2 Reis 23

guz (GUZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Omorwoti agatoma abanto barangerie abagaaka bonsi b’Abayuda na aba Yerusalemu, bagasangererekana asare.
1 O rei convocou à sua presença todos os anciãos de Judá e de Jerusalém,
2 Na omorwoti agatiira gochia ase enyomba y’Omonene amo n’Abayuda bonsi na abanto bonsi bamenyete Yerusalemu, na abakuani, na ababani, abanto bonsi, abake na abanene. Erio akabasomera amang’ana onsi aria ariikire ase Egetabu keria gi’Okobwatana kw’Ogotianania yanyorekanete ime ase enyomba y’Omonene.
2 e subiu ao templo do Senhor com todos os homens de Judá e todos os habitantes de Jerusalém, os sacerdotes, profetas e todo o povo, pequenos e grandes. Leu então, diante deles, o texto completo do livro da Aliança que fora descoberto no templo do Senhor.
3 Omorwoti agatenena ang’e nesiiro, agakora okobwatana kw’ogotianania ase obosio bw’Omonene, ng’a mbabwatie Omonene na kobwata amachiiko aye, na oborori bwaye, na emeroberio yaye echiikire, bayakore ne chinkoro chiabo chionsi na emioyo yabo yonsi, mbakore amang’ana onsi aganeirie nokobwatana oko kw’ogotianania, ayarikire ase egetabu eke. Erio abanto bonsi bakaria eira ng’a mbabwate okobwatana koria kw’ogotianania.
3 O rei, de pé na tribuna, renovou a aliança em presença do Senhor, comprometendo-se a seguir o Senhor, a observar os seus mandamentos, suas instruções e suas leis, de todo o seu coração e de toda a sua alma, e a cumprir todas as cláusulas da aliança contida no livro. Todo o povo concordou com essa aliança.
4 Erio omorwoti agachiika Hilikia, Omokuani bw’omonene, na abakuani, abakoonyi baye, na abarendi b’egesieri, barusie korwa ase Hekalu y’Omonene ebikorero bionsi biaroisetwe ase ogosasimera Baali na Asera, na erioba, na omotienyi, ne ching’enang’eni chionsi chia igoro. Magega y’ayio akabisambera isiko ya Yerusalemu, agwo ase egetii gia Kidironi, akaira ribu riabo Beteli.
4 O rei ordenou em seguida ao sumo sacerdote Helcias, aos sacerdotes da segunda ordem e aos porteiros, que jogassem fora do templo do Senhor todos os objetos fabricados para o culto de Baal, de asserá e de todo o exército dos céus; fê-los queimar fora de Jerusalém, nos campos do Cedron, e mandou levar as suas cinzas para Betel.
5 Naende akarusia abakuani baarenge gosasiima emegwekano, baria abarwoti b’Abayuda babeegete gosambera ubani agwo aase aimokererete igoro ase emechie y’Abayuda na goetanana Yerusalemu; naboigo nabaria baarenge gosamba ubani ase Baali, na erioba, na omotienyi, ne ching’enang’eni chionsi chia igoro.
5 Despediu os sacerdotes dos ídolos que os reis de Judá tinham estabelecido para oferecer o incenso nos lugares altos, nas cidades de Judá e nos arredores de Jerusalém, assim como os sacerdotes que ofereciam incenso a Baal, ao sol, à luz, aos sinais do zodíaco e a todo o exército dos céus.
6 Boigo akarenta omote oria bw’Asera korwa ase enyomba y’Omonene, akayosokia isiko ya Yerusalemu, akayoira gochia ase Rikura ria Kidironi, akayosamunyorera aroro, akayosia okaba orotu; erio akaruta orotu orwo igoro ase chimbeera agwo ase abanto baare gotindekwa.
6 Mandou tirar do templo do Senhor o ídolo asserá e levá-lo para fora de Jerusalém, para o vale do Cedron, onde o queimaram. Depois de tê-lo reduzido a cinzas, mandou-as lançar sobre os sepulcros do povo.
7 Agatagora na koiyeria inse chinyomba chi’abasaacha abanyaka baare korigania ase obosooku, echio chiarenge ase enyomba y’Omonene. (Ime ase chinyomba chiria abakungu baarenge koroiseria Asera, enyasae eria enkuungu, chiema.)
7 Destruiu os apartamentos das prostitutas que se encontravam no templo do Senhor, onde as mulheres teciam vestes para asserá.
8 Akarenta abakuani bonsi korwa ase emechie y’Abayuda, na ase ense yonsi korwa Geba goika Beeri‐Seba agakora aase onsi aimokererete igoro agwo ase abakuani baarenge gosambera ubani akaba aatachenegeti. Na ebisasimero bi’aase aimokererete igoro arenge agwo ase ebiita bi’omochie, keria kiarenge ase egesoero ki’Egeita kia Yoshua, omogabana bw’omochie, na keria kiarenge ensemo y’okobee y’oyo ogosoera omochie, omorwoti akabitagora akabiyeria inse.
8 Convocou todos os sacerdotes das cidades de Judá, profanou os lugares altos onde os sacerdotes tinham oferecido incenso, desde Gabaa até Bersabéia, e destruiu o lugar alto das portas, à entrada da casa de Josué, prefeito da cidade, que ficava à esquerda de quem entra na cidade por essa porta.
9 Korende nonya abakuani b’aase aimokererete igoro agosasimerwa tibaarenge ne ribaga gocha ase egesasiimero ki’Omonene agwo Yerusalemu, bakaba bakoria emegati etabekiri memera amo nabamwabo.
9 Entretanto, os sacerdotes dos lugares altos não subiam ao altar do Senhor em Jerusalém, mas comiam somente dos pães ázimos no meio de seus irmãos.
10 Boigo omorwoti agasaria Tofeti, aase agosasimerwa agwo ase Rikura ria mosinto o Hinomu, agaakora aatachenegeti ng’a onde tasambera omwana oye, omomura gose omoiseke, aroro abe ekeng’wanso ase enyasae eria Moleki.
10 Profanou também Tofet, no vale do filho de Enom, a fim de que ninguém fizesse passar pelo fogo seu filho ou sua filha em honra de Moloc.
11 Naende akarusia chibarasi chiria abarwoti b’Abayuda babeegete ase egesoero ki’enyomba y’Omonene, echio baruete ase ogosasiima erioba. Nigo chiarenge ang’e nakanyomba ka Nathani‐Meleki, omoteneneri bw’enyomba y’omorwoti, ime ase enyomba gete ensemo ya bosongo; agasamba chigari chiria chiatananetwe ase erioba.
11 Fez desaparecer também os cavalos que os reis de Judá tinham dedicado ao sol, à entrada do templo do Senhor, junto do pavilhão do eunuco Natã-Melec, no recinto, e queimou os carros do sol.
12 Agatagora na akaiyeria inse ebisasimero biarenge igoro ase ekerama ang’e nakanyomba ka igoro k’Ahasi, biria abarwoti b’Abayuda baagachete, na biria Manase aagachete ase chiraaro ibere chi’enyomba y’Omonene. Akabinachana ebing’ese, erio akaruta orotu rwabo ase akarooche ga Kidironi.
12 O rei destruiu os altares que tinham sido construídos pelos reis de Judá no terraço da câmara superior de Acaz, e os que Manassés tinha levantado nos dois átrios do templo do Senhor; quebrou-os, levou-os dali e lançou as cinzas deles na torrente do Cedron.
13 Na aase aimokerete igoro agosasimerwa arenge moocha ya Yerusalemu, Irianyi y’egetunwa ki’Obosareku, aria Sulemani, omorwoti bw’Abaisraeli, aagacherete Asitaroti, okogechia kw’Abasidoni, na Kemosi, okogechia kw’Abamoabu, na Milikomu, okogechia kw’Abaamoni, omorwoti agaakora akaba aatachenegeti.
13 O rei profanou igualmente os lugares altos situados defronte de Jerusalém, à direita do monte da Perdição. Salomão, rei de Israel, tinha-os levantado em honra de Astarte, ídolo abominável dos sidônios, de Camos, ídolo abominável dos moabitas, e de Melcom, ídolo abominável dos amonitas.
14 Akanachana chisiiro chi’ogosasimerwa chikaba ebing’ese, na akanacha emete y’Asera, enyasae yabo enkuungu, agaichoria aase abo namauga ’abaanto.
14 Quebrou as estátuas, cortou os ídolos asserás e encheu o lugar com ossos humanos.
15 Boigo agatagora egesasiimero kiarenge agwo Beteli igoro y’aase aria aimokererete igoro agosasimerwa aria aroisetigwe na Yeroboamu, mosinto o Nebati, oria ogerete Abaisraeli bagakora ebibe. Agasaria aase aria aimokererete igoro na agatagora egesasiimero keria akagesenyenta gekaba orotu; agasamba omote bw’Asera.
15 Destruiu também o altar de Betel e o lugar alto que tinha edificado Jeroboão, filho de Nabat, que arrastara Israel ao pecado. Ele os destruiu, queimou e reduziu a cinzas o lugar alto, incendiando igualmente a asserá.
16 Ekero Yosia aonchogete, akarora chimbeera chiarenge ase ekegoro igoro, agatoma abanto bakarenta amauga korwa ase chimbeera chiria ime, erio akayasambera ase egesasiimero, na ekio gekaba egetachenegeti, koreng’ana ne ring’ana ri’Omonene riaraaretigwe nomonto o Nyasae, oria obaanete igoro ase ebinto ebio.
16 Josias, olhando em torno de si, viu os túmulos que havia sobre a colina; mandou buscar os ossos dos sepulcros e queimou-os no altar. Este altar foi assim profanado, segundo o oráculo que o Senhor tinha proferido pelo homem de Deus que havia predito essas coisas.
17 Erio akabora: “Nkeinyorio ki keria narorire aaria ng’umbu?”
17 E o rei perguntou: Que monumento é esse que eu vejo? Os habitantes da cidade responderam-lhe: É o túmulo do homem de Deus que veio de Judá, e que predisse tudo o que fizeste ao altar de Betel.
18 Akabateebia: “Tiga ere abeere aroro; onde tabaisa korusia amauga aye.”
18 Deixai-o, disse o rei; paz aos seus ossos. E os seus ossos ficaram intactos, assim como os ossos do profeta que tinha vindo de Samaria.
19 Yosia agatagora ne chinyomba chionsi chi’aase aimokererete igoro agosasimerwa, echiarenge ase emechie ya Samaria, chiria abarwoti b’Abaisraeli baagachete bakagechia Omonene goika akaba nendamwamu. Agachikora buna akorete agwo Beteli.
19 Josias destruiu assim todos os santuários dos lugares altos que se encontravam nas cidades de Samaria, e que os reis de Israel tinham edificado, para grande cólera do Senhor. Fez deles o que tinha feito do altar de Betel.
20 Agaitera abakuani bonsi b’aase aimokererete igoro, ase ebisasimero biarenge, na agasambera amauga ’abaanto igoro yabo. Erio akairana gochia Yerusalemu.
20 Matou todos os sacerdotes dos lugares altos que ali havia, e queimou sobre esses altares ossos humanos. Depois voltou para Jerusalém.
21 Erio Yosia omorwoti agachiika abanto bonsi, akabateebia, “Mobe ne Rituko Rinene ri’Epasaka ase Omonene, Nyasae oino, buna ariikire ase Egetabu eke y’Okobwatana kw’Ogotianania.”
21 O rei deu esta ordem a todo o povo: Celebrareis a Páscoa em honra do Senhor, vosso Deus, segundo as prescrições do livro da Aliança.
22 Rituko ri’Epasaka buna eri konya tiriana koinyorwa korwa ase amatuko ’abagaambi, baria bagamberete Abaisraeli, gose ase amatuko onsi ay’abarwoti b’Abaisraeli, gose ay’abarwoti b’Abayuda.
22 Jamais se celebrou Páscoa semelhante, desde a época dos juízes que tinham regido Israel, e durante todo o tempo dos reis de Israel e de Judá.
23 Korende ase omwaka o ikomi na gatano na gatato bw’okogaamba kwa Yosia, Rituko erio Rinene ri’Epasaka rikainyorwa na korendwa ase Omonene, agwo Yerusalemu.
23 Esta Páscoa foi celebrada em honra do Senhor em Jerusalém, no décimo oitavo ano do reinado de Josias.
24 Boigo Yosia akarusia abanto bonsi baarenge koboria ogosemigwa korwa ase emeika y’abanto bakwete, na abarogi, na ebinyasae, na emegwekano ende y’ogosasimwa, na okogechia gwonsi kwarorekanete ase ense y’Abayuda na ase Yerusalemu. Nigo akorete ayio, erinde akore amang’ana onsi ay’amachiiko aria ariikire ase egetabu eria Hilikia Omokuani anyorete agwo ase enyomba y’Omonene.
24 Josias acabou também com os necromantes, os adivinhos, os terafins, os ídolos e as abominações que se viam na terra de Judá e em Jerusalém, pois queria obedecer às prescrições da lei tais quais figuravam no livro que o sacerdote Helcias descobriu no templo do Senhor.
25 Morwoti onde tabeete agwo ritang’ani orenge buna Yosia, oria omobwatetie Omonene nenkoro yaye yonsi, na omoyo oye bwonsi, ne chinguru chiaye chionsi, koreng’ana n’amachiiko onsi a Musa; gose morwoti onde tanyorekanete buna ere ase abwo bamobwatetie korwa magega.
25 Não houve jamais, antes de Josias, um rei que se convertesse como ele ao Senhor, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de todas as suas forças, seguindo em tudo a lei de Moisés; nem depois dele houve outro semelhante.
26 Korende nonya naboigo, Omonene taonchogete atige obotindi obonene bw’endamwamu yaye yogete igoro ase Abayuda ase engencho y’okogechia gwonsi Manase konya akorire amogechirie.
26 Contudo, por causa dos crimes com que Manassés o tinha irritado, o Senhor não abrandou a violência de seu furor contra Judá,
27 Na Omonene akabora, “Nindusie Abayuda korwa ase obosio bwane, buna narusetie Abaisraeli; nintugute Yerusalemu, omochie oyio nachorete, na enyomba eria nateebete ng’a nimbeeke erieta riane aroro.”
27 porque tinha dito: Expulsarei também Judá para longe de mim, como rejeitei Israel; rejeitarei esta cidade de Jerusalém que escolhi, e o templo do qual eu disse: Aqui residirá o meu nome.
28 Bono amang’ana ande onsi igoro ya Yosia, na aya onsi akorete, nigo ariikire ase Egetabu ki’ogokora kw’Abarwoti b’Abayuda.
28 O resto da história de Josias, seus atos e grandes feitos, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Judá.
29 Ase amatuko y’okogaamba kwa Yosia, Farao Neko, omorwoti o Misiri, akagenda korwana nomorwoti bw’Abaasuri agwo ase orooche rw’Eufarati. Yosia omorwoti akagenda agwo korwana nere, na ekero Farao Neko amorooche, akamoitera agwo Megido.
29 Durante o seu reinado, o faraó Necao, rei do Egito, subiu contra o rei da Assíria, na direção do Eufrates. O rei Josias saiu-lhe ao encontro, mas foi morto pelo faraó em Magedo, logo no primeiro combate.
30 Abasomba baye bakamorusia Megido, bakabogoria omobere oye okwete ore ase egari ime, bakayoira Yerusalemu. Erio bakamotindeka ase embeera yaye omonyene.
30 Seus servos transportaram seu cadáver num carro, de Magedo a Jerusalém, e sepultaram-no em seu sepulcro. O povo elegeu então Joacaz, filho de Josias, que foi ungido e aclamado rei em lugar de seu pai.
31 Yehoahasi nigo arenge nemiaka emerongo etato, ekero achagete kogamba, na akagaamba emetienyi etato agwo Yerusalemu. Ng’ina nigo arenge korokwa Hamutali, mosubati o Yeremia korwa Libuna.
31 Joacaz tinha vinte e três anos quando começou a reinar, e reinou durante três meses em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Amital, filha de Jeremias, natural de Lobna.
32 Yehoahasi agakora ayare amabe ase obosio bw’Omonene, koreng’ana buna aya onsi chisokoro chiaye chiakorete.
32 Fez o mal diante do Senhor, assim como o tinham feito seus pais.
33 Farao Neko akamobwata, akamosiba agwo Ribula ase ense ya Hamati, erinde tabaisa kogamba agwo Yerusalemu, naende akabeekera abanto b’ense eria ebango ye chitalanta rigana erimo chi’echifeta na etalanta eyemo y’etaabu.
33 O faraó Necao acorrentou-o em Rebla, na terra de Emat, de modo que ele não reinou mais em Jerusalém, e impôs à terra uma contribuição de cem talentos de prata e um talento de ouro.
34 Farao Neko akabeeka Eliakimu, omwana omomura o Yosia, akamobeka akaba omorwoti ase ribaga ria ise, na akaonchora erieta riaye, akamoroka Yehoyakimu. Akarusia Yehoahasi agwo, akamoira Misiri, nere agakwera aroro.
34 O faraó Necao estabeleceu Eliacim, filho de Josias, no trono, em lugar de seu pai Josias, e mudou-lhe o nome para Joaquim. Quanto a Joacaz, foi levado para o Egito, onde morreu.
35 Yehoyakimu akaa Farao chifeta ne chitaabu chiria, korende eyio nigo yamobetereretie kobekera ense eria ebango ase ogochinyora na goakana Farao echi achiigete. Akarusia ebango ye chifeta ne chitaabu korwa ase abanto b’ense eria; kera omonto akarua ekerengo abeekeretwe.
35 Joaquim deu ao faraó a prata e o ouro exigidos, mas, para fornecer o peso estipulado, exigiu-o do povo, fixando a quantia que cada um devia pagar, e levantou essa contribuição de ouro e de prata para dar ao faraó Necao.
36 Yehoyakimu nigo arenge nemiaka emerongo ebere, na etano, ekero achagete kogamba; akagaamba emiaka ikomi nomo agwo Yerusalemu. Ng’ina nigo arenge korokwa Sebida, mosubati o Pedaya korwa Rumi.
36 Joaquim tinha vinte e cinco anos quando começou a reinar. Seu reino durou onze anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Zebida, filha de Fadaías, natural de Ruma.
37 Yehoyakimu agakora ayare amabe ase obosio bw’Omonene, buna koreng’ana chisokoro chiaye chiakorete.
37 Fez o mal aos olhos do Senhor, como o tinham feito seus pais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.