1 Samuel 25
guz (GUZ) vs NAA
1 Samweli agakwa, na Abaisraeli bagasangererekana, bakagenda komoreera; bakamotindeka ase enka yaye agwo Rama.
1 Samuel morreu, e todos os filhos de Israel se juntaram e o prantearam. E o sepultaram na sua casa, em Ramá. Davi se levantou e foi ao deserto de Parã.
2 Nareenge omonto oyomo korwa Maoni obwate amaicho aye agwo Karimeli. Ere nigo areenge omonda mono; nabwate ching’ondi chilifu isato ne chimbori elifu eyemo. Igo areenge koba okonacha ching’ondi chiaye amarionya agwo Karimeli.
2 Havia um homem, em Maom, que tinha as suas propriedades no Carmelo. Era um homem muito rico: tinha três mil ovelhas e mil cabras. E ele estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.
3 Omonto oyio noyo bw’ororeeria rwa Kalebu, nigo areenge korokwa Nabali, na mokaye Abigaeli. Omokungu oyio nigo areenge omong’aini mono na omonyakieni, korende omosacha oria nigo areenge omonto omotindi na omonyandamwamu.
3 O nome desse homem era Nabal, e a mulher dele se chamava Abigail. Ela era inteligente e bonita, porém Nabal era grosseiro e mau em tudo o que fazia. Era descendente de Calebe.
4 Ekero Daudi areenge ase erooro akaigwa ng’a Nabali nkonacha areenge ching’ondi chiaye amarionya.
4 Quando Davi, no deserto, ouviu dizer que Nabal tosquiava as suas ovelhas,
5 Erio agatoma abamura ikomi ase Nabali, akabateebia: “Genda ase Nabali agwo Karimeli, momoirere ogokwania kwane,
5 enviou dez rapazes e lhes disse: — Vão ao Carmelo falar com Nabal e perguntem-lhe, em meu nome, como está.
6 momoteebie amang’ana aya aane: Omorembe obe asore, na ase enyomba yao, na ase binde bionsi obwate.
6 Digam àquele afortunado: “Paz para você, paz para a sua casa e paz para tudo o que é seu!
7 Naigure ng’a nkonacha ore ching’ondi chiao amarionya. Bono abarisia bao nigo baareenge amo naintwe; titwabakorerete bobe bonde. Barabwo tibaiberetwe gento kende gionsi ase engaki yonsi baarenge Karimeli.
7 Soube que você está fazendo a tosquia das suas ovelhas. Os seus pastores estiveram conosco e nós não os maltratamos e nada lhes faltou durante todo o tempo em que estiveram no Carmelo.
8 Boria abasomba bao, nabarabwo mbakoenekerie bo. Ngochia koba tore nomoyega bwe Rituko Rinene; ase ayio tiga abamura abwo natomire asore banyore ogwancherwa ase obosio bwao. Ase ayio, obae barabwo amo nainche Daudi, omwana oo, gento kende obwate ogotoa.”
8 Pergunte aos seus moços, e eles lhe dirão. Portanto, que os meus rapazes encontrem favor em sua presença, porque chegamos em boa hora. Por favor, dê a estes seus servos e a Davi, seu filho, qualquer coisa que você tiver à mão.”
9 Ekero abamura abwo Daudi atomete baigete ase Nabali, bakamoteebia amang’ana onsi a Daudi. Erio bakaganya.
9 Os rapazes de Davi foram e falaram a Nabal todas essas palavras em nome de Davi. Depois, ficaram esperando.
10 Nabali akabairaneria, agateeba, “Daudi oyio, nere ng’o? Oyio omwana o Yese, nere ng’o? Ase amatuko aya abasomba abange nigo bagotama korwa ase abanene babo.
10 E Nabal deu a seguinte resposta aos servos de Davi: — Quem é Davi? E quem é o filho de Jessé? Muitos são, hoje em dia, os servos que fogem do seu senhor.
11 Inee! Ninyare koimokia endagera yane, na ekenyugwa kiane, na enyama ye ching’iti chiane nanyenyeire abanto bakonachera ching’ondi amarionya, na kobia abanto ntamanyeti aase bakorua?”
11 Vocês acham que eu vou pegar o meu pão, a minha água e a carne dos animais que abati para os meus tosquiadores e dar a homens que eu não sei de onde vêm?
12 Abamura baria Daudi atomete bakairana gochia asare, bakamoteebia amang’ana ayio onsi Nabali abateebeetie.
12 Então os rapazes de Davi se puseram a caminho e voltaram. Ao chegarem, disseram a Davi tudo o que Nabal havia falado.
13 Erio Daudi akabateebia: “Kera omonto eboeranie omoyio oye o birende.” Na kera oyomo akeboerania omoyio oye, na Daudi nere boigo.
13 Então Davi disse aos seus homens: — Que cada um cinja a sua espada! E cada um cingiu a sua espada, e também Davi cingiu a sua. Cerca de quatrocentos homens seguiram Davi, enquanto duzentos ficaram com a bagagem.
14 Oyomo bw’abasomba ba Nabali agateebia Abigaeli, moka Nabali, amang’ana ng’a: “Daudi natoma Abanto korwa ase erooro gocha gokwania omonene oito, korende ere akabatogonyera.
14 Nesse meio-tempo, um dos moços de Nabal foi falar com Abigail, a mulher de Nabal, dizendo: — Davi enviou do deserto mensageiros para saudar o nosso senhor, mas ele os pôs a correr.
15 Abanto aba nigo bakorete amaya ase tore, titwanyoretwe na bobe bonde. Ekero twareenge amo nabarabwo gotaara ase ebitii titwaiberetwe gento kende gionsi.
15 No entanto, aqueles homens nos têm sido muito bons, e nunca fomos maltratados por eles e de nenhuma coisa sentimos falta em todos os dias de nosso trato com eles, quando estávamos no campo.
16 Ase engaki yonsi twareenge amo nabarabwo korisia ching’ondi, barabwo nigo baarenge ase tore buna orwaki, omobaso na obotuko.
16 Eles eram como um muro ao nosso redor, tanto de dia como de noite, todos os dias que estivemos com eles apascentando as ovelhas.
17 Bono omanye amang’ana ayio, na orengererie inki orakore, ekiagera omonene oito ngochia are gokorerwa bobe, amo n’baanto b’enka yaye. Ere nomotindi mono, onde tari oranyare gokwana nere.”
17 E agora pense bem e veja o que pode fazer, porque o mal já está determinado contra o nosso senhor e contra toda a sua casa; ele é homem maligno, e não há quem consiga falar com ele.
18 Erio agwo Abigaeli agasangereria emegati amagana abere na ebirandi bibere bi’amasankwa biichire nedivai, ne chinyama chi’eching’ondi isano chiyekire, na ebigara bisambire ebitita ebinene bitano, na amasabibu amomo amabomba rigana erimo, na amako amomo amabomba amagana abere. Erio akabiberekia chitigere.
18 Então Abigail pegou, a toda pressa, duzentos pães, dois odres de vinho, cinco ovelhas preparadas, cinco medidas de trigo tostado, cem cachos de passas e duzentas pastas de figos, e pôs tudo sobre jumentos.
19 Abigaeli agateebia abasomba baye: “Tang’ana mogende, nainche nkobabwatia inde.” Korende tatebeetie Nabali, omosacha oye.
19 Então disse aos seus servos: — Vão na minha frente, que eu vou logo atrás. Porém ela não contou nada a seu marido Nabal.
20 Ekaba Abigaeli kariinire etigere yaye na ngoeta areenge ase egekengano kiareenge inse y’egetunwa, Daudi na Abanto baye bagaacha korwa bosio, ekaba goika aumerane nabarabwo.
20 Enquanto ela, cavalgando um jumento, descia, encoberta pelo monte, Davi e seus homens também desciam, e ela se encontrou com eles.
21 Daudi konya oteebire ng’a: “Amaene, mbosa nareenge korenda enibo y’omonto oyo aiga ase erooro. Ende tiyasira nonya neyemo ase chinibo chiaye chionsi. Na bono ong’akanire amabe ase amaya.
21 Ora, Davi tinha dito: — Com certeza, de nada adiantou ter protegido tudo o que esse homem possui no deserto, e de nada sentiu falta de tudo o que lhe pertence; ele me pagou o bem com o mal.
22 Ekeene, Nyasae ang’e egesusuro bono na kogenderera onye mambia kobogokia tekonyora naitire na gosiria Abanto abasacha bonsi bare amo na Nabali.”
22 Que Deus me castigue, se, até o amanhecer, eu não matar todos os do sexo masculino que estão com ele.
23 Ekero Abigaeli aroche Daudi agaika bwango korwa ase etigere, agekumba inse, akaumama ase obosio bwa Daudi.
23 Quando Abigail viu Davi, desceu depressa do jumento e prostrou-se sobre o rosto diante de Davi, inclinando-se até o chão.
24 Ekero atungaime inse ase amagoro a Daudi agateeba, “Omonene one, okomocha okwo tiga kobarwe igoro yane; koranche ontige inche omosomba oo omokungu nkwane, naye otegerere amang’ana aane.
24 Lançou-se aos pés de Davi e disse: — Meu senhor, que a culpa recaia sobre mim. Permita que esta sua serva fale e escute as palavras da sua serva.
25 Omonene one, tobaisa kobara Nabali, omonto oyo omobe, ng’a nomonto ogwenerete. Nere okorokwa Nabali, na engencho y’erieta eri noboriri. Naboigo are omonto omoriri. Bono inche, omosomba oo omokungu, tinaroche abanto aba, aye omonene one gwatomete.
25 Que o meu senhor não se importe com aquele homem maligno, a saber, com Nabal, porque ele é o que significa o seu nome. Nabal é o seu nome, e a tolice o acompanha. Eu, porém, esta sua serva, não vi os rapazes que o meu senhor mandou.
26 Aye omonene one, Omonene nere ogotangire tigwaitera amanyinga na kweruseria egesiomba nokoboko kwao omonyene. Bono buna Omonene are moyo, na buna aye ore moyo, tiga ababisa bao, abwo bakorigia kogokora bobe, babe buna Nabali.
26 Agora, meu senhor, tão certo como vive o Senhor Deus e tão certo como vive a sua alma, foi o Senhor Deus quem o impediu de derramar sangue e de fazer justiça com as próprias mãos. Que os seus inimigos e os que procuram fazer mal ao meu senhor sejam como Nabal.
27 Na bono, omonene one, ebiegwa ebi inche omosomba oo nakorenteire, tiga biegwe abanto aba bakogotunyana aye omonene one.
27 Este é o presente que esta sua serva trouxe ao meu senhor; que ele seja dado aos rapazes que seguem o meu senhor.
28 Nasabire, onyabere okomocha kwane, inche omosomba oo omokungu. Ekeene, Omonene nakore enyomba yao egenderere kobao, ekiagera aye Omonene nigo okorwana esegi yaye; na amabe takonyorekana asore ase obogima bwao bwonsi.
28 Perdoe a transgressão desta sua serva. Pois o Senhor Deus certamente firmará a casa de meu senhor, porque ele está travando as batalhas do Senhor Deus. E que não se ache mal em meu senhor durante toda a sua vida.
29 Onye abanto bagokoimokera na korigia obogima bwao kobosiria aye Omonene Nyasae, Omonene oo, narende obogima bwao, na gokobeeka obeere amo nabare moyo. Korende natugute obogima bw’ababisa bao buna rigena rikorutwa gochia aare nenduruche.
29 E, se algum homem se levantar para o perseguir e tirar-lhe a vida, a vida de meu senhor será atada no feixe dos que vivem com o Senhor , seu Deus. Porém a vida de seus inimigos, este a lançará fora como se a atirasse da cavidade de uma funda.
30 Omonene one, ekero Omonene agokoreire amaya onsi ayio akorierete eira ng’a nagokorere, naende okobekire obe omorwoti bw’Abaisraeli,
30 E, quando o Senhor Deus tiver feito a meu senhor todo o bem que falou a seu respeito e o tiver colocado como príncipe sobre Israel,
31 aye, omonene one, tokoba nomoichano gose nenkoro egokogambia, ng’a ngwaiterete amanyinga y’Abanto batari na komocha, gose ng’a nkweruseretie egesiomba. Bono kerabe Omonene ogokoreire amaya ayio, ong’inyore inche omosomba oo.”
31 então meu senhor não terá motivo de pesar ou de remorso por ter derramado sangue inocente e por ter se vingado com as próprias mãos. E, quando o Senhor Deus tiver feito o bem a meu senhor, então lembre-se desta sua serva.
32 Erio Daudi agateebia Abigaeli, “Atogigwe Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, oyio ogotoma gwacha koumerana nainche ase rituko ria reero.
32 Então Davi disse a Abigail: — Bendito o
33 Obong’aini bwao botogigwe, naye boigo otogigwe, ekiagera rituko ria reero gwantangire ting’itera amanyinga na imbe nokomocha gose kweruseria egesiomba inche omonyene.
33 Bendita seja a sua prudência, e bendita seja você mesma, que hoje me impediu de derramar sangue e de me vingar com as minhas próprias mãos.
34 Ekeene buna Omonene Nyasae bw’Abaisraeli are moyo, oyontangire tinakora amabe asore, onye otaimogete bwango na koumerana nainche, monto onde tareenge nonya noyomo bw’abasaacha b’enyomba ya Nabali anga ore gocha koba moyo goika mambia kobogokiamoka.”
34 Porque, tão certo como vive o Senhor , Deus de Israel, que me impediu de fazer mal a você, se você não tivesse se apressado e não tivesse vindo ao meu encontro, não teria ficado a Nabal, até o amanhecer, nem um sequer do sexo masculino.
35 Erio Daudi agancha ebinto biria omokungu oria amoirerete, akamoteebia, “Irana gochia bwoo nomorembe. Rora, naigure amang’ana ao, nanchire okoboria kwao.”
35 Então Davi recebeu da mão de Abigail o que esta lhe havia trazido e lhe disse: — Volte em paz para a sua casa. Como você pode ver, dei ouvidos ao que você me falou e atendi o seu pedido.
36 Ekero Abigaeli aigete nka, akanyora Nabali obwate omoyega omonene oyoisaine omorwoti agokora. Nabali nigo areenge nomochengo ase enkoro yaye ime, ekiagera konya otindire mono. Ase ayio Abigaeli tamotebetie gento kende, korende akaganya goika bogakia mambia.
36 Abigail voltou para junto de Nabal. Eis que ele fazia em casa um banquete, como banquete de rei. O seu coração estava alegre, e ele, bastante embriagado. Por isso ela não lhe contou absolutamente nada, até o amanhecer.
37 Kobwakiire mambia, na Nabali gatindokire, Abigaeli akamoteebia amang’ana ayio. Erio enkoro yaye ekarianyeka, ekoma pa, ekaba buna rigena.
37 Pela manhã, quando Nabal já estava livre do vinho, sua mulher lhe contou tudo. Então o coração dele amorteceu dentro do peito, e ele ficou como uma pedra.
38 Naende magega y’amatuko ikomi kaerire Omonene agaaka Nabali, na ere agakwa.
38 Passados uns dez dias, o Senhor feriu Nabal, e ele morreu.
39 Ekero Daudi aigwete ng’a Nabali okuure akabora: “Omonene atogigwe, ekiagera onduseirie egesiomba ase Nabali ase amabe onsi aya ere ankoreire; naende ontangire inche, omosomba oye, tinakora ebibe. Omonene oakanire obobe obwo, na kobobeeka igoro ase Nabali omonyene.”
39 Quando Davi soube que Nabal havia morrido, disse: — Bendito seja o Então Davi mandou um recado a Abigail, dizendo que desejava tomá-la por mulher.
40 Ekero abasomba ba Daudi baigete ase Abigaeli agwo Karimeli, bakamoteebia, “Daudi nigo atotomire asore, erinde tokoire obe mokaye.”
40 Os servos de Davi foram até Abigail, no Carmelo, e lhe disseram: — Davi nos mandou buscá-la para que a senhora seja sua mulher.
41 Abigaeli akaimoka, agatugama inse, akabora, “Rora, inche omosomba oye omokungu nigo inde ang’e gosibia amagoro y’abasomba b’omonene one.”
41 Então ela se levantou, se inclinou com o rosto em terra e disse: — Eis que esta sua serva servirá de criada para lavar os pés dos criados de meu senhor.
42 Abigaeli akebeeka ang’e bwango, akaimoka akariina etigere, akagenda amo nabasomba baye abaiseke batano. Bagatunyana Abanto abwo Daudi atomete, na omosubati oyio akaba moga Daudi.
42 Abigail se dispôs imediatamente e montou o seu jumento. E ela, acompanhada pelas cinco moças que a serviam, seguiu os mensageiros de Davi, que a recebeu por mulher.
43 Daudi konya onyuomire Ahinoamu korwa Yesireeli; ase igo abwo babere bakaba abakungu baye.
43 Davi também havia tomado por mulher Ainoã de Jezreel, e ambas foram suas mulheres.
44 Saulo konya orure Mikali, omosubati oye, oyorenge moga Daudi, ase Paliti, mosinto o Laisi bw’omochie o Galimu.
44 Saul tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Palti, filho de Laís, que era de Galim.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.