1 Reis 22
guz (GUZ) vs VC
1 Abasiiria na Abaisraeli bakagenderera ase emiaka etato batarenge nesegi barabwo ase barabwo.
1 Três anos se passaram sem lutas entre a Síria e Israel.
2 Korende ase omwaka o gatato Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda, akagenda ase omorwoti bw’Abaisraeli.
2 No terceiro ano, Josafá, rei de Judá, veio ter com o rei de Israel.
3 Omorwoti bw’Abaisraeli agateebia abasomba baye: “Inwe momanyete ng’a Ramoti o Gileadi noyoito. Inee! Naki rende twakirire‐kiri, totarayoirania korwa ase amaboko ’omorwoti bw’Abasiiria?”
3 Este tinha dito aos seus servos: Sabeis porventura que Ramot de Galaad é nossa, e que nós temos descuidado de retomá-la do rei da Síria?
4 Erio akabooria Yehosafati: “Nogende amo nainche, torwanie Ramoti o Gileadi?”
4 E disse a Josafá; Queres vir comigo à guerra contra Ramot de Galaad? Josafá respondeu: Farei o que fizeres: meu povo fará o que fizer o teu, e minha cavalaria fará o que fizer a tua.
5 Naende akamoteebia, “Ritang’ani tiga toboorie Omonene igoro y’amang’ana ayio.”
5 E continuando a falar ao rei de Israel, Josafá ajuntou: Consulta antes de tudo, eu te peço, o oráculo do Senhor.
6 Erio omorwoti bw’Abaisraeli agasangerereria ababani ang’e amagana ane amo, akababoria, “Nkogenda nde korwania Ramoti o Gileadi, gose yaya?”
6 O rei de Israel, tendo reunido os profetas, que eram em número de quatrocentos, perguntou-lhes: Devo eu ir atacar Ramot de Galaad, eu devo-me abster? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 Korende Yehosafati akabooria, “Inee! Omobani onde Omonene tari aiga, tonyare koboria goetera asare?”
7 Mas Josafá replicou: Haverá porventura algum outro profeta do Senhor por aqui, a quem possamos consultar?
8 Omorwoti bw’Abaisraeli akairaneria Yehosafati, “Omonto oyomo natigarete toranyare kobori’Omonene goetera asare, nere Mikaya, mosinto o Imula, korende inche nigo imogechete, ekiagera ere tari kobana amang’ana amaya igoro yane, korende namabe oka.”
8 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda outro por quem poderíamos consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque ele não profetiza jamais o bem, e sim sempre o mal: é Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
9 Erio omorwoti bw’Abaisraeli akarangeria omosomba oye oyomo, akamochika: “Genda bwango orente Mikaya, mosinto o Imula!”
9 Chamou então o rei de Israel um eunuco e deu-lhe esta ordem: Traze-me aqui depressa Miquéias, filho de Jemla.
10 Bono omorwoti bw’Abaisraeli na Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda, nigo baikaransete ase ebirogo biabo bi’oborwoti agwo ase ekeooreri ang’e negeita gia Samaria, babeegete chianga chiabo chi’obonene, na ababani baria bonsi nigo baarenge korua obobani bwabo ase amasio ’abarwoti baria.
10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, sentaram cada um no seu trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Zedekia, mosinto o Kenaana, akeroiseria ching’unchara chi’ebioma, agakwana, “Aya nar’Omonene atebiire: Ase ching’unchara echi nobetere Abasiiria goika basirigwe kegima.”
11 Sedecias, filho de Canaana, fez para si uns chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: com estes chifres ferirás os sírios até que sejam exterminados.
12 Abaabani baria bonsi bakabana amang’ana ayio ayio, bagateeba, “Genda Ramoti o Gileadi, noyobue. Omonene nayobeke ase okoboko kwao aye omorwoti.”
12 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, dizendo: Sobe a Ramot de Galaad: serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade nas mãos do rei.
13 Omonto oria otometwe gochia korangeria Mikaya akagenda akamoteebia, “Rora, amang’ana ’ababani bande nigo are ayamo, akoria eira y’egesio ekiya ase omorwoti; tiga ring’ana riao ribe erimo namang’ana abo; naye boigo okwane amang’ana okoria eira y’egesio ekiya ase omorwoti.”
13 Entretanto, o mensageiro que fora buscar Miquéias dizia-lhe: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Que o teu oráculo seja conforme o deles. Predize bom êxito.
14 Korende Mikaya agateeba, “Ekeene, buna Omonene are moyo, ring’an’Omonene aranteebie, nario ndakwane.”
14 Miquéias, porém, respondeu: Por Deus que eu só direi o que o Senhor me disser.
15 Ekero achete ase omorwoti, omorwoti akamobooria, “Inee! Mikaya, nkogenda tore korwania Ramoti o Gileadi, gose totige?”
15 Quando ele se apresentou ao rei, este disse-lhe: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou não? Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; o Senhor a entregará nas mãos do rei.
16 Omorwoti akamoteebia, “Ng’ara karenga nkogoteebia bwetianie ng’a onteebie ekeene gioka ase erieta ri’Omonene.”
16 O rei disse-lhe: Quantas vezes será preciso conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
17 Mikaya akairaneria, “Narora Abaisraeli bonsi besiarerete igoro y’ebitunwa buna ching’ondi chitabwati omorisia, n’Omonene aganteebia: Aba tibabwati omoraai obo, tiga kera oyomo airane, agende nka bwoye ore nomorembe.”
17 Ao que Miquéias respondeu: Vejo todo o Israel espalhado pelas montanhas como um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Essa gente não tem um guia; volte cada um em paz para a sua casa!
18 Na omorwoti bw’Abaisraeli agateebia Yehosafati: “Tinagoteebiang’a ere takobana amang’ana amaya igoro ase ’nde, korende namabe oka?”
18 O rei de Israel disse a Josafá: Não te disse eu que ele nunca profetiza o bem, mas sempre o mal?
19 Naende Mikaya akagenderera gokwana, agateeba, “Ase ayio, igwa ring’ana ri’Omonene. Inarora Omonene oikaransete ase ekerogo kiaye ki’obonene, na emeganda yonsi y’abamalaika korwa igoro eteneine ensemo yaye y’okorio na ey’okobee.
19 Miquéias replicou: Ouve o oráculo do Senhor: Eu, vi o Senhor sentado no seu trono e todo o exército dos céus ao redor dele, à direita e à esquerda.
20 Na Omonene akabooria: Ning’o ogochia koebereria Ahabu, erinde agende Ramoti o Gileadi abuerwe aroro? Oyomo agakwana egento ekemo, na oyonde egento kende.
20 O Senhor disse: Quem seduzirá Acab, para que ele suba e pereça em Ramot de Galaad? Um disse uma coisa e outro, outra.
21 Erio omoika ogaacha ogatenena bosio Omonene ogateeba: Ninche ndamoebererie.
21 Então um espírito adiantou-se e apresentou-se diante do Senhor, dizendo: Eu irei seduzi-lo. O Senhor perguntou: De que modo?
22 Omonene akabooria omoika oria: Nase enchera ere naki oramoebererie? Omoika oria okairaneria: Igo nkoimoka ngende, imbe omoika bw’obong’ainereria ase emenwa y’ababani bonsi b’Ahabu. Omonene akayotebia: Genda omoebererie ase enchera eyio. Nobue.
22 Ele respondeu: Irei e serei um espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isto, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
23 “Ase ayio, rora bono, Omonene obekire omoika bw’obong’ainereria ase omonwa bw’ababani abwo bonsi, ekiagera ochikiire ng’a nonyore egesio ekebe.”
23 O Senhor pôs um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes, mas é a tua perda que o Senhor decretou.
24 Erio Zedekia, mosinto o Kenaana, agaika ang’e ase Mikaya, akamoaka oroe ase orosea, akamobooria, “Naki omoika bw’Omonene okora orua ase ’nde, erinde okwana naye?”
24 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar a ti?
25 Mikaya akamoiraneria: “Aye norore rituko riria oratame na gosoa ase ekenunchi bwebisa.”
25 Tu o verás, respondeu Miquéias, no dia em que fores de quarto em quarto para te esconder.
26 Omorwoti bw’Abaisraeli agateeba: “Bwata Mikaya momoiranie ase Amoni omogabana bw’omochie na ase Yoashi, omwana bw’omorwoti,
26 Então o rei de Israel ordenou: Prende Miquéias; leva-o à casa de Amon, governador da cidade, e de Joás, filho do rei.
27 mobateebie ng’a omorwoti oteebire: Beka omonto oyio ime ase echela, momong’aate endagera na amaache goika ing’irane ase omorembe.”
27 Dize-lhes: Esta é a ordem do rei: Metei este homem na prisão e alimentai-o com um pão de miséria, até que eu volte são e salvo.
28 Mikaya akamoiraneria, “Onye gokoirana kore nomorembe, rirori’Omonene takwanete goetera ase ’nde,” Naende agateeba, “Inwe abanto bonsi, igwa amang’ana aya.”
28 Ao que respondeu Miquéias: Se voltares são e salvo, será um sinal de que o Senhor não falou por mim. E ajuntou: Ouvi, povo, tudo isso!
29 Bono omorwoti bw’Abaisraeli na Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda, bakagenda korwania Ramoti o Gileadi.
29 O rei de Israel subiu com Josafá, rei de Judá, a Ramot de Galaad.
30 Omorwoti bw’Abaisraeli agateebia Yehosafati, “Inche nigo ngwekona ase ogwetuba timanyekana, erio ngende ase esegi, korende aye obeke chianga chiao chi’oborwoti.” Na omorwoti bw’Abaisraeli agekona ase ogwetuba tamanyekana, akagenda ase esegi.
30 Disse-lhe: Vou disfarçar-me para ir ao combate; tu, porém, conserva as tuas vestes. E o rei de Israel disfarçou-se antes de entrar em combate.
31 Bono omorwoti bw’Abasiiria konya ochikiire abateneneri baye emerongo etato, na babere, be chigari, akabateebia: “Timobaisa korwana na monto onde bwensi, abe omoke gose omonene, korende morwane nomorwoti bw’Abaisraeli bweka.”
31 Ora, o rei da Síria tinha dado aos seus trinta e dois chefes de carros a seguinte ordem: Não atacareis ninguém, pequeno ou grande, mas unicamente o rei de Israel.
32 Ekero abateneneri be chigari baroche Yehosafati, bagateeba: “Ere ekeene nomorwoti bw’Abaisraeli.” Ase ayio bakaonchoka bakarwana nere, na Yehosafati akarera rimo.
32 Os chefes de carros, tendo visto Josafá, disseram entre si: Aquele é seguramente o rei de Israel. E o atacaram. Josafá soltou o seu grito {de guerra},
33 Na ekero abateneneri be chigari baroche ng’a ere tarenge omorwoti bw’Abaisraeli, bakaonchoka, bagatiga komobwatia.
33 e os chefes de carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
34 Korende omonto oyomo akaruta omogwe ase okorengia, akarasa omorwoti bw’Abaisraeli ase ribaga riarenge gati y’engobo y’ekioma ase egekuba kiaye. Erio omorwoti agateebia omogendia bw’egari yaye: “Onchora egari ondusie aa ase esegi, ekiagera narasirwe mono omobere one.”
34 Nesse momento, estirando um homem o seu arco ao acaso, feriu o rei de Israel entre as junturas da couraça. O rei disse ao condutor de seu carro: Volta a rédea, leva-me para fora do campo de batalha, porque estou ferido.
35 Esegi eria ekaba entindi mono ase rituko riria, na omorwoti agatenenigwa na gosiirwa ase egari yaye, origereretie Abasiiria. Rigachia koba mogoroba agakwa, na amanyinga akarua ase orogoma ase abeetetwe agaiteka gochia nyaro y’egari.
35 Mas o combate foi naquele dia tão violento, que o rei teve que ficar de pé em seu carro diante dos sírios. Morreu ao cair da tarde. O sangue corria de sua ferida e inundava o seu carro.
36 Na ekero erioba riabeire ang’e kogwa, okoraria gokaigugwa ase abarwani b’esegi, kogateeba: “Kera omonto tiga agende ase omochie oye na ase ense yaye!”
36 Ao pôr-do-sol, ouviu-se um clamor que corria por todo o exército: Volte cada um para a sua cidade e para a sua casa!
37 Erio omorwoti agakwa, akairwa Samaria, agatindekwa aroro.
37 Morreu o rei! Levaram-no para Samaria e enterraram-no ali.
38 Abanto bagesiberia egari eria agwo ase ritibo ria Samaria, ne chisese chikamena amanyinga aye, na abakungu abatayayi bagesiberia ase ritibo riria, buna Omonene konya akwanire.
38 Quando lavaram o carro na piscina de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, e as prostitutas banhavam-se ali, conforme o oráculo do Senhor.
39 Bono amang’ana ande onsi igoro y’Ahabu, na aya onsi akorete, na enyomba y’amaino e chinchogu eria aagachete, na emechie yonsi eria aagachete, nigo ariikire ase Egetabu ki’ogokora kw’Abarwoti b’Abaisraeli.
39 O resto da história de Acab, suas ações, o palácio de marfim que construiu, as cidades que edificou, tudo isso se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
40 Ahabu akaraara ase chisokoro chiaye chiararete, na Ahasia, omwana oye omomura, akaba okogaamba ase ribaga riaye.
40 Acab adormeceu com os seus pais, e seu filho Ocozias sucedeu-lhe no trono.
41 Yehosafati, mosinto bw’Asa, agachaaka kogaambera Abayuda ase omwaka o kane bw’okogaamba kw’Ahabu, omorwoti bw’Abaisraeli.
41 No quarto ano de Acab, rei de Israel, Josafá, filho de Asa, tornou-se rei de Judá.
42 Yehosafati nigo arenge nemiaka emerongo etato, na etano, ekero achagete kogamba; ere akagaamba emiaka emerongo ebere na etano agwo Yerusalemu. Ng’ina nigo arenge korokwa Asuba, mosubati o Silihi.
42 Tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Azuba, filha de Salai.
43 Yehosafati akabwatia chinchera chionsi chi’Asa ise, taonchogete na gochitiga; agakora ayare amaronge ase amaiso ’Omonene. Korende nonya naboigo aase aimokererete igoro agosasimerwa tatagoretwe, na abanto bakagenderera korua ebing’wanso na gosamba ubani aroro.
43 Andou em todos os caminhos de Asa, seu pai, e não se desviou deles. Fez o que é bom aos olhos do Senhor.
44 Boigo Yehosafati agakora omorembe nomorwoti bw’Abaisraeli.
44 Todavia, não desapareceram os lugares altos, onde o povo continuava sacrificando e queimando incenso.
45 Bono amang’ana ande onsi Yehosafati akorete, na okobua kwaye aorogetie, naende buna arwanete chiseegi, nigo ariikire ase Egetabu ki’ogokora kw’Abarwoti b’Abayuda.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 Agasiria korwa ase ense eria abasacha baria abanyaka baarenge korigania ase obosooku, baria batigarete ase amatuko ’Asa.
46 O resto da história de Josafá, seus grandes feitos e suas campanhas, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Judá.
47 Omorwoti tarenge agwo Edomu, korende nomokonyi oyomo orenge kogamba ase ribaga ri’omorwoti.
47 Expulsou da terra as prostitutas {sagradas} que ainda restavam do tempo de seu pai.
48 Yehosafati akaroisia chimeeri chia Tarisisi, chiarenge kogenda Ofiri korenta chitaabu, korende tichiagendete, ekiagera chiasarekerete agwo Esioni‐Geberi.
48 Não havia então rei em Edom, mas um governador que exercia as funções de rei.
49 Erio Ahasia, mosinto bw’Ahabu, agateebia Yehosafati: “Tiga abasomba baane bagende amo nabasomba bao ase chimeeri.” Korende Yehosafati akaanga.
49 Josafá construiu um navio de Társis para ir buscar ouro em Ofir. Mas não pôde ir, porque o seu navio naufragou em Asiongaber.
50 Yehosafati akaraara ase chisokoro chiaye chiararete, agatindekwa ase chiatindegetwe ase Omochie o Daudi, sokororia yaye; na Yehoramu, omwana oye omomura, akaba okogaamba ase ribaga riaye.
50 Ocozias, filho de Acab, disse a Josafá: Deixa os meus servos embarcar com os teus. Mas Josafá não quis.
51 Ahasia, mosinto bw’Ahabu, agachaaka kogaambera Abaisraeli agwo Samaria ase omwaka o ikomi na gatano na kabere bw’okogaamba kwa Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda; ere akagaambera Abaisraeli emiaka ebere.
51 Josafá adormeceu com os seus pais, e foi sepultado com eles na cidade de Davi. Seu filho Jorão sucedeu-lhe no trono.
52 Agakora ayare amabe ase amaiso ’Omonene, akabwatia chinchera chia ise, na echia ng’ina, na echia Yeroboamu, mosinto o Nebati, abwo bagerete Abaisraeli bagakora ebibe.
52 No décimo sétimo ano de Josafá, rei de Judá, Ocozias, filho de Acab, tornou-se rei de Israel em Samaria, e reinou dois anos sobre Israel.
53 Agakorera Baali, akayesasiima, na buna ise akorete, akagechia Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, goika ere akaba nendamwamu.
53 Fez o mal aos olhos do Senhor: seguiu os caminhos de seu pai e de sua mãe, e de Jeroboão, filho de Nabat, que tinha arrastado Israel ao pecado.
54 — ausente —
54 Prestou culto a Baal e prostrou-se diante dele, provocando desse modo a cólera do Senhor, Deus de Israel, como o fizera seu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.