1 Samuel 20
guz (GUZ) vs NVI
1 Daudi agatama korwa Nayoti agwo Rama, akagenda ase Yonathani, akamobooria, “Ninki nakorire? Okomocha kwane, na ebibe biane mbiribi ase obosio bwa iso? Nase ki arigetie kong’ita?”
1 Então Davi fugiu de Naiote, em Ramá, foi falar com Jônatas e perguntou: "O que foi que eu fiz? Qual é o meu crime? Qual foi o pecado que cometi contra seu pai para que ele queira tirar minha vida? "
2 Yonathani akamoiraneria, “Taibo, togokwa. Tata tari gokora gento kende gionsi, ekenene gose egeke, atantebeti. Nase ki tata arambise ring’ana erio, tamanyia? Ayio takoba bo.”
2 "Nem pense nisso", respondeu Jônatas, "você não será morto! Meu pai não fará coisa alguma sem antes me avisar, seja importante ou não. Por que ele iria esconder isso de mim? Não é nada disso! "
3 Daudi akairaneria ase ogotiana, agateeba, “Iso igo amanyete buya ng’a aye nonyanchete mono, na ororire ng’a tari buya akomanyie ring’ana erio, ekiagera nigo riragoichanie mono. Korende ekeene, buna Omonene are moyo, na buna aye ore moyo, ngetigarete egetambokero ekemo gioka egati yane na amakweri.”
3 Davi, contudo, fez um juramento e disse: "Seu pai sabe muito bem que eu conto com a sua simpatia, e pensou: ‘Jônatas não deve saber disso para não se entristecer’. No entanto, eu juro pelo nome do Senhor e por sua vida que estou a um passo da morte".
4 Erio Yonathani akamoteebia, “Gento kende gionsi oganetie ningokorere.”
4 Jônatas disse a Davi: "Eu farei o que você achar necessário".
5 Daudi agateebia Yonathani, “Ankio ne Rituko Rinene ri’Omotienyi Omoyia, nigo embetereretie ng’a ng’ikaranse koragera amo nomorwoti, korende ing’a ribaga ngende kwebisa agwo ase omogondo goika ankio ende mogoroba.
5 Então disse Davi: "Amanhã é a festa da lua nova, e devo jantar com o rei; mas deixe-me ir esconder-me no campo até o final da tarde de depois de amanhã.
6 Kerabe ng’a iso tandochi ase omoyega oyio, omoteebie: Daudi nigo ansaba ribaga ng’a aminyoke gochia Bethlehemu, omochie oye, ase okorua ekeng’wanso ki’omwaka amo neamate yaye yonsi.
6 Se seu pai sentir minha falta, diga-lhe: ‘Davi insistiu comigo para que lhe permitisse ir a Belém, sua cidade natal, por causa do sacrifício anual que está sendo feito lá por todo o seu clã’.
7 Aise goteeba: Ayio mbuya, rirorio inche, omosomba oo, ninyare koba nomorembe, korende karaabe nendamwamu ase ayio, rirorio omanye ng’a bwerure gokora amabe.
7 Se ele disser: ‘Está bem’, então seu servo estará seguro. Se ele, porém, ficar muito irado, você pode estar certo de que está decidido a me fazer mal.
8 Gaki onkorere inche, omosomba oo, amaya, ekiagera gwakorire okobwatana kw’ogotianania amo nainche ase obosio bw’Omonene. Korende onye okomocha kore ase ’nde, rirorio aye omonyene ong’ite. Nase ki okong’ira ase iso, erinde ere ang’ite?”
8 Mas seja leal a seu servo, porque fizemos um acordo perante o Senhor. Se sou culpado, então mate-me você mesmo! Por que entregar-me a seu pai? "
9 Yonathani akairaneria, “Taibo! Takoba bo. Onye ndiria imanyete ekeene ng’a tata narengereretie kogokorera bobe, Inee, nanga rirorio tinagoteebia amang’ana ayio?”
9 Disse Jônatas: "Nem pense nisso! Se eu tiver a menor suspeita de que meu pai está decidido a matá-lo, certamente eu o avisarei! "
10 Daudi akamobooria, “Iso karakoiranerie amang’ana amakong’u, Inee, ning’o orache gonteebia ayio?”
10 Davi perguntou: "Quem irá contar-me, se seu pai lhe responder asperamente? "
11 Erio Yonathani akamoteebia, “Inchuo togende ase egetii.” Bonsi babere bakagendao,
11 Jônatas disse: "Venha, vamos ao campo". Eles foram
12 na Yonathani akamoteebia Daudi. “Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, abe kirori ase aya. Ase chinsa buna echi, ankio gose ankio ende, nindigie komanya ebirengererio bia tata buna bire igoro yao, na kondabimanye, ningotomere amang’ana, erinde obimanye.
12 e Jônatas disse a Davi: "Pelo Senhor, o Deus de Israel, prometo que sondarei meu pai, a esta hora, depois de amanhã! Saberei se as suas intenções são boas ou não para com você, e lhe mandarei avisar.
13 Konye tata bwerure kogokorera bobe, rirori’Omonene ang’e inche Yonathani egesusuro onye tinkogoteebia okogania gwa tata, na ngotige otame na bwetoorie. Omonene abe amo naye buna arenge na tata
13 E, se meu pai quiser fazer-lhe mal, que o Senhor me castigue com todo rigor, se eu não lhe informar e não deixá-lo ir em segurança. O Senhor esteja com você assim como esteve com meu pai.
14 Onye ngendererete koba moyo, oorokie obwanchani bw’Omonene ase ’nde, erinde tinkwa,
14 Se eu continuar vivo, mostre a lealdade do Senhor a mim; mas se eu morrer,
15 gose tobaisa korusia obwanchani obwo korwa ase ororeeria rwane nonya ng’ake, nonya neker’Omonene arasirie kera omobisa oo arue ase ense.
15 jamais deixe de mostrar a sua lealdade para com a minha família, inclusive quando o Senhor eliminar da face da terra todos os inimigos de Davi".
16 Agwo Yonathani agakora okobwatana kw’ogotianania neamate ya Daudi, agateeba, Omonene nae ababisa ba Daudi egesusuro.”
16 Assim Jônatas fez uma aliança com a família de Davi, dizendo: "Que o Senhor chame os inimigos de Davi para prestarem contas".
17 Erio Yonathani akaboria Daudi arie eira na gotiana naende ng’a namwanche, ekiagera Yonathani nigo anchete Daudi buna eanchete ere omonyene.
17 E Jônatas fez Davi reafirmar seu juramento, por causa de sua amizade por ele, pois ele havia se tornado seu amigo leal.
18 Erio Yonathani agateebia Daudi, “Ankio ne Rituko Rinene ri’Omotienyi Omoyia, na ekiagera togochi‐gocha koba ase omoyega, ekerogo kiao nigo keratigare bosa.
18 Então Jônatas disse a Davi: "Amanhã é a festa da lua nova. Vão sentir sua falta, pois sua cadeira estará vazia.
19 Ankio ende otirimboke bwango gochia aase aria kwebisete rituko riria kwaganeirie. Obeere aroro, moino y’etui y’amagena aria.
19 Depois de amanhã, vá ao lugar onde você se escondeu quando tudo isto começou, e espere junto à pedra de Ezel.
20 Nindute emegwe etato gochia ang’e netui eria, buna negento nkorasa.
20 Atirarei três flechas para o lado dela, como se estivesse atirando num alvo.
21 Erio nintome omosomba one arigie emegwe eria. Kondateebie omosomba oria: Rigereia, emegwe nigo ere magega ao, gocha ensemo yane, genda oyerente, rirorio aye Daudi ochiche, obe nomorembe. Ekeene, buna Omonene are moyo, togokorerwa bobe bonde.
21 Então mandarei um menino procurar as flechas. Se eu gritar para ele: ‘As flechas estão mais para cá, traga-as aqui’, você poderá vir, pois, juro pelo nome do Senhor que você estará seguro; não haverá perigo algum.
22 Korende onye ngoteebia omwana oria: Rigereria, emegwe eyio bosio bwao aaria moino, rirorio aye Daudi otame, ekiagera ’Omonene okogoteebia ogende.
22 Mas, se eu gritar para ele: ‘Olhe, as flechas estão mais para lá’, vá embora, pois o Senhor o manda ir.
23 Nase amang’ana aria twakwanete, inche naye, tiga Omonene abe kirori ase egati yaito kogenderera botaambe.”
23 Quanto ao nosso acordo, o Senhor é testemunha entre mim e você para sempre".
24 Ase igo Daudi akebisa mogondo na ekero ki’Omotienyi Omoyia omorwoti agaikaransa koragera.
24 Então Davi escondeu-se no campo. Quando chegou a festa da lua nova, o rei sentou-se à mesa.
25 Omorwoti agaikaransa ase ekerogo kiaye, ang’e nenyasi, buna botaambe; na Yonathani agatenena bosio bwaye, na Abineri agaikaransa ensemo ya Saulo. Korende ekerogo gia Daudi kegatigara bosa.
25 Ele se assentou no lugar de costume, junto à parede, em frente de Jônatas, e Abner sentou-se ao lado de Saul, mas o lugar de Davi ficou vazio.
26 Saulo takwanete gento kende ase rituko riria, ekiagera nigo arengereretie ng’a ring’ana gete riamonyorire Daudi; ande tagachenegeti.
26 Saul não disse nada naquele dia, pois pensou: "Algo deve ter acontecido a Davi, deixando-o cerimonialmente impuro. Com certeza ele está impuro".
27 Ase rituko ria kabere ri’omoyega bw’Omotienyi Omoyia, ekerogo gia Daudi nigo kiagendererete gotigara bosa, na Saulo akaboria Yonathani momura oye, “Nase ki momura o Yese atachete koragera igoro gose reero?”
27 No dia seguinte, o segundo dia da festa da lua nova, o lugar de Davi continuou vazio. Então Saul perguntou a seu filho Jônatas: "Por que o filho de Jessé não veio para a refeição, nem ontem nem hoje? "
28 Yonathani akairaneria Saulo, “Daudi nigo amboria ribaga agende Bethlehemu,
28 Jônatas respondeu: "Davi me pediu, com insistência, permissão para ir a Belém,
29 agateeba: Abanto b’eamate yane ngochia bare korua ekeng’wanso agwo ase omochie, na momura ominto onchikiire ng’a imbeo. Ase ayio, onye nanyorire ogwancherwa asore, ing’a ribaga ngende korora abaminto. Aya naro agera atachicha ase endagera yao, aye omorwoti.”
29 dizendo: ‘Deixe-me ir, pois nossa família oferecerá um sacrifício na cidade, e meu irmão ordenou que eu estivesse lá. Se conto com a sua simpatia, deixe-me ir ver meus irmãos’. Por isso ele não veio à mesa do rei".
30 Erio Saulo akaba nendamwamu enene ase Yonathani, akamoteebia, “Aye omwana bw’omokuungu omosaria, nimanyete ng’a kwabwatanire na mosinto o Yese, ase okwerentera obosooku, na obosooku bw’obogetirianda bwa nyoko.
30 A ira de Saul se acendeu contra Jônatas, e ele lhe disse: "Filho de uma mulher perversa e rebelde! Será que eu não sei que você tem apoiado o filho de Jessé para sua própria vergonha e para vergonha daquela que o deu à luz?
31 Nomanyete ng’a ekero mosinto o Yese agendererete koba moyo ase ense, aye tokonyara koba nomorembe, gose oborwoti tibokoba obwao. Ase ayio, toma Abanto bamondetere; ere goika akwe.”
31 Enquanto o filho de Jessé viver, nem você nem seu reino serão estabelecidos. Agora mande chamá-lo e traga-o a mim, pois ele deve morrer! "
32 Erio Yonathani akamobooria, “Nase ki araitwe akwe? Ngento ki akorire?”
32 Jônatas perguntou a seu pai: "Por que ele deve morrer? O que ele fez? "
33 Agwo Saulo akaimokia ritimo akamoruta amobete. Bono Yonathani akamanya ng’a ise narigetie goita Daudi.
33 Então Saul atirou sua lança contra Jônatas para matá-lo. E assim Jônatas percebeu que seu pai estava decidido a matar Davi.
34 Yonathani akaimoka korwa ase emesa ore nendamwamu enene na tariete gento ase rituko erio ria kabere ri’Omotienyi Omoyia. Nigo abeete oichaanete ase engencho y’obosooku ise amokorerete ase okogania goita Daudi.
34 Jônatas levantou-se da mesa muito irado; naquele segundo dia da festa da lua nova ele não comeu, pois estava triste porque seu pai havia humilhado a Davi.
35 Emambia ya kabere, Yonathani amo nomwana oria omomura, bakagenda mogondo, ase engaki konya bachikanire na Daudi.
35 Pela manhã, Jônatas saiu ao campo para encontrar Davi. Levava consigo um menino
36 Agateebia omwana oria, “Minyoka origie emegwe eria nkoruta.” Ekero omwana oria arenge kominyoka, Yonathani akaruta omogwe, noro ogaeta igoro yaye, okagwa bosio bwaye.
36 e lhe disse: "Corra e ache as flechas que eu atirar". O menino correu e Jônatas atirou uma flecha para além dele.
37 Na ekero omwana oria aigete aase omogwe oria ogwete, Yonathani agaaka eriogi, akamoteebia, “Omogwe oyio ore bosio bwao, aaria moino.”
37 Quando o menino chegou ao lugar onde a flecha havia caído, Jônatas gritou: "A flecha não está mais para lá?
38 Erio Yonathani akarangeria omomura oria, akamoteebia, “Minyoka bwango, tobaisa goteebana.” Na omwana oria agasangereria emegwe eria, erio akairana gocha ase omonene oye.
38 Vamos! Rápido! Não pare! " O menino apanhou a flecha e voltou
39 Omwana oria tamanyete ng’a ninki engencho y’amang’ana ayio, korende Yonathani na Daudi mbayamanyete.
39 sem saber de nada, pois somente Jônatas e Davi sabiam do que tinham combinado.
40 Yonathani akaa omosae oria ebirwanero biaye akamoteebia, “Genda, obiire ase omochie.”
40 Então Jônatas deu suas armas ao menino e disse: "Vá, leve-as de volta à cidade".
41 Ekero omwana oria achiire, Daudi akaoroka korwa ase etui aase ebisete, agatung’ama inse, akaumama na agekumba ara gatato. Erio Daudi na Yonathani bakanyunyuntana na korererana, korende Daudi akamenta korera mono.
41 Depois que o menino se foi, Davi saiu do lado sul da pedra e inclinou-se três vezes perante Jônatas, com o rosto no chão. Então despediram-se beijando um ao outro e chorando; Davi chorou ainda mais do que Jônatas.
42 Erio Yonathani akamoteebia, “genda nomorembe, na abe buna twatiananetie ase erieta ri’Omonene togateeba: Omonene abe kirori ase egati yao nainche, na ase egati y’ororeeria rwao na orwane, kogenderera botaambe.” Erio Daudi akaimoka, akarua agwo, akagenda, na Yonathani akairana ase omochie.
42 E ele disse a Davi: "Vá em paz, pois temos jurado um ao outro, em nome do Senhor, dizendo: ‘O Senhor para sempre é testemunha entre nós e entre os nossos descendentes’ ".
43 — ausente —
43 Então Davi partiu, e Jônatas voltou à cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.