1 Reis 2
guz (GUZ) vs VC
1 Ekero engaki y’ogokwa gwa Daudi yaigete ang’e, akarangeria Sulemani, omwana oye, akamoteebia,
1 Aproximando-se o fim de Davi, deu ele ao seu filho Salomão as suas {últimas} instruções:
2 “Inche nabeire ang’e kogenda enchera eria abanto bonsi b’ense bakogenda. Obe omokong’u, bweorokie erinde obe omonto oteneine boronge.
2 Eu me vou, disse ele, pelo caminho que segue toda a terra. Sê corajoso: porta-te como homem.
3 Kora onsi ay’Omonene, Nyasae oo, agochikiire okore. Oigwere amachiiko aye, n’emeroberio yaye yonsi, buna ariikire ase amachiiko a Musa, erio nario orasesenigwe ase kende gionsi ogokora, n’aande onsi ase okogenda.
3 Guarda os preceitos do Senhor, teu Deus; anda em seus caminhos, observa suas leis, seus mandamentos, seus preceitos e seus ensinamentos, tais como estão escritos na lei de Moisés. Desse modo serás bem-sucedido em tudo o que fizeres e em tudo o que empreenderes,
4 Eri’Omonene naikeranie ring’ana riaye, riria akwanete ase ’nde, agateeba: Abana bao kobararende chinchera chiabo, na bataare ase obosio bwane ase obwegenwa ne chinkoro chiabo chionsi, n’emioyo yabo yonsi, rirorio omonto takobora korwa ase ororeeria rwao oyoraikaranse ase ekerogo ki’oborwoti bw’Abaisraeli.
4 e o Senhor cumprirá a promessa que me fez, isto é, que eu terei sempre um de meus descendentes no trono de Israel, se meus filhos guardarem seus caminhos e andarem diante dele com fidelidade, de todo o seu coração e de toda a sua alma.
5 “Aye nomanyete eki Yoabu, omwana bw’omokuungu Seruya, akorete ase ’nde, ase ogoita abachiki baria babere b’abasikari b’Abaisraeli: Abineri, mosinto o Neri, na Amasa, mosinto o Yeteri. Noinyorete buna abaitete ase engaki y’omorembe ase ogwakana egesiomba ase ogoita bakorete ase engaki ch’esegi. Agaita abanto batari na komocha na bono agantigera egesiomba ase aya akorete na nigo nanyorire egesusuro.
5 Tu sabes tão bem como eu o que me fez Joab, filho de Sarvia, como ele assassinou os dois chefes do exército de Israel, Abner, filho de Ner, e Amasa, filho de Jeter, derramando assim em pleno tempo de paz o sangue da guerra, e manchando com o sangue da guerra o cinto de seus rins e o calçado de seus pés.
6 Aye okore onsi koreng’ana nobong’aini bwao, korende tobaisa komotiga agende ne chimbuche chiaye aase abakuure ore nomorembe.
6 Farás como julgares prudente, e não deixarás que as suas cãs desçam em paz à habitação dos mortos.
7 “Korende okorere abana ba Barisilai, Omogileadi, amaya, babe ase egati ya baria bakoragera amo naye, ekiagera ase obosani obo obuya, barabwo nabo bankorerete, ekero nareenge gotama korwa ase Abisalomu, momura omino.
7 Por outro lado, tratarás com benevolência os filhos de Berzelai, o galaadita; faze-os comer à tua mesa, porque foi esse o gesto que tiveram para comigo quando eu fugia diante de teu irmão Absalão.
8 “Naende boigo nare aroro Simei, mosinto o Gera, omonto bw’egesaku gia Benjamini, korwa Bahurimu. Ere nandagereretie okoragereria okobe ase rituko riria nagendete Mahanaimu; korende ekero achete Yorodani koumerana nainche, nigo namorierete eira y’ogotiana ase Omonene, ngateeba: Tinkogoita n’omoro.
8 Tens também perto de ti Semei, filho de Gera, o benjaminita de Baurim, que me insultou tão violentamente no dia em que eu ia para Maanaim. Mas como ele veio ao meu encontro até o Jordão, jurei-lhe por Deus que o não mataria pela espada.
9 Ase ayio bono, tobaisa komobara ng’a tari na komocha, ekiagera aye nomonto omong’aini; nomanye aye omonyene eki ogwenerete gokora asare, tomotiga agende aase abakuure ore ne chimbuche, ase engencho y’okomocha kwaye kw’ogoitera amanyinga omoite akwe.”
9 Tu, porém, não o deixarás impune; és bastante sensato para saber como o terás de tratar; farás descer, com sangue, as suas cãs à habitação dos mortos.
10 Daudi akaraara ase chisokoro chiaye chiararete, erio agatindekwa ase Omochie o Daudi.
10 Davi adormeceu com seus pais e foi sepultado na cidade de Davi.
11 Engaki Daudi agamberete Abaisraeli nigo yareenge emiaka emerongo ene; akagaamba emiaka etano na ebere agwo Heburoni, na agwo Yerusalemu emiaka emerongo etato, na etato (33).
11 Reinou quarenta anos sobre Israel: sete anos em Hebron e trinta e três em Jerusalém.
12 Ase ayio, Sulemani agaikaransa ase ekerogo ki’oborwoti gia Daudi ise, na oborwoti bwaye bokaba ne chinguru chinene mono.
12 Salomão sentou-se no trono de Davi, seu pai, e seu reino foi solidamente estabelecido.
13 Adonia, omomura o Hagiti, akagenda ase Batiseba, ng’ina Sulemani. Omokungu oria akamobooria: “Igo gwachire nomorembe?”
13 Adonias, filho de Hagit, foi ter com Betsabé, mãe de Salomão. Ela disse-lhe: Vens como amigo?
14 Naende akamoteebia: “Nimbwate egento ngokwana naye.”
14 Sim, disse ele, preciso falar-te. Fala.
15 Adonia akamoteebia, “Nomanyete ng’a oborwoti nobwane bwareenge, na Abaisraeli bonsi igo baganetie mbagambere, korende nonya naboigo, oborwoti bokaonchoka bokaba obwa momura ominto, ekiagera igo bwaba obwaye ase ogwancha kw’Omonene.
15 Ele continuou: Sabes que o reino era meu, e que todo o Israel me considerava como o seu futuro rei. Mas o trono foi transferido a outro, passando para o meu irmão, porque o Senhor lho deu.
16 Na bono nimbwate okoboria okomo ngokoboria, tonkania.”
16 Tenho a esse respeito um pedido a fazer-te; não mo recuses. Fala.
17 Adonia agakwana: “Nagosabire, genda oboorie omorwoti Sulemani ang’e Abisagi, Omosunemu oria, abe mokaane. Nimanyete ng’a takogokania.”
17 Pede ao rei Salomão, que nada te recusa, que me dê Abisag, a sunamita, por mulher.
18 Batiseba akamoiraneria: “Ayio mbuya; ninkwane nomorwoti ase engencho yao.”
18 Está bem, respondeu Betsabé, falarei por ti ao rei.
19 Ase ayio Batiseba akagenda ase omorwoti Sulemani akwane nere ase engencho y’Adonia. Omorwoti agatenena korotota ng’ina, agatugama, akamworokia amasikani; erio agaikaransa ase ekerogo kiaye ki’oborwoti, agachiika ng’ina arenterwe ekerogo, na ng’ina agaikaransa ase ensemo y’okoboko gw’okorio kw’omorwoti.
19 Betsabé foi, pois, ter com o rei para falar-lhe em favor de Adonias. O rei levantou-se para ir-lhe ao encontro, fez-lhe uma profunda reverência e sentou-se no trono. Mandou colocar um trono para a sua mãe, e ela sentou-se à sua direita:
20 Erio ng’ina akamoteebia: “Nimbwate okoboria goke igo nkorenta asore, gaki tobaisa kwanga.”
20 Tenho um pequeno pedido a fazer-te, disse ela; não mo recuses. Pede, minha mãe, respondeu o rei, porque nada te recusarei.
21 Ng’ina agateeba: “Tiga Abisagi, Omosunemu oria, aegwe Adonia, momura omino, abe mokaye.”
21 Disse Betsabé: Peço-te que Abisag, a sunamita, seja dada por mulher ao teu irmão Adonias.
22 Omorwoti Sulemani akairaneria ng’ina, “Nase ki okoboria ng’a Abisagi, aegwe Adonia Moborerie aegwe noborwoti boigo, inyora nga ere momura ominto omonene; na Abiatari Omokuani, na Yoabu, omwana bw’omokuungu Seruya, babwatanire nere.”
22 E o rei Salomão disse à sua mãe: Por que queres que Abisag, a sunamita, seja dada a Adonias? Pede também para ele o reino, que é meu irmão primogênito, assim como para o sacerdote Abiatar e para Joab, filho de Sarvia...
23 Erio omorwoti Sulemani agatiana ase Omonene, agateeba, “Nyasae ang’e egesusuro ki’ogokwa onye ring’ana eri riaye aboririe tirigochia kogera asirie obogima bwaye.
23 Jurou então o rei Salomão em nome de Deus, dizendo: Deus me trate com o último rigor, se Adonias não pagar esta palavra com a sua própria vida!
24 Omonene ombekire ase ekerogo ki’oborwoti gia Daudi tata, na gonkong’ia, naende ong’eire oroiboro buna ariete eira, natianire ase erieta ri’Omonene ore moyo Adonia goika aitwe ase rituko ria reero.”
24 Pela vida de Deus que me estabeleceu solidamente no trono de Davi, meu pai, e que fundou a minha casa como tinha prometido, Adonias será morto hoje mesmo.
25 Omorwoti Sulemani agatoma Benaya, mosinto o Yehoyada, aite Adonia. Benaya akamoita agakwa.
25 O rei Salomão enviou Banaías, filho de Jojada, para o matar; e Adonias morreu.
26 Omorwoti Sulemani agateebia Abiatari Omokuani, “Genda Anatoti ase oboremo bwao: aye igo ogwenerete okwe, korende inche tinkogoita ase engaki eye, ekiagera aye nkwabogoretie Esanduki y’Omonene bosio bwa Daudi tata, naende ngwachandegete amo na tata ase emechando yaye yonsi.”
26 Disse também o rei ao sacerdote Abiatar: Vai para as tuas terras, em Anatot, porque és digno de morte. Entretanto, não te matarei agora, porque levaste a arca do Senhor Javé diante de Davi, meu pai, e compartilhaste todas as suas provações.
27 Ase ayio Sulemani Omorwoti agaseria Abiatari taba Omokuani ase Omonene. Igo ring’ana riri’Omonene konya akwanire agwo Silo igoro ase enyomba ya Eli rigaikeranigwa.
27 Salomão destituiu Abiatar de suas funções sacerdotais, cumprindo-se assim a palavra pronunciada por Deus em Silo contra a casa de Heli.
28 Ekero Yoabu aigwete amang’ana ayio, agatama gochia ase Eema y’Omonene, akabwaterera ching’unchara chi’egesasiimero. Ere igo abwatanete n’Adonia ase okomokoonya, korende tabwatanete n’Abisalomu.
28 Quando chegou esta notícia a Joab, que tinha seguido o partido de Adonias, embora não tivesse seguido o de Absalão, ele fugiu e refugiou-se no tabernáculo do Senhor, agarrando-se aos cornos do altar.
29 Omorwoti Sulemani agateebigwa, “Yoabu otamire gochia ase Eema y’Omonene, na rora, nao are ase egesasiimero.” Erio agatoma Benaya, mosinto o Yehoyada, akamoteebia, “Genda oake Yoabu, omoite.”
29 Foram dizer ao rei Salomão: Joab refugiou-se no tabernáculo do Senhor, e está junto do altar. Salomão mandou Banaías, filho de Jojada dizendo-lhe: Vai e mata-o.
30 Benaya akagenda ase Eema y’Omonene, agateebia Yoabu, “Omorwoti ogochikiire osoke isiko.”
30 Banaías, chegando ao tabernáculo do Senhor, disse a Joab: O rei ordena que saias daqui. Não saio, respondeu Joab; quero morrer aqui. Banaías foi ao rei e disse-lhe: Eis o que me disse Joab, e o que me respondeu.
31 Omorwoti akamoteebia: “Kora buna ateebire, gachie omoake, omoite na komotindeka. Ase enchera eye onduserie inche na enyomba ya tata egesiomba ase engencho y’amanyinga atari na komocha aria Yoabu aiterete.
31 O rei disse-lhe: Faze como ele disse. Mata-o e enterra-o, para que assim se afaste de mim e da casa de meu pai o sangue que ele derramou sem motivo.
32 Omonene naite Yoabu ase okomocha kwaye kw’ogoitera amanyinga, ogokora okwo Daudi tata atamanyete. Yoabu nigo aitete Abineri mosinto o Neri n’omoro, omochiki bw’abasikari b’Abaisraeli, na Amasa mosinto o Yeteri, omochiki bw’abasikari b’Abayuda. Abanto abwo babere nigo baarenge abaronge, naende abaya komobua.
32 O Senhor fará cair esse sangue sobre a sua própria cabeça, porque ele matou, feriu à espada, sem que o soubesse Davi, meu pai, dois homens mais justos e melhores do que ele: Abner, filho de Ner, general do exército de Israel, e Amasa, filho de Jeter, general do exército de Judá.
33 Ase ayio, egesusuro gi’okomocha kw’ogoitera amanyinga nkebe igoro ase Yoabu, naende kebe igoro ase ororeeria rwaye goika kare na kare. Korende ase Daudi, na ororeeria rwaye, na enyomba yaye, na ekerogo kiaye ki’obonene, omorembe okorwa ase Omonene nobeo kare na kare.”
33 O sangue deles recairá para sempre sobre a cabeça de Joab e de sua posteridade; mas a Davi, à sua raça e ao seu trono, dará o Senhor paz para sempre.
34 Erio Benaya, mosinto o Yehoyada, akagenda, agaaka Yoabu, akamoita. Nere Yoabu agatindekwa ase enka yaye agwo ase erooro.
34 Banaías, filho de Jojada, voltou ao tabernáculo e feriu de morte a Joab. Sepultaram-no em sua casa, no deserto.
35 Omorwoti akabeeka Benaya, mosinto o Yehoyada, akaba omochiki bw’abasikari ribaga ria Yoabu, na Zadoki Omokuani akabeekwa ribaga ri’Abiatari.
35 Em seu lugar pôs o rei à frente do exército Banaías, filho de Jojada, e em lugar de Abiatar, estabeleceu Sadoc como sacerdote.
36 Naende Omorwoti akarangeria Simei, akamoteebia: “Eagachere enyomba ime ya Yerusalemu omenyeo, tobaisa korua aroro ogende aande onsi nonya ng’ake.
36 Depois mandou o rei chamar Semei e disse-lhe: Faze para ti uma casa em Jerusalém e habita aí; dela não sairás para ir aonde quer que seja.
37 Ekiagera ekero kende gionsi orasoke korwa aroro, bwamboke akarooche ga Kidironi, omanye ng’a goika okwe; okomocha kw’ogoiterwa kw’amanyinga ao nigo korabe okwao.”
37 No dia em que o fizeres e passares a torrente do Cedron, sabes que serás morto: serás responsável pelo que acontecer.
38 Simei agateebia omorwoti: “Egento gwateebire nekiya; buna aye omonene one omorwoti gwateebire, naboigo inche, omosomba oo, ndakore.” Ase ayio, Simei akamenya ase Yerusalemu amatuko amange.
38 Semei respondeu ao rei: Está bem; teu servo fará como ordenou o rei, meu senhor. E Semei habitou longo tempo em Jerusalém.
39 Korende ekaba ase omoerio bw’omwaka o gatato abasomba babere ba Simei bagatama, bakagenda ase Akisi, mosinto o Maaka, omorwoti o Gati. Simei agateebigwa ng’a abasomba baye nao bakare agwo Gati.
39 Três anos depois, aconteceu que dois escravos de Semei fugiram para junto de Aquis, filho de Maaca, rei de Get. Vieram avisar a Semei, dizendo: Teus escravos estão em Get.
40 Ase igo akaimoka akabeekera etigere yaye egeikaransero, akariina igoro asere, akagenda Gati ase Akisi korigia abasomba baye; akabanyora, akabairania inka.
40 Semei levantou-se, selou o jumento e foi ter com Aquis a Get, em busca de seus escravos.
41 Ekero Sulemani ateebetigwe ng’a Simei narua Yerusalemu, akagenda Gati, naende akairana,
41 Disseram a Salomão que Semei fora de Jerusalém a Get e estava de volta.
42 akamorangeria, akamoteebia, “Inche nigo nagoteebetie ng’a orie eira y’ogotiana ase Omonene ng’a tobaisa korua Yerusalemu. Naende nkagokuurera mono ngateeba: Rituko orasoke korwa aroro agwo, na ogende aande onsi, goika okwe. Inee! Tigwanchete ng’a nonyigwere na okore bo?
42 O rei chamou-o e disse-lhe: Não te fiz eu jurar em nome de Deus, não te avisei formalmente, dizendo-te que em qualquer dia que saísses para onde quer que fosse, haverias de morrer? E não me respondeste: Está bem; eu compreendi?
43 Naki otarenda eira yao y’ogotiana ase Omonene amo naya nagochiigete?”
43 Por que não guardaste tu o juramento do Senhor e a ordem que eu te havia dado?
44 Boigo omorwoti agateebia Simei, “Nomanyete aye omonyene ase enkoro yao ime obobe bwonsi boria gwakorete ase Daudi tata Omonene nakoiranerie obobe bwao.
44 Tu sabes, ajuntou o rei, todo o mal que fizeste a Davi, meu pai; tens consciência disso. Por isso o Senhor faz recair a tua malícia sobre a tua cabeça.
45 Korende inche omorwoti Sulemani ninsesenigwe, na ekerogo ki’obonene gia Daudi nagekorwe kebe ne chinguru kegenderere botambe ase obosio bw’Omonene.”
45 O rei Salomão será abençoado e o trono de Davi será consolidado para sempre diante do Senhor.
46 Omorwoti agachiika Benaya, mosinto o Yehoyada, na ere akagenda agaaka Simei, akamoita. Ase ayio oborwoti bokabekwa chinguru ase okoboko gwa Sulemani.
46 Ordenou o rei a Banaías, filho de Jojada, o qual saiu e feriu Semei, e este morreu. E o reino foi consolidado nas mãos de Salomão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.