2 Samuel 12
guz (GUZ) vs ACF
1 Eri’Omonene agatoma Nathani ase Daudi. Nathani akageenda ase are, akamoteebia, “Abanto babere ’mbaamenyete ase omochie gete, oyomo obo nigo arenge omonda, na oria onde omotaka.
1 E o SENHOR enviou Natã a Davi; e, apresentando-se ele a Davi, disse-lhe: Havia numa cidade dois homens, um rico e outro pobre.
2 Oria omonda nigo abwate ching’ondi ne chiombe chinyinge mono.
2 O rico possuía muitíssimas ovelhas e vacas.
3 Korende oria omotaka tarenge na gento, otatiga abwate akamanwa agasigiti, akwo agorete ng’a atuge. Akamanwa akwo gakaba gakomenya inka amo nabana baye, gakaba gakoria endagera abwate na konywera korwa ase egekombe kiaye. Nigo kaanarete koraara ase egekuba kiaye, gakaba ase are buna omwana oye omoiseke.
3 Mas o pobre não tinha coisa nenhuma, senão uma pequena cordeira que comprara e criara; e ela tinha crescido com ele e com seus filhos; do seu bocado comia, e do seu copo bebia, e dormia em seu regaço, e a tinha como filha.
4 Omogeni agacha bw’omonto oria omonda, na ere tanchete komonyenyera embori gose eng’ondi korwa ase riicho riaye, korende akaira akamanwa karia k’eng’ondi k’omotaka oria, erio agakanyenyera omogeni oye.”
4 E, vindo um viajante ao homem rico, deixou este de tomar das suas ovelhas e das suas vacas para assar para o viajante que viera a ele; e tomou a cordeira do homem pobre, e a preparou para o homem que viera a ele.
5 Bono Daudi akaberorokwa n’endamwamu enene ase engencho y’omonda oria, agateebia Nathani, “Ekeene, buna Omonene are moyo, omonto oyio okorete amang’ana ayio goika akwe.
5 Então o furor de Davi se acendeu em grande maneira contra aquele homem, e disse a Natã: Vive o Senhor, que digno de morte é o homem que fez isso.
6 Ere goika amoiranerie akamanwa karia ara kane, ekiagera akora ring’ana erio, na ekiagera atabwate amaabera.”
6 E pela cordeira tornará a dar o quadruplicado, porque fez tal coisa, e porque não se compadeceu.
7 Agwo Nathani agateebia Daudi, “N’aye omonto oria. Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, nigo agoteeba iga: Inche nakoagete amaguta okaba omorwoti bw’Abaisraeli, nkagotooria korwa ase okoboko gwa Saulo.
7 Então disse Natã a Davi: Tu és este homem. Assim diz o Senhor Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel, e eu te livrei das mãos de Saul;
8 Ngakoa abanto bonsi b’omonene oo, nkababeeka abakungu baye ase amaboko ao. Ngakoa n’Abaisraeli amo na Abayuda. Onye ayio namake arenge, nabo naare gokomenta ayande amaange kobua.
8 E te dei a casa de teu senhor, e as mulheres de teu senhor em teu seio, e também te dei a casa de Israel e de Judá, e, se isto é pouco, mais te acrescentaria tais e tais coisas.
9 Nase ki gwachaayire ring’ana ri’ane inche Omonene, na gwakorire amabe ase obosio bwane? Gwaitire Uria Omohiti; okamorua, na Abaamoni bakamoita n’omoro, naende kwairire mok’aye koba mok’ao.
9 Por que, pois, desprezaste a palavra do Senhor, fazendo o mal diante de seus olhos? A Urias, o heteu, feriste à espada, e a sua mulher tomaste por tua mulher; e a ele mataste com a espada dos filhos de Amom.
10 Bono omoro tokorua ase ororeria rwao, ekiagera gwanchaayire, kwairire moka Uria akaba mok’ao.
10 Agora, pois, não se apartará a espada jamais da tua casa, porquanto me desprezaste, e tomaste a mulher de Urias, o heteu, para ser tua mulher.
11 Ee, Omonene oteebire iga: Ningotubokerie obobe korwa ase enyomba yao; nkoure abakungu bao, mbae omonto omoao, nere arare nabarabwo maiso marore.
11 Assim diz o Senhor: Eis que suscitarei da tua própria casa o mal sobre ti, e tomarei tuas mulheres perante os teus olhos, e as darei a teu próximo, o qual se deitará com tuas mulheres perante este sol.
12 Aye nigo gwakorire ebibe ebio bobisi, korende inche nigo ndakoe egesusuro ekio maiso marore ase Abaisraeli bonsi barooche.”
12 Porque tu o fizeste em oculto, mas eu farei este negócio perante todo o Israel e perante o sol.
13 Daudi agateebia Nathani, “Nakoreire Omonene ebibe.”
13 Então disse Davi a Natã: Pequei contra o Senhor. E disse Natã a Davi: Também o Senhor perdoou o teu pecado; não morrerás.
14 Korende ekiagera gwakorire ayio kwagerire ababisa ba Omonene bamochaaye, omwana oria oraiborwe goika akwe.”
14 Todavia, porquanto com este feito deste lugar sobremaneira a que os inimigos do Senhor blasfemem, também o filho que te nasceu certamente morrerá.
15 Erio Nathani akageenda bwoye.
15 Então Natã foi para sua casa; e o Senhor feriu a criança que a mulher de Urias dera a Davi, e adoeceu gravemente.
16 Agwo Daudi agasaba Nyasae ng’a omwana agwene, akeng’ata, akageenda nyomba akaraara inse ase obotuko obogima.
16 E buscou Davi a Deus pela criança; e jejuou Davi, e entrou, e passou a noite prostrado sobre a terra.
17 Na abagaaka b’enyomba yaye bagaacha bamoimokie korwa agwo inse, korende ere tancha, nonya n’endagera, taragerete amo nabarabwo.
17 Então os anciãos da sua casa se levantaram e foram a ele, para o levantar da terra; porém ele não quis, e não comeu pão com eles.
18 Ase rituko ria gatano na kabere omwana oria agakwa. Abasomba ba Daudi bakoboa komoteebia ng’a omwana okuure, inaki nigo bateebete, “Ekero omwana arenge moyo, togachia gokwana nere, korende tanchete gotoigwa. Inaki rende toranyare komoteebia ng’a omwana okuure? Nigo arabaise gwekorera bobe.”
18 E sucedeu que ao sétimo dia morreu a criança; e temiam os servos de Davi dizer-lhe que a criança estava morta, porque diziam: Eis que, sendo a criança ainda viva, lhe falávamos, porém não dava ouvidos à nossa voz; como, pois, lhe diremos que a criança está morta? Porque mais lhe afligiria.
19 Korende Daudi akarora abasomba baye bakona‐komonyererana, akamanya ng’a omwana okuure. Ase igo Daudi akababooria, “Inee! Omwana nakuure?”
19 Viu, porém, Davi que seus servos falavam baixo, e entendeu Davi que a criança estava morta, pelo que disse Davi a seus servos: Está morta a criança? E eles disseram: Está morta.
20 Daudi akaimoka korwa inse agesibia, ageaka amaguta, akaonchoreria chianga chiaye; agasoa ase enyomba y’Omonene agasasiima. Erio akairana bwoye, agasaba endagera, akaegwa akaria.
20 Então Davi se levantou da terra, e se lavou, e se ungiu, e mudou de roupas, e entrou na casa do Senhor, e adorou. Então foi à sua casa, e pediu pão; e lhe puseram pão, e comeu.
21 Abasomba baye bakamoteebia, “Ing’ana ki eri gwakora? Ekero omwana arenge moyo okeng’ata na korera korende bono omwana gakuure, kwaimokire kwarageire.”
21 E disseram-lhe seus servos: Que é isto que fizeste? Pela criança viva jejuaste e choraste; porém depois que morreu a criança te levantaste e comeste pão.
22 Akabairaneria, “Ee, ekero omwana arenge moyo, nabo neng’atete na korera, nigo narengereretie ng’a ande Omonene nandorere amaabera, erinde omwana abe moyo.
22 E disse ele: Vivendo ainda a criança, jejuei e chorei, porque dizia: Quem sabe se DEUS se compadecerá de mim, e viverá a criança?
23 Korende bono okuure, nase ki rende ’ndeng’ate? Inee! Ninyare komoirania abe moyo? Ninche ndageende aase ageenda, korende ere takoirana ase ’nde.”
23 Porém, agora que está morta, por que jejuaria eu? Poderei eu fazê-la voltar? Eu irei a ela, porém ela não voltará para mim.
24 Erio Daudi akaba okoremia Batiseba mok’aye; akaba nere, na ere akaibora omwana omoisia, na Daudi akamoroka Sulemani. Na Omonene akaba bwanchete omwana oria,
24 Então consolou Davi a Bate-Seba, sua mulher, e entrou a ela, e se deitou com ela, e ela deu à luz um filho, e deu-lhe o nome de Salomão; e o Senhor o amou.
25 agatoma amang’ana ase Nathani omobani, na ere akaroka omwana oria Yedidia, ase engencho y’Omonene.
25 E enviou pela mão do profeta Natã, dando-lhe o nome de Jedidias, por amor ao Senhor.
26 Yoabu akarwania Raba bw’Abaamoni, akaira ensemo y’omochie yarenge y’omorwoti.
26 Ora pelejou Joabe contra Rabá, dos filhos de Amom, e tomou a cidade real.
27 Erio Yoabu agatoma abanto gochia ase Daudi komoteebia, “Narwanirie Raba, nabwatire ensemo y’omochie ase oonchokanire n’amaache.
27 Então mandou Joabe mensageiros a Davi, e disse: Pelejei contra Rabá, e também tomei a cidade das águas.
28 “Gaki bono sangereria abanto abwo batigarete oetanane omochie, aye omonyene oyoire, inche timbaisa koyoira na igo orokwe ase erieta riane.”
28 Ajunta, pois, agora o restante do povo, e cerca a cidade, e toma-a, para que tomando eu a cidade, não se aclame sobre ela o meu nome.
29 Ase igo Daudi agasangereria abanto bonsi, akageenda Raba, akayorwania, akayobua na koyoira.
29 Então ajuntou Davi a todo o povo, e marchou para Rabá, e pelejou contra ela, e a tomou.
30 Erio akarusia eguutwa y’etaabu korwa ase omotwe bw’omorwoti bw’aroro. Oborito bw’eguutwa eria nigo bwarenge koreng’ana chikiiro emerongo etato na inye naende nigo yachabeire amagena ye rigori rinene. Egutwa eyio ekabeekerwa Daudi ase omotwe oye igoro. Ere agasakora ebinto ebinge mono bi’omochie oria:
30 E tirou a coroa da cabeça do seu rei, cujo peso era de um talento de ouro, e havia nela pedras preciosas, e foi posta sobre a cabeça de Davi; e da cidade levou mui grande despojo.
31 agasokia abanto barenge ase omochie ime, akabagabana ase emeremo y’ogochweria nemesumeno, ey’okorema n’echisuururu chi’ebioma, ey’okoroisia ebioma, ogwatia n’ebisire, ogotiringa esike na gosaamba amatabori. Naboigo akorerete boigo abanto bonsi b’emechie y’Abaamoni.
31 E, trazendo o povo que havia nela, o pôs às serras, e às talhadeiras de ferro, e aos machados de ferro, e os fez passar por forno de tijolos; e assim fez a todas as cidades dos filhos de Amom; e voltou Davi e todo o povo para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.