei a outro homem; ele se deitará com elas à vista de todos.
12 Aye nigo gwakorire ebibe ebio bobisi, korende inche nigo ndakoe egesusuro ekio maiso marore ase Abaisraeli bonsi barooche.”
12 O que você fez em segredo, eu farei acontecer abertamente, diante de todo o Israel’”.
13 Daudi agateebia Nathani, “Nakoreire Omonene ebibe.”
13 Então Davi confessou a Natã: “Pequei contra o S enhor ”. Natã respondeu: “Sim, mas o S
14 Korende ekiagera gwakorire ayio kwagerire ababisa ba Omonene bamochaaye, omwana oria oraiborwe goika akwe.”
14 Contudo, uma vez que você demonstrou o mais absoluto desprezo pela palavra do S enhor ao agir desse modo, seu filho morrerá”.
15 Erio Nathani akageenda bwoye.
15 Depois que Natã voltou para casa, o S enhor fez adoecer gravemente o filho de Davi com a mulher de Urias.
16 Agwo Daudi agasaba Nyasae ng’a omwana agwene, akeng’ata, akageenda nyomba akaraara inse ase obotuko obogima.
16 Davi suplicou ao S enhor que poupasse a criança. Jejuou e passou a noite prostrado no chão.
17 Na abagaaka b’enyomba yaye bagaacha bamoimokie korwa agwo inse, korende ere tancha, nonya n’endagera, taragerete amo nabarabwo.
17 Os oficiais do palácio insistiram para que ele se levantasse e comesse com eles, mas Davi se recusou.
18 Ase rituko ria gatano na kabere omwana oria agakwa. Abasomba ba Daudi bakoboa komoteebia ng’a omwana okuure, inaki nigo bateebete, “Ekero omwana arenge moyo, togachia gokwana nere, korende tanchete gotoigwa. Inaki rende toranyare komoteebia ng’a omwana okuure? Nigo arabaise gwekorera bobe.”
18 No sétimo dia, a criança morreu. Os servos de Davi ficaram com medo de contar para ele. “Não ouviu nossos conselhos quando a criança estava doente”, disseram. “Se lhe contarmos que a criança morreu, poderá cometer uma insanidade.”
19 Korende Daudi akarora abasomba baye bakona‐komonyererana, akamanya ng’a omwana okuure. Ase igo Daudi akababooria, “Inee! Omwana nakuure?”
19 Davi percebeu que estavam cochichando e compreendeu o que havia acontecido. “A criança morreu?”, perguntou. “Sim”, responderam eles. “Está morta.”
20 Daudi akaimoka korwa inse agesibia, ageaka amaguta, akaonchoreria chianga chiaye; agasoa ase enyomba y’Omonene agasasiima. Erio akairana bwoye, agasaba endagera, akaegwa akaria.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Foi ao santuário e adorou o S enhor . Depois, voltou ao palácio, pediu que lhe trouxessem alimento e comeu.
21 Abasomba baye bakamoteebia, “Ing’ana ki eri gwakora? Ekero omwana arenge moyo okeng’ata na korera korende bono omwana gakuure, kwaimokire kwarageire.”
21 Seus servos ficaram perplexos. “Não o entendemos”, disseram. “Enquanto a criança estava viva, o senhor chorou e jejuou. Agora que a criança morreu, o senhor parou de lamentar e voltou a comer.”
22 Akabairaneria, “Ee, ekero omwana arenge moyo, nabo neng’atete na korera, nigo narengereretie ng’a ande Omonene nandorere amaabera, erinde omwana abe moyo.
22 Davi respondeu: “Enquanto a criança estava viva, jejuei e chorei, pois pensava: ‘Quem sabe o S enhor terá compaixão de mim e deixará a criança viver’.
23 Korende bono okuure, nase ki rende ’ndeng’ate? Inee! Ninyare komoirania abe moyo? Ninche ndageende aase ageenda, korende ere takoirana ase ’nde.”
23 Mas por que jejuar agora que ela morreu? Poderia eu fazê-la voltar? Um dia irei até ela, mas ela não voltará a mim”.
24 Erio Daudi akaba okoremia Batiseba mok’aye; akaba nere, na ere akaibora omwana omoisia, na Daudi akamoroka Sulemani. Na Omonene akaba bwanchete omwana oria,
24 Então Davi consolou Bate-Seba, sua mulher, e teve relações com ela. Bate-Seba engravidou e deu à luz um filho, a quem Davi chamou Salomão. O S enhor amou a criança
25 agatoma amang’ana ase Nathani omobani, na ere akaroka omwana oria Yedidia, ase engencho y’Omonene.
25 e enviou uma mensagem por meio do profeta Natã, dizendo que o menino devia se chamar Jedidias, conforme o S enhor havia ordenado.
26 Yoabu akarwania Raba bw’Abaamoni, akaira ensemo y’omochie yarenge y’omorwoti.
26 Enquanto isso, Joabe continuou a lutar contra Rabá, a capital de Amom, e tomou a cidade real.
27 Erio Yoabu agatoma abanto gochia ase Daudi komoteebia, “Narwanirie Raba, nabwatire ensemo y’omochie ase oonchokanire n’amaache.
27 Joabe enviou mensageiros a Davi para lhe dizer: “Lutei contra Rabá e capturei seus reservatórios de água.
28 “Gaki bono sangereria abanto abwo batigarete oetanane omochie, aye omonyene oyoire, inche timbaisa koyoira na igo orokwe ase erieta riane.”
28 Traga o restante do exército aqui e conquiste a cidade. De outro modo, eu a tomarei e levarei o crédito pela vitória”.
29 Ase igo Daudi agasangereria abanto bonsi, akageenda Raba, akayorwania, akayobua na koyoira.
29 Então Davi reuniu o restante do exército e foi a Rabá. Eles atacaram a cidade e a conquistaram.
30 Erio akarusia eguutwa y’etaabu korwa ase omotwe bw’omorwoti bw’aroro. Oborito bw’eguutwa eria nigo bwarenge koreng’ana chikiiro emerongo etato na inye naende nigo yachabeire amagena ye rigori rinene. Egutwa eyio ekabeekerwa Daudi ase omotwe oye igoro. Ere agasakora ebinto ebinge mono bi’omochie oria:
30 Davi removeu a coroa da cabeça do rei, e ela foi colocada sobre sua cabeça. A coroa era feita de ouro, enfeitada com pedras preciosas, e pesava cerca de 35 quilos. Davi tomou grande quantidade de despojos da cidade.
31 agasokia abanto barenge ase omochie ime, akabagabana ase emeremo y’ogochweria nemesumeno, ey’okorema n’echisuururu chi’ebioma, ey’okoroisia ebioma, ogwatia n’ebisire, ogotiringa esike na gosaamba amatabori. Naboigo akorerete boigo abanto bonsi b’emechie y’Abaamoni.
31 Também tornou os habitantes de Rabá seus escravos e os obrigou a trabalhar com serras, picaretas e machados de ferro, e também nos fornos de tijolos. Foi assim que Davi tratou o povo de todas as cidades amonitas. Então ele e todo o exército voltaram para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.