1 Reis 2
guz (GUZ) vs ARA
1 Ekero engaki y’ogokwa gwa Daudi yaigete ang’e, akarangeria Sulemani, omwana oye, akamoteebia,
1 Aproximando-se os dias da morte de Davi, deu ele ordens a Salomão, seu filho, dizendo:
2 “Inche nabeire ang’e kogenda enchera eria abanto bonsi b’ense bakogenda. Obe omokong’u, bweorokie erinde obe omonto oteneine boronge.
2 Eu vou pelo caminho de todos os mortais. Coragem, pois, e sê homem!
3 Kora onsi ay’Omonene, Nyasae oo, agochikiire okore. Oigwere amachiiko aye, n’emeroberio yaye yonsi, buna ariikire ase amachiiko a Musa, erio nario orasesenigwe ase kende gionsi ogokora, n’aande onsi ase okogenda.
3 Guarda os preceitos do Senhor , teu Deus, para andares nos seus caminhos, para guardares os seus estatutos, e os seus mandamentos, e os seus juízos, e os seus testemunhos, como está escrito na Lei de Moisés, para que prosperes em tudo quanto fizeres e por onde quer que fores;
4 Eri’Omonene naikeranie ring’ana riaye, riria akwanete ase ’nde, agateeba: Abana bao kobararende chinchera chiabo, na bataare ase obosio bwane ase obwegenwa ne chinkoro chiabo chionsi, n’emioyo yabo yonsi, rirorio omonto takobora korwa ase ororeeria rwao oyoraikaranse ase ekerogo ki’oborwoti bw’Abaisraeli.
4 para que o Senhor confirme a palavra que falou de mim, dizendo: Se teus filhos guardarem o seu caminho, para andarem perante a minha face fielmente, de todo o seu coração e de toda a sua alma, nunca te faltará sucessor ao trono de Israel.
5 “Aye nomanyete eki Yoabu, omwana bw’omokuungu Seruya, akorete ase ’nde, ase ogoita abachiki baria babere b’abasikari b’Abaisraeli: Abineri, mosinto o Neri, na Amasa, mosinto o Yeteri. Noinyorete buna abaitete ase engaki y’omorembe ase ogwakana egesiomba ase ogoita bakorete ase engaki ch’esegi. Agaita abanto batari na komocha na bono agantigera egesiomba ase aya akorete na nigo nanyorire egesusuro.
5 Também tu sabes o que me fez Joabe, filho de Zeruia, e o que fez aos dois comandantes do exército de Israel, a Abner, filho de Ner, e a Amasa, filho de Jéter, os quais matou, e, em tempo de paz, vingou o sangue derramado em guerra, manchando com ele o cinto que trazia nos lombos e as sandálias nos pés.
6 Aye okore onsi koreng’ana nobong’aini bwao, korende tobaisa komotiga agende ne chimbuche chiaye aase abakuure ore nomorembe.
6 Faze, pois, segundo a tua sabedoria e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz.
7 “Korende okorere abana ba Barisilai, Omogileadi, amaya, babe ase egati ya baria bakoragera amo naye, ekiagera ase obosani obo obuya, barabwo nabo bankorerete, ekero nareenge gotama korwa ase Abisalomu, momura omino.
7 Porém, com os filhos de Barzilai, o gileadita, usarás de benevolência, e estarão entre os que comem à tua mesa, porque assim se houveram comigo, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão.
8 “Naende boigo nare aroro Simei, mosinto o Gera, omonto bw’egesaku gia Benjamini, korwa Bahurimu. Ere nandagereretie okoragereria okobe ase rituko riria nagendete Mahanaimu; korende ekero achete Yorodani koumerana nainche, nigo namorierete eira y’ogotiana ase Omonene, ngateeba: Tinkogoita n’omoro.
8 Eis que também contigo está Simei, filho de Gera, filho de Benjamim, de Baurim, que me maldisse com dura maldição, no dia em que ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu, pelo Senhor , lhe jurei, dizendo que o não mataria à espada.
9 Ase ayio bono, tobaisa komobara ng’a tari na komocha, ekiagera aye nomonto omong’aini; nomanye aye omonyene eki ogwenerete gokora asare, tomotiga agende aase abakuure ore ne chimbuche, ase engencho y’okomocha kwaye kw’ogoitera amanyinga omoite akwe.”
9 Mas, agora, não o tenhas por inculpável, pois és homem prudente e bem saberás o que lhe hás de fazer para que as suas cãs desçam à sepultura com sangue.
10 Daudi akaraara ase chisokoro chiaye chiararete, erio agatindekwa ase Omochie o Daudi.
10 Davi descansou com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi.
11 Engaki Daudi agamberete Abaisraeli nigo yareenge emiaka emerongo ene; akagaamba emiaka etano na ebere agwo Heburoni, na agwo Yerusalemu emiaka emerongo etato, na etato (33).
11 Foi o tempo que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos em Hebrom e em Jerusalém trinta e três.
12 Ase ayio, Sulemani agaikaransa ase ekerogo ki’oborwoti gia Daudi ise, na oborwoti bwaye bokaba ne chinguru chinene mono.
12 Salomão assentou-se no trono de Davi, seu pai, e o seu reino se fortificou sobremaneira.
13 Adonia, omomura o Hagiti, akagenda ase Batiseba, ng’ina Sulemani. Omokungu oria akamobooria: “Igo gwachire nomorembe?”
13 Então, veio Adonias, filho de Hagite, a Bate-Seba, mãe de Salomão; disse ela: É de paz a tua vinda? Respondeu ele: É de paz.
14 Naende akamoteebia: “Nimbwate egento ngokwana naye.”
14 E acrescentou: Uma palavra tenho que dizer-te. Ela disse: Fala.
15 Adonia akamoteebia, “Nomanyete ng’a oborwoti nobwane bwareenge, na Abaisraeli bonsi igo baganetie mbagambere, korende nonya naboigo, oborwoti bokaonchoka bokaba obwa momura ominto, ekiagera igo bwaba obwaye ase ogwancha kw’Omonene.
15 Disse, pois, ele: Bem sabes que o reino era meu, e todo o Israel esperava que eu reinasse, ainda que o reino se transferiu e veio a ser de meu irmão, porque do Senhor ele o recebeu.
16 Na bono nimbwate okoboria okomo ngokoboria, tonkania.”
16 Agora, um só pedido te faço; não mo rejeites. Ela lhe disse: Fala.
17 Adonia agakwana: “Nagosabire, genda oboorie omorwoti Sulemani ang’e Abisagi, Omosunemu oria, abe mokaane. Nimanyete ng’a takogokania.”
17 Ele disse: Peço-te que fales ao rei Salomão (pois não to recusará) que me dê por mulher a Abisague, sunamita.
18 Batiseba akamoiraneria: “Ayio mbuya; ninkwane nomorwoti ase engencho yao.”
18 Respondeu Bate-Seba: Bem, eu falarei por ti ao rei.
19 Ase ayio Batiseba akagenda ase omorwoti Sulemani akwane nere ase engencho y’Adonia. Omorwoti agatenena korotota ng’ina, agatugama, akamworokia amasikani; erio agaikaransa ase ekerogo kiaye ki’oborwoti, agachiika ng’ina arenterwe ekerogo, na ng’ina agaikaransa ase ensemo y’okoboko gw’okorio kw’omorwoti.
19 Foi, pois, Bate-Seba ter com o rei Salomão, para falar-lhe por Adonias. O rei se levantou a encontrar-se com ela e se inclinou diante dela; então, se assentou no seu trono e mandou pôr uma cadeira para sua mãe, e ela se assentou à sua mão direita.
20 Erio ng’ina akamoteebia: “Nimbwate okoboria goke igo nkorenta asore, gaki tobaisa kwanga.”
20 Então, disse ela: Só um pequeno pedido te faço; não mo rejeites. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe, porque to não recusarei.
21 Ng’ina agateeba: “Tiga Abisagi, Omosunemu oria, aegwe Adonia, momura omino, abe mokaye.”
21 Disse ela: Dê-se Abisague, a sunamita, a Adonias, teu irmão, por mulher.
22 Omorwoti Sulemani akairaneria ng’ina, “Nase ki okoboria ng’a Abisagi, aegwe Adonia Moborerie aegwe noborwoti boigo, inyora nga ere momura ominto omonene; na Abiatari Omokuani, na Yoabu, omwana bw’omokuungu Seruya, babwatanire nere.”
22 Então, respondeu o rei Salomão e disse a sua mãe: Por que pedes Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino (porque é meu irmão maior), para ele, digo, e também para Abiatar, o sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 Erio omorwoti Sulemani agatiana ase Omonene, agateeba, “Nyasae ang’e egesusuro ki’ogokwa onye ring’ana eri riaye aboririe tirigochia kogera asirie obogima bwaye.
23 E jurou o rei Salomão pelo Senhor , dizendo: Deus me faça o que lhe aprouver, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida.
24 Omonene ombekire ase ekerogo ki’oborwoti gia Daudi tata, na gonkong’ia, naende ong’eire oroiboro buna ariete eira, natianire ase erieta ri’Omonene ore moyo Adonia goika aitwe ase rituko ria reero.”
24 Agora, pois, tão certo como vive o Senhor , que me estabeleceu e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e me edificou casa, como tinha dito, hoje, morrerá Adonias.
25 Omorwoti Sulemani agatoma Benaya, mosinto o Yehoyada, aite Adonia. Benaya akamoita agakwa.
25 Enviou o rei Salomão a Benaia, filho de Joiada, o qual arremeteu contra ele, de sorte que morreu.
26 Omorwoti Sulemani agateebia Abiatari Omokuani, “Genda Anatoti ase oboremo bwao: aye igo ogwenerete okwe, korende inche tinkogoita ase engaki eye, ekiagera aye nkwabogoretie Esanduki y’Omonene bosio bwa Daudi tata, naende ngwachandegete amo na tata ase emechando yaye yonsi.”
26 E a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Vai para Anatote, para teus campos, porque és homem digno de morte; porém não te matarei hoje, porquanto levaste a arca do Senhor Deus diante de Davi, meu pai, e porque te afligiste com todas as aflições de meu pai.
27 Ase ayio Sulemani Omorwoti agaseria Abiatari taba Omokuani ase Omonene. Igo ring’ana riri’Omonene konya akwanire agwo Silo igoro ase enyomba ya Eli rigaikeranigwa.
27 Expulsou, pois, Salomão a Abiatar, para que não mais fosse sacerdote do Senhor , cumprindo, assim, a palavra que o Senhor dissera sobre a casa de Eli, em Siló.
28 Ekero Yoabu aigwete amang’ana ayio, agatama gochia ase Eema y’Omonene, akabwaterera ching’unchara chi’egesasiimero. Ere igo abwatanete n’Adonia ase okomokoonya, korende tabwatanete n’Abisalomu.
28 Chegando esta notícia a Joabe (porque Joabe se tinha desviado seguindo a Adonias, ainda que se não desviara seguindo a Absalão), fugiu ele para o tabernáculo do Senhor e pegou nas pontas do altar.
29 Omorwoti Sulemani agateebigwa, “Yoabu otamire gochia ase Eema y’Omonene, na rora, nao are ase egesasiimero.” Erio agatoma Benaya, mosinto o Yehoyada, akamoteebia, “Genda oake Yoabu, omoite.”
29 Foi dito ao rei Salomão que Joabe havia fugido para o tabernáculo do Senhor ; e eis que está junto ao altar. Enviou, pois, Salomão a Benaia, filho de Joiada, dizendo: Vai, arremete contra ele.
30 Benaya akagenda ase Eema y’Omonene, agateebia Yoabu, “Omorwoti ogochikiire osoke isiko.”
30 Foi Benaia ao tabernáculo do Senhor e disse a Joabe: Assim diz o rei: Sai daí. Ele respondeu: Não, morrerei aqui. Benaia tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe e assim me respondeu.
31 Omorwoti akamoteebia: “Kora buna ateebire, gachie omoake, omoite na komotindeka. Ase enchera eye onduserie inche na enyomba ya tata egesiomba ase engencho y’amanyinga atari na komocha aria Yoabu aiterete.
31 Disse-lhe o rei: Faze como ele te disse; arremete contra ele e sepulta-o, para que tires de mim e da casa de meu pai a culpa do sangue que Joabe sem causa derramou.
32 Omonene naite Yoabu ase okomocha kwaye kw’ogoitera amanyinga, ogokora okwo Daudi tata atamanyete. Yoabu nigo aitete Abineri mosinto o Neri n’omoro, omochiki bw’abasikari b’Abaisraeli, na Amasa mosinto o Yeteri, omochiki bw’abasikari b’Abayuda. Abanto abwo babere nigo baarenge abaronge, naende abaya komobua.
32 Assim, o Senhor fará recair a culpa de sangue de Joabe sobre a sua cabeça, porque arremeteu contra dois homens mais justos e melhores do que ele e os matou à espada, sem que Davi, meu pai, o soubesse; isto é: a Abner, filho de Ner, comandante do exército de Israel, e a Amasa, filho de Jéter, comandante do exército de Judá.
33 Ase ayio, egesusuro gi’okomocha kw’ogoitera amanyinga nkebe igoro ase Yoabu, naende kebe igoro ase ororeeria rwaye goika kare na kare. Korende ase Daudi, na ororeeria rwaye, na enyomba yaye, na ekerogo kiaye ki’obonene, omorembe okorwa ase Omonene nobeo kare na kare.”
33 Assim, recairá o sangue destes sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua descendência para sempre; mas a Davi, e à sua descendência, e à sua casa, e ao seu trono, dará o Senhor paz para todo o sempre.
34 Erio Benaya, mosinto o Yehoyada, akagenda, agaaka Yoabu, akamoita. Nere Yoabu agatindekwa ase enka yaye agwo ase erooro.
34 Subiu Benaia, filho de Joiada, arremeteu contra ele e o matou; e foi sepultado em sua casa, no deserto.
35 Omorwoti akabeeka Benaya, mosinto o Yehoyada, akaba omochiki bw’abasikari ribaga ria Yoabu, na Zadoki Omokuani akabeekwa ribaga ri’Abiatari.
35 Em lugar de Joabe constituiu o rei por comandante do exército a Benaia, filho de Joiada, e, em lugar de Abiatar, a Zadoque por sacerdote.
36 Naende Omorwoti akarangeria Simei, akamoteebia: “Eagachere enyomba ime ya Yerusalemu omenyeo, tobaisa korua aroro ogende aande onsi nonya ng’ake.
36 Depois, mandou o rei chamar a Simei e lhe disse: Edifica-te uma casa em Jerusalém, e habita aí, e daí não saias, nem para uma parte nem para outra.
37 Ekiagera ekero kende gionsi orasoke korwa aroro, bwamboke akarooche ga Kidironi, omanye ng’a goika okwe; okomocha kw’ogoiterwa kw’amanyinga ao nigo korabe okwao.”
37 Porque há de ser que, no dia em que saíres e passares o ribeiro de Cedrom, fica sabendo que serás morto; o teu sangue cairá, então, sobre a tua cabeça.
38 Simei agateebia omorwoti: “Egento gwateebire nekiya; buna aye omonene one omorwoti gwateebire, naboigo inche, omosomba oo, ndakore.” Ase ayio, Simei akamenya ase Yerusalemu amatuko amange.
38 Simei disse ao rei: Boa é essa palavra; como disse o rei, meu senhor, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 Korende ekaba ase omoerio bw’omwaka o gatato abasomba babere ba Simei bagatama, bakagenda ase Akisi, mosinto o Maaka, omorwoti o Gati. Simei agateebigwa ng’a abasomba baye nao bakare agwo Gati.
39 Ao cabo de três anos, porém, dois escravos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maaca, rei de Gate; e deram parte a Simei, dizendo: Eis que teus servos estão em Gate.
40 Ase igo akaimoka akabeekera etigere yaye egeikaransero, akariina igoro asere, akagenda Gati ase Akisi korigia abasomba baye; akabanyora, akabairania inka.
40 Então, Simei se dispôs, albardou o seu jumento e foi a Gate ter com Aquis em busca dos seus escravos; e trouxe de Gate os seus escravos.
41 Ekero Sulemani ateebetigwe ng’a Simei narua Yerusalemu, akagenda Gati, naende akairana,
41 Foi Salomão avisado de que Simei de Jerusalém fora a Gate e já havia voltado.
42 akamorangeria, akamoteebia, “Inche nigo nagoteebetie ng’a orie eira y’ogotiana ase Omonene ng’a tobaisa korua Yerusalemu. Naende nkagokuurera mono ngateeba: Rituko orasoke korwa aroro agwo, na ogende aande onsi, goika okwe. Inee! Tigwanchete ng’a nonyigwere na okore bo?
42 Então, mandou o rei chamar a Simei e lhe disse: Não te fiz eu jurar pelo Senhor e não te protestei, dizendo: No dia em que saíres para uma ou outra parte, fica sabendo que serás morto? E tu me disseste: Boa é essa palavra que ouvi.
43 Naki otarenda eira yao y’ogotiana ase Omonene amo naya nagochiigete?”
43 Por que, pois, não guardaste o juramento do Senhor , nem a ordem que te dei?
44 Boigo omorwoti agateebia Simei, “Nomanyete aye omonyene ase enkoro yao ime obobe bwonsi boria gwakorete ase Daudi tata Omonene nakoiranerie obobe bwao.
44 Disse mais o rei a Simei: Bem sabes toda a maldade que o teu coração reconhece que fizeste a Davi, meu pai; pelo que o Senhor te fez recair sobre a cabeça a tua maldade.
45 Korende inche omorwoti Sulemani ninsesenigwe, na ekerogo ki’obonene gia Daudi nagekorwe kebe ne chinguru kegenderere botambe ase obosio bw’Omonene.”
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi, mantido perante o Senhor , para sempre.
46 Omorwoti agachiika Benaya, mosinto o Yehoyada, na ere akagenda agaaka Simei, akamoita. Ase ayio oborwoti bokabekwa chinguru ase okoboko gwa Sulemani.
46 O rei deu ordem a Benaia, filho de Joiada, o qual saiu e arremeteu contra ele, de sorte que morreu; assim se firmou o reino sob o domínio de Salomão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.