1 Reis 2
guz (GUZ) vs ARIB
1 Ekero engaki y’ogokwa gwa Daudi yaigete ang’e, akarangeria Sulemani, omwana oye, akamoteebia,
1 Ora, aproximando-se o dia da morte de Davi, deu ele ordem a Salomão, seu filho, dizendo:
2 “Inche nabeire ang’e kogenda enchera eria abanto bonsi b’ense bakogenda. Obe omokong’u, bweorokie erinde obe omonto oteneine boronge.
2 Eu vou pelo caminho de toda a terra; sê forte, pois, e porta-te como homem.
3 Kora onsi ay’Omonene, Nyasae oo, agochikiire okore. Oigwere amachiiko aye, n’emeroberio yaye yonsi, buna ariikire ase amachiiko a Musa, erio nario orasesenigwe ase kende gionsi ogokora, n’aande onsi ase okogenda.
3 Guarda as ordenanças do Senhor teu Deus, andando nos seus caminhos, e observando os seus estatutos, os seus mandamentos, os seus preceitos e os seus testemunhos, como está escrito na lei de Moisés, para que prosperes em tudo quanto fizeres e por onde quer que fores,
4 Eri’Omonene naikeranie ring’ana riaye, riria akwanete ase ’nde, agateeba: Abana bao kobararende chinchera chiabo, na bataare ase obosio bwane ase obwegenwa ne chinkoro chiabo chionsi, n’emioyo yabo yonsi, rirorio omonto takobora korwa ase ororeeria rwao oyoraikaranse ase ekerogo ki’oborwoti bw’Abaisraeli.
4 e para que o Senhor confirme a palavra que falou acerca de mim, dizendo: Se teus filhos guardarem os seus caminhos, andando perante a minha face fielmente, com todo o seu coração e com toda a sua alma, nunca te faltará sucessor ao trono de Israel.
5 “Aye nomanyete eki Yoabu, omwana bw’omokuungu Seruya, akorete ase ’nde, ase ogoita abachiki baria babere b’abasikari b’Abaisraeli: Abineri, mosinto o Neri, na Amasa, mosinto o Yeteri. Noinyorete buna abaitete ase engaki y’omorembe ase ogwakana egesiomba ase ogoita bakorete ase engaki ch’esegi. Agaita abanto batari na komocha na bono agantigera egesiomba ase aya akorete na nigo nanyorire egesusuro.
5 Tu sabes também o que me fez Joabe, filho de Zeruia, a saber, o que fez aos dois chefes do exército de Israel, a Abner, filho de Ner, e a Amasa, filho de Jeter, os quais ele matou, e em tempo de paz derramou o sangue de guerra, manchando com ele o cinto que tinha nos lombos, e os sapatos que trazia nos pés.
6 Aye okore onsi koreng’ana nobong’aini bwao, korende tobaisa komotiga agende ne chimbuche chiaye aase abakuure ore nomorembe.
6 Faze, pois, segundo a tua sabedoria, e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz.
7 “Korende okorere abana ba Barisilai, Omogileadi, amaya, babe ase egati ya baria bakoragera amo naye, ekiagera ase obosani obo obuya, barabwo nabo bankorerete, ekero nareenge gotama korwa ase Abisalomu, momura omino.
7 Mas para com os filhos de Barzilai, o gileadita, usa de benevolência, e estejam eles entre os que comem à tua mesa; porque assim se houveram comigo, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão.
8 “Naende boigo nare aroro Simei, mosinto o Gera, omonto bw’egesaku gia Benjamini, korwa Bahurimu. Ere nandagereretie okoragereria okobe ase rituko riria nagendete Mahanaimu; korende ekero achete Yorodani koumerana nainche, nigo namorierete eira y’ogotiana ase Omonene, ngateeba: Tinkogoita n’omoro.
8 E eis que também contigo está Simei, filho de Gêra, benjamita, de Baurim, que me lançou atroz maldição, no dia em que eu ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu lhe jurei pelo Senhor, dizendo: Não te matarei à espada.
9 Ase ayio bono, tobaisa komobara ng’a tari na komocha, ekiagera aye nomonto omong’aini; nomanye aye omonyene eki ogwenerete gokora asare, tomotiga agende aase abakuure ore ne chimbuche, ase engencho y’okomocha kwaye kw’ogoitera amanyinga omoite akwe.”
9 Agora, porém, não o tenhas por inocente; pois és homem sábio, e bem saberás o que lhe hás de fazer; farás com que as suas cãs desçam à sepultura com sangue.
10 Daudi akaraara ase chisokoro chiaye chiararete, erio agatindekwa ase Omochie o Daudi.
10 Depois Davi dormiu com seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi.
11 Engaki Daudi agamberete Abaisraeli nigo yareenge emiaka emerongo ene; akagaamba emiaka etano na ebere agwo Heburoni, na agwo Yerusalemu emiaka emerongo etato, na etato (33).
11 E foi o tempo que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos reinou em Hebrom, e em Jerusalém reinou trinta e três anos.
12 Ase ayio, Sulemani agaikaransa ase ekerogo ki’oborwoti gia Daudi ise, na oborwoti bwaye bokaba ne chinguru chinene mono.
12 Salomão, pois, assentou-se no trono de Davi, seu pai; e o seu reino se fortificou sobremaneira.
13 Adonia, omomura o Hagiti, akagenda ase Batiseba, ng’ina Sulemani. Omokungu oria akamobooria: “Igo gwachire nomorembe?”
13 Então Adonias, filho de Hagite, veio a Bate-Seba, mãe de Salomão; e perguntou ela: De paz é a tua vinda? Respondeu ele: É de paz.
14 Naende akamoteebia: “Nimbwate egento ngokwana naye.”
14 E acrescentou: Uma palavra tenho que dizer-te. Respondeu ela: Fala.
15 Adonia akamoteebia, “Nomanyete ng’a oborwoti nobwane bwareenge, na Abaisraeli bonsi igo baganetie mbagambere, korende nonya naboigo, oborwoti bokaonchoka bokaba obwa momura ominto, ekiagera igo bwaba obwaye ase ogwancha kw’Omonene.
15 Disse, pois, ele: Bem sabes que o reino era meu, e que todo o Israel tinha posto a vista em mim para que eu viesse a reinar; contudo o reino se transferiu e veio a ser de meu irmão, porque foi feito seu pelo Senhor.
16 Na bono nimbwate okoboria okomo ngokoboria, tonkania.”
16 Agora uma só coisa te peço; não ma recuses. Ela lhe disse: Fala.
17 Adonia agakwana: “Nagosabire, genda oboorie omorwoti Sulemani ang’e Abisagi, Omosunemu oria, abe mokaane. Nimanyete ng’a takogokania.”
17 E ele disse: Peço-te que fales ao rei Salomão {porque ele não to recusará} , que me dê por mulher a Abisague, a sunamita.
18 Batiseba akamoiraneria: “Ayio mbuya; ninkwane nomorwoti ase engencho yao.”
18 Respondeu Bate-Seba: Pois bem; eu falarei por ti ao rei.
19 Ase ayio Batiseba akagenda ase omorwoti Sulemani akwane nere ase engencho y’Adonia. Omorwoti agatenena korotota ng’ina, agatugama, akamworokia amasikani; erio agaikaransa ase ekerogo kiaye ki’oborwoti, agachiika ng’ina arenterwe ekerogo, na ng’ina agaikaransa ase ensemo y’okoboko gw’okorio kw’omorwoti.
19 Foi, pois, Bate-Seba ter com o rei Salomão, para falar-lhe por Adonias. E o rei se levantou a encontrar-se com ela, e se inclinou diante dela; então, assentando-se no seu trono, mandou que pusessem um trono para a rainha-mãe; e ela se assentou à sua direita.
20 Erio ng’ina akamoteebia: “Nimbwate okoboria goke igo nkorenta asore, gaki tobaisa kwanga.”
20 Então disse ela: Só uma pequena coisa te peço; não ma recuses. Respondeu-lhe o rei: Pede, minha mãe, porque não te recusarei.
21 Ng’ina agateeba: “Tiga Abisagi, Omosunemu oria, aegwe Adonia, momura omino, abe mokaye.”
21 E ela disse: Dê-se Abisague, a sunamita, por mulher a teu irmão Adonias.
22 Omorwoti Sulemani akairaneria ng’ina, “Nase ki okoboria ng’a Abisagi, aegwe Adonia Moborerie aegwe noborwoti boigo, inyora nga ere momura ominto omonene; na Abiatari Omokuani, na Yoabu, omwana bw’omokuungu Seruya, babwatanire nere.”
22 Então respondeu o rei Salomão, e disse a sua mãe: E por que pedes Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino {porque é meu irmão mais velho}; sim, para ele, e também para Abiatar, o sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 Erio omorwoti Sulemani agatiana ase Omonene, agateeba, “Nyasae ang’e egesusuro ki’ogokwa onye ring’ana eri riaye aboririe tirigochia kogera asirie obogima bwaye.
23 E jurou o rei Salomão pelo Senhor, dizendo: Assim Deus me faça, e outro tanto, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida.
24 Omonene ombekire ase ekerogo ki’oborwoti gia Daudi tata, na gonkong’ia, naende ong’eire oroiboro buna ariete eira, natianire ase erieta ri’Omonene ore moyo Adonia goika aitwe ase rituko ria reero.”
24 Agora, pois, vive o Senhor, que me confirmou e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e que me estabeleceu casa, como tinha dito, que hoje será morto Adonias.
25 Omorwoti Sulemani agatoma Benaya, mosinto o Yehoyada, aite Adonia. Benaya akamoita agakwa.
25 E o rei Salomão deu ordem a Benaías, filho de Jeoiada, o qual feriu a Adonias, de modo que morreu.
26 Omorwoti Sulemani agateebia Abiatari Omokuani, “Genda Anatoti ase oboremo bwao: aye igo ogwenerete okwe, korende inche tinkogoita ase engaki eye, ekiagera aye nkwabogoretie Esanduki y’Omonene bosio bwa Daudi tata, naende ngwachandegete amo na tata ase emechando yaye yonsi.”
26 Também a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Vai para Anatote, para os teus campos, porque és homem digno de morte; porém hoje não te matarei, porquanto levaste a arca do Senhor Deus diante de Davi, meu pai, e porquanto participaste de todas as aflições de meu pai.
27 Ase ayio Sulemani Omorwoti agaseria Abiatari taba Omokuani ase Omonene. Igo ring’ana riri’Omonene konya akwanire agwo Silo igoro ase enyomba ya Eli rigaikeranigwa.
27 Salomão, pois, expulsou Abiatar, para que não fosse sacerdote do Senhor, assim cumprindo a palavra que o Senhor tinha dito acerca da casa de Eli em Siló.
28 Ekero Yoabu aigwete amang’ana ayio, agatama gochia ase Eema y’Omonene, akabwaterera ching’unchara chi’egesasiimero. Ere igo abwatanete n’Adonia ase okomokoonya, korende tabwatanete n’Abisalomu.
28 Ora, veio esta notícia a Joabe {pois Joabe se desviara após Adonias, ainda que não se tinha desviado após Absalão} ; pelo que Joabe fugiu para o tabernáculo do Senhor, e apegou-se as pontas do altar.
29 Omorwoti Sulemani agateebigwa, “Yoabu otamire gochia ase Eema y’Omonene, na rora, nao are ase egesasiimero.” Erio agatoma Benaya, mosinto o Yehoyada, akamoteebia, “Genda oake Yoabu, omoite.”
29 E disseram ao rei Salomão: Joabe fugiu para o tabernáculo do Senhor; e eis que está junto ao altar. Então Salomão enviou Benaías, filho de Jeoiada, dizendo: Vai, mata-o.
30 Benaya akagenda ase Eema y’Omonene, agateebia Yoabu, “Omorwoti ogochikiire osoke isiko.”
30 Foi, pois, Benaías ao tabernáculo do Senhor, e disse a Joabe: Assim diz o rei: Sai daí. Respondeu Joabe: Não! porém aqui morrerei. E Benaías tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe, e assim me respondeu.
31 Omorwoti akamoteebia: “Kora buna ateebire, gachie omoake, omoite na komotindeka. Ase enchera eye onduserie inche na enyomba ya tata egesiomba ase engencho y’amanyinga atari na komocha aria Yoabu aiterete.
31 Ao que lhe disse o rei: Faze como ele disse; mata-o, e sepulta-o, para que tires de sobre mim e de sobre a casa de meu pai o sangue que Joabe sem causa derramou.
32 Omonene naite Yoabu ase okomocha kwaye kw’ogoitera amanyinga, ogokora okwo Daudi tata atamanyete. Yoabu nigo aitete Abineri mosinto o Neri n’omoro, omochiki bw’abasikari b’Abaisraeli, na Amasa mosinto o Yeteri, omochiki bw’abasikari b’Abayuda. Abanto abwo babere nigo baarenge abaronge, naende abaya komobua.
32 Assim o Senhor fará recair o sangue dele sobre a sua cabeça, porque deu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele, e os matou à espada, sem que meu pai Davi o soubesse, a saber: a Abner, filho de Ner, chefe do exército de Israel, e a Amasa, filho de Jeter, chefe do exército de Judá.
33 Ase ayio, egesusuro gi’okomocha kw’ogoitera amanyinga nkebe igoro ase Yoabu, naende kebe igoro ase ororeeria rwaye goika kare na kare. Korende ase Daudi, na ororeeria rwaye, na enyomba yaye, na ekerogo kiaye ki’obonene, omorembe okorwa ase Omonene nobeo kare na kare.”
33 Assim recairá o sangue destes sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua descendência para sempre; mas a Davi, e à sua descendência, e à sua casa, e ao seu trono, o Senhor dará paz para sempre.
34 Erio Benaya, mosinto o Yehoyada, akagenda, agaaka Yoabu, akamoita. Nere Yoabu agatindekwa ase enka yaye agwo ase erooro.
34 Então Benaías, filho de Jeoiada, subiu e, arremetendo contra Joabe, o matou. E foi sepultado em sua casa, no deserto.
35 Omorwoti akabeeka Benaya, mosinto o Yehoyada, akaba omochiki bw’abasikari ribaga ria Yoabu, na Zadoki Omokuani akabeekwa ribaga ri’Abiatari.
35 Em lugar dele o rei pôs a Benaías, filho de Jeoiada, sobre o exército; e a Zadoque, o sacerdote, pôs em lugar de Abiatar.
36 Naende Omorwoti akarangeria Simei, akamoteebia: “Eagachere enyomba ime ya Yerusalemu omenyeo, tobaisa korua aroro ogende aande onsi nonya ng’ake.
36 Depois o rei mandou chamar a Simei e lhe disse: Edifica para ti uma casa em Jerusalém, habita aí, e daí não saias, nem para uma nem para outra parte.
37 Ekiagera ekero kende gionsi orasoke korwa aroro, bwamboke akarooche ga Kidironi, omanye ng’a goika okwe; okomocha kw’ogoiterwa kw’amanyinga ao nigo korabe okwao.”
37 E fica sabendo que, no dia em que saíres e passares o ribeiro de Cedrom, de certo hás de morrer. O teu sangue será sobre a tua cabeça.
38 Simei agateebia omorwoti: “Egento gwateebire nekiya; buna aye omonene one omorwoti gwateebire, naboigo inche, omosomba oo, ndakore.” Ase ayio, Simei akamenya ase Yerusalemu amatuko amange.
38 Respondeu Simei ao rei: Boa é essa palavra; como tem dito o rei meu senhor, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 Korende ekaba ase omoerio bw’omwaka o gatato abasomba babere ba Simei bagatama, bakagenda ase Akisi, mosinto o Maaka, omorwoti o Gati. Simei agateebigwa ng’a abasomba baye nao bakare agwo Gati.
39 Sucedeu porém que, ao cabo de três anos, dois servos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maacá, rei de Gate. E deram parte a Simei, dizendo: Eis que teus servos estão em Gate.
40 Ase igo akaimoka akabeekera etigere yaye egeikaransero, akariina igoro asere, akagenda Gati ase Akisi korigia abasomba baye; akabanyora, akabairania inka.
40 Então Simei se levantou, albardou o seu jumento e foi a Gate ter com Aquis, em busca dos seus servos; assim foi Simei, e os trouxe de Gate.
41 Ekero Sulemani ateebetigwe ng’a Simei narua Yerusalemu, akagenda Gati, naende akairana,
41 Disseram a Salomão que Simei fora de Jerusalém a Gate, e já havia voltado.
42 akamorangeria, akamoteebia, “Inche nigo nagoteebetie ng’a orie eira y’ogotiana ase Omonene ng’a tobaisa korua Yerusalemu. Naende nkagokuurera mono ngateeba: Rituko orasoke korwa aroro agwo, na ogende aande onsi, goika okwe. Inee! Tigwanchete ng’a nonyigwere na okore bo?
42 Então o rei mandou chamar a Simei e lhe disse: Não te conjurei pelo Senhor e não te protestei, dizendo: No dia em que saíres para qualquer parte, sabe de certo que hás de morrer? E tu me disseste: Boa é essa palavra que ouvi.
43 Naki otarenda eira yao y’ogotiana ase Omonene amo naya nagochiigete?”
43 Por que, então, não guardaste o juramento do Senhor, e a ordem que te dei?
44 Boigo omorwoti agateebia Simei, “Nomanyete aye omonyene ase enkoro yao ime obobe bwonsi boria gwakorete ase Daudi tata Omonene nakoiranerie obobe bwao.
44 Disse-lhe mais: Bem sabes tu, e o teu coração reconhece toda a maldade que fizeste a Davi, meu pai; pelo que o Senhor fará recair a tua maldade sobre a tua cabeça.
45 Korende inche omorwoti Sulemani ninsesenigwe, na ekerogo ki’obonene gia Daudi nagekorwe kebe ne chinguru kegenderere botambe ase obosio bw’Omonene.”
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi será confirmado perante o Senhor para sempre:
46 Omorwoti agachiika Benaya, mosinto o Yehoyada, na ere akagenda agaaka Simei, akamoita. Ase ayio oborwoti bokabekwa chinguru ase okoboko gwa Sulemani.
46 E o rei deu ordem a Benaías, filho de Jeoiada, o qual saiu, e feriu a Simei, de modo que morreu. Assim foi confirmado o reino na mão de Salomão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.