1 Samuel 1

guz (GUZ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nareenge omonto ore korokwa Elikana korwa ase egesaku gia Efraimu, omenyete Ramataimu‐Sofimu, ase ebitunwa bi’ense ya Efraimu. Ere nigo areenge mosinto o Yerohamu bw’Elihu, o Tohu, o Sufu, Omoefraimu.
1 Havia certo homem de Ramataim, zufita, dos montes de Efraim, chamado Elcana, filho de Jeroão, neto de Eliú e bisneto de Toú, filho do efraimita Zufe.
2 Elikana nabwate abakungu babere, Ana na Penina. Penina nabwate abana, korende Ana tabwate bana.
2 Ele tinha duas mulheres; uma se chamava Ana, e a outra Penina. Penina tinha filhos, Ana, porém, não tinha.
3 Kera omwaka omonto oyio nigo areenge gotiira korwa ase omochie oye, ogenda gosasiima na korua ebing’wanso ase Omonene bw’Emeganda agwo Silo. Aroro agwo Ofini na Finehasi, abamura babere ba Eli, nigo baarenge abakuani ba Omonene.
3 Todos os anos esse homem subia de sua cidade a Siló para adorar e sacrificar ao Senhor dos Exércitos. Lá, Hofni e Finéias, os dois filhos de Eli, eram sacerdotes do Senhor.
4 Kera engaki Elikana areenge korua ekeng’wanso, nigo areenge koa Penina amo nabana baye, abamura na abaiseke, kera oyomo egetari kiaye.
4 No dia em que Elcana oferecia sacrifícios, dava porções à sua mulher Penina e a todos os filhos e filhas dela.
5 Korende ase Ana nigo areenge komoa ebitari bibere, ekiagera nigo amwanchete nony’Omonene osiegete oroiboro rwaye.
5 Mas a Ana dava uma porção dupla, porque a amava, mesmo que o Senhor a houvesse deixado estéril.
6 Penina, moibori omwabo, nigo anarete goichania Ana ase okomochaaya, ekiagera Omonene konya osiekire okoibora kwaye.
6 E porque o Senhor a tinha deixado estéril, sua rival a provocava continuamente, a fim de irritá-la.
7 Nabo agendererete gokora boigo, kera engaki, omwaka ase omwaka. Ekero baareenge kogenda gosasiima ase enyomba y’Omonene, Penina akaba ogoichania Ana, na Ana nigo areenge kona‐korera goika takoria gento.
7 Isso acontecia ano após ano. Sempre que Ana subia à casa do Senhor, sua rival a provocava e ela chorava e não comia.
8 Erio Elikana akamobooria: “Nase ki okona‐korera iga? Naki otari koria endagera? Naende oichaanete iga? Inee! Inche tingoisaini goetania abana abamura ikomi?”
8 Elcana, seu marido, lhe perguntava: "Ana, por que você está chorando? Por que não come? Por que está triste? Será que eu não sou melhor para você do que dez filhos? "
9 Rituko erimo magega kobakoorire koragera na konywa aaria Silo, Ana akaimoka, na ase emechando yaye akarera mono kegima, ore nobororo, agasaba Omonene. Eli Omokuani nao aikaransete ase ekerogo kiaye ang’e nomotobwa bw’egesieri gie Hekalu y’Omonene.
9 Certa vez quando terminou de comer e beber em Siló, estando o sacerdote Eli sentado numa cadeira junto à entrada do santuário do Senhor, Ana se levantou
10 Ana nigo arenge nobororo obonge mono, ere agasaba na akaria eira, agakwana
10 e, com a alma amargurada, chorou muito e orou ao Senhor.
11 “Aye Omonene bw’Emeganda, ondigererie inche omosomba oo ase emechando yane! Tonyeba! Korang’e omwana omomura, nigo ndamorue abe oyoo, aye Omonene; ase amatuko onsi ay’obogima bwaye takogingirwa etukia yaye.”
11 E fez um voto, dizendo: "Ó Senhor dos Exércitos, se tu deres atenção à humilhação de tua serva, te lembrares de mim e não te esqueceres de tua serva, mas lhe deres um filho, então eu o dedicarei ao Senhor por todos os dias de sua vida, e o seu cabelo e a sua barba nunca serão cortados".
12 Buna omokungu oyio agendererete gosaba Omonene, Eli akaba origereretie omonwa oye.
12 Enquanto ela continuava a orar diante do Senhor, Eli observava sua boca.
13 Ana nigo areenge gosabera enkoro yaye ime bokiriru; akaba okomonya‐monyia ebikoba biaye rioka, korende riogi tiriare koigweka. Ase ayio Eli agakaga ng’a Ana nigo atindire,
13 Como Ana orava silenciosamente, seus lábios se mexiam mas não se ouvia sua voz. Então Eli pensou que ela estivesse embriagada
14 akamoteebia: “Ngoika ririri oragenderere gotinda? Tiga ogotinda kwao, otindoke!”
14 e lhe disse: "Até quando você continuará embriagada? Abandone o vinho! "
15 Ana akamoiraneria, “Taibo, omonene one, inche nomokuungu inde nobororo ase enkoro yane. Tinyweti edivai gose ekenyugwa kende kegotindia. Nigo nabeire ngosaba na kobeeka emechando yane yonsi ase Omonene.
15 Ana respondeu: "Não se trata disso, meu senhor. Sou uma mulher muito angustiada. Não bebi vinho nem bebida fermentada; eu estava derramando minha alma diante do Senhor.
16 Tokaga ng’a inche, omosomba oo, nomokuungu otagwenereti, inaki ase engaki eye yonsi nabeire ngokwana ase engencho y’emechando yane na ogoichana kwane.”
16 Não julgues tua serva uma mulher vadia; estou orando aqui até agora por causa de minha grande angústia e tristeza".
17 Erio Eli akamoiraneria, akamoteebia: “Genda nomorembe, na Nyasae bw’Abaisraeli nakoe aya kwamosabire.”
17 Eli respondeu: "Vá em paz, e que o Deus de Israel lhe conceda o que você pediu".
18 Ana akabora, “Tiga inche, omosomba oo, inyore ogwancherwa ase obosio bwao.” Erio omokungu oria akarua aase agwo, akagenda koragera, gose taba oichaanete naende.
18 Ela disse: "Espero que sejas benevolente para com tua serva! " Então ela seguiu seu caminho, comeu, e seu rosto já não estava mais abatido.
19 Rituko ria kabere Elikana na Abanto baye bakaimoka mambia chuni, bagasasiima ase obosio bw’Omonene. Erio bakairana gochia nka sobo agwo Rama. Elikana akaba na Ana mokaye, n’Omonene akaba omoinyorete.
19 Na manhã seguinte, eles se levantaram e adoraram ao Senhor; então voltaram para casa, em Ramá. Elcana teve relações com sua mulher Ana, e o Senhor se lembrou dela.
20 Ana akaba morito, na ekero engaki yaigete akaibora omwana omoisia, akamoroka Samweli, agateeba, “Nekiagera namosabete korwa ase Omonene.”
20 Assim Ana engravidou e, no devido tempo, deu à luz um filho. E deu-lhe o nome de Samuel, dizendo: "Eu o pedi ao Senhor".
21 Elikana amo na’baanto b’enka yaye bakagenda naende koruera Omonene ekeng’wanso gia kera omwaka na goikerania eira bariete.
21 Quando no ano seguinte Elcana subiu com toda a família para oferecer o sacrifício anual ao Senhor e para cumprir o seu voto,
22 Korende ase engaki eyio Ana tagendeteo, agateebia omosacha oye, “Ninganye goika ’ntache omwana, erio nario ndamoire imoorokie ase obosio bw’Omonene, erinde imotige amenye aroro botaambe.”
22 Ana não foi e disse a seu marido: "Depois que o menino for desmamado, eu o levarei e o apresentarei ao Senhor, e ele morará ali para sempre".
23 Elikana, omosacha oye, akamoteebia, “Kora aya orarore are buya; ganya goika otache omwana. Tiga Omonene aikeranie ring’ana riaye.” Erio omokungu oria agatigara nka korera omwana goika akamotacha.
23 Disse Elcana, seu marido: "Faça o que lhe parecer melhor. Fique aqui até desmamá-lo; que o Senhor apenas confirme a palavra dele! " Então ela ficou em casa e amamentou seu filho até que o desmamou.
24 Ekero omwana oria atachirwe, Ana akamoira ase enyomba y’Omonene agwo Silo, akairana eeri yakoorire emiaka etato, n’obosie ebimunu emerongo ebere, na ekerandi kiaroisirie korwa ase risankwa kere nedivai. Omwana oria omomura nigo areenge omoke.
24 Depois de desmamá-lo, levou o menino, ainda pequeno, à casa do Senhor, em Siló, com um novilho de três anos de idade, uma arroba de farinha e uma vasilha de couro cheia de vinho.
25 Erio bakanyenya eeri eria, na bakaa Eli omwana oria.
25 Eles sacrificaram o novilho e levaram o menino a Eli,
26 Ana agateebia Eli, “Omonene one, inyigwa. Amaene, buna ogendererete koba moyo, inche nomokuungu oria natenenete aiga ase obosio bwao, nareenge gosaba Omonene.
26 e ela lhe disse: "Meu senhor, juro por tua vida que eu sou a mulher que esteve aqui a teu lado, orando ao Senhor.
27 Nigo nasabete ng’a ’ng’eegwe omwana oyo omomura, n’Omonene akaigwa ogosaba kwane.
27 Era este menino que eu pedia, e o Senhor concedeu-me o pedido.
28 Ase ayio namorentire ase Omonene. Ase obogima bwaye bwonsi abe oyoye.”
28 Por isso, agora, eu o dedico ao Senhor. Por toda a sua vida será dedicado ao Senhor". E ali adorou o Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.