1 Samuel 1
guz (GUZ) vs NAA
1 Nareenge omonto ore korokwa Elikana korwa ase egesaku gia Efraimu, omenyete Ramataimu‐Sofimu, ase ebitunwa bi’ense ya Efraimu. Ere nigo areenge mosinto o Yerohamu bw’Elihu, o Tohu, o Sufu, Omoefraimu.
1 Houve um homem de Ramataim-Zofim, da região montanhosa de Efraim, cujo nome era Elcana, filho de Jeroão, filho de Eliú, filho de Toú, filho de Zufe, efraimita.
2 Elikana nabwate abakungu babere, Ana na Penina. Penina nabwate abana, korende Ana tabwate bana.
2 Elcana tinha duas mulheres: uma se chamava Ana, e a outra se chamava Penina. Penina tinha filhos; Ana, porém, não tinha.
3 Kera omwaka omonto oyio nigo areenge gotiira korwa ase omochie oye, ogenda gosasiima na korua ebing’wanso ase Omonene bw’Emeganda agwo Silo. Aroro agwo Ofini na Finehasi, abamura babere ba Eli, nigo baarenge abakuani ba Omonene.
3 Todos os anos esse homem ia da sua cidade para adorar e sacrificar ao Senhor dos Exércitos, em Siló, onde Hofni e Fineias, os dois filhos de Eli, eram sacerdotes do Senhor .
4 Kera engaki Elikana areenge korua ekeng’wanso, nigo areenge koa Penina amo nabana baye, abamura na abaiseke, kera oyomo egetari kiaye.
4 No dia em que Elcana oferecia o seu sacrifício, ele dava porções deste a Penina, sua mulher, e a todos os seus filhos e filhas.
5 Korende ase Ana nigo areenge komoa ebitari bibere, ekiagera nigo amwanchete nony’Omonene osiegete oroiboro rwaye.
5 A Ana, porém, dava uma porção dobrada, porque ele a amava, mesmo que o Senhor a tivesse deixado estéril.
6 Penina, moibori omwabo, nigo anarete goichania Ana ase okomochaaya, ekiagera Omonene konya osiekire okoibora kwaye.
6 Penina, sua rival, a provocava excessivamente para a irritar, porque o Senhor a tinha deixado sem filhos.
7 Nabo agendererete gokora boigo, kera engaki, omwaka ase omwaka. Ekero baareenge kogenda gosasiima ase enyomba y’Omonene, Penina akaba ogoichania Ana, na Ana nigo areenge kona‐korera goika takoria gento.
7 Isso acontecia ano após ano. Todas as vezes que Ana ia à Casa do Senhor , a outra a irritava. Por isso Ana se punha a chorar e não comia nada.
8 Erio Elikana akamobooria: “Nase ki okona‐korera iga? Naki otari koria endagera? Naende oichaanete iga? Inee! Inche tingoisaini goetania abana abamura ikomi?”
8 Então Elcana, seu marido, lhe disse: — Ana, por que você está chorando? E por que não quer comer? E por que está tão triste? Será que eu não sou melhor para você do que dez filhos?
9 Rituko erimo magega kobakoorire koragera na konywa aaria Silo, Ana akaimoka, na ase emechando yaye akarera mono kegima, ore nobororo, agasaba Omonene. Eli Omokuani nao aikaransete ase ekerogo kiaye ang’e nomotobwa bw’egesieri gie Hekalu y’Omonene.
9 Certa vez após terem comido e bebido em Siló, Ana se levantou, quando o sacerdote Eli estava sentado na sua cadeira, junto a um pilar do templo do Senhor .
10 Ana nigo arenge nobororo obonge mono, ere agasaba na akaria eira, agakwana
10 E Ana, com amargura de alma, orou ao Senhor e chorou muito.
11 “Aye Omonene bw’Emeganda, ondigererie inche omosomba oo ase emechando yane! Tonyeba! Korang’e omwana omomura, nigo ndamorue abe oyoo, aye Omonene; ase amatuko onsi ay’obogima bwaye takogingirwa etukia yaye.”
11 Ela fez um voto, dizendo: —
12 Buna omokungu oyio agendererete gosaba Omonene, Eli akaba origereretie omonwa oye.
12 Ana continuava a orar diante do Senhor , e o sacerdote Eli começou a observar o movimento dos lábios dela,
13 Ana nigo areenge gosabera enkoro yaye ime bokiriru; akaba okomonya‐monyia ebikoba biaye rioka, korende riogi tiriare koigweka. Ase ayio Eli agakaga ng’a Ana nigo atindire,
13 porque Ana só falava em seu coração. Os seus lábios se moviam, porém não se ouvia voz nenhuma. Por isso Eli pensou que ela estava embriagada
14 akamoteebia: “Ngoika ririri oragenderere gotinda? Tiga ogotinda kwao, otindoke!”
14 e lhe disse: — Até quando você vai ficar embriagada? Trate de ficar longe do vinho!
15 Ana akamoiraneria, “Taibo, omonene one, inche nomokuungu inde nobororo ase enkoro yane. Tinyweti edivai gose ekenyugwa kende kegotindia. Nigo nabeire ngosaba na kobeeka emechando yane yonsi ase Omonene.
15 Porém Ana respondeu: — Não, meu senhor! Eu sou uma mulher angustiada de espírito. Não bebi vinho nem bebida forte. Apenas estava derramando a minha alma diante do
16 Tokaga ng’a inche, omosomba oo, nomokuungu otagwenereti, inaki ase engaki eye yonsi nabeire ngokwana ase engencho y’emechando yane na ogoichana kwane.”
16 Não pense que esta sua serva é ímpia. Eu estava orando assim até agora porque é grande a minha ansiedade e a minha aflição.
17 Erio Eli akamoiraneria, akamoteebia: “Genda nomorembe, na Nyasae bw’Abaisraeli nakoe aya kwamosabire.”
17 Então Eli disse: — Vá em paz, e que o Deus de Israel lhe conceda o que você pediu.
18 Ana akabora, “Tiga inche, omosomba oo, inyore ogwancherwa ase obosio bwao.” Erio omokungu oria akarua aase agwo, akagenda koragera, gose taba oichaanete naende.
18 Ana respondeu: — Que eu possa encontrar favor aos seus olhos. Então ela seguiu o seu caminho, comeu alguma coisa, e o seu semblante já não era triste.
19 Rituko ria kabere Elikana na Abanto baye bakaimoka mambia chuni, bagasasiima ase obosio bw’Omonene. Erio bakairana gochia nka sobo agwo Rama. Elikana akaba na Ana mokaye, n’Omonene akaba omoinyorete.
19 Eles se levantaram de madrugada e adoraram diante do Senhor . Depois, voltaram para casa, em Ramá. Elcana teve relações com Ana, sua mulher, e o Senhor se lembrou dela.
20 Ana akaba morito, na ekero engaki yaigete akaibora omwana omoisia, akamoroka Samweli, agateeba, “Nekiagera namosabete korwa ase Omonene.”
20 Ana ficou grávida e, passado o devido tempo, teve um filho, a quem deu o nome de Samuel, pois dizia: — Do
21 Elikana amo na’baanto b’enka yaye bakagenda naende koruera Omonene ekeng’wanso gia kera omwaka na goikerania eira bariete.
21 Elcana, seu marido, foi com toda a sua casa para oferecer ao Senhor o sacrifício anual e para cumprir o seu voto.
22 Korende ase engaki eyio Ana tagendeteo, agateebia omosacha oye, “Ninganye goika ’ntache omwana, erio nario ndamoire imoorokie ase obosio bw’Omonene, erinde imotige amenye aroro botaambe.”
22 Ana, porém, não foi. Ela disse a seu marido: — Quando o menino for desmamado, eu o levarei para ser apresentado ao
23 Elikana, omosacha oye, akamoteebia, “Kora aya orarore are buya; ganya goika otache omwana. Tiga Omonene aikeranie ring’ana riaye.” Erio omokungu oria agatigara nka korera omwana goika akamotacha.
23 Elcana, seu marido, respondeu: — Faça o que achar melhor. Fique aqui até desmamá-lo. E que o Assim, Ana ficou em casa e amamentou o filho, até que o desmamou.
24 Ekero omwana oria atachirwe, Ana akamoira ase enyomba y’Omonene agwo Silo, akairana eeri yakoorire emiaka etato, n’obosie ebimunu emerongo ebere, na ekerandi kiaroisirie korwa ase risankwa kere nedivai. Omwana oria omomura nigo areenge omoke.
24 Depois de o ter desmamado, ela o levou consigo, com um novilho de três anos, uma medida de farinha e um odre de vinho, e o apresentou à Casa do Senhor , em Siló. O menino ainda era muito pequeno.
25 Erio bakanyenya eeri eria, na bakaa Eli omwana oria.
25 Depois de terem sacrificado o novilho, levaram o menino a Eli.
26 Ana agateebia Eli, “Omonene one, inyigwa. Amaene, buna ogendererete koba moyo, inche nomokuungu oria natenenete aiga ase obosio bwao, nareenge gosaba Omonene.
26 E Ana disse: — Ah! Meu senhor, tão certo como você vive, eu sou aquela mulher que esteve aqui ao seu lado, orando ao
27 Nigo nasabete ng’a ’ng’eegwe omwana oyo omomura, n’Omonene akaigwa ogosaba kwane.
27 Era por este menino que eu orava, e o Senhor Deus me concedeu o pedido que eu fiz.
28 Ase ayio namorentire ase Omonene. Ase obogima bwaye bwonsi abe oyoye.”
28 Por isso também o entrego ao Senhor . Por todos os dias que viver, será dedicado ao Senhor . E ali eles adoraram o
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.