1 Reis 17
guz (GUZ) vs NVI
1 Elija, Omotisibi, omomenyi okorwa Gileadi, agateebia Ahabu, “Ekeene, buna Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, are moyo, ere oria ase obosio bwaye nteneine, riime gose embura tibikoba ase emiaka eye, otatiga ase ring’ana riane rioka.”
1 Ora, Elias, o tesbita da Tisbe de Gileade, disse a Acabe: "Juro pelo nome do Senhor, o Deus de Israel, a quem sirvo, que não cairá orvalho nem chuva nos anos seguintes, exceto mediante a minha palavra".
2 Erio ring’ana ri’Omonene rigacha ase Elija, rikamoteebia,
2 Depois disso a palavra do Senhor veio a Elias:
3 “Karue aase aiga, oonchoke gochia moocha, bwebise aroro ase akarooche ga Keriti, akwo kare moocha ya Yorodani.
3 "Saia daqui, vá para o leste e esconda-se perto do riacho de Querite, a leste do Jordão.
4 Nonywe amaache korwa ase akarooche karia, inche nachiikire ebigonkoru bikorentere endagera aroro.”
4 Você beberá do riacho, e dei ordens aos corvos para o alimentarem lá".
5 Ase ayio Elija akagenda, agakora buna ring’ana ri’Omonene riamochiigete; akagenda akamenya agwo ase akarooche ga Keriti, moocha ya Yorodani.
5 E ele fez o que o Senhor lhe tinha dito. Foi para o riacho de Querite, a leste do Jordão, e ficou por lá.
6 Ebigonkoru biria bikaba bikomorentera omogati na enyama, mambia na mogoroba; na Elija akaba okonywa amaache korwa ase akarooche karia.
6 Os corvos lhe traziam pão e carne de manhã e de tarde, e ele bebia água do riacho.
7 Magega y’engaki enke akarooche karia kagakama, ekiagera embura tiyarenge gotwa ase ense.
7 Algum tempo depois, o riacho secou-se por falta de chuva.
8 Naende ring’ana ri’Omonene rigacha ase Elija rikamoteebia,
8 Então a palavra do Senhor veio a Elias:
9 “Imoka, ogende goika Sarefata, omochie o Sidoni omenye aroro. Rora nachiikire omokungu omoboraka aroro orakoragerie.”
9 "Vá imediatamente para a cidade de Sarepta de Sidom e fique por lá. Ordenei a uma viúva daquele lugar que lhe forneça comida".
10 Ase ayio, akaimoka, akagenda Sarefata. Ekero aigete ang’e negeita ki’omochie, akarora omokungu omoboraka narengeo ogochora chinko. Elija akamorangeria, akamoteebia, “Koranche ndetere amaache make negetoono, inywe.”
10 E ele foi. Quando chegou à porta da cidade, encontrou uma viúva que estava colhendo gravetos. Ele a chamou e perguntou: "Pode me trazer um pouco d’água numa jarra para eu beber? "
11 Ekero omokungu oria arenge kogenda korenta amaache, akamorangeria naende, akamoteebia, “Ondetere negesamunye ki’omogati.”
11 Enquanto ela ia indo buscar água, ele gritou: "Por favor, traga também um pedaço de pão".
12 Omokungu oria akamoiraneria, akamoteebia, “Ekeene, buna Omonene, Nyasae oo, are moyo, timbwati gento kende keroisirie, otatiga mbwate obosie boisaine oroe oromo rwoka bore ekegancha, na amaguta amasinini oka are ase echuba. Bono inche nigo ngochora ebite ebi bike, erinde ndoiserie endagera ase ’nde na ase omwana one, erio torie toche tokwe.”
12 "Juro pelo nome do Senhor, o teu Deus", ela respondeu, "não tenho nenhum pedaço de pão; só um punhado de farinha num jarro e um pouco de azeite numa botija. Estou colhendo uns dois gravetos para levar para casa e preparar uma refeição para mim e para o meu filho, para que a comamos e depois morramos. "
13 Elija agateebia omokungu oria, “Toiroka! Genda okore buna gwateebire, korende ritang’ani ondoiserie omogati omoke korwa ase obosio obwo, ondetere, erio magega yaye oroisie oyoo na oyo bw’omwana oo,
13 Elias, porém, lhe disse: "Não tenha medo. Vá para casa e faça o que disse. Mas primeiro faça um pequeno bolo com o que você tem e traga para mim, e depois faça algo para você e para o seu filho.
14 ekiagera Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, oteebire iga: Obosie bore ase ekegancha kiao tibokoera, na amaguta are ase echuba yao takoera, goika rituko riri’Omonene aratome embura ase ense.”
14 Pois assim diz o Senhor, o Deus de Israel: ‘A farinha na vasilha não se acabará e o azeite na botija não se secará até o dia em que o Senhor fizer chover sobre a terra’ ".
15 Omokungu oria akagenda, agakora buna Elija amotebetie, na omokungu oria, na Elija, na abanto bonsi b’enyomba y’omokuungu oria bakaba bakonyora endagera eisaine ase amatuko amange.
15 Ela foi e fez conforme Elias lhe dissera. E aconteceu que a comida durou todos os dias para Elias e para a mulher e sua família.
16 Obosie bwarenge ase ekegancha keria tibwaerete, gose amaguta arenge ase echuba eria taerete, koreng’ana buna ring’ana ri’Omonene, riria riakwanetwe n’Elija.
16 Pois a farinha na vasilha não se acabou e o azeite na botija não se secou, conforme a palavra do Senhor proferida por Elias.
17 Magega y’ayio omwana omomura bw’omokuungu oria omoboraka, omwarigania bw’Elija, akarwara. Oborwaire bw’omwana oria bokaba obonene goika bokamoita,
17 Algum tempo depois o filho da mulher, dona da casa, ficou doente, foi piorando e finalmente parou de respirar.
18 Omokungu oria agateebia Elija: “Aye omonto o Nyasae, mbobe ki obwate ase ’nde? Igo gwacha ase ’nde, erinde ebibe biane biinyorwe na okarenta ogokwa ase omwana one?”
18 E a mulher reclamou a Elias: "Que foi que eu te fiz, ó homem de Deus? Vieste para lembrar-me do meu pecado e matar o meu filho? "
19 Elija agateebia omokungu oria, “Renta omwana oyio oo ase ’nde.” Akaimokia omwana oria korwa ase egekuba kiaye, akamoira goika ase akanyomba ka irongo ase amenyete, akaareria omwana oria ase oborere bwaye.
19 "Dê-me o seu filho", respondeu Elias. Ele o apanhou dos braços dela, levou-o para o quarto de cima onde estava hospedado, e o pôs em cima da cama.
20 Erio akarera ase Omonene, akabora, “Omonene, Nyasae one, Inee, aye nigo kwarentire amaakwa igoro ase omokungu oyo omoboraka, imenyete mwaye, ase ogoita omwana oye?”
20 Então clamou ao Senhor: "Ó Senhor, meu Deus, trouxeste também desgraça sobre esta viúva, com quem estou hospedado, fazendo morrer o seu filho? "
21 Erio akaramamera omwana oria ara gatato, naende akarera ase Omonene, “Aye Omonene Nyasae one, tiga obomoyo bw’omwana oyo bomoiranere naende.”
21 Então ele se deitou sobre o menino três vezes e clamou ao Senhor: "Ó Senhor, meu Deus, faze voltar a vida a este menino! "
22 Omonene akaigwa ogosaba kw’Elija, na obomoyo bw’omwana oria bokamoiranera, ere agacha moyo.
22 O Senhor ouviu o clamor de Elias, e a vida voltou ao menino, e ele viveu.
23 Elija akabogoria omwana oria, agatirimboka nere korwa ase akanyomba ka irongo, akamorenta enyomba ya inse, erio akamomoa ng’ina, akamoteebia: “Rora omwana oo moyo are.”
23 Então Elias levou o menino para baixo, entregou-o à mãe e disse: "Veja, seu filho está vivo! "
24 Omokungu oria agateebia Elija: “Bono namanyire ng’a aye nomonto o Nyasae, naende ng’a ring’ana ri’Omonene rire ase omonwa oo neri’ekeene.”
24 Então a mulher disse a Elias: "Agora sei que tu és um homem de Deus e que a palavra do Senhor, vinda da tua boca, é a verdade".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.