1 Samuel 25

guz (GUZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Samweli agakwa, na Abaisraeli bagasangererekana, bakagenda komoreera; bakamotindeka ase enka yaye agwo Rama.
1 Ora, faleceu Samuel; e todo o Israel se ajuntou e o pranteou; e o sepultaram na sua casa, em Ramá. E Davi se levantou e desceu ao deserto de Parã.
2 Nareenge omonto oyomo korwa Maoni obwate amaicho aye agwo Karimeli. Ere nigo areenge omonda mono; nabwate ching’ondi chilifu isato ne chimbori elifu eyemo. Igo areenge koba okonacha ching’ondi chiaye amarionya agwo Karimeli.
2 Havia um homem em Maom que tinha as suas possessões no Carmelo. Este homem era muito rico, pois tinha três mil ovelhas e mil Cabras e estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.
3 Omonto oyio noyo bw’ororeeria rwa Kalebu, nigo areenge korokwa Nabali, na mokaye Abigaeli. Omokungu oyio nigo areenge omong’aini mono na omonyakieni, korende omosacha oria nigo areenge omonto omotindi na omonyandamwamu.
3 Chamava-se o homem Nabal, e sua mulher chamava-se Abigail; era a mulher sensata e formosa; o homem porém, era duro, e maligno nas suas ações; e era da casa de Calebe.
4 Ekero Daudi areenge ase erooro akaigwa ng’a Nabali nkonacha areenge ching’ondi chiaye amarionya.
4 Ouviu Davi no deserto que Nabal tosquiava as suas ovelhas,
5 Erio agatoma abamura ikomi ase Nabali, akabateebia: “Genda ase Nabali agwo Karimeli, momoirere ogokwania kwane,
5 e enviou-lhe dez mancebos, dizendo-lhes: Subi ao Carmelo, ide a Nabal e perguntai-lhe, em meu nome, como está.
6 momoteebie amang’ana aya aane: Omorembe obe asore, na ase enyomba yao, na ase binde bionsi obwate.
6 Assim lhe direis: Paz seja contigo, e com a tua casa, e com tudo o que tens.
7 Naigure ng’a nkonacha ore ching’ondi chiao amarionya. Bono abarisia bao nigo baareenge amo naintwe; titwabakorerete bobe bonde. Barabwo tibaiberetwe gento kende gionsi ase engaki yonsi baarenge Karimeli.
7 Agora, pois, tenho ouvido que tens tosquiadores. Ora, os pastores que tens acabam de estar conosco; agravo nenhum lhes fizemos, nem lhes desapareceu coisa alguma por todo o tempo que estiveram no Carmelo.
8 Boria abasomba bao, nabarabwo mbakoenekerie bo. Ngochia koba tore nomoyega bwe Rituko Rinene; ase ayio tiga abamura abwo natomire asore banyore ogwancherwa ase obosio bwao. Ase ayio, obae barabwo amo nainche Daudi, omwana oo, gento kende obwate ogotoa.”
8 Pergunta-o aos teus mancebos, e eles to dirão. Que achem, portanto, os teus servos graça aos teus olhos, porque viemos em boa ocasião. Dá, pois, a teus servos e a Davi, teu filho, o que achares à mão.
9 Ekero abamura abwo Daudi atomete baigete ase Nabali, bakamoteebia amang’ana onsi a Daudi. Erio bakaganya.
9 Chegando, pois, os mancebos de Davi, falaram a Nabal todas aquelas palavras em nome de Davi, e se calaram.
10 Nabali akabairaneria, agateeba, “Daudi oyio, nere ng’o? Oyio omwana o Yese, nere ng’o? Ase amatuko aya abasomba abange nigo bagotama korwa ase abanene babo.
10 Ao que Nabal respondeu aos servos de Davi, e disse: Quem é Davi, e quem o filho de Jessé? Muitos servos há que hoje fogem ao seu senhor.
11 Inee! Ninyare koimokia endagera yane, na ekenyugwa kiane, na enyama ye ching’iti chiane nanyenyeire abanto bakonachera ching’ondi amarionya, na kobia abanto ntamanyeti aase bakorua?”
11 Tomaria eu, pois, o meu pão, e a minha água, e a carne das minhas reses que degolei para os meus tosquiadores, e os daria a homens que não sei donde vêm?
12 Abamura baria Daudi atomete bakairana gochia asare, bakamoteebia amang’ana ayio onsi Nabali abateebeetie.
12 Então os mancebos de Davi se puseram a caminho e, voltando, vieram anunciar-lhe todas estas palavras.
13 Erio Daudi akabateebia: “Kera omonto eboeranie omoyio oye o birende.” Na kera oyomo akeboerania omoyio oye, na Daudi nere boigo.
13 Pelo que disse Davi aos seus homens: Cada um cinja a sua espada. E cada um cingiu a sua espada, e Davi também cingiu a sua, e subiram após Davi cerca de quatrocentos homens, e duzentos ficaram com a bagagem.
14 Oyomo bw’abasomba ba Nabali agateebia Abigaeli, moka Nabali, amang’ana ng’a: “Daudi natoma Abanto korwa ase erooro gocha gokwania omonene oito, korende ere akabatogonyera.
14 um dentre os mancebos, porém, o anunciou a Abigail, mulher de Nabal, dizendo: Eis que Davi enviou mensageiros desde o deserto a saudar o nosso amo; e ele os destratou.
15 Abanto aba nigo bakorete amaya ase tore, titwanyoretwe na bobe bonde. Ekero twareenge amo nabarabwo gotaara ase ebitii titwaiberetwe gento kende gionsi.
15 Todavia, aqueles homens têm-nos sido muito bons, e nunca fomos agravados deles, e nada nos desapareceu por todo o tempo em que convivemos com eles quando estávamos no campo.
16 Ase engaki yonsi twareenge amo nabarabwo korisia ching’ondi, barabwo nigo baarenge ase tore buna orwaki, omobaso na obotuko.
16 De muro em redor nos serviram, assim de dia como de noite, todos os dias que andamos com eles apascentando as ovelhas.
17 Bono omanye amang’ana ayio, na orengererie inki orakore, ekiagera omonene oito ngochia are gokorerwa bobe, amo n’baanto b’enka yaye. Ere nomotindi mono, onde tari oranyare gokwana nere.”
17 Considera, pois, agora e vê o que hás de fazer, porque o mal já está de todo determinado contra o nosso amo e contra toda a sua casa; e ele é tal filho de Belial, que não há quem lhe possa falar.
18 Erio agwo Abigaeli agasangereria emegati amagana abere na ebirandi bibere bi’amasankwa biichire nedivai, ne chinyama chi’eching’ondi isano chiyekire, na ebigara bisambire ebitita ebinene bitano, na amasabibu amomo amabomba rigana erimo, na amako amomo amabomba amagana abere. Erio akabiberekia chitigere.
18 Então Abigail se apressou, e tomou duzentos pães, dois odres de vinho, cinco ovelhas assadas, cinco medidas de trigo tostado, cem cachos de passas, e duzentas pastas de figos secos, e os pôs sobre jumentos.
19 Abigaeli agateebia abasomba baye: “Tang’ana mogende, nainche nkobabwatia inde.” Korende tatebeetie Nabali, omosacha oye.
19 E disse aos seus mancebos: Ide adiante de mim; eis que vos seguirei de perto. Porém não o declarou a Nabal, seu marido.
20 Ekaba Abigaeli kariinire etigere yaye na ngoeta areenge ase egekengano kiareenge inse y’egetunwa, Daudi na Abanto baye bagaacha korwa bosio, ekaba goika aumerane nabarabwo.
20 E quando ela, montada num jumento, ia descendo pelo encoberto do monte, eis que Davi e os seus homens lhe vinham ao encontro; e ela se encontrou com eles.
21 Daudi konya oteebire ng’a: “Amaene, mbosa nareenge korenda enibo y’omonto oyo aiga ase erooro. Ende tiyasira nonya neyemo ase chinibo chiaye chionsi. Na bono ong’akanire amabe ase amaya.
21 Ora, Davi tinha dito: Na verdade que em vão tenho guardado tudo quanto este tem no deserto, de sorte que nada lhe faltou de tudo quanto lhe pertencia; e ele me pagou mal por bem.
22 Ekeene, Nyasae ang’e egesusuro bono na kogenderera onye mambia kobogokia tekonyora naitire na gosiria Abanto abasacha bonsi bare amo na Nabali.”
22 Assim faça Deus a Davi, e outro tanto, se eu deixar até o amanhecer, de tudo o que pertence a Nabal, um só varão.
23 Ekero Abigaeli aroche Daudi agaika bwango korwa ase etigere, agekumba inse, akaumama ase obosio bwa Daudi.
23 Vendo, pois, Abigail a Davi, apressou-se, desceu do jumento e prostrou-se sobre o seu rosto diante de Davi, inclinando-se à terra,
24 Ekero atungaime inse ase amagoro a Daudi agateeba, “Omonene one, okomocha okwo tiga kobarwe igoro yane; koranche ontige inche omosomba oo omokungu nkwane, naye otegerere amang’ana aane.
24 e, prostrada a seus pés, lhe disse: Ah, senhor meu, minha seja a iniqüidade! Deixa a tua serva falar aos teus ouvidos, e ouve as palavras da tua serva.
25 Omonene one, tobaisa kobara Nabali, omonto oyo omobe, ng’a nomonto ogwenerete. Nere okorokwa Nabali, na engencho y’erieta eri noboriri. Naboigo are omonto omoriri. Bono inche, omosomba oo omokungu, tinaroche abanto aba, aye omonene one gwatomete.
25 Rogo-te, meu senhor, que não faças caso deste homem de Belial, a saber, Nabal; porque tal é ele qual é o seu nome. Nabal é o seu nome, e a loucura está com ele; mas eu, tua serva, não vi os mancebos de meu senhor, que enviaste.
26 Aye omonene one, Omonene nere ogotangire tigwaitera amanyinga na kweruseria egesiomba nokoboko kwao omonyene. Bono buna Omonene are moyo, na buna aye ore moyo, tiga ababisa bao, abwo bakorigia kogokora bobe, babe buna Nabali.
26 Agora, pois, meu senhor, vive o Senhor, e vive a tua alma, porquanto o Senhor te impediu de derramares sangue, e de te vingares com a tua própria mão, sejam agora como Nabal os teus inimigos e os que procuram fazer o mal contra o meu senhor.
27 Na bono, omonene one, ebiegwa ebi inche omosomba oo nakorenteire, tiga biegwe abanto aba bakogotunyana aye omonene one.
27 Aceita agora este presente que a tua serva trouxe a meu senhor; seja ele dado aos mancebos que seguem ao meu senhor.
28 Nasabire, onyabere okomocha kwane, inche omosomba oo omokungu. Ekeene, Omonene nakore enyomba yao egenderere kobao, ekiagera aye Omonene nigo okorwana esegi yaye; na amabe takonyorekana asore ase obogima bwao bwonsi.
28 Perdoa, pois, a transgressão da tua serva; porque certamente fará o Senhor casa firme a meu senhor, pois meu senhor guerreia as guerras do Senhor; e não se achará mal em ti por todos os teus dias.
29 Onye abanto bagokoimokera na korigia obogima bwao kobosiria aye Omonene Nyasae, Omonene oo, narende obogima bwao, na gokobeeka obeere amo nabare moyo. Korende natugute obogima bw’ababisa bao buna rigena rikorutwa gochia aare nenduruche.
29 Se alguém se levantar para te perseguir, e para buscar a tua vida, então a vida de meu senhor será atada no feixe dos que vivem com o Senhor teu Deus; porém a vida de teus inimigos ele arrojará ao longe, como do côncavo de uma funda.
30 Omonene one, ekero Omonene agokoreire amaya onsi ayio akorierete eira ng’a nagokorere, naende okobekire obe omorwoti bw’Abaisraeli,
30 Quando o Senhor tiver feito para com o meu senhor conforme todo o bem que já tem dito de ti, e te houver estabelecido por príncipe sobre Israel,
31 aye, omonene one, tokoba nomoichano gose nenkoro egokogambia, ng’a ngwaiterete amanyinga y’Abanto batari na komocha, gose ng’a nkweruseretie egesiomba. Bono kerabe Omonene ogokoreire amaya ayio, ong’inyore inche omosomba oo.”
31 então, meu senhor, não terás no coração esta tristeza nem este remorso de teres derramado sangue sem causa, ou de haver-se vingado o meu senhor a si mesmo. E quando o Senhor fizer bem a meu senhor, lembra-te então da tua serva.
32 Erio Daudi agateebia Abigaeli, “Atogigwe Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, oyio ogotoma gwacha koumerana nainche ase rituko ria reero.
32 Ao que Davi disse a Abigail: Bendito seja o Senhor Deus de Israel, que hoje te enviou ao meu encontro!
33 Obong’aini bwao botogigwe, naye boigo otogigwe, ekiagera rituko ria reero gwantangire ting’itera amanyinga na imbe nokomocha gose kweruseria egesiomba inche omonyene.
33 E bendito seja o teu conselho, e bendita sejas tu, que hoje me impediste de derramar sangue, e de vingar-me pela minha própria mão!
34 Ekeene buna Omonene Nyasae bw’Abaisraeli are moyo, oyontangire tinakora amabe asore, onye otaimogete bwango na koumerana nainche, monto onde tareenge nonya noyomo bw’abasaacha b’enyomba ya Nabali anga ore gocha koba moyo goika mambia kobogokiamoka.”
34 Pois, na verdade, vive o Senhor Deus de Israel que me impediu de te fazer mal, que se tu não te apressaras e não me vieras ao encontro, não teria ficado a Nabal até a luz da manhã nem mesmo um menino.
35 Erio Daudi agancha ebinto biria omokungu oria amoirerete, akamoteebia, “Irana gochia bwoo nomorembe. Rora, naigure amang’ana ao, nanchire okoboria kwao.”
35 Então Davi aceitou da mão dela o que lhe tinha trazido, e lhe disse: Sobe em paz à tua casa; vê que dei ouvidos à tua voz, e aceitei a tua face.
36 Ekero Abigaeli aigete nka, akanyora Nabali obwate omoyega omonene oyoisaine omorwoti agokora. Nabali nigo areenge nomochengo ase enkoro yaye ime, ekiagera konya otindire mono. Ase ayio Abigaeli tamotebetie gento kende, korende akaganya goika bogakia mambia.
36 Ora, quando Abigail voltou para Nabal, eis que ele fazia em sua casa um banquete, como banquete de rei; e o coração de Nabal estava alegre, pois ele estava muito embriagado; pelo que ela não lhe deu a entender nada daquilo, nem pouco nem muito, até a luz da manhã.
37 Kobwakiire mambia, na Nabali gatindokire, Abigaeli akamoteebia amang’ana ayio. Erio enkoro yaye ekarianyeka, ekoma pa, ekaba buna rigena.
37 Sucedeu, pois, que, pela manhã, estando Nabal já livre do vinho, sua mulher lhe contou essas coisas; de modo que o seu coração desfaleceu, e ele ficou como uma pedra.
38 Naende magega y’amatuko ikomi kaerire Omonene agaaka Nabali, na ere agakwa.
38 Passados uns dez dias, o Senhor feriu a Nabal, e ele morreu.
39 Ekero Daudi aigwete ng’a Nabali okuure akabora: “Omonene atogigwe, ekiagera onduseirie egesiomba ase Nabali ase amabe onsi aya ere ankoreire; naende ontangire inche, omosomba oye, tinakora ebibe. Omonene oakanire obobe obwo, na kobobeeka igoro ase Nabali omonyene.”
39 Quando Davi ouviu que Nabal morrera, disse: Bendito seja o Senhor, que me vingou da afronta que recebi de Nabal, e deteve do mal a seu servo, fazendo cair a maldade de Nabal sobre a sua cabeça. Depois mandou Davi falar a Abigail, para tomá-la por mulher.
40 Ekero abasomba ba Daudi baigete ase Abigaeli agwo Karimeli, bakamoteebia, “Daudi nigo atotomire asore, erinde tokoire obe mokaye.”
40 Vindo, pois, os servos de Davi a Abigail, no Carmelo, lhe falaram, dizendo: Davi nos mandou a ti, para te tomarmos por sua mulher.
41 Abigaeli akaimoka, agatugama inse, akabora, “Rora, inche omosomba oye omokungu nigo inde ang’e gosibia amagoro y’abasomba b’omonene one.”
41 Ao que ela se levantou, e se inclinou com o rosto em terra, e disse: Eis que a tua serva servirá de criada para lavar os pés dos servos de meu senhor.
42 Abigaeli akebeeka ang’e bwango, akaimoka akariina etigere, akagenda amo nabasomba baye abaiseke batano. Bagatunyana Abanto abwo Daudi atomete, na omosubati oyio akaba moga Daudi.
42 Então Abigail se apressou e, levantando-se, montou num jumento, e levando as cinco moças que lhe assistiam, seguiu os mensageiros de Davi, que a recebeu por mulher.
43 Daudi konya onyuomire Ahinoamu korwa Yesireeli; ase igo abwo babere bakaba abakungu baye.
43 Davi tomou também a Ainoã de Jizreel; e ambas foram suas mulheres.
44 Saulo konya orure Mikali, omosubati oye, oyorenge moga Daudi, ase Paliti, mosinto o Laisi bw’omochie o Galimu.
44 Pois Saul tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Palti, filho de Laís, o qual era de Galim.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.