1 Reis 22
guz (GUZ) vs ARIB
1 Abasiiria na Abaisraeli bakagenderera ase emiaka etato batarenge nesegi barabwo ase barabwo.
1 Passaram-se três anos sem haver guerra entre a Síria e Israel.
2 Korende ase omwaka o gatato Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda, akagenda ase omorwoti bw’Abaisraeli.
2 No terceiro ano, porém, desceu Jeosafá, rei de Judá, a ter com o rei de Israel.
3 Omorwoti bw’Abaisraeli agateebia abasomba baye: “Inwe momanyete ng’a Ramoti o Gileadi noyoito. Inee! Naki rende twakirire‐kiri, totarayoirania korwa ase amaboko ’omorwoti bw’Abasiiria?”
3 E o rei de Israel disse aos seus servos: Não sabeis vós que Ramote-Gileade é nossa, e nós estamos quietos, sem a tomar da mão do rei da Síria?
4 Erio akabooria Yehosafati: “Nogende amo nainche, torwanie Ramoti o Gileadi?”
4 Então perguntou a Jeosafá: Irás tu comigo à peleja, a Ramote-Gileade? Respondeu Jeosafá ao rei de Israel: Como tu és sou eu, o meu povo como o teu povo, e os meus cavalos como os teus cavalos.
5 Naende akamoteebia, “Ritang’ani tiga toboorie Omonene igoro y’amang’ana ayio.”
5 Disse mais Jeosafá ao rei de Israel: Rogo-te, porém, que primeiro consultes a palavra do Senhor.
6 Erio omorwoti bw’Abaisraeli agasangerereria ababani ang’e amagana ane amo, akababoria, “Nkogenda nde korwania Ramoti o Gileadi, gose yaya?”
6 Então o rei de Israel ajuntou os profetas, cerca de quatrocentos homens, e perguntou-lhes: Irei à peleja contra Ramote-Gileade, ou deixarei de ir? Responderam eles: Sobe, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 Korende Yehosafati akabooria, “Inee! Omobani onde Omonene tari aiga, tonyare koboria goetera asare?”
7 Disse, porém, Jeosafá: Não há aqui ainda algum profeta do Senhor, ao qual possamos consultar?
8 Omorwoti bw’Abaisraeli akairaneria Yehosafati, “Omonto oyomo natigarete toranyare kobori’Omonene goetera asare, nere Mikaya, mosinto o Imula, korende inche nigo imogechete, ekiagera ere tari kobana amang’ana amaya igoro yane, korende namabe oka.”
8 Então disse o rei de Israel a Jeosafá: Ainda há um homem por quem podemos consultar ao Senhor-Micaías, filho de Inlá; porém eu o odeio, porque nunca profetiza o bem a meu respeito, mas somente o mal. Ao que disse Jeosafá: Não fale o rei assim.
9 Erio omorwoti bw’Abaisraeli akarangeria omosomba oye oyomo, akamochika: “Genda bwango orente Mikaya, mosinto o Imula!”
9 Então o rei de Israel chamou um eunuco, e disse: Traze-me depressa Micaías, filho de Inlá.
10 Bono omorwoti bw’Abaisraeli na Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda, nigo baikaransete ase ebirogo biabo bi’oborwoti agwo ase ekeooreri ang’e negeita gia Samaria, babeegete chianga chiabo chi’obonene, na ababani baria bonsi nigo baarenge korua obobani bwabo ase amasio ’abarwoti baria.
10 Ora, o rei de Israel e Jeosafá, rei de Judá, vestidos de seus trajes reais, estavam assentados cada um no seu trono, na praça à entrada da porta de Samária; e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Zedekia, mosinto o Kenaana, akeroiseria ching’unchara chi’ebioma, agakwana, “Aya nar’Omonene atebiire: Ase ching’unchara echi nobetere Abasiiria goika basirigwe kegima.”
11 E Zedequias, filho de Quenaaná, fez para si uns chifres de ferro, e disse: Assim diz o Senhor: Com estes ferirás os sírios, até que sejam consumidos.
12 Abaabani baria bonsi bakabana amang’ana ayio ayio, bagateeba, “Genda Ramoti o Gileadi, noyobue. Omonene nayobeke ase okoboko kwao aye omorwoti.”
12 Do mesmo modo também profetizavam todos os profetas, dizendo: Sobe a Ramote-Gileade, e serás bem sucedido; porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
13 Omonto oria otometwe gochia korangeria Mikaya akagenda akamoteebia, “Rora, amang’ana ’ababani bande nigo are ayamo, akoria eira y’egesio ekiya ase omorwoti; tiga ring’ana riao ribe erimo namang’ana abo; naye boigo okwane amang’ana okoria eira y’egesio ekiya ase omorwoti.”
13 O mensageiro que fora chamar Micaías falou-lhe, dizendo: Eis que as palavras dos profetas, a uma voz, são favoráveis ao rei; seja, pois, a tua palavra como a de um deles, e fala o que é bom.
14 Korende Mikaya agateeba, “Ekeene, buna Omonene are moyo, ring’an’Omonene aranteebie, nario ndakwane.”
14 Micaías, porém, disse: Vive o Senhor, que o que o Senhor me disser, isso falarei.
15 Ekero achete ase omorwoti, omorwoti akamobooria, “Inee! Mikaya, nkogenda tore korwania Ramoti o Gileadi, gose totige?”
15 Quando ele chegou à presença do rei, este lhe disse: Micaías, iremos a Ramote-Gileade à peleja, ou deixaremos de ir? Respondeu-lhe ele: Sobe, e serás bem sucedido, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
16 Omorwoti akamoteebia, “Ng’ara karenga nkogoteebia bwetianie ng’a onteebie ekeene gioka ase erieta ri’Omonene.”
16 E o rei lhe disse: Quantas vezes hei de conjurar-te que não me fales senão a verdade em nome do Senhor?
17 Mikaya akairaneria, “Narora Abaisraeli bonsi besiarerete igoro y’ebitunwa buna ching’ondi chitabwati omorisia, n’Omonene aganteebia: Aba tibabwati omoraai obo, tiga kera oyomo airane, agende nka bwoye ore nomorembe.”
17 Então disse ele: Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor; e disse o Senhor: Estes não têm senhor; torne cada um em paz para sua casa.
18 Na omorwoti bw’Abaisraeli agateebia Yehosafati: “Tinagoteebiang’a ere takobana amang’ana amaya igoro ase ’nde, korende namabe oka?”
18 Disse o rei de Israel a Jeosafá: Não te disse eu que ele não profetizaria o bem a meu respeito, mas somente o mal?
19 Naende Mikaya akagenderera gokwana, agateeba, “Ase ayio, igwa ring’ana ri’Omonene. Inarora Omonene oikaransete ase ekerogo kiaye ki’obonene, na emeganda yonsi y’abamalaika korwa igoro eteneine ensemo yaye y’okorio na ey’okobee.
19 Micaías prosseguiu: Ouve, pois, a palavra do Senhor! Vi o Senhor assentado no seu trono, e todo o exército celestial em pé junto a ele, à sua direita e à sua esquerda.
20 Na Omonene akabooria: Ning’o ogochia koebereria Ahabu, erinde agende Ramoti o Gileadi abuerwe aroro? Oyomo agakwana egento ekemo, na oyonde egento kende.
20 E o Senhor perguntou: Quem induzirá Acabe a subir, para que caia em Ramote-Gileade? E um respondia de um modo, e outro de outro.
21 Erio omoika ogaacha ogatenena bosio Omonene ogateeba: Ninche ndamoebererie.
21 Então saiu um espírito, apresentou-se diante do Senhor, e disse: Eu o induzirei. E o Senhor lhe perguntou: De que modo?
22 Omonene akabooria omoika oria: Nase enchera ere naki oramoebererie? Omoika oria okairaneria: Igo nkoimoka ngende, imbe omoika bw’obong’ainereria ase emenwa y’ababani bonsi b’Ahabu. Omonene akayotebia: Genda omoebererie ase enchera eyio. Nobue.
22 Respondeu ele: Eu sairei, e serei um espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas. Ao que disse o Senhor: Tu o induzirás, e prevalecerás; sai, e faze assim.
23 “Ase ayio, rora bono, Omonene obekire omoika bw’obong’ainereria ase omonwa bw’ababani abwo bonsi, ekiagera ochikiire ng’a nonyore egesio ekebe.”
23 Agora, pois, eis que o Senhor pôs um espírito mentiroso na boca dentes da casa dele; sim, tornarei a tua casa como a casa de respeito de ti.
24 Erio Zedekia, mosinto o Kenaana, agaika ang’e ase Mikaya, akamoaka oroe ase orosea, akamobooria, “Naki omoika bw’Omonene okora orua ase ’nde, erinde okwana naye?”
24 Então Zedequias, filho de Quenaaná, chegando-se, feriu a Micaías na face e disse: Por onde passou de mim o Espírito do Senhor para falar a ti?
25 Mikaya akamoiraneria: “Aye norore rituko riria oratame na gosoa ase ekenunchi bwebisa.”
25 Respondeu Micaías: Eis que tu o verás naquele dia, quando entrares numa câmara interior, para te esconderes.
26 Omorwoti bw’Abaisraeli agateeba: “Bwata Mikaya momoiranie ase Amoni omogabana bw’omochie na ase Yoashi, omwana bw’omorwoti,
26 Então disse o rei de Israel: Tomai Micaías, e tornai a levá-lo a Amom, o governador da cidade, e a Joás, filho do rei,
27 mobateebie ng’a omorwoti oteebire: Beka omonto oyio ime ase echela, momong’aate endagera na amaache goika ing’irane ase omorembe.”
27 dizendo-lhes: Assim diz o rei: Metei este homem no cárcere, e sustentai-o a pão e água, até que eu volte em paz.
28 Mikaya akamoiraneria, “Onye gokoirana kore nomorembe, rirori’Omonene takwanete goetera ase ’nde,” Naende agateeba, “Inwe abanto bonsi, igwa amang’ana aya.”
28 Replicou Micaías: Se tu voltares em paz, o senhor não tem falado por mim. Disse mais: Ouvi, povos todos!
29 Bono omorwoti bw’Abaisraeli na Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda, bakagenda korwania Ramoti o Gileadi.
29 Assim o rei de Israel e Jeosafá, rei de Judá, subiram a Ramote-Gileade.
30 Omorwoti bw’Abaisraeli agateebia Yehosafati, “Inche nigo ngwekona ase ogwetuba timanyekana, erio ngende ase esegi, korende aye obeke chianga chiao chi’oborwoti.” Na omorwoti bw’Abaisraeli agekona ase ogwetuba tamanyekana, akagenda ase esegi.
30 E disse o rei de Israel a Jeosafá: Eu me disfarçarei, e entrarei na peleja; tu, porém, veste os teus trajes reais. Disfarçou-se, pois, o rei de Israel, e entrou na peleja.
31 Bono omorwoti bw’Abasiiria konya ochikiire abateneneri baye emerongo etato, na babere, be chigari, akabateebia: “Timobaisa korwana na monto onde bwensi, abe omoke gose omonene, korende morwane nomorwoti bw’Abaisraeli bweka.”
31 Ora, o rei da Síria tinha ordenado aos capitães dos carros, que eram trinta e dois, dizendo: Não pelejeis nem contra pequeno nem contra grande, senão só contra o rei de Israel.
32 Ekero abateneneri be chigari baroche Yehosafati, bagateeba: “Ere ekeene nomorwoti bw’Abaisraeli.” Ase ayio bakaonchoka bakarwana nere, na Yehosafati akarera rimo.
32 E sucedeu que, vendo os capitães dos carros a Jeosafá, disseram: Certamente este é o rei de Israel. Viraram-se, pois, para pelejar com ele, e Jeosafá gritou.
33 Na ekero abateneneri be chigari baroche ng’a ere tarenge omorwoti bw’Abaisraeli, bakaonchoka, bagatiga komobwatia.
33 Vendo os capitães dos carros que não era o rei de Israel, deixaram de segui-lo.
34 Korende omonto oyomo akaruta omogwe ase okorengia, akarasa omorwoti bw’Abaisraeli ase ribaga riarenge gati y’engobo y’ekioma ase egekuba kiaye. Erio omorwoti agateebia omogendia bw’egari yaye: “Onchora egari ondusie aa ase esegi, ekiagera narasirwe mono omobere one.”
34 Então um homem entesou o seu arco, e atirando a esmo, feriu o rei de Israel por entre a couraça e a armadura abdominal. Pelo que ele disse ao seu carreteiro: Dá volta, e tira-me do exército, porque estou gravemente ferido.
35 Esegi eria ekaba entindi mono ase rituko riria, na omorwoti agatenenigwa na gosiirwa ase egari yaye, origereretie Abasiiria. Rigachia koba mogoroba agakwa, na amanyinga akarua ase orogoma ase abeetetwe agaiteka gochia nyaro y’egari.
35 E a peleja tornou-se renhida naquele dia; contudo o rei foi sustentado no carro contra os sírios; porém à tarde ele morreu; e o sangue da ferida corria para o fundo do carro.
36 Na ekero erioba riabeire ang’e kogwa, okoraria gokaigugwa ase abarwani b’esegi, kogateeba: “Kera omonto tiga agende ase omochie oye na ase ense yaye!”
36 Ao pôr do sol passou pelo exército a palavra: Cada um para a sua cidade, e cada um para a sua terra!
37 Erio omorwoti agakwa, akairwa Samaria, agatindekwa aroro.
37 Morreu, pois, o rei, e o levaram para Samária, e ali o sepultaram.
38 Abanto bagesiberia egari eria agwo ase ritibo ria Samaria, ne chisese chikamena amanyinga aye, na abakungu abatayayi bagesiberia ase ritibo riria, buna Omonene konya akwanire.
38 E lavaram o seu carro junto ao tanque de Samária, e os cães lamberam-lhe o sangue, conforme a palavra que o Senhor tinha dito; ora, as prostitutas se banhavam ali.
39 Bono amang’ana ande onsi igoro y’Ahabu, na aya onsi akorete, na enyomba y’amaino e chinchogu eria aagachete, na emechie yonsi eria aagachete, nigo ariikire ase Egetabu ki’ogokora kw’Abarwoti b’Abaisraeli.
39 Quanto ao restante dos atos de Acabe, e a tudo quanto fez, e à casa de marfim que construiu, e a todas as cidades que edificou, porventura não estão escritos no livro das crônicas dos reis de Israel?
40 Ahabu akaraara ase chisokoro chiaye chiararete, na Ahasia, omwana oye omomura, akaba okogaamba ase ribaga riaye.
40 Assim dormiu Acabe com seus pais. E Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
41 Yehosafati, mosinto bw’Asa, agachaaka kogaambera Abayuda ase omwaka o kane bw’okogaamba kw’Ahabu, omorwoti bw’Abaisraeli.
41 Ora, Jeosafá, filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano de Acabe, rei de Israel.
42 Yehosafati nigo arenge nemiaka emerongo etato, na etano, ekero achagete kogamba; ere akagaamba emiaka emerongo ebere na etano agwo Yerusalemu. Ng’ina nigo arenge korokwa Asuba, mosubati o Silihi.
42 Era Jeosafá da idade de trinta e cinco anos quando começou a reinar, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Era o nome de sua mãe Azuba, filha de Sili.
43 Yehosafati akabwatia chinchera chionsi chi’Asa ise, taonchogete na gochitiga; agakora ayare amaronge ase amaiso ’Omonene. Korende nonya naboigo aase aimokererete igoro agosasimerwa tatagoretwe, na abanto bakagenderera korua ebing’wanso na gosamba ubani aroro.
43 E andou em todos os caminhos de seu pai Asa; não se desviou deles, mas fez o que era reto aos olhos do Senhor.
44 Boigo Yehosafati agakora omorembe nomorwoti bw’Abaisraeli.
44 Todavia os altos não foram tirados e o povo ainda sacrificava e queimava incenso nos altos.
45 Bono amang’ana ande onsi Yehosafati akorete, na okobua kwaye aorogetie, naende buna arwanete chiseegi, nigo ariikire ase Egetabu ki’ogokora kw’Abarwoti b’Abayuda.
45 E Jeosafá teve paz com o rei de Israel.
46 Agasiria korwa ase ense eria abasacha baria abanyaka baarenge korigania ase obosooku, baria batigarete ase amatuko ’Asa.
46 Quanto ao restante dos atos de Jeosafá, e ao poder que mostrou, e como guerreou, porventura não estão escritos no livro das crônicas dos reis de Judá?
47 Omorwoti tarenge agwo Edomu, korende nomokonyi oyomo orenge kogamba ase ribaga ri’omorwoti.
47 Também expulsou da terra o restante dos sodomitas, que ficaram nos dias de seu pai Asa
48 Yehosafati akaroisia chimeeri chia Tarisisi, chiarenge kogenda Ofiri korenta chitaabu, korende tichiagendete, ekiagera chiasarekerete agwo Esioni‐Geberi.
48 Nesse tempo não havia rei em Edom; um vice-rei governava.
49 Erio Ahasia, mosinto bw’Ahabu, agateebia Yehosafati: “Tiga abasomba baane bagende amo nabasomba bao ase chimeeri.” Korende Yehosafati akaanga.
49 E Jeosafá construiu navios de Társis para irem a Ofir em busca de ouro; porém não foram, porque os navios se quebraram em Eziom-Geber.
50 Yehosafati akaraara ase chisokoro chiaye chiararete, agatindekwa ase chiatindegetwe ase Omochie o Daudi, sokororia yaye; na Yehoramu, omwana oye omomura, akaba okogaamba ase ribaga riaye.
50 Então Acazias, filho de Acabe, disse a Jeosafá: Vão os meus servos com os teus servos nos navios. Jeosafá, porém, não quis.
51 Ahasia, mosinto bw’Ahabu, agachaaka kogaambera Abaisraeli agwo Samaria ase omwaka o ikomi na gatano na kabere bw’okogaamba kwa Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda; ere akagaambera Abaisraeli emiaka ebere.
51 Depois Jeosafá dormiu com seus pais, e foi sepultado junto a eles na cidade de Davi, seu pai. E em seu lugar reinou seu filho Jeorão.
52 Agakora ayare amabe ase amaiso ’Omonene, akabwatia chinchera chia ise, na echia ng’ina, na echia Yeroboamu, mosinto o Nebati, abwo bagerete Abaisraeli bagakora ebibe.
52 Ora, Acazias, filho de Acabe, começou a reinar em Samaria no ano dezessete de Jeosafá, rei de Judá, e reinou dois anos sobre Israel.
53 Agakorera Baali, akayesasiima, na buna ise akorete, akagechia Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, goika ere akaba nendamwamu.
53 E fez o que era mau aos olhos do Senhor; porque andou no caminho de seu pai, como também no caminho de sua mãe, e no caminho de Jeroboão, filho de Nebate, que fez Israel pecar.
54 — ausente —
54 Serviu a Baal, e o adorou, provocando à ira o Senhor Deus de Israel, conforme tudo quanto seu pai fizera.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.