1 Samuel 2
guz (GUZ) vs ARA
1 Ana agasaba, agakwana,
1 Então, orou Ana e disse: O meu coração se regozija no a minha força está exaltada no a minha boca se ri dos meus inimigos, porquanto me alegro na tua salvação.
2 “Onde tari ore omochenu buna Omonene,
2 Não há santo como o Senhor ; porque não há outro além de ti; e Rocha não há, nenhuma, como o nosso Deus.
3 Timogenderera gokwana amang’ana yobwerori,
3 Não multipliqueis palavras de orgulho, nem saiam coisas arrogantes da vossa boca; porque o e pesa todos os feitos na balança.
4 Amata yabaanto chituoni abunekire,
4 O arco dos fortes é quebrado, porém os débeis, cingidos de força.
5 Abanto ababwate endagera eisaine kare
5 Os que antes eram fartos hoje se alugam por pão, mas os que andavam famintos não sofrem mais fome; até a estéril tem sete filhos, e a que tinha muitos filhos perde o vigor.
6 Omonene nigo agoita, naende oirania obogima;
6 O Senhor é o que tira a vida e a dá; faz descer à sepultura e faz subir.
7 Omonene nigo agokora omonto oba omotaka, gose omonda,
7 O Senhor empobrece e enriquece; abaixa e também exalta.
8 Nigo akoimokia omotaka korwa ase obotaka bw’ebuse,
8 Levanta o pobre do pó e, desde o monturo, exalta o necessitado, para o fazer assentar entre os príncipes, para o fazer herdar o trono de glória; porque do e assentou sobre elas o mundo.
9 “Narende amagoro yabegenwa baye,
9 Ele guarda os pés dos seus santos, porém os perversos emudecem nas trevas da morte; porque o homem não prevalece pela força.
10 Abare mamincha y’Omonene ’nabasenyentwe,
10 Os que contendem com o Senhor são quebrantados; dos céus troveja contra eles. O dá força ao seu rei e exalta o poder do seu ungido.
11 Erio Elikana akairana gochia Rama nka bwoye, korende omwana oria Samweli agatigara ogokorera Omonene inse y’oboteneneri bwa Eli Omokuani.
11 Então, Elcana foi-se a Ramá, a sua casa; porém o menino ficou servindo ao Senhor , perante o sacerdote Eli.
12 Abamura ba Eli nigo baareenge Abanto ababe bataroochi inchera. Tibaasigete Omonene,
12 Eram, porém, os filhos de Eli filhos de Belial e não se importavam com o Senhor ;
13 na tibare gokora buna abakuani bagwenerete gokora ase Abanto. Ribaga ri’ayio, ekero omonto aruure ekeng’wanso kiaye, omosomba bw’Omokuani nigo areenge gocha abwate euma ere namaino atato, na ekero enyama egendererete koiyekwa,
13 pois o costume daqueles sacerdotes com o povo era que, oferecendo alguém sacrifício, vinha o moço do sacerdote, estando-se cozendo a carne, com um garfo de três dentes na mão;
14 omosomba oria aba ogosoyia euma eria ime ase esuguria, gose enyongo, gose ase gento kende enyama ekoiyekerwa ime yaye, ne chinyama chionsi areenge korusia neuma eria nigo chiareenge koirerwa Omokuani. Naboigo abakuani abwo baarenge gokorera Abaisraeli bonsi baarenge gocha agwo Silo.
14 e metia-o na caldeira, ou na panela, ou no tacho, ou na marmita, e tudo quanto o garfo tirava o sacerdote tomava para si; assim se fazia a todo o Israel que ia ali, a Siló.
15 Amo nayio, ekero enyama enoru etarayia, omosomba bw’Omokuani nigo areenge gocha oteebia omonto oria orenge korua ekeng’wanso, “Kae Omokuani enyama achie gosaamba, ekiagera tagwancha enyama enyiyeke; igo anchete enyama embese.”
15 Também, antes de se queimar a gordura, vinha o moço do sacerdote e dizia ao homem que sacrificava: Dá essa carne para assar ao sacerdote; porque não aceitará de ti carne cozida, senão crua.
16 Onye omonto oria oreenge goteebia omosomba oria, “Tiga tosaambe enyama enoru ritang’ani, erio magega omanye koira enyama ende yonsi oganetie,” nere igo areenge goteeba, “Yaya, taibo, goika oyeeng’e bono iga. Onye tokong’a enyama eyio, rirorio nigo nkoyerusia ne chinguru, ’nyeire.”
16 Se o ofertante lhe respondia: Queime-se primeiro a gordura, e, depois, tomarás quanto quiseres, então, ele lhe dizia: Não, porém hás de ma dar agora; se não, tomá-la-ei à força.
17 Ebibe ebi bi’abamura ba Eli nigo biareenge ebinene mono ase obosio bw’Omonene, ekiagera ase enchera eyio Abanto nigo beorokereretie gochaaya ebing’wanso bia Omonene.
17 Era, pois, mui grande o pecado destes moços perante o Senhor , porquanto eles desprezavam a oferta do Senhor .
18 Samweli akagenderera gokora emeremo ase obosio bw’Omonene. Ere nigo areenge omosae ore kobeeka egesibao ki’egatani.
18 Samuel ministrava perante o Senhor , sendo ainda menino, vestido de uma estola sacerdotal de linho.
19 Kera omwaka ng’ina nigo areenge komooroiseria eanga, omoirera ekero areenge kogenda amo nomosaacha oye gochia korua ekeng’wanso gia kera omwaka.
19 Sua mãe lhe fazia uma túnica pequena e, de ano em ano, lha trazia quando, com seu marido, subia a oferecer o sacrifício anual.
20 Erio Eli nigo areenge koba ogosesenia Elikana na mokaye, ateebia Elikana, “Omonene asesenie omokungu oyo akoiborere abana bande babe ribaga ri’omwana oyo gwatananete ase Omonene.”
20 Eli abençoava a Elcana e a sua mulher e dizia: O Senhor te dê filhos desta mulher, em lugar do filho que devolveu ao Senhor . E voltavam para a sua casa.
21 Omonene agasesenia Ana, ere akaibora abana bande abamura batato na abaiseke babere. Omwana oria Samweli akaba ogokiina ore ase enyomba y’Omonene.
21 Abençoou, pois, o Senhor a Ana, e ela concebeu e teve três filhos e duas filhas; e o jovem Samuel crescia diante do Senhor .
22 Bono Eli konya ogotire mono. Ere nigo abeete okona‐koigwa amang’ana onsi abamura baye baare gokora ase Abaisraeli bonsi, na buna baare gotomana nabakungu abaareenge gokora emeremo ase egesoero ki’Eema y’Omosangererekano.
22 Era, porém, Eli já muito velho e ouvia tudo quanto seus filhos faziam a todo o Israel e de como se deitavam com as mulheres que serviam à porta da tenda da congregação.
23 Erio akabateebia: “Nase ki mogokora amang’ana buna ayio? Abanto bonsi banteebirie amabe aino mogokora.
23 E disse-lhes: Por que fazeis tais coisas? Pois de todo este povo ouço constantemente falar do vosso mau procedimento.
24 Abana baane, tiga timokora bo. Chinkuma echio naigure ase egati y’Abanto ba Omonene tichiri chingiya.
24 Não, filhos meus, porque não é boa fama esta que ouço; estais fazendo transgredir o povo do Senhor .
25 Omonto karakore ebibe ase omonto onde, Nyasae nabe omobwatania, korende omonto karakore ebibe ase Omonene, ning’o oranyare koba omobwatania?”
25 Pecando o homem contra o próximo, Deus lhe será o árbitro; pecando, porém, contra o Senhor , quem intercederá por ele? Entretanto, não ouviram a voz de seu pai, porque o Senhor os queria matar.
26 Bono omwana oria Samweli akagenderera gokiina ase omobere, akamogwenera Omonene na mwanyabaanto.
26 Mas o jovem Samuel crescia em estatura e no favor do Senhor e dos homens.
27 Omonto oyomo o Nyasae agacha ase Eli, akamoteebia: “Amang’ana aya nar’Omonene akwanire: Inee! Inche tineorogetie ase sokororia yao na ase ororeeria rwaye, ekero baareenge abasomba ba Farao agwo ase ense ya Misiri?
27 Veio um homem de Deus a Eli e lhe disse: Assim diz o Senhor : Não me manifestei, na verdade, à casa de teu pai, estando os israelitas ainda no Egito, na casa de Faraó?
28 Tinabachorete inwe korwa ase ebisaku bi’Abaisraeli mobe abakuani baane, na morue ebing’wanso ase egesasiimero kiane, naende mosambe ubani na mobe mokobeeka egesibao ki’obokuani komogocha ase obosio bwane? Tinaete Abanto b’ororeeria rwa sokororia yao baire ebing’wanso bionsi Abaisraeli baare gosaamba n’omorero?
28 Eu o escolhi dentre todas as tribos de Israel para ser o meu sacerdote, para subir ao meu altar, para queimar o incenso e para trazer a estola sacerdotal perante mim; e dei à casa de teu pai todas as ofertas queimadas dos filhos de Israel.
29 Nase ki rende mwabeire mogochaaya na koba ne ribero ase ebing’wanso biane, na okoruegwa kwane, nachiigete birentwe ase Obomenyo bwane? Aye Eli kwaeire abamura bao ogosika kong’etania ase okobaa ribaga kwenoria ase eyere enoru mono kobua, ase kera ekeng’wanso abanto baane Abaisraeli bakonduera.
29 Por que pisais aos pés os meus sacrifícios e as minhas ofertas de manjares, que ordenei se me fizessem na minha morada? E, tu, por que honras a teus filhos mais do que a mim, para tu e eles vos engordardes das melhores de todas as ofertas do meu povo de Israel?
30 Ase engencho eyio, inche Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, nateebire iga: Nigo nariete eira ng’a abanto b’eamate yao, na ab’ororeeria rwa sokororia yao mbabe bagokora emeremo y’obokuani ase obosio bwane kogenderera botaambe. Korende bono nigo ngoteeba ng’a tinyancheti bo, ekiagera abanto bansigete, nainche nimbasike, na baria banchaayete, nabarabwo mbachaywe goetania.
30 Portanto, diz o Senhor , Deus de Israel: Na verdade, dissera eu que a tua casa e a casa de teu pai andariam diante de mim perpetuamente; porém, agora, diz o Senhor : Longe de mim tal coisa, porque aos que me honram, honrarei, porém os que me desprezam serão desmerecidos.
31 Naama! Amatuko ngocha are, ekero ndasirie chinguru chiao ne chinguru chi’abaanto b’ororeeria rwa sokororia yao, erio tanyorekana omonto omogotu ase eamate yao.
31 Eis que vêm dias em que cortarei o teu braço e o braço da casa de teu pai, para que não haja mais velho nenhum em tua casa.
32 Aye ekero ore nemechando norore obotenenku boraruegwe ase Abaisraeli, na igo aye nobe ne ribero, korende ase eamate yao omonto omogotu tagotokao.
32 E verás o aperto da morada de Deus, a um tempo com o bem que fará a Israel; e jamais haverá velho em tua casa.
33 Tinkorusia kera oyomo oino korwa ase egesasiimero. Oyo ntarusie korwao nigo arabe okogoukoria amaiso, na goichania enkoro yao, na abanto bonsi b’enyomba yao nigo barakwe bataragota.
33 O homem, porém, da tua linhagem a quem eu não afastar do meu altar será para te consumir os olhos e para te entristecer a alma; e todos os descendentes da tua casa morrerão na flor da idade.
34 Abamura bao babere, Hofini na Finehasi, nigo barakwe ase rituko erimo, na ayio nabe ekemanyererio asore ase aya nakwanire.
34 Ser-te-á por sinal o que sobrevirá a teus dois filhos, a Hofni e Fineias: ambos morrerão no mesmo dia.
35 Ninyechorere Omokuani omwegenwa, oyorabe ogokora ogwancha kwane na onsi aya nganetie. Oyio nere ndae ororeeria rwaye roraabe rogotenena bokong’u, na abanto b’ororeeria rwaye mbagenderere gokora emeremo y’obokuani ase obosio bw’omoakwa amaguta one.
35 Então, suscitarei para mim um sacerdote fiel, que procederá segundo o que tenho no coração e na mente; edificar-lhe-ei uma casa estável, e andará ele diante do meu ungido para sempre.
36 Nebe ng’a omonto onde bwensi ase eamate yao oratigare ore moyo nagende gotugama ase obosio bw’Omokuani oyio, amosabe amoe ebesa gose omogati, ogoteeba: Nagosabire ombeeke nainche nkonye ase emeremo gete y’obokuani, erinde inyore omogati nkoria.”
36 Será que todo aquele que restar da tua casa virá a inclinar-se diante dele, para obter uma moeda de prata e um bocado de pão, e dirá: Rogo-te que me admitas a algum dos cargos sacerdotais, para ter um pedaço de pão, que coma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.