1 Samuel 2
guz (GUZ) vs NAA
1 Ana agasaba, agakwana,
1 Então Ana orou assim: O meu coração exulta no A minha força está exaltada no A minha boca se ri dos meus inimigos, porque me alegro na tua salvação.
2 “Onde tari ore omochenu buna Omonene,
2 Ninguém é santo como o Senhor , porque não há outro além de ti, e não há rocha como o nosso Deus.
3 Timogenderera gokwana amang’ana yobwerori,
3 Não multipliquem palavras de orgulho; que não saiam palavras arrogantes da boca de vocês. Porque o é o Deus da sabedoria e ele pesa na sua balança todos os feitos das pessoas.
4 Amata yabaanto chituoni abunekire,
4 O arco dos fortes é quebrado, porém os fracos são revestidos de força.
5 Abanto ababwate endagera eisaine kare
5 Os que antes estavam fartos hoje trabalham pela comida, mas os que andavam famintos não têm mais fome. Até a mulher estéril tem sete filhos, e a que tinha muitos filhos perde o vigor.
6 Omonene nigo agoita, naende oirania obogima;
6 O Senhor é quem tira a vida e quem a dá; ele faz descer à sepultura e faz subir.
7 Omonene nigo agokora omonto oba omotaka, gose omonda,
7 O Senhor empobrece e enriquece; humilha e também exalta.
8 Nigo akoimokia omotaka korwa ase obotaka bw’ebuse,
8 Levanta o pobre do pó e tira o necessitado do monte de lixo, para o fazer assentar ao lado de príncipes, para o fazer herdar o trono de glória. Porque do são as colunas da terra, e ele firmou o mundo sobre elas.
9 “Narende amagoro yabegenwa baye,
9 Ele guarda os pés dos seus santos, mas os perversos emudecem nas trevas da morte, porque o homem não prevalece pela força.
10 Abare mamincha y’Omonene ’nabasenyentwe,
10 O Senhor destrói os seus inimigos; dos céus troveja contra eles. O as extremidades da terra, dá força ao seu rei e exalta o poder do seu ungido.
11 Erio Elikana akairana gochia Rama nka bwoye, korende omwana oria Samweli agatigara ogokorera Omonene inse y’oboteneneri bwa Eli Omokuani.
11 Então Elcana voltou para a sua casa, em Ramá. Mas o menino ficou servindo o Senhor , diante do sacerdote Eli.
12 Abamura ba Eli nigo baareenge Abanto ababe bataroochi inchera. Tibaasigete Omonene,
12 Os filhos de Eli eram homens malignos e não se importavam com o Senhor .
13 na tibare gokora buna abakuani bagwenerete gokora ase Abanto. Ribaga ri’ayio, ekero omonto aruure ekeng’wanso kiaye, omosomba bw’Omokuani nigo areenge gocha abwate euma ere namaino atato, na ekero enyama egendererete koiyekwa,
13 O costume desses sacerdotes com o povo era este: quando alguém oferecia um sacrifício, o servo do sacerdote vinha com um garfo de três dentes na mão e, enquanto a carne estava cozinhando,
14 omosomba oria aba ogosoyia euma eria ime ase esuguria, gose enyongo, gose ase gento kende enyama ekoiyekerwa ime yaye, ne chinyama chionsi areenge korusia neuma eria nigo chiareenge koirerwa Omokuani. Naboigo abakuani abwo baarenge gokorera Abaisraeli bonsi baarenge gocha agwo Silo.
14 enfiava o garfo na caldeira, na panela, no caldeirão ou na marmita, e tudo o que o garfo tirava o sacerdote pegava para si. Assim se fazia a todo o Israel que ia ali, a Siló.
15 Amo nayio, ekero enyama enoru etarayia, omosomba bw’Omokuani nigo areenge gocha oteebia omonto oria orenge korua ekeng’wanso, “Kae Omokuani enyama achie gosaamba, ekiagera tagwancha enyama enyiyeke; igo anchete enyama embese.”
15 Também antes de se queimar a gordura, o servo do sacerdote vinha e dizia ao homem que estava oferecendo o sacrifício: “Dê um pedaço desta carne para o sacerdote assar. Ele não aceitará de você carne cozida, mas apenas crua.”
16 Onye omonto oria oreenge goteebia omosomba oria, “Tiga tosaambe enyama enoru ritang’ani, erio magega omanye koira enyama ende yonsi oganetie,” nere igo areenge goteeba, “Yaya, taibo, goika oyeeng’e bono iga. Onye tokong’a enyama eyio, rirorio nigo nkoyerusia ne chinguru, ’nyeire.”
16 Se o ofertante lhe respondia: “Deixe que primeiro queime a gordura, depois você pode pegar o quanto quiser”, o servo do sacerdote dizia: “Não. Você tem de entregar essa carne agora. Se não, eu a pegarei à força.”
17 Ebibe ebi bi’abamura ba Eli nigo biareenge ebinene mono ase obosio bw’Omonene, ekiagera ase enchera eyio Abanto nigo beorokereretie gochaaya ebing’wanso bia Omonene.
17 Era, pois, muito grave o pecado desses moços diante do Senhor , porque eles desprezavam a oferta do Senhor .
18 Samweli akagenderera gokora emeremo ase obosio bw’Omonene. Ere nigo areenge omosae ore kobeeka egesibao ki’egatani.
18 Samuel ministrava diante do Senhor , sendo ainda menino, vestido de uma estola sacerdotal de linho.
19 Kera omwaka ng’ina nigo areenge komooroiseria eanga, omoirera ekero areenge kogenda amo nomosaacha oye gochia korua ekeng’wanso gia kera omwaka.
19 Sua mãe lhe fazia uma túnica pequena e, de ano em ano, a levava para ele quando ia com o seu marido oferecer o sacrifício anual.
20 Erio Eli nigo areenge koba ogosesenia Elikana na mokaye, ateebia Elikana, “Omonene asesenie omokungu oyo akoiborere abana bande babe ribaga ri’omwana oyo gwatananete ase Omonene.”
20 Eli abençoava Elcana e a sua mulher e dizia: — Que o E voltavam para a sua casa.
21 Omonene agasesenia Ana, ere akaibora abana bande abamura batato na abaiseke babere. Omwana oria Samweli akaba ogokiina ore ase enyomba y’Omonene.
21 Assim, o Senhor abençoou Ana e ela engravidava. Teve mais três filhos e duas filhas. E o menino Samuel crescia diante do Senhor .
22 Bono Eli konya ogotire mono. Ere nigo abeete okona‐koigwa amang’ana onsi abamura baye baare gokora ase Abaisraeli bonsi, na buna baare gotomana nabakungu abaareenge gokora emeremo ase egesoero ki’Eema y’Omosangererekano.
22 Eli já era muito velho e ouvia tudo o que os seus filhos faziam a todo o Israel e de como se deitavam com as mulheres que serviam à porta da tenda do encontro.
23 Erio akabateebia: “Nase ki mogokora amang’ana buna ayio? Abanto bonsi banteebirie amabe aino mogokora.
23 E disse-lhes: — Por que vocês fazem essas coisas? Pois de todo este povo ouço constantemente falar das coisas más que vocês fazem.
24 Abana baane, tiga timokora bo. Chinkuma echio naigure ase egati y’Abanto ba Omonene tichiri chingiya.
24 Não, meus filhos, porque não é boa fama esta que ouço. Vocês estão levando o povo do Senhor a transgredir.
25 Omonto karakore ebibe ase omonto onde, Nyasae nabe omobwatania, korende omonto karakore ebibe ase Omonene, ning’o oranyare koba omobwatania?”
25 Se um homem pecar contra o seu próximo, Deus será o árbitro. Mas, se ele pecar contra o Senhor , quem intercederá por ele? Mas eles não ouviram a voz de seu pai, porque o
26 Bono omwana oria Samweli akagenderera gokiina ase omobere, akamogwenera Omonene na mwanyabaanto.
26 E o jovem Samuel crescia em estatura e no favor do Senhor e dos homens.
27 Omonto oyomo o Nyasae agacha ase Eli, akamoteebia: “Amang’ana aya nar’Omonene akwanire: Inee! Inche tineorogetie ase sokororia yao na ase ororeeria rwaye, ekero baareenge abasomba ba Farao agwo ase ense ya Misiri?
27 Um homem de Deus veio a Eli e disse: — Assim diz o
28 Tinabachorete inwe korwa ase ebisaku bi’Abaisraeli mobe abakuani baane, na morue ebing’wanso ase egesasiimero kiane, naende mosambe ubani na mobe mokobeeka egesibao ki’obokuani komogocha ase obosio bwane? Tinaete Abanto b’ororeeria rwa sokororia yao baire ebing’wanso bionsi Abaisraeli baare gosaamba n’omorero?
28 Eu o escolhi dentre todas as tribos de Israel para ser o meu sacerdote, para subir ao meu altar, para queimar o incenso e para usar a estola sacerdotal diante de mim. E dei à casa de seu pai todas as ofertas queimadas dos filhos de Israel.
29 Nase ki rende mwabeire mogochaaya na koba ne ribero ase ebing’wanso biane, na okoruegwa kwane, nachiigete birentwe ase Obomenyo bwane? Aye Eli kwaeire abamura bao ogosika kong’etania ase okobaa ribaga kwenoria ase eyere enoru mono kobua, ase kera ekeng’wanso abanto baane Abaisraeli bakonduera.
29 Por que tratam com desprezo os meus sacrifícios e as minhas ofertas de cereais, que ordenei que se fizessem na minha morada? E, você, por que honra os seus filhos mais do que a mim, para que você e eles engordem com as melhores partes de todas as ofertas do meu povo de Israel?”
30 Ase engencho eyio, inche Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, nateebire iga: Nigo nariete eira ng’a abanto b’eamate yao, na ab’ororeeria rwa sokororia yao mbabe bagokora emeremo y’obokuani ase obosio bwane kogenderera botaambe. Korende bono nigo ngoteeba ng’a tinyancheti bo, ekiagera abanto bansigete, nainche nimbasike, na baria banchaayete, nabarabwo mbachaywe goetania.
30 — Portanto, o Senhor , o Deus de Israel, diz: “Na verdade, eu prometi que a sua casa e a casa de seu pai andariam diante de mim para sempre. Mas agora o Senhor diz: Longe de mim tal coisa, porque honrarei aqueles que me honram, porém desprezarei os que me desprezam.
31 Naama! Amatuko ngocha are, ekero ndasirie chinguru chiao ne chinguru chi’abaanto b’ororeeria rwa sokororia yao, erio tanyorekana omonto omogotu ase eamate yao.
31 Eis que vêm dias em que acabarei com o seu poder e com o poder da casa de seu pai, para que ninguém em sua casa chegue a ficar velho.
32 Aye ekero ore nemechando norore obotenenku boraruegwe ase Abaisraeli, na igo aye nobe ne ribero, korende ase eamate yao omonto omogotu tagotokao.
32 E você verá a aflição da morada de Deus, juntamente com o bem que farei a Israel. Mas ninguém da sua casa chegará à velhice.
33 Tinkorusia kera oyomo oino korwa ase egesasiimero. Oyo ntarusie korwao nigo arabe okogoukoria amaiso, na goichania enkoro yao, na abanto bonsi b’enyomba yao nigo barakwe bataragota.
33 O homem, porém, da sua linhagem a quem eu não afastar do meu altar será poupado apenas para lhe consumir os olhos e lhe entristecer a alma. E todos os descendentes da sua casa morrerão na flor da idade.
34 Abamura bao babere, Hofini na Finehasi, nigo barakwe ase rituko erimo, na ayio nabe ekemanyererio asore ase aya nakwanire.
34 E o que vier a acontecer com os seus dois filhos, Hofni e Fineias, será um sinal para você: ambos morrerão no mesmo dia.
35 Ninyechorere Omokuani omwegenwa, oyorabe ogokora ogwancha kwane na onsi aya nganetie. Oyio nere ndae ororeeria rwaye roraabe rogotenena bokong’u, na abanto b’ororeeria rwaye mbagenderere gokora emeremo y’obokuani ase obosio bw’omoakwa amaguta one.
35 Então suscitarei para mim um sacerdote fiel, que fará segundo o que tenho no coração e na mente. Eu lhe edificarei uma casa estável, e ele andará diante do meu ungido para sempre.
36 Nebe ng’a omonto onde bwensi ase eamate yao oratigare ore moyo nagende gotugama ase obosio bw’Omokuani oyio, amosabe amoe ebesa gose omogati, ogoteeba: Nagosabire ombeeke nainche nkonye ase emeremo gete y’obokuani, erinde inyore omogati nkoria.”
36 E todo aquele que restar da sua casa virá a inclinar-se diante dele, para obter uma moeda de prata e um bocado de pão. E dirá: ‘Peço que você me dê um dos cargos sacerdotais, para que eu tenha um pedaço de pão para comer.’”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.