1 Samuel 20
guz (GUZ) vs VC
1 Daudi agatama korwa Nayoti agwo Rama, akagenda ase Yonathani, akamobooria, “Ninki nakorire? Okomocha kwane, na ebibe biane mbiribi ase obosio bwa iso? Nase ki arigetie kong’ita?”
1 Partiu Davi de Naiot, perto de Ramá e veio ter com Jônatas. Disse-lhe: Que fiz eu? Qual é o meu crime, e que mal fiz ao teu pai, para que ele queira matar-me?
2 Yonathani akamoiraneria, “Taibo, togokwa. Tata tari gokora gento kende gionsi, ekenene gose egeke, atantebeti. Nase ki tata arambise ring’ana erio, tamanyia? Ayio takoba bo.”
2 Não, respondeu Jônatas, tu não morrerás! Meu pai não faz coisa alguma, grande ou pequena, sem me dizer. Por que me ocultaria isso? Não é possível!
3 Daudi akairaneria ase ogotiana, agateeba, “Iso igo amanyete buya ng’a aye nonyanchete mono, na ororire ng’a tari buya akomanyie ring’ana erio, ekiagera nigo riragoichanie mono. Korende ekeene, buna Omonene are moyo, na buna aye ore moyo, ngetigarete egetambokero ekemo gioka egati yane na amakweri.”
3 Mas Davi insistiu com juramento: Teu pai bem sabe que eu te sou simpático, e por isso deve ter pensado: que Jônatas não o saiba, para que não se entristeça demasiado. Por Deus e pela tua vida, há apenas um passo entre mim e a morte!
4 Erio Yonathani akamoteebia, “Gento kende gionsi oganetie ningokorere.”
4 Jônatas respondeu-lhe: Que queres que eu faça? Eu o farei.
5 Daudi agateebia Yonathani, “Ankio ne Rituko Rinene ri’Omotienyi Omoyia, nigo embetereretie ng’a ng’ikaranse koragera amo nomorwoti, korende ing’a ribaga ngende kwebisa agwo ase omogondo goika ankio ende mogoroba.
5 Amanhã, disse Davi, é lua nova, e eu devia jantar à mesa do rei. Deixa-me partir; ocultar-me-ei no campo até a tarde do terceiro dia.
6 Kerabe ng’a iso tandochi ase omoyega oyio, omoteebie: Daudi nigo ansaba ribaga ng’a aminyoke gochia Bethlehemu, omochie oye, ase okorua ekeng’wanso ki’omwaka amo neamate yaye yonsi.
6 Se teu pai notar minha ausência, dir-lhe-ás que te pedi licença para ir até Belém, minha cidade natal, onde toda a minha família oferece um sacrifício anual.
7 Aise goteeba: Ayio mbuya, rirorio inche, omosomba oo, ninyare koba nomorembe, korende karaabe nendamwamu ase ayio, rirorio omanye ng’a bwerure gokora amabe.
7 Se ele disser que está bem, o teu servo nada terá a temer; mas se ele, ao contrário, se irritar, fica sabendo que ele decretou a minha perda.
8 Gaki onkorere inche, omosomba oo, amaya, ekiagera gwakorire okobwatana kw’ogotianania amo nainche ase obosio bw’Omonene. Korende onye okomocha kore ase ’nde, rirorio aye omonyene ong’ite. Nase ki okong’ira ase iso, erinde ere ang’ite?”
8 Mostra-te amigo para com teu servo, pois que fizeste um pacto comigo em nome do Senhor. Se eu tenho alguma culpa, mata-me tu mesmo; por que fazer-me comparecer diante do teu pai?
9 Yonathani akairaneria, “Taibo! Takoba bo. Onye ndiria imanyete ekeene ng’a tata narengereretie kogokorera bobe, Inee, nanga rirorio tinagoteebia amang’ana ayio?”
9 Jônatas disse-lhe: Longe de ti tal coisa! Se eu souber que de fato meu pai resolveu perder-te, juro que te avisarei.
10 Daudi akamobooria, “Iso karakoiranerie amang’ana amakong’u, Inee, ning’o orache gonteebia ayio?”
10 Mas quem me informará, perguntou Davi, se teu pai te responder duramente?
11 Erio Yonathani akamoteebia, “Inchuo togende ase egetii.” Bonsi babere bakagendao,
11 Vamos ao campo, disse-lhe Jônatas. E foram ambos ao campo.
12 na Yonathani akamoteebia Daudi. “Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, abe kirori ase aya. Ase chinsa buna echi, ankio gose ankio ende, nindigie komanya ebirengererio bia tata buna bire igoro yao, na kondabimanye, ningotomere amang’ana, erinde obimanye.
12 Então Jônatas falou: Por Javé, Deus de Israel! Amanhã ou depois de amanhã sondarei meu pai. Se tudo for favorável a ti e eu não te avisar,
13 Konye tata bwerure kogokorera bobe, rirori’Omonene ang’e inche Yonathani egesusuro onye tinkogoteebia okogania gwa tata, na ngotige otame na bwetoorie. Omonene abe amo naye buna arenge na tata
13 então o Senhor me trate com todo o seu rigor! E se meu pai te quiser fazer mal, avisar-te-ei da mesma forma; deixar-te-ei então partir e poderás estar tranqüilo. Que o Senhor esteja contigo, como esteve com meu pai!
14 Onye ngendererete koba moyo, oorokie obwanchani bw’Omonene ase ’nde, erinde tinkwa,
14 Mais tarde, se eu for ainda vivo, conservar-me-ás tua amizade {em nome} do Senhor. Mas, se eu morrer,
15 gose tobaisa korusia obwanchani obwo korwa ase ororeeria rwane nonya ng’ake, nonya neker’Omonene arasirie kera omobisa oo arue ase ense.
15 não retires jamais tua benevolência de minha casa, nem mesmo quando o Senhor exterminar da face da terra todos os inimigos de Davi!
16 Agwo Yonathani agakora okobwatana kw’ogotianania neamate ya Daudi, agateeba, Omonene nae ababisa ba Daudi egesusuro.”
16 Foi assim que Jônatas fez aliança com a casa de Davi, e o Senhor vingou-se dos inimigos de Davi.
17 Erio Yonathani akaboria Daudi arie eira na gotiana naende ng’a namwanche, ekiagera Yonathani nigo anchete Daudi buna eanchete ere omonyene.
17 Jônatas conjurou ainda uma vez a Davi, em nome da amizade que lhe consagrava, pois o amava de toda a sua alma.
18 Erio Yonathani agateebia Daudi, “Ankio ne Rituko Rinene ri’Omotienyi Omoyia, na ekiagera togochi‐gocha koba ase omoyega, ekerogo kiao nigo keratigare bosa.
18 Amanhã, continuou Jônatas, é lua nova, e notarão tua ausência.
19 Ankio ende otirimboke bwango gochia aase aria kwebisete rituko riria kwaganeirie. Obeere aroro, moino y’etui y’amagena aria.
19 Descerás, pois, sem falta, depois de amanhã ao lugar onde te escondeste no dia do ajuste, e ficarás junto à pedra de Ezel.
20 Nindute emegwe etato gochia ang’e netui eria, buna negento nkorasa.
20 Atirarei três flechas para o lado da pedra como se visasse a um alvo.
21 Erio nintome omosomba one arigie emegwe eria. Kondateebie omosomba oria: Rigereia, emegwe nigo ere magega ao, gocha ensemo yane, genda oyerente, rirorio aye Daudi ochiche, obe nomorembe. Ekeene, buna Omonene are moyo, togokorerwa bobe bonde.
21 Depois mandarei meu servo buscar as flechas. Se eu lhe gritar: Olha! Estão atrás de ti, apanha-as! Então poderás vir, porque tudo te é favorável, e não há mal algum a temer, por Deus!
22 Korende onye ngoteebia omwana oria: Rigereria, emegwe eyio bosio bwao aaria moino, rirorio aye Daudi otame, ekiagera ’Omonene okogoteebia ogende.
22 Se, porém, eu disser ao rapaz: Olha! As flechas estão diante de ti, um pouco mais longe. Então foge, porque essa é a vontade de Deus.
23 Nase amang’ana aria twakwanete, inche naye, tiga Omonene abe kirori ase egati yaito kogenderera botaambe.”
23 Quanto à palavra que nos demos um ao outro, o Senhor seja testemunha entre nós para sempre.
24 Ase igo Daudi akebisa mogondo na ekero ki’Omotienyi Omoyia omorwoti agaikaransa koragera.
24 Davi escondeu-se no campo. No dia da lua nova, o rei pôs-se à mesa para comer,
25 Omorwoti agaikaransa ase ekerogo kiaye, ang’e nenyasi, buna botaambe; na Yonathani agatenena bosio bwaye, na Abineri agaikaransa ensemo ya Saulo. Korende ekerogo gia Daudi kegatigara bosa.
25 sentando-se, como de costume, numa cadeira junto à parede. Jônatas levantou-se para que Abner pudesse sentar-se ao lado de Saul, e o lugar de Davi ficou desocupado.
26 Saulo takwanete gento kende ase rituko riria, ekiagera nigo arengereretie ng’a ring’ana gete riamonyorire Daudi; ande tagachenegeti.
26 Naquele dia Saul não disse nada. Algo aconteceu-lhe, pensou ele; provavelmente não está puro; deve ter contraído alguma impureza.
27 Ase rituko ria kabere ri’omoyega bw’Omotienyi Omoyia, ekerogo gia Daudi nigo kiagendererete gotigara bosa, na Saulo akaboria Yonathani momura oye, “Nase ki momura o Yese atachete koragera igoro gose reero?”
27 No dia seguinte, segundo dia da lua, o lugar de Davi continuava vazio. Saul disse ao seu filho Jônatas: Por que o filho de Isaí não veio comer, nem ontem nem hoje?
28 Yonathani akairaneria Saulo, “Daudi nigo amboria ribaga agende Bethlehemu,
28 Davi pediu-me com instâncias, respondeu Jônatas, para ir a Belém.
29 agateeba: Abanto b’eamate yane ngochia bare korua ekeng’wanso agwo ase omochie, na momura ominto onchikiire ng’a imbeo. Ase ayio, onye nanyorire ogwancherwa asore, ing’a ribaga ngende korora abaminto. Aya naro agera atachicha ase endagera yao, aye omorwoti.”
29 Disse-me: deixa-me ir, rogo-te, porque temos na cidade um sacrifício de família, ao qual meu irmão me convidou. Se me queres dar um prazer, permite-me que vá rever meus irmãos. Por isso não veio ele à mesa do rei.
30 Erio Saulo akaba nendamwamu enene ase Yonathani, akamoteebia, “Aye omwana bw’omokuungu omosaria, nimanyete ng’a kwabwatanire na mosinto o Yese, ase okwerentera obosooku, na obosooku bw’obogetirianda bwa nyoko.
30 Então Saul encolerizou-se contra Jônatas: Filho de prostituta, disse-lhe, não sei eu porventura que és amigo do filho de Isaí, o que é uma vergonha para ti e para tua mãe?
31 Nomanyete ng’a ekero mosinto o Yese agendererete koba moyo ase ense, aye tokonyara koba nomorembe, gose oborwoti tibokoba obwao. Ase ayio, toma Abanto bamondetere; ere goika akwe.”
31 Enquanto viver esse homem na terra, não estarás seguro, nem tu nem o teu trono. Vamos! Vai buscá-lo e traze-mo; ele merece a morte!
32 Erio Yonathani akamobooria, “Nase ki araitwe akwe? Ngento ki akorire?”
32 Jônatas respondeu ao seu pai: Por que deverá ele morrer? Que fez ele?
33 Agwo Saulo akaimokia ritimo akamoruta amobete. Bono Yonathani akamanya ng’a ise narigetie goita Daudi.
33 Saul brandiu sua lança para feri-lo, e Jônatas viu que a morte de Davi era coisa decidida pelo seu pai.
34 Yonathani akaimoka korwa ase emesa ore nendamwamu enene na tariete gento ase rituko erio ria kabere ri’Omotienyi Omoyia. Nigo abeete oichaanete ase engencho y’obosooku ise amokorerete ase okogania goita Daudi.
34 Furioso, deixou a mesa sem comer naquele segundo dia da lua. As injúrias que seu pai tinha proferido contra a Davi tinham-no afligido profundamente.
35 Emambia ya kabere, Yonathani amo nomwana oria omomura, bakagenda mogondo, ase engaki konya bachikanire na Daudi.
35 Na manhã seguinte, Jônatas saiu ao campo e foi ao lugar combinado com Davi, acompanhado de um jovem servo.
36 Agateebia omwana oria, “Minyoka origie emegwe eria nkoruta.” Ekero omwana oria arenge kominyoka, Yonathani akaruta omogwe, noro ogaeta igoro yaye, okagwa bosio bwaye.
36 Vai, disse ele, e traze-me as setas que vou atirar. Mas, enquanto o rapaz corria, Jônatas atirou outra flecha mais para além dele.
37 Na ekero omwana oria aigete aase omogwe oria ogwete, Yonathani agaaka eriogi, akamoteebia, “Omogwe oyio ore bosio bwao, aaria moino.”
37 Quando chegou ao lugar da flecha, Jônatas gritou-lhe: Não está a flecha mais para lá de ti?
38 Erio Yonathani akarangeria omomura oria, akamoteebia, “Minyoka bwango, tobaisa goteebana.” Na omwana oria agasangereria emegwe eria, erio akairana gocha ase omonene oye.
38 E ajuntou: Vamos, apressa-te, não te demores. O servo apanhou a flecha e voltou ao seu senhor; e de nada suspeitou,
39 Omwana oria tamanyete ng’a ninki engencho y’amang’ana ayio, korende Yonathani na Daudi mbayamanyete.
39 porque só Jônatas e Davi conheciam o ajuste.
40 Yonathani akaa omosae oria ebirwanero biaye akamoteebia, “Genda, obiire ase omochie.”
40 Depois disso, entregou Jônatas suas armas ao rapaz, dizendo-lhe: Vai, leva-as para a cidade.
41 Ekero omwana oria achiire, Daudi akaoroka korwa ase etui aase ebisete, agatung’ama inse, akaumama na agekumba ara gatato. Erio Daudi na Yonathani bakanyunyuntana na korererana, korende Daudi akamenta korera mono.
41 Logo que ele partiu, deixou Davi o seu esconderijo e curvou-se até a terra, prostrando-se três vezes; beijaram-se mutuamente, chorando, e Davi estava ainda mais comovido que o seu amigo.
42 Erio Yonathani akamoteebia, “genda nomorembe, na abe buna twatiananetie ase erieta ri’Omonene togateeba: Omonene abe kirori ase egati yao nainche, na ase egati y’ororeeria rwao na orwane, kogenderera botaambe.” Erio Daudi akaimoka, akarua agwo, akagenda, na Yonathani akairana ase omochie.
42 Jônatas disse-lhe: Vai em paz, agora que demos um ao outro nossa palavra com este juramento: o Senhor seja para sempre testemunha entre ti e mim, entre a tua posteridade e a minha!
43 — ausente —
43 Davi partiu, e Jônatas voltou para a cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.