1 Reis 22
guz (GUZ) vs NTLH
1 Abasiiria na Abaisraeli bakagenderera ase emiaka etato batarenge nesegi barabwo ase barabwo.
1 Durante os dois anos seguintes houve paz entre Israel e a Síria.
2 Korende ase omwaka o gatato Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda, akagenda ase omorwoti bw’Abaisraeli.
2 Mas, no terceiro ano, Josafá, rei de Judá, foi visitar o rei Acabe, de Israel.
3 Omorwoti bw’Abaisraeli agateebia abasomba baye: “Inwe momanyete ng’a Ramoti o Gileadi noyoito. Inee! Naki rende twakirire‐kiri, totarayoirania korwa ase amaboko ’omorwoti bw’Abasiiria?”
3 Acabe perguntou aos seus oficiais: — Por que é que nós não fizemos nada para tomar de volta do rei da Síria a cidade de Ramote-Gileade? Vocês sabem que aquela cidade é nossa!
4 Erio akabooria Yehosafati: “Nogende amo nainche, torwanie Ramoti o Gileadi?”
4 Então ele perguntou ao rei Josafá: — Você vai comigo atacar Ramote? Josafá respondeu: — Quando você estiver pronto para a batalha, eu também estarei; e assim também os meus soldados e a minha cavalaria.
5 Naende akamoteebia, “Ritang’ani tiga toboorie Omonene igoro y’amang’ana ayio.”
5 Mas primeiro vamos consultar a Deus, o Senhor .
6 Erio omorwoti bw’Abaisraeli agasangerereria ababani ang’e amagana ane amo, akababoria, “Nkogenda nde korwania Ramoti o Gileadi, gose yaya?”
6 Aí Acabe mandou chamar os profetas , que eram uns quatrocentos, e perguntou: — Devo atacar a cidade de Ramote ou não? Eles responderam: — Ataque, pois Deus lhe dará a vitória.
7 Korende Yehosafati akabooria, “Inee! Omobani onde Omonene tari aiga, tonyare koboria goetera asare?”
7 Mas Josafá perguntou: — Não existe aqui mais nenhum profeta para nós consultarmos o
8 Omorwoti bw’Abaisraeli akairaneria Yehosafati, “Omonto oyomo natigarete toranyare kobori’Omonene goetera asare, nere Mikaya, mosinto o Imula, korende inche nigo imogechete, ekiagera ere tari kobana amang’ana amaya igoro yane, korende namabe oka.”
8 Acabe respondeu: — Existe outro, que se chama Micaías, filho de Inla. Mas eu tenho ódio dele porque nunca — Não fale desse jeito! — disse Josafá.
9 Erio omorwoti bw’Abaisraeli akarangeria omosomba oye oyomo, akamochika: “Genda bwango orente Mikaya, mosinto o Imula!”
9 Então Acabe chamou um oficial e mandou que ele fosse imediatamente buscar Micaías.
10 Bono omorwoti bw’Abaisraeli na Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda, nigo baikaransete ase ebirogo biabo bi’oborwoti agwo ase ekeooreri ang’e negeita gia Samaria, babeegete chianga chiabo chi’obonene, na ababani baria bonsi nigo baarenge korua obobani bwabo ase amasio ’abarwoti baria.
10 Os dois reis, usando as suas roupas reais, estavam sentados nos seus tronos, numa praça que ficava perto da entrada do portão de Samaria; e todos os profetas estavam profetizando em frente deles.
11 Zedekia, mosinto o Kenaana, akeroiseria ching’unchara chi’ebioma, agakwana, “Aya nar’Omonene atebiire: Ase ching’unchara echi nobetere Abasiiria goika basirigwe kegima.”
11 Um dos profetas, chamado Zedequias, filho de Quenaana, fez uns chifres de ferro e disse a Acabe: — O que o
12 Abaabani baria bonsi bakabana amang’ana ayio ayio, bagateeba, “Genda Ramoti o Gileadi, noyobue. Omonene nayobeke ase okoboko kwao aye omorwoti.”
12 E todos os profetas profetizaram a mesma coisa. Eles diziam: — Marche contra a cidade de Ramote, que o senhor, ó rei, vencerá. O
13 Omonto oria otometwe gochia korangeria Mikaya akagenda akamoteebia, “Rora, amang’ana ’ababani bande nigo are ayamo, akoria eira y’egesio ekiya ase omorwoti; tiga ring’ana riao ribe erimo namang’ana abo; naye boigo okwane amang’ana okoria eira y’egesio ekiya ase omorwoti.”
13 Enquanto isso, o oficial que tinha ido buscar Micaías disse a ele: — Todos os outros profetas profetizaram que o rei terá sucesso. É melhor que você faça o mesmo.
14 Korende Mikaya agateeba, “Ekeene, buna Omonene are moyo, ring’an’Omonene aranteebie, nario ndakwane.”
14 Porém Micaías respondeu: — Juro pelo
15 Ekero achete ase omorwoti, omorwoti akamobooria, “Inee! Mikaya, nkogenda tore korwania Ramoti o Gileadi, gose totige?”
15 Quando Micaías chegou ao lugar onde estava o rei Acabe, este perguntou: — Micaías, o rei Josafá e eu devemos atacar a cidade de Ramote ou não? Micaías respondeu: — Ataque, pois o senhor, ó rei, vencerá. O
16 Omorwoti akamoteebia, “Ng’ara karenga nkogoteebia bwetianie ng’a onteebie ekeene gioka ase erieta ri’Omonene.”
16 Mas Acabe disse: — Quando você falar comigo em nome do
17 Mikaya akairaneria, “Narora Abaisraeli bonsi besiarerete igoro y’ebitunwa buna ching’ondi chitabwati omorisia, n’Omonene aganteebia: Aba tibabwati omoraai obo, tiga kera oyomo airane, agende nka bwoye ore nomorembe.”
17 Micaías respondeu: — Vejo o exército de Israel espalhado pelos morros como ovelhas sem pastor. E o
18 Na omorwoti bw’Abaisraeli agateebia Yehosafati: “Tinagoteebiang’a ere takobana amang’ana amaya igoro ase ’nde, korende namabe oka?”
18 Então Acabe disse a Josafá: — Eu não disse que para mim ele nunca profetiza coisas boas? Ele sempre diz alguma coisa ruim!
19 Naende Mikaya akagenderera gokwana, agateeba, “Ase ayio, igwa ring’ana ri’Omonene. Inarora Omonene oikaransete ase ekerogo kiaye ki’obonene, na emeganda yonsi y’abamalaika korwa igoro eteneine ensemo yaye y’okorio na ey’okobee.
19 Micaías continuou: — Agora escute o que o
20 Na Omonene akabooria: Ning’o ogochia koebereria Ahabu, erinde agende Ramoti o Gileadi abuerwe aroro? Oyomo agakwana egento ekemo, na oyonde egento kende.
20 Ele perguntou: “Quem enganará Acabe para que ele vá a Ramote e seja morto lá?” Alguns anjos disseram uma coisa, e outros disseram outra,
21 Erio omoika ogaacha ogatenena bosio Omonene ogateeba: Ninche ndamoebererie.
21 até que um espírito se apresentou e disse: “Eu enganarei Acabe.”
22 Omonene akabooria omoika oria: Nase enchera ere naki oramoebererie? Omoika oria okairaneria: Igo nkoimoka ngende, imbe omoika bw’obong’ainereria ase emenwa y’ababani bonsi b’Ahabu. Omonene akayotebia: Genda omoebererie ase enchera eyio. Nobue.
22 E Deus perguntou: “Como?”, e o espírito respondeu: “Eu irei e farei com que todos os profetas de Acabe digam mentiras.” Então Deus ordenou: “Vá e engane Acabe. Você conseguirá.”
23 “Ase ayio, rora bono, Omonene obekire omoika bw’obong’ainereria ase omonwa bw’ababani abwo bonsi, ekiagera ochikiire ng’a nonyore egesio ekebe.”
23 E Micaías terminou, dizendo a Acabe: — O senhor está vendo agora que Deus fez com que todos estes seus profetas mentissem. Mas ele resolveu que vai acontecer uma desgraça com o senhor, ó rei.
24 Erio Zedekia, mosinto o Kenaana, agaika ang’e ase Mikaya, akamoaka oroe ase orosea, akamobooria, “Naki omoika bw’Omonene okora orua ase ’nde, erinde okwana naye?”
24 Então o profeta Zedequias chegou perto de Micaías, deu um tapa na cara dele e perguntou: — Quando foi que o Espírito do
25 Mikaya akamoiraneria: “Aye norore rituko riria oratame na gosoa ase ekenunchi bwebisa.”
25 — Você descobrirá isso quando entrar em algum quarto dos fundos, tentando se esconder! — respondeu Micaías.
26 Omorwoti bw’Abaisraeli agateeba: “Bwata Mikaya momoiranie ase Amoni omogabana bw’omochie na ase Yoashi, omwana bw’omorwoti,
26 Aí o rei Acabe deu a seguinte ordem a um dos seus oficiais: — Prenda Micaías e o leve a Amom, o governador da cidade, e ao príncipe Joás.
27 mobateebie ng’a omorwoti oteebire: Beka omonto oyio ime ase echela, momong’aate endagera na amaache goika ing’irane ase omorembe.”
27 Diga a eles que o joguem na cadeia e o ponham a pão e água até que eu volte são e salvo.
28 Mikaya akamoiraneria, “Onye gokoirana kore nomorembe, rirori’Omonene takwanete goetera ase ’nde,” Naende agateeba, “Inwe abanto bonsi, igwa amang’ana aya.”
28 Micaías exclamou: — Se o senhor, ó rei, voltar em paz, então, de fato, o E disse também: — Todos aqui deem atenção àquilo que eu profetizei!
29 Bono omorwoti bw’Abaisraeli na Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda, bakagenda korwania Ramoti o Gileadi.
29 Assim o rei Acabe, de Israel, e o rei Josafá, de Judá, foram atacar a cidade de Ramote-Gileade.
30 Omorwoti bw’Abaisraeli agateebia Yehosafati, “Inche nigo ngwekona ase ogwetuba timanyekana, erio ngende ase esegi, korende aye obeke chianga chiao chi’oborwoti.” Na omorwoti bw’Abaisraeli agekona ase ogwetuba tamanyekana, akagenda ase esegi.
30 Acabe disse a Josafá: — Quando formos entrar na batalha, eu vou me disfarçar, mas você use as suas roupas de rei. E assim o rei de Israel entrou disfarçado na batalha.
31 Bono omorwoti bw’Abasiiria konya ochikiire abateneneri baye emerongo etato, na babere, be chigari, akabateebia: “Timobaisa korwana na monto onde bwensi, abe omoke gose omonene, korende morwane nomorwoti bw’Abaisraeli bweka.”
31 O rei da Síria havia mandado que os trinta e dois capitães dos seus carros de guerra não atacassem ninguém, a não ser o rei de Israel.
32 Ekero abateneneri be chigari baroche Yehosafati, bagateeba: “Ere ekeene nomorwoti bw’Abaisraeli.” Ase ayio bakaonchoka bakarwana nere, na Yehosafati akarera rimo.
32 Por isso, quando viram o rei Josafá, pensaram que ele era o rei de Israel e foram atacá-lo. Mas Josafá gritou,
33 Na ekero abateneneri be chigari baroche ng’a ere tarenge omorwoti bw’Abaisraeli, bakaonchoka, bagatiga komobwatia.
33 e aí eles viram que aquele não era o rei de Israel e pararam de atacá-lo.
34 Korende omonto oyomo akaruta omogwe ase okorengia, akarasa omorwoti bw’Abaisraeli ase ribaga riarenge gati y’engobo y’ekioma ase egekuba kiaye. Erio omorwoti agateebia omogendia bw’egari yaye: “Onchora egari ondusie aa ase esegi, ekiagera narasirwe mono omobere one.”
34 No entanto, um soldado sírio atirou uma flecha que por acaso atingiu o rei Acabe entre as juntas da sua armadura . Então ele gritou para o condutor do seu carro: — Fui ferido! Dê a volta e me leve para fora da batalha!
35 Esegi eria ekaba entindi mono ase rituko riria, na omorwoti agatenenigwa na gosiirwa ase egari yaye, origereretie Abasiiria. Rigachia koba mogoroba agakwa, na amanyinga akarua ase orogoma ase abeetetwe agaiteka gochia nyaro y’egari.
35 Enquanto a batalha ficava cada vez mais forte, seguraram o rei Acabe de pé no seu carro de guerra, de frente para os sírios. O sangue dele escorria do seu ferimento para o fundo do carro, e à tarde ele morreu.
36 Na ekero erioba riabeire ang’e kogwa, okoraria gokaigugwa ase abarwani b’esegi, kogateeba: “Kera omonto tiga agende ase omochie oye na ase ense yaye!”
36 Ao pôr do sol, foi dada ao exército dos israelitas a seguinte ordem: — Que cada homem volte para a sua própria região e para a sua cidade!
37 Erio omorwoti agakwa, akairwa Samaria, agatindekwa aroro.
37 E assim morreu o rei Acabe. O seu corpo foi levado para Samaria e sepultado.
38 Abanto bagesiberia egari eria agwo ase ritibo ria Samaria, ne chisese chikamena amanyinga aye, na abakungu abatayayi bagesiberia ase ritibo riria, buna Omonene konya akwanire.
38 E, quando lavaram o carro dele na represa de Samaria, os cachorros lamberam o seu sangue, e as prostitutas se lavaram naquela água, como o Senhor Deus tinha dito que ia acontecer.
39 Bono amang’ana ande onsi igoro y’Ahabu, na aya onsi akorete, na enyomba y’amaino e chinchogu eria aagachete, na emechie yonsi eria aagachete, nigo ariikire ase Egetabu ki’ogokora kw’Abarwoti b’Abaisraeli.
39 Todas as outras coisas que o rei Acabe fez e também uma descrição do seu palácio enfeitado de marfim e todas as cidades que ele construiu, tudo isso está escrito na História dos Reis de Israel .
40 Ahabu akaraara ase chisokoro chiaye chiararete, na Ahasia, omwana oye omomura, akaba okogaamba ase ribaga riaye.
40 Quando Acabe morreu, o seu filho Acazias ficou no lugar dele como rei.
41 Yehosafati, mosinto bw’Asa, agachaaka kogaambera Abayuda ase omwaka o kane bw’okogaamba kw’Ahabu, omorwoti bw’Abaisraeli.
41 No quarto ano do reinado de Acabe em Israel, Josafá, filho de Asa, se tornou rei de Judá
42 Yehosafati nigo arenge nemiaka emerongo etato, na etano, ekero achagete kogamba; ere akagaamba emiaka emerongo ebere na etano agwo Yerusalemu. Ng’ina nigo arenge korokwa Asuba, mosubati o Silihi.
42 com a idade de trinta e cinco anos. Ele governou em Jerusalém vinte e cinco anos. A sua mãe se chamava Azuba e era filha de Sili.
43 Yehosafati akabwatia chinchera chionsi chi’Asa ise, taonchogete na gochitiga; agakora ayare amaronge ase amaiso ’Omonene. Korende nonya naboigo aase aimokererete igoro agosasimerwa tatagoretwe, na abanto bakagenderera korua ebing’wanso na gosamba ubani aroro.
43 Como Asa, o seu pai, havia feito antes dele, Josafá fez o que o Senhor Deus considerava certo.
44 Boigo Yehosafati agakora omorembe nomorwoti bw’Abaisraeli.
44 Mas os lugares pagãos de adoração não foram destruídos, e neles o povo continuou a oferecer sacrifícios e a queimar incenso.
45 Bono amang’ana ande onsi Yehosafati akorete, na okobua kwaye aorogetie, naende buna arwanete chiseegi, nigo ariikire ase Egetabu ki’ogokora kw’Abarwoti b’Abayuda.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 Agasiria korwa ase ense eria abasacha baria abanyaka baarenge korigania ase obosooku, baria batigarete ase amatuko ’Asa.
46 Todas as outras coisas que Josafá fez, toda a sua coragem e as suas batalhas estão escritas na História dos Reis de Judá .
47 Omorwoti tarenge agwo Edomu, korende nomokonyi oyomo orenge kogamba ase ribaga ri’omorwoti.
47 Ele acabou com todos os prostitutos e prostitutas que serviam nos altares pagãos que ainda haviam ficado desde o tempo de Asa, o seu pai.
48 Yehosafati akaroisia chimeeri chia Tarisisi, chiarenge kogenda Ofiri korenta chitaabu, korende tichiagendete, ekiagera chiasarekerete agwo Esioni‐Geberi.
48 O país de Edom não tinha rei e era governado por um governador nomeado pelo rei de Judá.
49 Erio Ahasia, mosinto bw’Ahabu, agateebia Yehosafati: “Tiga abasomba baane bagende amo nabasomba bao ase chimeeri.” Korende Yehosafati akaanga.
49 O rei Josafá construiu grandes navios para navegarem até a terra de Ofir e trazerem ouro; mas eles se quebraram em Eziom-Geber e nunca chegaram a navegar.
50 Yehosafati akaraara ase chisokoro chiaye chiararete, agatindekwa ase chiatindegetwe ase Omochie o Daudi, sokororia yaye; na Yehoramu, omwana oye omomura, akaba okogaamba ase ribaga riaye.
50 Então Acazias, filho de Acabe, ofereceu os seus marinheiros para viajarem junto com os marinheiros de Josafá, mas ele não quis.
51 Ahasia, mosinto bw’Ahabu, agachaaka kogaambera Abaisraeli agwo Samaria ase omwaka o ikomi na gatano na kabere bw’okogaamba kwa Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda; ere akagaambera Abaisraeli emiaka ebere.
51 Josafá morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis, na Cidade de Davi , e o seu filho Jeorão ficou no lugar dele como rei.
52 Agakora ayare amabe ase amaiso ’Omonene, akabwatia chinchera chia ise, na echia ng’ina, na echia Yeroboamu, mosinto o Nebati, abwo bagerete Abaisraeli bagakora ebibe.
52 No ano dezessete do reinado de Josafá em Judá, Acazias, filho de Acabe, se tornou rei de Israel e governou dois anos em Samaria.
53 Agakorera Baali, akayesasiima, na buna ise akorete, akagechia Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, goika ere akaba nendamwamu.
53 Ele pecou contra Deus, seguindo o mau exemplo do seu pai Acabe, da sua mãe Jezabel e do rei Jeroboão, que havia feito o povo de Israel pecar.
54 — ausente —
54 Acazias adorou e serviu o deus Baal e, como o seu pai havia feito antes dele, fez com que o Senhor , o Deus de Israel, ficasse irado .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.