1 Reis 2
guz (GUZ) vs ARC
1 Ekero engaki y’ogokwa gwa Daudi yaigete ang’e, akarangeria Sulemani, omwana oye, akamoteebia,
1 E aproximaram-se os dias da morte de Davi e deu ele ordem a Salomão, seu filho, dizendo:
2 “Inche nabeire ang’e kogenda enchera eria abanto bonsi b’ense bakogenda. Obe omokong’u, bweorokie erinde obe omonto oteneine boronge.
2 Eu vou pelo caminho de toda a terra; esforça-te, pois, e sê homem.
3 Kora onsi ay’Omonene, Nyasae oo, agochikiire okore. Oigwere amachiiko aye, n’emeroberio yaye yonsi, buna ariikire ase amachiiko a Musa, erio nario orasesenigwe ase kende gionsi ogokora, n’aande onsi ase okogenda.
3 E guarda a observância do Senhor , teu Deus, para andares nos seus caminhos e para guardares os seus estatutos, e os seus mandamentos, e os seus juízos, e os seus testemunhos, como está escrito na Lei de Moisés, para que prosperes em tudo quanto fizeres, para onde quer que te voltares.
4 Eri’Omonene naikeranie ring’ana riaye, riria akwanete ase ’nde, agateeba: Abana bao kobararende chinchera chiabo, na bataare ase obosio bwane ase obwegenwa ne chinkoro chiabo chionsi, n’emioyo yabo yonsi, rirorio omonto takobora korwa ase ororeeria rwao oyoraikaranse ase ekerogo ki’oborwoti bw’Abaisraeli.
4 Para que o Senhor confirme a palavra que falou de mim, dizendo: Se teus filhos guardarem o seu caminho, para andarem perante a minha face fielmente, com todo o seu coração e com toda a sua alma, nunca, disse, te faltará sucessor ao trono de Israel.
5 “Aye nomanyete eki Yoabu, omwana bw’omokuungu Seruya, akorete ase ’nde, ase ogoita abachiki baria babere b’abasikari b’Abaisraeli: Abineri, mosinto o Neri, na Amasa, mosinto o Yeteri. Noinyorete buna abaitete ase engaki y’omorembe ase ogwakana egesiomba ase ogoita bakorete ase engaki ch’esegi. Agaita abanto batari na komocha na bono agantigera egesiomba ase aya akorete na nigo nanyorire egesusuro.
5 E também tu sabes o que me fez Joabe, filho de Zeruia, e o que fez aos dois chefes do exército de Israel, a Abner, filho de Ner, e a Amasa, filho de Jéter, os quais matou, e em paz derramou o sangue de guerra, e pôs o sangue de guerra no seu cinto que tinha nos lombos e nos seus sapatos que trazia nos pés.
6 Aye okore onsi koreng’ana nobong’aini bwao, korende tobaisa komotiga agende ne chimbuche chiaye aase abakuure ore nomorembe.
6 Faze, pois, segundo a tua sabedoria e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz.
7 “Korende okorere abana ba Barisilai, Omogileadi, amaya, babe ase egati ya baria bakoragera amo naye, ekiagera ase obosani obo obuya, barabwo nabo bankorerete, ekero nareenge gotama korwa ase Abisalomu, momura omino.
7 Porém com os filhos de Barzilai, o gileadita, usarás de beneficência, e estarão entre os que comem à tua mesa, porque assim se chegaram eles a mim, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão.
8 “Naende boigo nare aroro Simei, mosinto o Gera, omonto bw’egesaku gia Benjamini, korwa Bahurimu. Ere nandagereretie okoragereria okobe ase rituko riria nagendete Mahanaimu; korende ekero achete Yorodani koumerana nainche, nigo namorierete eira y’ogotiana ase Omonene, ngateeba: Tinkogoita n’omoro.
8 E eis que também contigo está Simei, filho de Gera, filho de Benjamim, de Baurim, que me maldisse com maldição atroz, no dia em que ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu, pelo Senhor , lhe jurei, dizendo que o não mataria à espada.
9 Ase ayio bono, tobaisa komobara ng’a tari na komocha, ekiagera aye nomonto omong’aini; nomanye aye omonyene eki ogwenerete gokora asare, tomotiga agende aase abakuure ore ne chimbuche, ase engencho y’okomocha kwaye kw’ogoitera amanyinga omoite akwe.”
9 Mas, agora, o não tenhas por inculpável, pois és homem sábio e bem saberás o que lhe hás de fazer para que faças com que as suas cãs desçam à sepultura com sangue.
10 Daudi akaraara ase chisokoro chiaye chiararete, erio agatindekwa ase Omochie o Daudi.
10 E Davi dormiu com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi.
11 Engaki Daudi agamberete Abaisraeli nigo yareenge emiaka emerongo ene; akagaamba emiaka etano na ebere agwo Heburoni, na agwo Yerusalemu emiaka emerongo etato, na etato (33).
11 E foram os dias que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos reinou em Hebrom e em Jerusalém reinou trinta e três anos.
12 Ase ayio, Sulemani agaikaransa ase ekerogo ki’oborwoti gia Daudi ise, na oborwoti bwaye bokaba ne chinguru chinene mono.
12 E Salomão se assentou no trono de Davi, seu pai, e o seu reino se fortificou sobremaneira.
13 Adonia, omomura o Hagiti, akagenda ase Batiseba, ng’ina Sulemani. Omokungu oria akamobooria: “Igo gwachire nomorembe?”
13 Então, veio Adonias, filho de Hagite, a Bate-Seba, mãe de Salomão; e disse ela: De paz é a tua vinda? E ele disse: É de paz.
14 Naende akamoteebia: “Nimbwate egento ngokwana naye.”
14 Então, disse ele: Uma palavra tenho que dizer- te. E ela disse: Fala.
15 Adonia akamoteebia, “Nomanyete ng’a oborwoti nobwane bwareenge, na Abaisraeli bonsi igo baganetie mbagambere, korende nonya naboigo, oborwoti bokaonchoka bokaba obwa momura ominto, ekiagera igo bwaba obwaye ase ogwancha kw’Omonene.
15 Disse, pois, ele: Bem sabes que o reino era meu, e todo o Israel tinha posto a vista em mim para que eu viesse a reinar, ainda que o reino se transferiu e veio a ser de meu irmão, porque foi feito seu pelo Senhor .
16 Na bono nimbwate okoboria okomo ngokoboria, tonkania.”
16 Assim, que agora uma só petição te faço; não ma rejeites. E ela lhe disse: Fala.
17 Adonia agakwana: “Nagosabire, genda oboorie omorwoti Sulemani ang’e Abisagi, Omosunemu oria, abe mokaane. Nimanyete ng’a takogokania.”
17 E ele disse: Peço- te que fales ao rei Salomão (porque ele to não rejeitará) que me dê por mulher a Abisague, a sunamita.
18 Batiseba akamoiraneria: “Ayio mbuya; ninkwane nomorwoti ase engencho yao.”
18 E disse Bate-Seba: Bem, eu falarei por ti ao rei.
19 Ase ayio Batiseba akagenda ase omorwoti Sulemani akwane nere ase engencho y’Adonia. Omorwoti agatenena korotota ng’ina, agatugama, akamworokia amasikani; erio agaikaransa ase ekerogo kiaye ki’oborwoti, agachiika ng’ina arenterwe ekerogo, na ng’ina agaikaransa ase ensemo y’okoboko gw’okorio kw’omorwoti.
19 Assim, veio Bate-Seba ao rei Salomão, a falar-lhe por Adonias; e o rei se levantou a encontrar-se com ela e se inclinou diante dela; então, se assentou no seu trono e fez pôr uma cadeira para a mãe do rei, e ela se assentou à sua mão direita.
20 Erio ng’ina akamoteebia: “Nimbwate okoboria goke igo nkorenta asore, gaki tobaisa kwanga.”
20 Então, disse ela: Só uma pequena petição te faço; não ma rejeites. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe, porque te não farei virar o rosto.
21 Ng’ina agateeba: “Tiga Abisagi, Omosunemu oria, aegwe Adonia, momura omino, abe mokaye.”
21 E ela disse: Dê-se Abisague, a sunamita, a Adonias, teu irmão, por mulher.
22 Omorwoti Sulemani akairaneria ng’ina, “Nase ki okoboria ng’a Abisagi, aegwe Adonia Moborerie aegwe noborwoti boigo, inyora nga ere momura ominto omonene; na Abiatari Omokuani, na Yoabu, omwana bw’omokuungu Seruya, babwatanire nere.”
22 Então, respondeu o rei Salomão e disse a sua mãe: E por que pedes a Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino (porque é meu irmão maior), para ele, digo, e também para Abiatar, sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 Erio omorwoti Sulemani agatiana ase Omonene, agateeba, “Nyasae ang’e egesusuro ki’ogokwa onye ring’ana eri riaye aboririe tirigochia kogera asirie obogima bwaye.
23 E jurou o rei Salomão pelo Senhor , dizendo: Assim Deus me faça e outro tanto, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida.
24 Omonene ombekire ase ekerogo ki’oborwoti gia Daudi tata, na gonkong’ia, naende ong’eire oroiboro buna ariete eira, natianire ase erieta ri’Omonene ore moyo Adonia goika aitwe ase rituko ria reero.”
24 Agora, pois, vive o Senhor , que me confirmou, e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e que me tem feito casa, como tinha dito, que hoje morrerá Adonias.
25 Omorwoti Sulemani agatoma Benaya, mosinto o Yehoyada, aite Adonia. Benaya akamoita agakwa.
25 E enviou o rei Salomão pela mão de Benaia, filho de Joiada, o qual deu sobre ele, e morreu.
26 Omorwoti Sulemani agateebia Abiatari Omokuani, “Genda Anatoti ase oboremo bwao: aye igo ogwenerete okwe, korende inche tinkogoita ase engaki eye, ekiagera aye nkwabogoretie Esanduki y’Omonene bosio bwa Daudi tata, naende ngwachandegete amo na tata ase emechando yaye yonsi.”
26 E a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Para Anatote vai, para os teus campos, porque és homem digno de morte; porém hoje te não matarei, porquanto levaste a arca do Senhor Jeová diante de Davi, meu pai, e porquanto foste aflito em tudo quanto meu pai foi aflito.
27 Ase ayio Sulemani Omorwoti agaseria Abiatari taba Omokuani ase Omonene. Igo ring’ana riri’Omonene konya akwanire agwo Silo igoro ase enyomba ya Eli rigaikeranigwa.
27 Lançou, pois, Salomão fora a Abiatar, para que não fosse sacerdote do Senhor , para cumprir a palavra do Senhor , que tinha dito sobre a casa de Eli em Siló.
28 Ekero Yoabu aigwete amang’ana ayio, agatama gochia ase Eema y’Omonene, akabwaterera ching’unchara chi’egesasiimero. Ere igo abwatanete n’Adonia ase okomokoonya, korende tabwatanete n’Abisalomu.
28 E veio a fama até Joabe (porque Joabe se tinha desviado seguindo a Adonias, ainda que se não tinha desviado seguindo a Absalão), e Joabe fugiu para o tabernáculo do Senhor , e pegou das pontas do altar.
29 Omorwoti Sulemani agateebigwa, “Yoabu otamire gochia ase Eema y’Omonene, na rora, nao are ase egesasiimero.” Erio agatoma Benaya, mosinto o Yehoyada, akamoteebia, “Genda oake Yoabu, omoite.”
29 E disseram ao rei Salomão que Joabe tinha fugido para o tabernáculo do Senhor ; e eis que está junto ao altar; então, enviou Salomão Benaia, filho de Joiada, dizendo: Vai, dá sobre ele.
30 Benaya akagenda ase Eema y’Omonene, agateebia Yoabu, “Omorwoti ogochikiire osoke isiko.”
30 E veio Benaia ao tabernáculo do Senhor e lhe disse: Assim diz o rei: Sai daí. E disse ele: Não, porém aqui morrerei. E Benaia tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe e assim me respondeu.
31 Omorwoti akamoteebia: “Kora buna ateebire, gachie omoake, omoite na komotindeka. Ase enchera eye onduserie inche na enyomba ya tata egesiomba ase engencho y’amanyinga atari na komocha aria Yoabu aiterete.
31 E disse-lhe o rei: Faze como ele disse, e dá sobre ele, e sepulta-o, para que tires de mim e da casa de meu pai o sangue que Joabe sem causa derramou.
32 Omonene naite Yoabu ase okomocha kwaye kw’ogoitera amanyinga, ogokora okwo Daudi tata atamanyete. Yoabu nigo aitete Abineri mosinto o Neri n’omoro, omochiki bw’abasikari b’Abaisraeli, na Amasa mosinto o Yeteri, omochiki bw’abasikari b’Abayuda. Abanto abwo babere nigo baarenge abaronge, naende abaya komobua.
32 Assim o Senhor fará recair o sangue dele sobre a sua cabeça, porque deu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele e os matou à espada, sem que Davi, meu pai, o soubesse, a saber: a Abner, filho de Ner, chefe do exército de Israel, e a Amasa, filho de Jéter, chefe do exército de Judá.
33 Ase ayio, egesusuro gi’okomocha kw’ogoitera amanyinga nkebe igoro ase Yoabu, naende kebe igoro ase ororeeria rwaye goika kare na kare. Korende ase Daudi, na ororeeria rwaye, na enyomba yaye, na ekerogo kiaye ki’obonene, omorembe okorwa ase Omonene nobeo kare na kare.”
33 Assim, recairá o sangue destes sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua semente para sempre; mas a Davi, e à sua semente, e à sua casa, e ao seu trono dará o Senhor paz para todo o sempre.
34 Erio Benaya, mosinto o Yehoyada, akagenda, agaaka Yoabu, akamoita. Nere Yoabu agatindekwa ase enka yaye agwo ase erooro.
34 E subiu Benaia, filho de Joiada, e deu sobre ele, e o matou; e foi sepultado em sua casa, no deserto.
35 Omorwoti akabeeka Benaya, mosinto o Yehoyada, akaba omochiki bw’abasikari ribaga ria Yoabu, na Zadoki Omokuani akabeekwa ribaga ri’Abiatari.
35 E o rei pôs a Benaia, filho de Joiada, em seu lugar sobre o exército e a Zadoque, o sacerdote, pôs o rei em lugar de Abiatar.
36 Naende Omorwoti akarangeria Simei, akamoteebia: “Eagachere enyomba ime ya Yerusalemu omenyeo, tobaisa korua aroro ogende aande onsi nonya ng’ake.
36 Depois, enviou o rei, e chamou a Simei, e disse-lhe: Edifica-te uma casa em Jerusalém, e habita aí, e daí não saias, nem para uma nem para outra parte.
37 Ekiagera ekero kende gionsi orasoke korwa aroro, bwamboke akarooche ga Kidironi, omanye ng’a goika okwe; okomocha kw’ogoiterwa kw’amanyinga ao nigo korabe okwao.”
37 Porque há de ser que, no dia em que saíres e passares o ribeiro de Cedrom, saibas decerto que morrerás; o teu sangue será sobre a tua cabeça.
38 Simei agateebia omorwoti: “Egento gwateebire nekiya; buna aye omonene one omorwoti gwateebire, naboigo inche, omosomba oo, ndakore.” Ase ayio, Simei akamenya ase Yerusalemu amatuko amange.
38 E Simei disse ao rei: Boa é essa palavra; como tem dito o rei, meu senhor, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 Korende ekaba ase omoerio bw’omwaka o gatato abasomba babere ba Simei bagatama, bakagenda ase Akisi, mosinto o Maaka, omorwoti o Gati. Simei agateebigwa ng’a abasomba baye nao bakare agwo Gati.
39 Sucedeu, porém, que, ao cabo de três anos, dois servos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maaca, rei de Gate; e deram parte a Simei, dizendo: Eis que teus servos estão em Gate.
40 Ase igo akaimoka akabeekera etigere yaye egeikaransero, akariina igoro asere, akagenda Gati ase Akisi korigia abasomba baye; akabanyora, akabairania inka.
40 Então, Simei se levantou, e albardou o seu jumento, e foi a Gate, para Aquis, a buscar a seus servos; assim, foi Simei e trouxe os seus servos de Gate.
41 Ekero Sulemani ateebetigwe ng’a Simei narua Yerusalemu, akagenda Gati, naende akairana,
41 E disseram a Salomão que Simei de Jerusalém fora a Gate e tinha já voltado.
42 akamorangeria, akamoteebia, “Inche nigo nagoteebetie ng’a orie eira y’ogotiana ase Omonene ng’a tobaisa korua Yerusalemu. Naende nkagokuurera mono ngateeba: Rituko orasoke korwa aroro agwo, na ogende aande onsi, goika okwe. Inee! Tigwanchete ng’a nonyigwere na okore bo?
42 Então, enviou o rei, e chamou a Simei, e disse-lhe: Não te conjurei eu pelo Senhor e protestei contra ti, dizendo: No dia em que saíres para uma ou outra parte, sabe decerto que morrerás? E tu me disseste: Boa é essa palavra que ouvi.
43 Naki otarenda eira yao y’ogotiana ase Omonene amo naya nagochiigete?”
43 Por que, pois, não guardaste o juramento do Senhor , nem o mandado que te mandei?
44 Boigo omorwoti agateebia Simei, “Nomanyete aye omonyene ase enkoro yao ime obobe bwonsi boria gwakorete ase Daudi tata Omonene nakoiranerie obobe bwao.
44 Disse mais o rei a Simei: Bem sabes tu toda a maldade que o teu coração reconhece que fizeste a Davi, meu pai; pelo que o Senhor fez recair a tua maldade sobre a tua cabeça.
45 Korende inche omorwoti Sulemani ninsesenigwe, na ekerogo ki’obonene gia Daudi nagekorwe kebe ne chinguru kegenderere botambe ase obosio bw’Omonene.”
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi será confirmado perante o Senhor , para sempre.
46 Omorwoti agachiika Benaya, mosinto o Yehoyada, na ere akagenda agaaka Simei, akamoita. Ase ayio oborwoti bokabekwa chinguru ase okoboko gwa Sulemani.
46 E o rei mandou a Benaia, filho de Joiada, o qual saiu, e deu sobre ele, e morreu; assim foi confirmado o reino na mão de Salomão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.