2 Reis 6
guz (GUZ) vs NVT
1 Aborokigwa b’ababani bagateebia Elisha: “Rora aase aiga tomenyete inse y’oboteneneri bwao igo are aake mono ase tore.
1 Certo dia, os membros do grupo de profetas disseram a Eliseu: “Como vê, este lugar onde nos reunimos é pequeno demais.
2 Tiga togende goika Yorodani, na kera oyomo ageche omote oyomo aroro, erinde toagachere enyomba aroro tokomenya.”
2 Vamos descer ao rio Jordão, onde há muitos troncos, e construir ali um lugar para nos reunirmos”. “Está bem”, disse Eliseu. “Podem ir.”
3 Oyomo obo akamoteebia: “Koranche, ogende amo naintwe abasomba bao.”
3 “Venha conosco”, sugeriu um deles. “Eu irei”, disse ele.
4 Ase ayio akagenda amo nabarabwo, na ekero baigete Yorodani, bakagecha emete.
4 E foi com eles. Quando chegaram ao Jordão, começaram a derrubar árvores.
5 Korende ekero oyomo obo arenge kogecha omote, egesire kegasomoka korwa ase omote, gekagwa ase amaache ime. Omonto oria akarera: “Obee, omonene one! Egesire eke nigo giasabetwe korwa ase omonto onde.”
5 Enquanto um deles cortava um tronco, a parte de ferro do machado caiu no rio. “Ai, meu senhor!”, gritou. “O machado era emprestado!”
6 Omonto oria o Nyasae akamobooria: “Ng’ai kiagwera?” Ekero omonto oria amworogetie aase aria, Elisha akanacha egete, agakeruta gochia imeo, akagera egesire keria kegacheng’enena amaache igoro.
6 “Onde caiu?”, perguntou o homem de Deus. Quando mostraram o lugar para Eliseu, ele cortou um galho e o jogou na água, e fez o ferro do machado flutuar.
7 Erio akamoteebia: “Keimokie!” Na omonto oria akarambora okoboko kwaye, agakeimokia.
7 “Pegue-o”, disse Eliseu. E o homem estendeu a mão e o pegou.
8 Engaki eyemo ekero omorwoti bw’Abasiiria arenge korwana chiseegi n’Abaisraeli, agasemania nabasomba baye, agachora aase gete akobeeka egetwori kiaye.
8 Quando o rei da Síria estava em guerra contra Israel, consultava seus oficiais e dizia: “Posicionaremos nossas tropas em tal lugar”.
9 Korende omonto oria o Nyasae agatoma amang’ana ase omorwoti bw’Abaisraeli, akamoteebia: “Bwerende, tobaisa goetera aase aiga, ekiagera Abasiiria nao bakare.”
9 De imediato, o homem de Deus advertia o rei de Israel: “Não se aproxime de tal lugar, pois os sírios planejam posicionar suas tropas ali”.
10 Na omorwoti bw’Abaisraeli agatoma abanto gochia aase aria omonto oria o Nyasae amotebetie ase okomokuurera. Na omorwoti agetooria, tari engaki eyemo gose ibere, korende chinyinge.
10 E o rei de Israel mandava um aviso para o lugar indicado pelo homem de Deus. Várias vezes ele advertiu o rei de que ficasse alerta naqueles lugares.
11 Omorwoti bw’Abasiiria akaba oichaanete ase ebirengererio biaye; akarangeria abasomba baye, akababoria: “Inee! Timokonyara gonteebiamonto ki ase egati yaito ore ensemo y’omorwoti bw’Abaisraeli?”
11 Furioso com essa situação, o rei sírio reuniu seus oficiais e perguntou: “Qual de vocês anda informando o rei de Israel sobre meus planos?”.
12 Oyomo bw’abasomba baye akamoiraneria: “Onde tari aa ase tore, aye omorwoti omonene one, korende n’Elisha, omobani ore agwo ase Abaisraeli, nere ogoteebia omorwoti bw’Abaisraeli amang’ana ogokwana ekero ore ase akanyomba kao g’okorara.”
12 “Ó meu senhor, o rei, não somos nós”, respondeu um dos oficiais. “Eliseu, o profeta de Israel, revela ao rei de Israel até as palavras que o senhor diz em seus aposentos!”
13 Omorwoti agateeba: “Genda morigie aase amenyete, erio ntome abanto bamobwate.”
13 O rei ordenou: “Vão e descubram onde ele está, para que eu mande capturá-lo!”. Então lhe informaram: “Eliseu está em Dotã”.
14 Ase igo omorwoti agatoma gochia aroro chibarasi, ne chigari, na omoganda omonene bw’abasikari, na barabwo bagaika aroro botuko, bakanaaria omochie.
14 Assim, certa noite, o rei da Síria mandou um grande exército com muitos carros de guerra e cavalos para cercar a cidade.
15 Ekero omosomba bw’omonto oria o Nyasae abogeete mambia chuni, agasoka isiko, akarora omoganda oria bw’abasikari, amo ne chigari ne chibarasi, agateeba: “Obee, omonene one! Ninki togokora?”
15 Na manhã seguinte, o servo do homem de Deus se levantou bem cedo. Ao sair, viu que havia soldados, cavalos e carros de guerra por toda parte. “Ai, meu senhor, o que faremos agora?”, exclamou o servo.
16 Elisha agateebia omosomba oye: “Tibwoboa, ekiagera abwo bare amo naintwe nigo bare abange goetania baria bare nabarabwo.”
16 “Não tenha medo!”, disse Eliseu. “Pois do nosso lado há muitos mais que do lado deles!”
17 Erio Elisha agasaba, akabora: “Aye Omonene, nagosabire, ramokia amaiso aye, erinde arore.” Na Omonene akaramokia amaiso ’omosae oria, nere akarora chibarasi ne chigari chi’omorero nigo chiaichire ekegoro igoro, chietanaine Elisha.
17 Então Eliseu orou: “Ó S enhor , abre os olhos dele, para que veja”. O S enhor abriu os olhos do servo, e ele viu as colinas ao redor de Eliseu cheias de cavalos e carruagens de fogo.
18 Ekero Abasiiria bachete korwania Elisha, nere agasaba Omonene, akabora: “Nagosabire, oukorie abanto aba.” Ase ayio Omonene akabaukoria koreng’ana buna Elisha asabeete.
18 Quando os sírios avançaram na direção de Eliseu, ele orou: “Ó S enhor , faze que fiquem cegos”. E o S enhor fez que ficassem cegos, conforme Eliseu havia pedido.
19 Elisha agateebia abanto baria: “Eye tari ero enchera, na omochie tari oro oyo; intunyane, nainche nimborokie omonto oria mokorigia.” Erio akabatang’ana gochia Samaria.
19 Então Eliseu saiu e lhes disse: “Vocês tomaram o caminho errado! Esta não é a cidade certa! Sigam-me, e eu os levarei até o homem que procuram”. Então ele os guiou à cidade de Samaria.
20 Ase obwango boria basoete Samaria, Elisha akabora: “Aye Omonene, ramokia amaiso ’abaanto aba, erinde banyare korora.” Omonene akaramokia amaiso abo, nabarabwo bakarora, bakenyora ng’a ngati‐gati ya Samaria baare.
20 Assim que entraram em Samaria, Eliseu orou: “Ó S enhor , agora abre os olhos deles, para que vejam”. O S enhor abriu os olhos deles, e descobriram que estavam no meio de Samaria.
21 Ekero omorwoti bw’Abaisraeli aroche abanto baria, akabooria Elisha: “Tata, ndaita abanto aba? Ndabaita?”
21 Quando o rei de Israel os viu, perguntou a Eliseu: “Devo matá-los, meu senhor? Devo matá-los?”.
22 Elisha akairaneria: “Yaya, tobaita. Inee! Noite abanto gwosire n’omoro oo gose nobota bwao? Bae endagera barie na amaache banywe, erio bairane, bagende ase omonene obo.”
22 “Claro que não!”, respondeu Eliseu. “Eles não são prisioneiros que você capturou na batalha. Dê-lhes comida e bebida e mande-os de volta para casa, para o senhor deles.”
23 Ase igo omorwoti akabaroiseria omoyega omonene, na ekero bakoorire koria na konywa, akabaa ribaga, na barabwo bakagenda ase omonene obo. Abasiiria baria tibairanete naende nebiombe biabo korwania Abaisraeli.
23 Então o rei lhes ofereceu um grande banquete e os mandou de volta para casa, para o senhor deles. Depois disso, os invasores sírios não invadiram mais a terra de Israel.
24 Ekaba magega y’amang’ana ayio, Beni‐Hadadi, omorwoti bw’Abasiiria, akaroberia abarwani baye b’esegi, akagenda akanaaria omochie o Samaria.
24 Algum tempo depois, porém, Ben-Hadade, rei da Síria, reuniu todo o seu exército e cercou Samaria.
25 Enchara enene yarenge agwo Samaria ekero keria bayonaaretie. Omotwe bw’etigere okaba okoonigwa ase rigori rie chisekeli chi’echifeta emerongo etano na etato, na amabi y’amaruma aisanete agatita akamo ase chisekeli chi’echifeta isano.
25 Como resultado, houve grande fome na cidade. O cerco durou tanto tempo que uma cabeça de jumento era vendida por 960 gramas de prata, e um terço de litro de esterco de pombo, por 60 gramas de prata.
26 Ekero omorwoti bw’Abaisraeli arenge gotaara ase orwaki igoro, omokungu oyomo akarera asare, agateeba: “Aye omorwoti, omonene one, inkonye!”
26 Um dia, quando o rei de Israel caminhava pelos muros da cidade, uma mulher gritou para ele: “Ó meu senhor, o rei! Por favor, ajude-me!”.
27 Omorwoti akamoiraneria: “Onye Omonene takogokonya, naki inche ndaoboseemia? Nkorwa ase ekeooreri, gose nkorwa ase egeteera gi’okomitera edivai?”
27 Ele respondeu: “Se o S enhor não a ajudar, o que poderei fazer? Não tenho alimento na eira, nem vinho na prensa de uvas”.
28 Naende akabooria omokungu oria: “Emechando yao nereri?”
28 Mas depois o rei perguntou: “Qual é o problema?”. Ela respondeu: “Esta mulher me disse: ‘Vamos comer o seu filho hoje, e amanhã comeremos o meu’.
29 Ase ayio tokaiyeka omwana one tokamoria. Ne rituko ria kabere nkamoteebia ng’a arente omwana oye tomorie, korende ere konya obisire omwana oye.”
29 Então cozinhamos meu filho e o comemos. No dia seguinte, eu disse a ela: ‘Mate seu filho para que o comamos’, mas ela o havia escondido”.
30 Ekero omorwoti aigwete amang’ana ’omokuungu oria, agatandora chianga chiaye. Ere nigo arenge gotaara ase orwaki igoro, na abanto baarenge ang’e bakarora obegete chianga chi’echigunia korwa ime ase omobere oye.
30 Quando o rei ouviu isso, rasgou as roupas. E, enquanto ele caminhava pelos muros, o povo viu que, por baixo do manto, ele usava pano de saco junto à pele.
31 Na igo akabora: “Tiga Nyasae ang’e egesusuro bono na kogenderera onye omotwe bw’Elisha, mosinto o Safati, ogotigara igoro ase amareko aye rituko ria reero ritaraera.”
31 Então o rei jurou: “Que Deus me castigue severamente se eu não separar a cabeça de Eliseu de seus ombros ainda hoje!”.
32 Elisha nigo aikaransete nyomba mwaye ime, na abagaaka nigo baikaransete amo nere. Bono omorwoti agatoma omonto korwa ase obosio bwaye atang’ane, korende ekero omonto oria ataraikao, Elisha agateebia abagaaka baria: “Mwarorire buna omoiti oria atomire omonto ache abutore omotwe one? Ekero omonto oria agocha mosieke egesieri, mokebwate bokong’u tabaisa gosoa nyomba. Inee! Ebititiro bi’amagoro ’omonene oye tibiri komotunyana?” Ekero agendererete gokwana nabarabwo, omotomwa oria agacha asare, agateeba,
32 Eliseu estava sentado em sua casa com as autoridades de Israel quando o rei mandou um mensageiro até ele. Antes, porém, que o mensageiro chegasse, Eliseu disse às autoridades: “O filho do assassino enviou um homem para cortar minha cabeça. Quando o mensageiro chegar, fechem a porta e não o deixem entrar. Logo ouviremos os passos de seu senhor atrás dele”.
33 “Emechando eye nigo yarure ase Omonene. Ninki rende nganyete inyore korwa ase Omonene?”
33 Enquanto Eliseu ainda falava, o mensageiro chegou e comunicou a mensagem do rei: “Toda essa desgraça vem do S enhor ! Por que devo continuar a esperar no S enhor ?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.