1 Samuel 1
guz (GUZ) vs VC
1 Nareenge omonto ore korokwa Elikana korwa ase egesaku gia Efraimu, omenyete Ramataimu‐Sofimu, ase ebitunwa bi’ense ya Efraimu. Ere nigo areenge mosinto o Yerohamu bw’Elihu, o Tohu, o Sufu, Omoefraimu.
1 Havia em Ramataim-Sofim um homem das montanhas de Efraim, chamado Elcana, filho de Jeroão, filho de Eliu, filho de Tolu, filho de Suf, o efraimita.
2 Elikana nabwate abakungu babere, Ana na Penina. Penina nabwate abana, korende Ana tabwate bana.
2 Tinha ele duas mulheres, uma chamada Ana e outra Fenena. Esta última tinha filhos; Ana, porém, não os tinha.
3 Kera omwaka omonto oyio nigo areenge gotiira korwa ase omochie oye, ogenda gosasiima na korua ebing’wanso ase Omonene bw’Emeganda agwo Silo. Aroro agwo Ofini na Finehasi, abamura babere ba Eli, nigo baarenge abakuani ba Omonene.
3 Cada ano subia esse homem de sua cidade para adorar o Senhor dos exércitos e oferecer-lhe um sacrifício em Silo, onde se encontravam os dois filhos de Heli, Ofini e Finéias, sacerdotes do Senhor.
4 Kera engaki Elikana areenge korua ekeng’wanso, nigo areenge koa Penina amo nabana baye, abamura na abaiseke, kera oyomo egetari kiaye.
4 Cada vez que Elcana oferecia um sacrifício, dava porções à sua mulher Fenena, bem como aos filhos e filhas que ela teve;
5 Korende ase Ana nigo areenge komoa ebitari bibere, ekiagera nigo amwanchete nony’Omonene osiegete oroiboro rwaye.
5 a Ana, porém, dava uma porção dupla, porque a amava, embora o Senhor a tivesse tornado estéril.
6 Penina, moibori omwabo, nigo anarete goichania Ana ase okomochaaya, ekiagera Omonene konya osiekire okoibora kwaye.
6 Sua rival afligia-a duramente, provocando-a a murmurar contra o Senhor que a tinha feito estéril.
7 Nabo agendererete gokora boigo, kera engaki, omwaka ase omwaka. Ekero baareenge kogenda gosasiima ase enyomba y’Omonene, Penina akaba ogoichania Ana, na Ana nigo areenge kona‐korera goika takoria gento.
7 Isto se repetia cada ano quando ela subia à casa do Senhor; Fenena continuava provocando-a. Então, Ana punha-se a chorar e não comia.
8 Erio Elikana akamobooria: “Nase ki okona‐korera iga? Naki otari koria endagera? Naende oichaanete iga? Inee! Inche tingoisaini goetania abana abamura ikomi?”
8 Seu marido dizia-lhe: Ana, por que choras? Por que não comes? Por que estás triste? Não valho eu para ti como dez filhos?
9 Rituko erimo magega kobakoorire koragera na konywa aaria Silo, Ana akaimoka, na ase emechando yaye akarera mono kegima, ore nobororo, agasaba Omonene. Eli Omokuani nao aikaransete ase ekerogo kiaye ang’e nomotobwa bw’egesieri gie Hekalu y’Omonene.
9 {Desta vez} Ana levantou-se, depois de ter comido e bebido em Silo. Ora, o sacerdote Heli estava sentado numa cadeira à entrada do templo do Senhor.
10 Ana nigo arenge nobororo obonge mono, ere agasaba na akaria eira, agakwana
10 Ana, profundamente amargurada, orou ao Senhor e chorou copiosamente.
11 “Aye Omonene bw’Emeganda, ondigererie inche omosomba oo ase emechando yane! Tonyeba! Korang’e omwana omomura, nigo ndamorue abe oyoo, aye Omonene; ase amatuko onsi ay’obogima bwaye takogingirwa etukia yaye.”
11 E fez um voto, dizendo: Senhor dos exércitos, se vos dignardes olhar para a aflição de vossa serva, e vos lembrardes de mim; se não vos esquecerdes de vossa escrava e lhe derdes um filho varão, eu o consagrarei ao Senhor durante todos os dias de sua vida, e a navalha não passará pela sua cabeça.
12 Buna omokungu oyio agendererete gosaba Omonene, Eli akaba origereretie omonwa oye.
12 Prolongando ela sua oração diante do Senhor, Heli observava o movimento dos seus lábios.
13 Ana nigo areenge gosabera enkoro yaye ime bokiriru; akaba okomonya‐monyia ebikoba biaye rioka, korende riogi tiriare koigweka. Ase ayio Eli agakaga ng’a Ana nigo atindire,
13 Ana, porém, falava no seu coração, e apenas se moviam os seus lábios, sem se lhe ouvir a voz.
14 akamoteebia: “Ngoika ririri oragenderere gotinda? Tiga ogotinda kwao, otindoke!”
14 Heli, julgando-a ébria, falou-lhe: Até quando estarás tu embriagada? Vai-te e deixa passar o teu vinho.
15 Ana akamoiraneria, “Taibo, omonene one, inche nomokuungu inde nobororo ase enkoro yane. Tinyweti edivai gose ekenyugwa kende kegotindia. Nigo nabeire ngosaba na kobeeka emechando yane yonsi ase Omonene.
15 Não é assim, meu Senhor, respondeu ela, eu sou uma mulher aflita: não bebi nem vinho, nem álcool, mas derramo a minha alma na presença do Senhor.
16 Tokaga ng’a inche, omosomba oo, nomokuungu otagwenereti, inaki ase engaki eye yonsi nabeire ngokwana ase engencho y’emechando yane na ogoichana kwane.”
16 Não tomes a tua escrava por uma pessoa frívola, porque é a grandeza de minha dor e de minha aflição que me fez falar até aqui.
17 Erio Eli akamoiraneria, akamoteebia: “Genda nomorembe, na Nyasae bw’Abaisraeli nakoe aya kwamosabire.”
17 Heli respondeu: Vai em paz, e o Deus de Israel te conceda o que lhe pedes.
18 Ana akabora, “Tiga inche, omosomba oo, inyore ogwancherwa ase obosio bwao.” Erio omokungu oria akarua aase agwo, akagenda koragera, gose taba oichaanete naende.
18 Encontre a tua serva graça aos teus olhos, ajuntou ela. A mulher se foi, comeu, e o seu rosto não era mais o mesmo.
19 Rituko ria kabere Elikana na Abanto baye bakaimoka mambia chuni, bagasasiima ase obosio bw’Omonene. Erio bakairana gochia nka sobo agwo Rama. Elikana akaba na Ana mokaye, n’Omonene akaba omoinyorete.
19 No dia seguinte pela manhã, prostraram-se diante do Senhor, e voltaram para a sua casa em Ramá.
20 Ana akaba morito, na ekero engaki yaigete akaibora omwana omoisia, akamoroka Samweli, agateeba, “Nekiagera namosabete korwa ase Omonene.”
20 Elcana conheceu Ana, sua mulher, e o Senhor lembrou-se dela. Ana concebeu, e, passado o seu tempo, deu à luz um filho que chamou Samuel; porque, dizia, eu o pedi ao Senhor.
21 Elikana amo na’baanto b’enka yaye bakagenda naende koruera Omonene ekeng’wanso gia kera omwaka na goikerania eira bariete.
21 Elcana, seu marido, foi com toda a sua casa para oferecer ao Senhor o sacrifício anual.
22 Korende ase engaki eyio Ana tagendeteo, agateebia omosacha oye, “Ninganye goika ’ntache omwana, erio nario ndamoire imoorokie ase obosio bw’Omonene, erinde imotige amenye aroro botaambe.”
22 Ana, porém, não foi, e disse ao seu marido: Quando o menino for desmamado, eu o levarei para apresentá-lo ao Senhor, e lá ficará para sempre.
23 Elikana, omosacha oye, akamoteebia, “Kora aya orarore are buya; ganya goika otache omwana. Tiga Omonene aikeranie ring’ana riaye.” Erio omokungu oria agatigara nka korera omwana goika akamotacha.
23 Faze como achares melhor, respondeu-lhe Elcana; fica até que o tenhas desmamado e que o Senhor se digne confirmar a sua promessa. Ela ficou e aleitou o seu filho até que o desmamou.
24 Ekero omwana oria atachirwe, Ana akamoira ase enyomba y’Omonene agwo Silo, akairana eeri yakoorire emiaka etato, n’obosie ebimunu emerongo ebere, na ekerandi kiaroisirie korwa ase risankwa kere nedivai. Omwana oria omomura nigo areenge omoke.
24 Após tê-lo desmamado, tomou-o consigo, e levando também três touros, um efá de farinha e um odre de vinho, conduziu-o à casa do Senhor em Silo. O menino era ainda muito criança.
25 Erio bakanyenya eeri eria, na bakaa Eli omwana oria.
25 Imolaram o touro e conduziram o menino a Heli.
26 Ana agateebia Eli, “Omonene one, inyigwa. Amaene, buna ogendererete koba moyo, inche nomokuungu oria natenenete aiga ase obosio bwao, nareenge gosaba Omonene.
26 Ana disse-lhe: Ouve, meu Senhor, por tua vida, eu sou aquela mulher que esteve aqui em tua presença orando ao Senhor.
27 Nigo nasabete ng’a ’ng’eegwe omwana oyo omomura, n’Omonene akaigwa ogosaba kwane.
27 Eis aqui o menino por quem orei; o Senhor ouviu o meu pedido.
28 Ase ayio namorentire ase Omonene. Ase obogima bwaye bwonsi abe oyoye.”
28 Portanto, eu também o dou ao Senhor: ele será consagrado ao Senhor para todos os dias de sua vida. E prostraram-se naquele lugar diante do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.