1 Samuel 25

guz (GUZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Samweli agakwa, na Abaisraeli bagasangererekana, bakagenda komoreera; bakamotindeka ase enka yaye agwo Rama.
1 Samuel morreu, e todo o Israel se reuniu para lamentar sua morte. Foi sepultado em Ramá, onde tinha vivido. Então Davi desceu para o deserto de Maom.
2 Nareenge omonto oyomo korwa Maoni obwate amaicho aye agwo Karimeli. Ere nigo areenge omonda mono; nabwate ching’ondi chilifu isato ne chimbori elifu eyemo. Igo areenge koba okonacha ching’ondi chiaye amarionya agwo Karimeli.
2 Havia um homem rico em Maom, que tinha propriedades perto da região do Carmelo. Possuía três mil ovelhas e mil cabras, e era época da tosquia das ovelhas.
3 Omonto oyio noyo bw’ororeeria rwa Kalebu, nigo areenge korokwa Nabali, na mokaye Abigaeli. Omokungu oyio nigo areenge omong’aini mono na omonyakieni, korende omosacha oria nigo areenge omonto omotindi na omonyandamwamu.
3 O homem se chamava Nabal; sua esposa, Abigail, era uma mulher inteligente e bonita. Mas Nabal, descendente de Calebe, era um homem rude e perverso em tudo que fazia.
4 Ekero Daudi areenge ase erooro akaigwa ng’a Nabali nkonacha areenge ching’ondi chiaye amarionya.
4 Quando Davi soube que Nabal estava tosquiando as ovelhas,
5 Erio agatoma abamura ikomi ase Nabali, akabateebia: “Genda ase Nabali agwo Karimeli, momoirere ogokwania kwane,
5 chamou dez rapazes e lhes disse: “Subam ao Carmelo e vão a Nabal; enviem saudações em meu nome.
6 momoteebie amang’ana aya aane: Omorembe obe asore, na ase enyomba yao, na ase binde bionsi obwate.
6 E digam a ele: ‘Paz e prosperidade ao senhor e à sua família, e a tudo que é seu.
7 Naigure ng’a nkonacha ore ching’ondi chiao amarionya. Bono abarisia bao nigo baareenge amo naintwe; titwabakorerete bobe bonde. Barabwo tibaiberetwe gento kende gionsi ase engaki yonsi baarenge Karimeli.
7 Disseram-me que é época da tosquia. Enquanto seus pastores estiveram entre nós perto do Carmelo, nunca lhes fizemos mal, e nada foi roubado deles.
8 Boria abasomba bao, nabarabwo mbakoenekerie bo. Ngochia koba tore nomoyega bwe Rituko Rinene; ase ayio tiga abamura abwo natomire asore banyore ogwancherwa ase obosio bwao. Ase ayio, obae barabwo amo nainche Daudi, omwana oo, gento kende obwate ogotoa.”
8 Pergunte a seus homens, e eles lhe dirão que isso é verdade. Diante disso, pedimos que o senhor seja bondoso conosco, pois chegamos numa época de celebração. Por favor, reparta conosco e com seu amigo Davi o que puder dos seus mantimentos’”.
9 Ekero abamura abwo Daudi atomete baigete ase Nabali, bakamoteebia amang’ana onsi a Daudi. Erio bakaganya.
9 Os rapazes transmitiram essa mensagem a Nabal em nome de Davi e esperaram pela resposta.
10 Nabali akabairaneria, agateeba, “Daudi oyio, nere ng’o? Oyio omwana o Yese, nere ng’o? Ase amatuko aya abasomba abange nigo bagotama korwa ase abanene babo.
10 “Quem é esse tal de Davi?”, perguntou-lhes Nabal. “Quem esse filho de Jessé pensa que é? Hoje em dia, há muitos servos que fogem de seus senhores.
11 Inee! Ninyare koimokia endagera yane, na ekenyugwa kiane, na enyama ye ching’iti chiane nanyenyeire abanto bakonachera ching’ondi amarionya, na kobia abanto ntamanyeti aase bakorua?”
11 Devo pegar meu pão, minha água e a carne dos animais que abati para meus tosquiadores e entregar a um bando que vem não se sabe de onde?”
12 Abamura baria Daudi atomete bakairana gochia asare, bakamoteebia amang’ana ayio onsi Nabali abateebeetie.
12 Então os rapazes enviados por Davi voltaram e lhe contaram tudo que Nabal tinha dito.
13 Erio Daudi akabateebia: “Kera omonto eboeranie omoyio oye o birende.” Na kera oyomo akeboerania omoyio oye, na Daudi nere boigo.
13 “Peguem suas espadas!”, disse Davi, e pôs sua espada à cintura, e seus homens fizeram a mesma coisa. Quatrocentos deles partiram com Davi, enquanto duzentos ficaram para guardar a bagagem.
14 Oyomo bw’abasomba ba Nabali agateebia Abigaeli, moka Nabali, amang’ana ng’a: “Daudi natoma Abanto korwa ase erooro gocha gokwania omonene oito, korende ere akabatogonyera.
14 Enquanto isso, um dos servos de Nabal foi até Abigail e lhe disse: “Davi enviou mensageiros do deserto para saudar nosso senhor, mas ele lhes respondeu com insultos.
15 Abanto aba nigo bakorete amaya ase tore, titwanyoretwe na bobe bonde. Ekero twareenge amo nabarabwo gotaara ase ebitii titwaiberetwe gento kende gionsi.
15 Os homens de Davi foram muito bons conosco e nunca nos fizeram mal. Nada foi roubado de nós durante o tempo em que estiveram conosco no campo.
16 Ase engaki yonsi twareenge amo nabarabwo korisia ching’ondi, barabwo nigo baarenge ase tore buna orwaki, omobaso na obotuko.
16 Na verdade, dia e noite eles foram como um muro de proteção para nós e para as ovelhas.
17 Bono omanye amang’ana ayio, na orengererie inki orakore, ekiagera omonene oito ngochia are gokorerwa bobe, amo n’baanto b’enka yaye. Ere nomotindi mono, onde tari oranyare gokwana nere.”
17 É bom que a senhora leve esses fatos em consideração e resolva o que fazer, pois haverá problemas para nosso senhor e para toda a sua família. Nabal é um homem tão cruel que ninguém consegue conversar com ele!”.
18 Erio agwo Abigaeli agasangereria emegati amagana abere na ebirandi bibere bi’amasankwa biichire nedivai, ne chinyama chi’eching’ondi isano chiyekire, na ebigara bisambire ebitita ebinene bitano, na amasabibu amomo amabomba rigana erimo, na amako amomo amabomba amagana abere. Erio akabiberekia chitigere.
18 Sem perder tempo, Abigail providenciou duzentos pães, duas vasilhas de couro cheias de vinho, cinco ovelhas preparadas, cinco cestos de grãos tostados, cem bolos de passas e duzentos bolos de figo. Colocou tudo em jumentos
19 Abigaeli agateebia abasomba baye: “Tang’ana mogende, nainche nkobabwatia inde.” Korende tatebeetie Nabali, omosacha oye.
19 e disse aos servos: “Vão adiante, e logo os seguirei”. Mas não contou a seu marido, Nabal, o que estava fazendo.
20 Ekaba Abigaeli kariinire etigere yaye na ngoeta areenge ase egekengano kiareenge inse y’egetunwa, Daudi na Abanto baye bagaacha korwa bosio, ekaba goika aumerane nabarabwo.
20 Quando Abigail entrava num desfiladeiro montada em seu jumento, avistou Davi e seus homens vindo em sua direção.
21 Daudi konya oteebire ng’a: “Amaene, mbosa nareenge korenda enibo y’omonto oyo aiga ase erooro. Ende tiyasira nonya neyemo ase chinibo chiaye chionsi. Na bono ong’akanire amabe ase amaya.
21 Davi tinha acabado de dizer: “De nada adiantou ajudarmos esse sujeito. Protegemos seus rebanhos no deserto, e nenhum de seus bens se perdeu ou foi roubado. Mas ele me pagou o bem com o mal.
22 Ekeene, Nyasae ang’e egesusuro bono na kogenderera onye mambia kobogokia tekonyora naitire na gosiria Abanto abasacha bonsi bare amo na Nabali.”
22 Que Deus me castigue severamente se eu deixar um homem ou menino vivo na casa de Nabal até amanhã de manhã!”.
23 Ekero Abigaeli aroche Daudi agaika bwango korwa ase etigere, agekumba inse, akaumama ase obosio bwa Daudi.
23 Quando Abigail viu Davi, desceu depressa do jumento e se curvou diante de Davi com o rosto em terra.
24 Ekero atungaime inse ase amagoro a Daudi agateeba, “Omonene one, okomocha okwo tiga kobarwe igoro yane; koranche ontige inche omosomba oo omokungu nkwane, naye otegerere amang’ana aane.
24 Caiu a seus pés e disse: “A culpa é toda minha, meu senhor! Por favor, ouça o que sua serva tem a dizer.
25 Omonene one, tobaisa kobara Nabali, omonto oyo omobe, ng’a nomonto ogwenerete. Nere okorokwa Nabali, na engencho y’erieta eri noboriri. Naboigo are omonto omoriri. Bono inche, omosomba oo omokungu, tinaroche abanto aba, aye omonene one gwatomete.
25 Nabal é um homem perverso; não dê atenção ao que ele disse. Ele é um insensato, como seu nome indica. Mas eu nem sequer vi os rapazes que o senhor enviou.
26 Aye omonene one, Omonene nere ogotangire tigwaitera amanyinga na kweruseria egesiomba nokoboko kwao omonyene. Bono buna Omonene are moyo, na buna aye ore moyo, tiga ababisa bao, abwo bakorigia kogokora bobe, babe buna Nabali.
26 “Agora, meu senhor, tenha certeza de que, tão certo como vive o S enhor , e tão certo como a sua própria vida, foi o S enhor que o impediu de matar e se vingar com as próprias mãos! Que todos os seus inimigos e os que procuram matá-lo acabem como Nabal!
27 Na bono, omonene one, ebiegwa ebi inche omosomba oo nakorenteire, tiga biegwe abanto aba bakogotunyana aye omonene one.
27 Aqui está um presente que sua serva trouxe para o senhor e seus companheiros.
28 Nasabire, onyabere okomocha kwane, inche omosomba oo omokungu. Ekeene, Omonene nakore enyomba yao egenderere kobao, ekiagera aye Omonene nigo okorwana esegi yaye; na amabe takonyorekana asore ase obogima bwao bwonsi.
28 Por favor, perdoe-me se o ofendi de algum modo. Que o S enhor lhe conceda uma dinastia duradoura, pois está lutando as batalhas do S enhor . Que ele o livre de fazer o mal durante toda a sua vida!
29 Onye abanto bagokoimokera na korigia obogima bwao kobosiria aye Omonene Nyasae, Omonene oo, narende obogima bwao, na gokobeeka obeere amo nabare moyo. Korende natugute obogima bw’ababisa bao buna rigena rikorutwa gochia aare nenduruche.
29 “Mesmo quando for perseguido por aqueles que procuram matá-lo, sua vida estará segura sob o cuidado do S enhor , seu Deus, protegida como um tesouro. Mas a vida de seus inimigos desaparecerá como pedras atiradas de uma funda!
30 Omonene one, ekero Omonene agokoreire amaya onsi ayio akorierete eira ng’a nagokorere, naende okobekire obe omorwoti bw’Abaisraeli,
30 Quando o S enhor tiver feito tudo que prometeu e o tiver colocado como líder de Israel,
31 aye, omonene one, tokoba nomoichano gose nenkoro egokogambia, ng’a ngwaiterete amanyinga y’Abanto batari na komocha, gose ng’a nkweruseretie egesiomba. Bono kerabe Omonene ogokoreire amaya ayio, ong’inyore inche omosomba oo.”
31 não haverá em sua consciência a tristeza e o peso de ter derramado sangue e se vingado sem necessidade. E, quando o S enhor tiver feito grandes coisas em seu favor, lembre-se de sua serva!”.
32 Erio Daudi agateebia Abigaeli, “Atogigwe Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, oyio ogotoma gwacha koumerana nainche ase rituko ria reero.
32 Davi respondeu a Abigail: “Louvado seja o S enhor , Deus de Israel, que hoje a enviou ao meu encontro!
33 Obong’aini bwao botogigwe, naye boigo otogigwe, ekiagera rituko ria reero gwantangire ting’itera amanyinga na imbe nokomocha gose kweruseria egesiomba inche omonyene.
33 Graças a Deus por seu bom senso! Que você seja abençoada por me impedir de matar e me vingar com minhas próprias mãos.
34 Ekeene buna Omonene Nyasae bw’Abaisraeli are moyo, oyontangire tinakora amabe asore, onye otaimogete bwango na koumerana nainche, monto onde tareenge nonya noyomo bw’abasaacha b’enyomba ya Nabali anga ore gocha koba moyo goika mambia kobogokiamoka.”
34 Pois, tão certo como vive o S enhor , o Deus de Israel, que me impediu de lhe fazer mal, se você não tivesse vindo depressa ao meu encontro, amanhã pela manhã não haveria nenhum homem ou menino vivo na casa de Nabal”.
35 Erio Daudi agancha ebinto biria omokungu oria amoirerete, akamoteebia, “Irana gochia bwoo nomorembe. Rora, naigure amang’ana ao, nanchire okoboria kwao.”
35 Então Davi aceitou o presente de Abigail e lhe disse: “Volte para casa em paz. Ouvi o que você disse e farei o que me pediu”.
36 Ekero Abigaeli aigete nka, akanyora Nabali obwate omoyega omonene oyoisaine omorwoti agokora. Nabali nigo areenge nomochengo ase enkoro yaye ime, ekiagera konya otindire mono. Ase ayio Abigaeli tamotebetie gento kende, korende akaganya goika bogakia mambia.
36 Quando Abigail chegou em casa, viu que Nabal estava oferecendo um banquete digno de rei. Ele se divertia e já estava muito bêbado, de modo que ela só lhe contou sobre o encontro com Davi na manhã seguinte.
37 Kobwakiire mambia, na Nabali gatindokire, Abigaeli akamoteebia amang’ana ayio. Erio enkoro yaye ekarianyeka, ekoma pa, ekaba buna rigena.
37 Pela manhã, quando Nabal estava sóbrio, sua esposa lhe contou o que havia acontecido. Como consequência, ele teve um mal súbito e ficou completamente paralisado.
38 Naende magega y’amatuko ikomi kaerire Omonene agaaka Nabali, na ere agakwa.
38 Passados cerca de dez dias, o S enhor o feriu, e ele morreu.
39 Ekero Daudi aigwete ng’a Nabali okuure akabora: “Omonene atogigwe, ekiagera onduseirie egesiomba ase Nabali ase amabe onsi aya ere ankoreire; naende ontangire inche, omosomba oye, tinakora ebibe. Omonene oakanire obobe obwo, na kobobeeka igoro ase Nabali omonyene.”
39 Quando Davi soube que Nabal estava morto, disse: “Louvado seja o S enhor , que vingou o insulto que recebi de Nabal e me impediu de fazer o mal. O S enhor retribuiu a Nabal o castigo por seu pecado”. Então Davi enviou mensageiros a Abigail para pedir que se tornasse sua esposa.
40 Ekero abasomba ba Daudi baigete ase Abigaeli agwo Karimeli, bakamoteebia, “Daudi nigo atotomire asore, erinde tokoire obe mokaye.”
40 Quando os mensageiros chegaram ao Carmelo, disseram a Abigail: “Davi mandou buscá-la para que se case com ele”.
41 Abigaeli akaimoka, agatugama inse, akabora, “Rora, inche omosomba oye omokungu nigo inde ang’e gosibia amagoro y’abasomba b’omonene one.”
41 Ela se curvou com o rosto em terra e respondeu: “Eu, sua serva, ficarei contente em me casar com Davi e, como uma serva, lavar os pés de seus servos!”.
42 Abigaeli akebeeka ang’e bwango, akaimoka akariina etigere, akagenda amo nabasomba baye abaiseke batano. Bagatunyana Abanto abwo Daudi atomete, na omosubati oyio akaba moga Daudi.
42 Sem demora, Abigail montou num jumento e, levando consigo cinco moças que a serviam, voltou com os mensageiros de Davi. E assim se tornou esposa dele.
43 Daudi konya onyuomire Ahinoamu korwa Yesireeli; ase igo abwo babere bakaba abakungu baye.
43 Davi também se casou com Ainoã, de Jezreel, e ambas foram suas esposas.
44 Saulo konya orure Mikali, omosubati oye, oyorenge moga Daudi, ase Paliti, mosinto o Laisi bw’omochie o Galimu.
44 Nesse meio-tempo, Saul tinha dado sua filha Mical, esposa de Davi, a um homem de Galim chamado Palti, filho de Laís.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.