1 Reis 22
guz (GUZ) vs NAA
1 Abasiiria na Abaisraeli bakagenderera ase emiaka etato batarenge nesegi barabwo ase barabwo.
1 Três anos se passaram sem haver guerra entre Síria e Israel.
2 Korende ase omwaka o gatato Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda, akagenda ase omorwoti bw’Abaisraeli.
2 Porém, no terceiro ano, Josafá, rei de Judá, foi visitar o rei de Israel.
3 Omorwoti bw’Abaisraeli agateebia abasomba baye: “Inwe momanyete ng’a Ramoti o Gileadi noyoito. Inee! Naki rende twakirire‐kiri, totarayoirania korwa ase amaboko ’omorwoti bw’Abasiiria?”
3 Este perguntou aos seus servos: — Vocês não sabem que Ramote-Gileade é nossa, e nós ficamos quietos e não a tiramos das mãos do rei da Síria?
4 Erio akabooria Yehosafati: “Nogende amo nainche, torwanie Ramoti o Gileadi?”
4 Então perguntou a Josafá: — Você vai comigo à batalha contra Ramote-Gileade? Josafá respondeu ao rei de Israel: — Sou como você é, o meu povo é como o seu povo, e os meus cavalos são como os seus cavalos.
5 Naende akamoteebia, “Ritang’ani tiga toboorie Omonene igoro y’amang’ana ayio.”
5 Josafá disse mais ao rei de Israel: — Consulte primeiro a palavra do
6 Erio omorwoti bw’Abaisraeli agasangerereria ababani ang’e amagana ane amo, akababoria, “Nkogenda nde korwania Ramoti o Gileadi, gose yaya?”
6 Então o rei de Israel reuniu os profetas, cerca de quatrocentos homens, e lhes perguntou: — Devo ir e lutar contra Ramote-Gileade ou devo me conter? Eles responderam: — Vá, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 Korende Yehosafati akabooria, “Inee! Omobani onde Omonene tari aiga, tonyare koboria goetera asare?”
7 Mas Josafá perguntou: — Não há aqui ainda algum profeta do
8 Omorwoti bw’Abaisraeli akairaneria Yehosafati, “Omonto oyomo natigarete toranyare kobori’Omonene goetera asare, nere Mikaya, mosinto o Imula, korende inche nigo imogechete, ekiagera ere tari kobana amang’ana amaya igoro yane, korende namabe oka.”
8 O rei de Israel respondeu a Josafá: — Há um ainda, por meio de quem podemos consultar o Josafá disse: — O rei não deveria falar assim.
9 Erio omorwoti bw’Abaisraeli akarangeria omosomba oye oyomo, akamochika: “Genda bwango orente Mikaya, mosinto o Imula!”
9 Então o rei de Israel chamou um oficial e disse: — Traga-me depressa Micaías, filho de Inlá.
10 Bono omorwoti bw’Abaisraeli na Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda, nigo baikaransete ase ebirogo biabo bi’oborwoti agwo ase ekeooreri ang’e negeita gia Samaria, babeegete chianga chiabo chi’obonene, na ababani baria bonsi nigo baarenge korua obobani bwabo ase amasio ’abarwoti baria.
10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam assentados, cada um no seu trono, vestidos de trajes reais, numa eira à entrada do portão da cidade de Samaria; e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Zedekia, mosinto o Kenaana, akeroiseria ching’unchara chi’ebioma, agakwana, “Aya nar’Omonene atebiire: Ase ching’unchara echi nobetere Abasiiria goika basirigwe kegima.”
11 Zedequias, filho de Quenaana, fez para si uns chifres de ferro e disse: — Assim diz o
12 Abaabani baria bonsi bakabana amang’ana ayio ayio, bagateeba, “Genda Ramoti o Gileadi, noyobue. Omonene nayobeke ase okoboko kwao aye omorwoti.”
12 Todos os profetas profetizaram assim, dizendo: — Suba a Ramote-Gileade! Você triunfará! O
13 Omonto oria otometwe gochia korangeria Mikaya akagenda akamoteebia, “Rora, amang’ana ’ababani bande nigo are ayamo, akoria eira y’egesio ekiya ase omorwoti; tiga ring’ana riao ribe erimo namang’ana abo; naye boigo okwane amang’ana okoria eira y’egesio ekiya ase omorwoti.”
13 O mensageiro que tinha ido chamar Micaías falou-lhe, dizendo: — Eis que as palavras dos profetas a uma voz predizem coisas boas para o rei. Portanto, que a sua palavra seja como a palavra de um deles; fale o que é bom.
14 Korende Mikaya agateeba, “Ekeene, buna Omonene are moyo, ring’an’Omonene aranteebie, nario ndakwane.”
14 Micaías respondeu: — Tão certo como vive o
15 Ekero achete ase omorwoti, omorwoti akamobooria, “Inee! Mikaya, nkogenda tore korwania Ramoti o Gileadi, gose totige?”
15 Quando ele chegou à presença do rei, este lhe perguntou: — Micaías, devemos ir a Ramote-Gileade para a batalha ou devemos nos conter? Ele respondeu: — Vá! Você triunfará! O
16 Omorwoti akamoteebia, “Ng’ara karenga nkogoteebia bwetianie ng’a onteebie ekeene gioka ase erieta ri’Omonene.”
16 O rei lhe disse: — Quantas vezes devo fazer você jurar que não me fale a não ser a verdade em nome do
17 Mikaya akairaneria, “Narora Abaisraeli bonsi besiarerete igoro y’ebitunwa buna ching’ondi chitabwati omorisia, n’Omonene aganteebia: Aba tibabwati omoraai obo, tiga kera oyomo airane, agende nka bwoye ore nomorembe.”
17 Então Micaías disse: — Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor. E o
18 Na omorwoti bw’Abaisraeli agateebia Yehosafati: “Tinagoteebiang’a ere takobana amang’ana amaya igoro ase ’nde, korende namabe oka?”
18 Então o rei de Israel disse a Josafá: — Eu não disse a você que a meu respeito ele não profetiza o que é bom, mas somente o que é mau?
19 Naende Mikaya akagenderera gokwana, agateeba, “Ase ayio, igwa ring’ana ri’Omonene. Inarora Omonene oikaransete ase ekerogo kiaye ki’obonene, na emeganda yonsi y’abamalaika korwa igoro eteneine ensemo yaye y’okorio na ey’okobee.
19 Micaías prosseguiu: — Portanto, ouça a palavra do
20 Na Omonene akabooria: Ning’o ogochia koebereria Ahabu, erinde agende Ramoti o Gileadi abuerwe aroro? Oyomo agakwana egento ekemo, na oyonde egento kende.
20 Então o Senhor perguntou: “Quem enganará Acabe, para que vá e seja morto em Ramote-Gileade?” E um dizia uma coisa, e outro dizia outra coisa.
21 Erio omoika ogaacha ogatenena bosio Omonene ogateeba: Ninche ndamoebererie.
21 Então um espírito saiu, se apresentou diante do Senhor e disse: “Eu o enganarei.” O Senhor perguntou: “Como?”
22 Omonene akabooria omoika oria: Nase enchera ere naki oramoebererie? Omoika oria okairaneria: Igo nkoimoka ngende, imbe omoika bw’obong’ainereria ase emenwa y’ababani bonsi b’Ahabu. Omonene akayotebia: Genda omoebererie ase enchera eyio. Nobue.
22 Ele respondeu: “Sairei e serei um espírito mentiroso na boca de todos os profetas do rei.” Então o Senhor disse: “Você conseguirá enganá-lo. Vá e faça assim.”
23 “Ase ayio, rora bono, Omonene obekire omoika bw’obong’ainereria ase omonwa bw’ababani abwo bonsi, ekiagera ochikiire ng’a nonyore egesio ekebe.”
23 E agora eis que o Senhor pôs esse espírito mentiroso na boca de todos estes seus profetas e o Senhor declarou que um mal vai lhe acontecer.
24 Erio Zedekia, mosinto o Kenaana, agaika ang’e ase Mikaya, akamoaka oroe ase orosea, akamobooria, “Naki omoika bw’Omonene okora orua ase ’nde, erinde okwana naye?”
24 Então Zedequias, filho de Quenaana, chegou, deu uma bofetada em Micaías e perguntou: — Por onde é que passou o Espírito do
25 Mikaya akamoiraneria: “Aye norore rituko riria oratame na gosoa ase ekenunchi bwebisa.”
25 Micaías respondeu: — Eis que você o verá no dia em que estiver correndo de quarto em quarto, tentando se esconder!
26 Omorwoti bw’Abaisraeli agateeba: “Bwata Mikaya momoiranie ase Amoni omogabana bw’omochie na ase Yoashi, omwana bw’omorwoti,
26 Então o rei de Israel disse: — Prenda Micaías e leve-o de volta a Amom, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
27 mobateebie ng’a omorwoti oteebire: Beka omonto oyio ime ase echela, momong’aate endagera na amaache goika ing’irane ase omorembe.”
27 E diga: “Assim diz o rei: Metam este homem na cadeia e o ponham a pão e água, até que eu volte em paz.”
28 Mikaya akamoiraneria, “Onye gokoirana kore nomorembe, rirori’Omonene takwanete goetera ase ’nde,” Naende agateeba, “Inwe abanto bonsi, igwa amang’ana aya.”
28 Micaías disse: — Se o rei de fato voltar em paz, é porque o E acrescentou: — Que todos os povos ouçam isto!
29 Bono omorwoti bw’Abaisraeli na Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda, bakagenda korwania Ramoti o Gileadi.
29 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, foram atacar Ramote-Gileade.
30 Omorwoti bw’Abaisraeli agateebia Yehosafati, “Inche nigo ngwekona ase ogwetuba timanyekana, erio ngende ase esegi, korende aye obeke chianga chiao chi’oborwoti.” Na omorwoti bw’Abaisraeli agekona ase ogwetuba tamanyekana, akagenda ase esegi.
30 O rei de Israel disse a Josafá: — Eu vou me disfarçar e entrar no combate, mas você use os seus trajes reais. E assim o rei de Israel se disfarçou e entrou no combate.
31 Bono omorwoti bw’Abasiiria konya ochikiire abateneneri baye emerongo etato, na babere, be chigari, akabateebia: “Timobaisa korwana na monto onde bwensi, abe omoke gose omonene, korende morwane nomorwoti bw’Abaisraeli bweka.”
31 Ora, o rei da Síria havia ordenado aos trinta e dois capitães dos seus carros de guerra que não lutassem nem contra pequeno nem contra grande, mas somente contra o rei de Israel.
32 Ekero abateneneri be chigari baroche Yehosafati, bagateeba: “Ere ekeene nomorwoti bw’Abaisraeli.” Ase ayio bakaonchoka bakarwana nere, na Yehosafati akarera rimo.
32 Quando os capitães dos carros viram Josafá, disseram: — Aquele certamente é o rei de Israel. E se dirigiram até ele para o atacar. Porém Josafá gritou.
33 Na ekero abateneneri be chigari baroche ng’a ere tarenge omorwoti bw’Abaisraeli, bakaonchoka, bagatiga komobwatia.
33 Quando os capitães dos carros de guerra viram que não era o rei de Israel, deixaram de persegui-lo.
34 Korende omonto oyomo akaruta omogwe ase okorengia, akarasa omorwoti bw’Abaisraeli ase ribaga riarenge gati y’engobo y’ekioma ase egekuba kiaye. Erio omorwoti agateebia omogendia bw’egari yaye: “Onchora egari ondusie aa ase esegi, ekiagera narasirwe mono omobere one.”
34 Então um homem entesou o arco e, atirando ao acaso, atingiu o rei de Israel por entre as juntas da sua armadura. Então o rei Acabe disse ao condutor do seu carro: — Dê a volta e leve-me para fora do combate, porque estou gravemente ferido.
35 Esegi eria ekaba entindi mono ase rituko riria, na omorwoti agatenenigwa na gosiirwa ase egari yaye, origereretie Abasiiria. Rigachia koba mogoroba agakwa, na amanyinga akarua ase orogoma ase abeetetwe agaiteka gochia nyaro y’egari.
35 A batalha se intensificou naquele dia. Quanto ao rei, seguraram-no em pé no seu carro de guerra de frente para os sírios, mas à tarde ele morreu. O sangue corria da ferida para o fundo do carro.
36 Na ekero erioba riabeire ang’e kogwa, okoraria gokaigugwa ase abarwani b’esegi, kogateeba: “Kera omonto tiga agende ase omochie oye na ase ense yaye!”
36 Ao pôr do sol, fez-se ouvir um grito pelo acampamento, que dizia: — Cada um para a sua cidade, e cada um para a sua terra!
37 Erio omorwoti agakwa, akairwa Samaria, agatindekwa aroro.
37 Morto o rei, levaram-no a Samaria, onde o sepultaram.
38 Abanto bagesiberia egari eria agwo ase ritibo ria Samaria, ne chisese chikamena amanyinga aye, na abakungu abatayayi bagesiberia ase ritibo riria, buna Omonene konya akwanire.
38 Quando lavaram o carro de guerra junto à cisterna de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, segundo a palavra que o Senhor tinha dito; as prostitutas banharam-se naquelas águas.
39 Bono amang’ana ande onsi igoro y’Ahabu, na aya onsi akorete, na enyomba y’amaino e chinchogu eria aagachete, na emechie yonsi eria aagachete, nigo ariikire ase Egetabu ki’ogokora kw’Abarwoti b’Abaisraeli.
39 Quanto aos demais atos de Acabe, a tudo o que fez, ao palácio de marfim que construiu e a todas as cidades que edificou, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Israel?
40 Ahabu akaraara ase chisokoro chiaye chiararete, na Ahasia, omwana oye omomura, akaba okogaamba ase ribaga riaye.
40 Assim, Acabe morreu, e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
41 Yehosafati, mosinto bw’Asa, agachaaka kogaambera Abayuda ase omwaka o kane bw’okogaamba kw’Ahabu, omorwoti bw’Abaisraeli.
41 Josafá, filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano do reinado de Acabe, rei de Israel.
42 Yehosafati nigo arenge nemiaka emerongo etato, na etano, ekero achagete kogamba; ere akagaamba emiaka emerongo ebere na etano agwo Yerusalemu. Ng’ina nigo arenge korokwa Asuba, mosubati o Silihi.
42 Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Azuba e era filha de Sili.
43 Yehosafati akabwatia chinchera chionsi chi’Asa ise, taonchogete na gochitiga; agakora ayare amaronge ase amaiso ’Omonene. Korende nonya naboigo aase aimokererete igoro agosasimerwa tatagoretwe, na abanto bakagenderera korua ebing’wanso na gosamba ubani aroro.
43 Josafá andou em todos os caminhos de Asa, seu pai; não se desviou deles e fez o que era reto aos olhos do Senhor .
44 Boigo Yehosafati agakora omorembe nomorwoti bw’Abaisraeli.
44 Os lugares altos, porém, não foram destruídos; neles, o povo ainda oferecia sacrifícios e queimava incenso.
45 Bono amang’ana ande onsi Yehosafati akorete, na okobua kwaye aorogetie, naende buna arwanete chiseegi, nigo ariikire ase Egetabu ki’ogokora kw’Abarwoti b’Abayuda.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 Agasiria korwa ase ense eria abasacha baria abanyaka baarenge korigania ase obosooku, baria batigarete ase amatuko ’Asa.
46 Quanto aos demais atos de Josafá, ao poder que mostrou e como guerreou, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Judá?
47 Omorwoti tarenge agwo Edomu, korende nomokonyi oyomo orenge kogamba ase ribaga ri’omorwoti.
47 Também exterminou da terra os restantes dos prostitutos cultuais que ficaram nos dias de Asa, seu pai.
48 Yehosafati akaroisia chimeeri chia Tarisisi, chiarenge kogenda Ofiri korenta chitaabu, korende tichiagendete, ekiagera chiasarekerete agwo Esioni‐Geberi.
48 Nessa época não havia rei em Edom, porém somente um governador.
49 Erio Ahasia, mosinto bw’Ahabu, agateebia Yehosafati: “Tiga abasomba baane bagende amo nabasomba bao ase chimeeri.” Korende Yehosafati akaanga.
49 Josafá fez grandes navios, para irem a Ofir em busca de ouro; porém não foram, porque os navios se quebraram em Eziom-Geber.
50 Yehosafati akaraara ase chisokoro chiaye chiararete, agatindekwa ase chiatindegetwe ase Omochie o Daudi, sokororia yaye; na Yehoramu, omwana oye omomura, akaba okogaamba ase ribaga riaye.
50 Então Acazias, filho de Acabe, disse a Josafá: — Deixe que os meus servos naveguem com os seus. Porém Josafá não quis.
51 Ahasia, mosinto bw’Ahabu, agachaaka kogaambera Abaisraeli agwo Samaria ase omwaka o ikomi na gatano na kabere bw’okogaamba kwa Yehosafati, omorwoti bw’Abayuda; ere akagaambera Abaisraeli emiaka ebere.
51 Josafá morreu e foi sepultado na Cidade de Davi, seu pai; e Jeorão, seu filho, reinou em seu lugar.
52 Agakora ayare amabe ase amaiso ’Omonene, akabwatia chinchera chia ise, na echia ng’ina, na echia Yeroboamu, mosinto o Nebati, abwo bagerete Abaisraeli bagakora ebibe.
52 Acazias, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel em Samaria, no décimo sétimo ano do reinado de Josafá, rei de Judá; e reinou dois anos sobre Israel.
53 Agakorera Baali, akayesasiima, na buna ise akorete, akagechia Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, goika ere akaba nendamwamu.
53 Fez o que era mau aos olhos do Senhor , pois andou nos caminhos de seu pai, bem como nos caminhos de sua mãe e nos caminhos de Jeroboão, filho de Nebate, que levou Israel a pecar.
54 — ausente —
54 Ele serviu a Baal, e o adorou, como o seu pai havia feito antes dele, provocando o Senhor , Deus de Israel, à ira.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.