1 Samuel 25

guz (GUZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Samweli agakwa, na Abaisraeli bagasangererekana, bakagenda komoreera; bakamotindeka ase enka yaye agwo Rama.
1 Samuel morreu. Todo o Israel se juntou para chorá-lo. Sepultaram-no na sua propriedade em Ramá. E Davi retirou-se para o deserto de Farã.
2 Nareenge omonto oyomo korwa Maoni obwate amaicho aye agwo Karimeli. Ere nigo areenge omonda mono; nabwate ching’ondi chilifu isato ne chimbori elifu eyemo. Igo areenge koba okonacha ching’ondi chiaye amarionya agwo Karimeli.
2 Havia um homem em Maon cujas propriedades estavam em Carmelo. Era um homem muito rico: possuía três mil ovelhas e mil cabras. Ele encontrava-se então em Carmelo para a tosquia de suas ovelhas.
3 Omonto oyio noyo bw’ororeeria rwa Kalebu, nigo areenge korokwa Nabali, na mokaye Abigaeli. Omokungu oyio nigo areenge omong’aini mono na omonyakieni, korende omosacha oria nigo areenge omonto omotindi na omonyandamwamu.
3 Chamava-se Nabal, e sua esposa Abigail, mulher de grande inteligência e formosura. Ele, porém, era grosseiro e mau; descendia de Caleb.
4 Ekero Daudi areenge ase erooro akaigwa ng’a Nabali nkonacha areenge ching’ondi chiaye amarionya.
4 Davi, no deserto, sabendo que Nabal tosquiava o seu rebanho,
5 Erio agatoma abamura ikomi ase Nabali, akabateebia: “Genda ase Nabali agwo Karimeli, momoirere ogokwania kwane,
5 mandou-lhe dez homens com esta ordem: Subi a Carmelo e dirigi-vos a Nabal,
6 momoteebie amang’ana aya aane: Omorembe obe asore, na ase enyomba yao, na ase binde bionsi obwate.
6 saudando-o em meu nome e dizendo-lhe: Pela vida! A paz seja contigo! Paz à tua casa e paz a todos os teus bens!
7 Naigure ng’a nkonacha ore ching’ondi chiao amarionya. Bono abarisia bao nigo baareenge amo naintwe; titwabakorerete bobe bonde. Barabwo tibaiberetwe gento kende gionsi ase engaki yonsi baarenge Karimeli.
7 Soube que há tosquia em tua casa. Ora, os teus pastores estiveram perto de nós e nunca lhes fizemos mal algum. Nada lhes faltou durante todo o tempo que ficaram em Carmelo.
8 Boria abasomba bao, nabarabwo mbakoenekerie bo. Ngochia koba tore nomoyega bwe Rituko Rinene; ase ayio tiga abamura abwo natomire asore banyore ogwancherwa ase obosio bwao. Ase ayio, obae barabwo amo nainche Daudi, omwana oo, gento kende obwate ogotoa.”
8 Pergunta-o aos teus servos e eles to dirão. Que os meus encontrem agora graça aos teus olhos, porque chegamos em um dia de festa. Rogo-te que dês aos teus servos e ao teu filho Davi o que tiveres à mão.
9 Ekero abamura abwo Daudi atomete baigete ase Nabali, bakamoteebia amang’ana onsi a Daudi. Erio bakaganya.
9 Os homens de Davi foram e repetiram a Nabal todas estas palavras em nome de Davi, e ficaram esperando.
10 Nabali akabairaneria, agateeba, “Daudi oyio, nere ng’o? Oyio omwana o Yese, nere ng’o? Ase amatuko aya abasomba abange nigo bagotama korwa ase abanene babo.
10 Nabal, porém, respondeu-lhes: Quem é Davi? E quem é o filho de Isaí? Há hoje muitos escravos que fogem da casa de seus senhores!
11 Inee! Ninyare koimokia endagera yane, na ekenyugwa kiane, na enyama ye ching’iti chiane nanyenyeire abanto bakonachera ching’ondi amarionya, na kobia abanto ntamanyeti aase bakorua?”
11 Irei eu tomar meu pão, minha água e a carne que preparei para os meus tosquiadores, e dá-los a homens que vêm não se sabe de onde?
12 Abamura baria Daudi atomete bakairana gochia asare, bakamoteebia amang’ana ayio onsi Nabali abateebeetie.
12 Os servos de Davi retomaram o caminho e voltaram. Ao chegarem, contaram tudo ao seu senhor.
13 Erio Daudi akabateebia: “Kera omonto eboeranie omoyio oye o birende.” Na kera oyomo akeboerania omoyio oye, na Daudi nere boigo.
13 Então disse Davi aos seus homens: Cinja cada um a sua espada! Todos o fizeram, inclusive Davi. Cerca de quatrocentos homens seguiram Davi, ficando duzentos com as bagagens.
14 Oyomo bw’abasomba ba Nabali agateebia Abigaeli, moka Nabali, amang’ana ng’a: “Daudi natoma Abanto korwa ase erooro gocha gokwania omonene oito, korende ere akabatogonyera.
14 Mas Abigail, mulher de Nabal, fora informada por um dos servos de seu marido: Davi mandou, do deserto, mensageiros para saudar o nosso amo, mas ele os recebeu mal.
15 Abanto aba nigo bakorete amaya ase tore, titwanyoretwe na bobe bonde. Ekero twareenge amo nabarabwo gotaara ase ebitii titwaiberetwe gento kende gionsi.
15 No entanto, esses homens nos trataram sempre muito bem, e jamais nos fizeram mal algum, nem nos causaram prejuízo durante todo o tempo que estivemos com eles no campo.
16 Ase engaki yonsi twareenge amo nabarabwo korisia ching’ondi, barabwo nigo baarenge ase tore buna orwaki, omobaso na obotuko.
16 Pelo contrário, serviram-nos de defesa, dia e noite, durante todo o tempo em que estivemos com eles apascentando os rebanhos.
17 Bono omanye amang’ana ayio, na orengererie inki orakore, ekiagera omonene oito ngochia are gokorerwa bobe, amo n’baanto b’enka yaye. Ere nomotindi mono, onde tari oranyare gokwana nere.”
17 Vê, pois, o que tens a fazer, porque nosso amo e toda a sua casa está ameaçada de ruína, e ele é um malvado com quem não se pode falar.
18 Erio agwo Abigaeli agasangereria emegati amagana abere na ebirandi bibere bi’amasankwa biichire nedivai, ne chinyama chi’eching’ondi isano chiyekire, na ebigara bisambire ebitita ebinene bitano, na amasabibu amomo amabomba rigana erimo, na amako amomo amabomba amagana abere. Erio akabiberekia chitigere.
18 Apressou-se então Abigail, e tomou duzentos pães, dois odres de vinho, cinco cordeiros preparados, cinco medidas de grão torrado, cem tortas de uvas secas, duzentas de figos secos, colocando tudo em cima de jumentos.
19 Abigaeli agateebia abasomba baye: “Tang’ana mogende, nainche nkobabwatia inde.” Korende tatebeetie Nabali, omosacha oye.
19 E disse aos seus servos: Ide adiante de mim; eu vos seguirei. Mas não disse nada a Nabal, seu marido.
20 Ekaba Abigaeli kariinire etigere yaye na ngoeta areenge ase egekengano kiareenge inse y’egetunwa, Daudi na Abanto baye bagaacha korwa bosio, ekaba goika aumerane nabarabwo.
20 Quando descia por um caminho secreto da montanha, montada num jumento, encontrou Davi com os seus homens que vinham em sentido inverso.
21 Daudi konya oteebire ng’a: “Amaene, mbosa nareenge korenda enibo y’omonto oyo aiga ase erooro. Ende tiyasira nonya neyemo ase chinibo chiaye chionsi. Na bono ong’akanire amabe ase amaya.
21 Ora, Davi dissera: Em vão, pois, guardei tudo o que esse homem possuía no deserto, sem que lhe fosse tirada coisa alguma! E ele paga-me o bem com o mal.
22 Ekeene, Nyasae ang’e egesusuro bono na kogenderera onye mambia kobogokia tekonyora naitire na gosiria Abanto abasacha bonsi bare amo na Nabali.”
22 Deus trate com todo o seu rigor os inimigos de Davi! E que ele não me poupe, se de hoje até amanhã eu deixar vivo um só homem de tudo o que pertence a Nabal!
23 Ekero Abigaeli aroche Daudi agaika bwango korwa ase etigere, agekumba inse, akaumama ase obosio bwa Daudi.
23 Quando Abigail avistou Davi, desceu prontamente do jumento e prostrou-se com o rosto por terra diante dele.
24 Ekero atungaime inse ase amagoro a Daudi agateeba, “Omonene one, okomocha okwo tiga kobarwe igoro yane; koranche ontige inche omosomba oo omokungu nkwane, naye otegerere amang’ana aane.
24 Assim prostrada aos seus pés, disse-lhe: Sobre mim, meu senhor, caia a culpa! Deixa falar a tua serva e ouve suas palavras.
25 Omonene one, tobaisa kobara Nabali, omonto oyo omobe, ng’a nomonto ogwenerete. Nere okorokwa Nabali, na engencho y’erieta eri noboriri. Naboigo are omonto omoriri. Bono inche, omosomba oo omokungu, tinaroche abanto aba, aye omonene one gwatomete.
25 Que o meu senhor não faça caso desse malvado Nabal, pois ele é bem o que o seu nome indica: Nabal, louco; e ele o é. Mas eu, tua escrava, não vi os homens que o meu senhor mandou.
26 Aye omonene one, Omonene nere ogotangire tigwaitera amanyinga na kweruseria egesiomba nokoboko kwao omonyene. Bono buna Omonene are moyo, na buna aye ore moyo, tiga ababisa bao, abwo bakorigia kogokora bobe, babe buna Nabali.
26 Agora, por Deus e por tua vida: foi o Senhor quem te impediu de derramar sangue e de te vingar por tua mão. Sejam como Nabal os teus inimigos e os que procuram fazer mal ao meu senhor.
27 Na bono, omonene one, ebiegwa ebi inche omosomba oo nakorenteire, tiga biegwe abanto aba bakogotunyana aye omonene one.
27 Aceita, pois, este presente que tua serva trouxe ao meu senhor, e reparte-o entre os homens que te seguem.
28 Nasabire, onyabere okomocha kwane, inche omosomba oo omokungu. Ekeene, Omonene nakore enyomba yao egenderere kobao, ekiagera aye Omonene nigo okorwana esegi yaye; na amabe takonyorekana asore ase obogima bwao bwonsi.
28 Rogo-te que perdoes a culpa de tua serva. Certamente o Senhor dará à casa de meu senhor uma existência durável, porque o meu senhor combate nas guerras de Deus, e nenhum mal te atingirá em todos os dias de tua vida.
29 Onye abanto bagokoimokera na korigia obogima bwao kobosiria aye Omonene Nyasae, Omonene oo, narende obogima bwao, na gokobeeka obeere amo nabare moyo. Korende natugute obogima bw’ababisa bao buna rigena rikorutwa gochia aare nenduruche.
29 Se alguém te perseguir ou conspirar contra a tua vida, a alma de meu senhor será guardada no escrínio dos vivos junto do Senhor, teu Deus, enquanto a vida de teus inimigos será lançada pelo Senhor ao longe, como a pedra de uma funda.
30 Omonene one, ekero Omonene agokoreire amaya onsi ayio akorierete eira ng’a nagokorere, naende okobekire obe omorwoti bw’Abaisraeli,
30 Quando o Senhor tiver feito ao meu senhor todo o bem que lhe prometeu, e te tiver estabelecido chefe sobre Israel,
31 aye, omonene one, tokoba nomoichano gose nenkoro egokogambia, ng’a ngwaiterete amanyinga y’Abanto batari na komocha, gose ng’a nkweruseretie egesiomba. Bono kerabe Omonene ogokoreire amaya ayio, ong’inyore inche omosomba oo.”
31 não terás no coração este pesar, nem este remorso de ter derramado sangue sem motivo e de se ter vingado por si mesmo! Quando o Senhor te tiver feito bem, ó meu Senhor, lembra-te de tua serva.
32 Erio Daudi agateebia Abigaeli, “Atogigwe Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, oyio ogotoma gwacha koumerana nainche ase rituko ria reero.
32 Davi respondeu a Abigail: Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, que te mandou hoje ao meu encontro!
33 Obong’aini bwao botogigwe, naye boigo otogigwe, ekiagera rituko ria reero gwantangire ting’itera amanyinga na imbe nokomocha gose kweruseria egesiomba inche omonyene.
33 Bendita seja a tua prudência! E bendita sejas tu mesma, que me impediste hoje de derramar sangue e vingar-me pela minha mão!
34 Ekeene buna Omonene Nyasae bw’Abaisraeli are moyo, oyontangire tinakora amabe asore, onye otaimogete bwango na koumerana nainche, monto onde tareenge nonya noyomo bw’abasaacha b’enyomba ya Nabali anga ore gocha koba moyo goika mambia kobogokiamoka.”
34 Mas, pelo Senhor, Deus de Israel, que me impediu de te fazer mal, se não tivesses vindo tão depressa ao meu encontro, nada teria ficado de Nabal até amanhã cedo, nem mesmo o último homem!
35 Erio Daudi agancha ebinto biria omokungu oria amoirerete, akamoteebia, “Irana gochia bwoo nomorembe. Rora, naigure amang’ana ao, nanchire okoboria kwao.”
35 Davi aceitou o que lhe trazia Abigail e ajuntou: Volta em paz para a tua casa. Vê que te ouvi e te fiz boa acolhida.
36 Ekero Abigaeli aigete nka, akanyora Nabali obwate omoyega omonene oyoisaine omorwoti agokora. Nabali nigo areenge nomochengo ase enkoro yaye ime, ekiagera konya otindire mono. Ase ayio Abigaeli tamotebetie gento kende, korende akaganya goika bogakia mambia.
36 Quando Abigail chegou à casa de Nabal, havia em sua casa um grande banquete, um verdadeiro festim de rei. Nabal tinha o coração alegre e estava completamente ébrio. Por isso nada lhe disse, nem pouco nem muito, até ao amanhecer.
37 Kobwakiire mambia, na Nabali gatindokire, Abigaeli akamoteebia amang’ana ayio. Erio enkoro yaye ekarianyeka, ekoma pa, ekaba buna rigena.
37 Mas pela manhã, tendo Nabal curtido o seu vinho, sua mulher contou-lhe tudo. Seu coração gelou-se no peito e ele tornou-se como uma pedra.
38 Naende magega y’amatuko ikomi kaerire Omonene agaaka Nabali, na ere agakwa.
38 Dez dias depois Nabal, ferido pelo Senhor, morreu.
39 Ekero Daudi aigwete ng’a Nabali okuure akabora: “Omonene atogigwe, ekiagera onduseirie egesiomba ase Nabali ase amabe onsi aya ere ankoreire; naende ontangire inche, omosomba oye, tinakora ebibe. Omonene oakanire obobe obwo, na kobobeeka igoro ase Nabali omonyene.”
39 Tendo Davi notícia da morte de Nabal, exclamou: Bendito seja o Senhor que me fez justiça do ultraje recebido de sua mão, e impediu-me de fazer-lhe mal! O Senhor fez cair sobre sua cabeça a sua própria maldade! Depois disso Davi mandou propor a Abigail tornar-se sua mulher.
40 Ekero abasomba ba Daudi baigete ase Abigaeli agwo Karimeli, bakamoteebia, “Daudi nigo atotomire asore, erinde tokoire obe mokaye.”
40 Seus servos, chegando a Carmelo, disseram-lhe: Davi mandou-nos a ti, porque deseja tomar-te por mulher.
41 Abigaeli akaimoka, agatugama inse, akabora, “Rora, inche omosomba oye omokungu nigo inde ang’e gosibia amagoro y’abasomba b’omonene one.”
41 Levantou-se então Abigail e prostrou-se com o rosto por terra, dizendo: Eis a tua serva, que será uma escrava para lavar os pés dos servos de meu Senhor.
42 Abigaeli akebeeka ang’e bwango, akaimoka akariina etigere, akagenda amo nabasomba baye abaiseke batano. Bagatunyana Abanto abwo Daudi atomete, na omosubati oyio akaba moga Daudi.
42 Levantou-se depressa, montou num jumento e, seguida de cinco moças, partiu com os enviados de Davi para tornar-se sua mulher.
43 Daudi konya onyuomire Ahinoamu korwa Yesireeli; ase igo abwo babere bakaba abakungu baye.
43 Davi desposara também Aquinoã, de Jezrael, e ambas foram suas mulheres.
44 Saulo konya orure Mikali, omosubati oye, oyorenge moga Daudi, ase Paliti, mosinto o Laisi bw’omochie o Galimu.
44 Quanto à sua mulher Micol, filha de Saul, este a tinha dado por esposa a Falti, de Galim, filho de Lais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.