2 Crônicas 18
guz (GUZ) vs VC
1 Ekero Yehosafati abeete omonda mono naende asikire, akanyuoma omokungu korwa ase enyomba y’Ahabu.
1 Josafá, que possuía riqueza e glória em abundância, aliou-se por casamento com Acab.
2 Magega y’emiaka emeke akagenda ase Ahabu agwo Samaria. Nere akanyenyera Yehosafati, amo nabaanto barenge amo nere, ching’ondi chinyinge ne chiombe; erio akamoebereria agende amo nere korwania Ramoti o Gileadi.
2 Ao cabo de alguns anos, desceu à Samaria, à casa de Acab. Para recebê-lo com a comitiva, este matou numerosos carneiros e bois. Em seguida, persuadiu-o a fazer guerra contra Ramot de Galaad.
3 Ahabu, omorwoti bw’Abaisraeli, agakwana na Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda, akamobooria, “Nogende amo nainche korwania Ramoti o Gileadi?”
3 Acab, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: Queres vir comigo para atacar Ramot de Galaad? Josafá respondeu-lhe: Farei o que fizeres, assim como meu exército. Iremos à guerra contigo.
4 Naende Yehosafati agateebia omorwoti bw’Abaisraeli, “Ritang’ani toborie Omonene igoro y’amang’ana aya.”
4 Contudo, Josafá disse mais ao rei de Israel: Consulta primeiro, eu te peço, o oráculo do Senhor.
5 Erio omorwoti bw’Abaisraeli agasangereria ababani, abanto amagana ane, amo, akababoria, “Nkogenda tore korwania Ramoti o Gileadi, gose yaya?”
5 O rei de Israel reuniu os profetas, que eram em número de quatrocentos, e lhes perguntou: Devemos ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos abster-nos disso? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará às mãos do rei.
6 Korende Yehosafati akaboria, “Inee! Omobani onde bw’Omonene tari aiga, tonyare koboria goetera asare?”
6 Mas Josafá replicou: Por acaso não existe aqui algum outro profeta do Senhor a quem possamos consultar?
7 Omorwoti bw’Abaisraeli akairaneria Yehosafati, “Omonto oyomo natigarete, toraborie Omonene goetera asare, nere Mikaya, mosinto o Imula, korende nigo imogechete, ekiagera ere tari kobana amang’ana amaya igoro yane, korende botambe namabe oka.”
7 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda um, por meio do qual se poderia consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque nunca anuncia algo de bom; sempre a desgraça. É Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
8 Erio omorwoti bw’Abaisraeli akarangeria omosomba oyomo, akamochika, “Genda bwango orente Mikaya, mosinto o Imula.”
8 Então o rei de Israel fez sinal a um eunuco e lhe deu esta ordem: Faze vir o mais depressa possível Miquéias, filho de Jemla.
9 Bono omorwoti bw’Abaisraeli na Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda, nigo baikaransete ase ebirogo biabo bi’oborwoti, baikaransete agwo ase ekeooreri ang’e negeita gia Samaria, babegete chianga chiabo chi’obonene, na ababani baria bonsi nigo barenge korua obobani bwabo ase amaiso ’abarwoti baria.
9 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, tomaram lugar, cada um num trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam em sua presença,
10 Zedekia, mosinto o Kenaana, akeroiseria ching’unchara chi’ebioma, agakwana, “Aya nar’Omonene atebiire: Ase ching’unchara echi nobetere Abasiiria goika basirigwe kegima.”
10 Sedecias, filho de Canaana, tinha feito para si chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: Com estes chifres ferirás os sírios até exterminá-los.
11 Abaabani baria bonsi bakabana amang’ana ayio ayio, bagateeba, “Genda Ramoti o Gileadi, noyobue. Omonene nayobeke ase okoboko kwao, aye omorwoti.”
11 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, nesses termos: Sobe a Ramot de Galaad: Serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade às mãos do rei.
12 Omonto oria otometwe gochia korangeria Mikaya akagenda, akamoteebia, “Rora, amang’ana ’ababani bande nigo are ayamo, okoria eira y’egesio ekiya ase omorwoti; tiga ring’ana riao ribe erimo namang’ana abo; naye boigo okwane amang’ana okoria eira y’egesio ekiya ase omorwoti.”
12 Todavia, o mensageiro que tinha ido procurar Miquéias, lhe dizia: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Seja teu oráculo conforme o deles. Predize o bom êxito.
13 Korende Mikaya agateeba, “Ekeene, buna Omonene are moyo, ring’ana Nyasae arantebie, nario ndakwane.”
13 Miquéias respondeu: Por Deus, só anunciarei o que o Senhor me disser.
14 Ekero achete ase omorwoti, omorwoti akamobooria, “Inee! Mikaya, nkogenda tore korwania Ramoti o Gileadi, gose totige?”
14 Quando ele chegou perto do rei, disse-lhe o rei: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos nós abster-nos disso? - Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; ela será entregue às mãos do rei.
15 Omorwoti akamobooria, “Ng’ara karenga nkogotiania ng’a onteebie ekeene gioka ase erieta ri’Omonene?”
15 Disse-lhe o rei: Quantas vezes terei que conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
16 Mikaya akairaneria, “Naroche Abaisraeli bonsi besiarerete igoro y’ebigoro buna ching’ondi chitabwati omorisia, n’Omonene aganteebia: Abanto aba tibabwati omoraai obo, tiga kera oyomo airane agende nka ore nomorembe!”
16 Respondeu então Miquéias: Vejo todo o Israel disperso pelas montanhas, qual um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Estes não têm chefe; voltem eles tranqüilamente, cada qual para sua casa!
17 Na omorwoti bw’Abaisraeli agateebia Yehosafati, “Tinagoteebia ng’a ere takobana amang’ana amaya igoro yane, korende namabe oka?”
17 Disse o rei de Israel a Josafá: Bem que eu te dizia que a meu respeito ele não havia de anunciar jamais alguma coisa boa; sempre a desgraça.
18 Naende Mikaya akagenderera gokwana, agateeba, “Ase ayio, igwa ring’ana ri’Omonene. Inarora Omonene oikaransete aaria igoro ase ekerogo kiaye ki’obonene, na emeganda yonsi y’abamalaika eteneine ensemo yaye y’okorio na ey’okobee.
18 Replicou Miquéias: Escutai o oráculo do Senhor: eu vi o Senhor assentado no seu trono e todo o exército dos céus em volta dele, à sua direita e à sua esquerda.
19 Na Omonene akaboria: Ning’o ogochia koebereria Ahabu, omorwoti bw’Abaisraeli, erinde agende Ramoti o Gileadi abugwe? Oyomo agakwana egento ekemo, na oyonde egento kende.
19 Disse o Senhor: Quem seduzirá a Acab para que suba a Ramot de Galaad e lá encontre sua perda? - Um respondia de um modo e outro de outro.
20 Erio omoika ogaacha ogatenena bosio bw’Omonene ogateba: Ninche ndamoebererie. Omonene akaboria omoika oria: Nase enchera ere naki oramoebererie?
20 Então um espírito avançou até a frente do Senhor e disse: Eu irei seduzi-lo. Perguntou o Senhor: De que maneira?
21 Omoika oria okairaneria: Nigo nkoimoka ngende, imbe omoika bw’obong’ainereria ase emenwa y’ababani baria bonsi b’Ahabu. Omonene akayoteebia: Genda omoebererie ase enchera eyio. Nobue.
21 Vou, respondeu ele, fazendo-me espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isso mesmo, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
22 “Ase ayio rora bono, Omonene obaeire omoika bw’obong’ainereria ase emenwa y’ababani aba bao bonsi, ekiagera ochikiire ng’a nonyore egesio ekebe.”
22 O Senhor infundiu, portanto, um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes; mas foi a tua perda que decretou o Senhor.
23 Erio Zedekia, mosinto o Kenaana, agaika ang’e ase Mikaya, akamoaka oroe ase orosea, akamobooria, “Nase nchera ki omoika bw’Omonene orua ase ’nde, erinde ogakwana naye?”
23 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar-te?
24 Mikaya akamoiraneria, “Aye norore ayio rituko riria oratame na gosoa ase ekenunchi bwebise.”
24 Vê-lo-ás, respondeu Miquéias, no dia em que hás de ir de aposento em aposento a fim de te esconderes.
25 Omorwoti bw’Abaisraeli agateeba, “Bwata Mikaya momoiranie ase Amoni, omogabana bw’omochie, na ase Yoashi, omomura bw’omorwoti,
25 Então o rei de Israel deu esta ordem: Prendei Miquéias; conduzi-o a Amon, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
26 mobateebie ng’a aya naro omorwoti atebiire: Beka omonto oyio ime ase echela, momong’ate endagera na amaache goika ing’irane inde nomorembe.”
26 Dizei-lhes: Ordem do rei: Metei este homem na prisão; dai-lhe uma alimentação de mísero até que eu retorne são e salvo.
27 Mikaya akamoiraneria, “Onye kogochia koirana kore nomorembe, rirori’Omonene takwaneti goetera ase ’nde.” Naende agateeba, “Inwe abanto bonsi, igwa amang’ana ayio.”
27 Ao que Miquéias respondeu: Se realmente voltares são e salvo é sinal de que não falou o Senhor por mim. E acrescentou: Escutai bem, ó povo, tudo isso.
28 Bono omorwoti bw’Abaisraeli na Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda, bakagenda korwania Ramoti o Gileadi.
28 O rei de Israel subiu portanto a Ramot de Galaad com o rei de Judá, Josafá.
29 Na omorwoti bw’Abaisraeli agateebia Yehosafati, “Inche nigo ngwekona ase ogwetuba timanyekana, erio ngende ase esegi, korende aye obeke chianga chiao chi’oborwoti.” Omorwoti bw’Abaisraeli agekona ase ogwetuba tamanyekana; erio bakagenda ase esegi.
29 Ele lhe disse: Eu vou disfarçar-me para entrar no combate; tu, porém, veste tuas próprias roupas. O rei de Israel disfarçou-se, por conseguinte, antes de entrar em combate.
30 Bono omorwoti bw’Abasiiria konya ochikiire abateneneri baye be chigari, obatebirie, “Timobaisa korwana na monto onde bwensi, abe omoke gose omonene, korende morwane nomorwoti bw’Abaisraeli bweka.”
30 Ora, o rei da Síria tinha dado a seus trinta e dois chefes de carros a ordem seguinte: Ninguém atacareis, seja pequeno ou grande, mas só o rei de Israel.
31 Ekero abateneneri be chigari baroche Yehosafati, bagateeba, “Nere omorwoti bw’Abaisraeli.” Ase ayio bagaonchoka bakarwana nere, na Yehosafati akarera mono, n’Omonene akamokonya. Nyasae akabang’usa bakarua asare,
31 Ao verem Josafá, os chefes dos carros disseram entre si: É certamente o rei de Israel, e avançaram sobre ele. Mas Josafá soltou seu grito {de guerra}, e o Senhor o socorreu; Deus afastou dele os sírios.
32 ekiagera ekero abateneneri be chigari baroche ng’a ere tarenge omorwoti bw’Abaisraeli, bakaonchoka, bagatiga komobwatia.
32 Então os chefes dos carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
33 Korende omonto oyomo akaruta omogwe ase okorengia bosa igo, akabeta omorwoti bw’Abaisraeli ase ribaga riarenge gati y’engobo y’ekioma, ase egekuba kiaye. Erio omorwoti agateebia omogendia bw’egari yaye, “Onchora egari ondusie ase esegi, ekiagera nabetirwe mono.”
33 Nesse momento, um homem que tinha retesado o arco ao acaso, feriu o rei de Israel na parte fraca da couraça. O rei disse ao cocheiro de seu carro: Volta a rédea e conduze-me para fora do campo, porque estou ferido.
34 Esegi eria ekaba entindi mono ase rituko riria, na omorwoti agatenena ase egari yaye, origereretie Abasiiria, goika mogoroba; erio ekero erioba riabeire ang’e kogwa agakwa.
34 Mas, nesse dia, o combate foi tão violento, que o rei teve que ficar em pé no carro diante dos sírios, até a tarde. Ao pôr-do-sol, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.