1 Reis 17
guz (GUZ) vs BKJ
1 Elija, Omotisibi, omomenyi okorwa Gileadi, agateebia Ahabu, “Ekeene, buna Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, are moyo, ere oria ase obosio bwaye nteneine, riime gose embura tibikoba ase emiaka eye, otatiga ase ring’ana riane rioka.”
1 E Elias, o tisbita, que era dos habitantes de Gileade, disse a Acabe: Como vive o SENHOR Deus de Israel, diante do qual me ponho de pé, não haverá orvalho, nem chuva nestes anos, senão segundo a minha palavra.
2 Erio ring’ana ri’Omonene rigacha ase Elija, rikamoteebia,
2 E a palavra do SENHOR veio a ele, dizendo:
3 “Karue aase aiga, oonchoke gochia moocha, bwebise aroro ase akarooche ga Keriti, akwo kare moocha ya Yorodani.
3 Vai-te daqui, e vira-te para o oriente, e te ocultes junto ao ribeiro de Querite, que está diante do Jordão.
4 Nonywe amaache korwa ase akarooche karia, inche nachiikire ebigonkoru bikorentere endagera aroro.”
4 E será, que tu beberás do ribeiro; e tenho ordenado aos corvos que te alimentem ali.
5 Ase ayio Elija akagenda, agakora buna ring’ana ri’Omonene riamochiigete; akagenda akamenya agwo ase akarooche ga Keriti, moocha ya Yorodani.
5 Assim, ele se foi e fez segundo a palavra do SENHOR; porque foi e habitou junto ao ribeiro de Querite, que está diante do Jordão.
6 Ebigonkoru biria bikaba bikomorentera omogati na enyama, mambia na mogoroba; na Elija akaba okonywa amaache korwa ase akarooche karia.
6 E os corvos lhe traziam pão e carne pela manhã, e pão e carne ao anoitecer; e ele bebia do ribeiro.
7 Magega y’engaki enke akarooche karia kagakama, ekiagera embura tiyarenge gotwa ase ense.
7 E sucedeu, depois de um tempo, que o ribeiro secou, porque não tinha havido chuva na terra.
8 Naende ring’ana ri’Omonene rigacha ase Elija rikamoteebia,
8 E a palavra do SENHOR veio até ele, dizendo:
9 “Imoka, ogende goika Sarefata, omochie o Sidoni omenye aroro. Rora nachiikire omokungu omoboraka aroro orakoragerie.”
9 Levanta-te, vai-te a Sarepta, a qual pertence a Sidom, e habita ali; eis que tenho ordenado uma viúva que te sustente.
10 Ase ayio, akaimoka, akagenda Sarefata. Ekero aigete ang’e negeita ki’omochie, akarora omokungu omoboraka narengeo ogochora chinko. Elija akamorangeria, akamoteebia, “Koranche ndetere amaache make negetoono, inywe.”
10 Assim, ele se levantou e se foi a Sarepta. E, quando chegou ao portão da cidade, eis que a viúva estava lá juntando gravetos; e ele a chamou, e disse: Retira para mim, rogo-te, um pouco de água em um vaso, para que eu possa beber.
11 Ekero omokungu oria arenge kogenda korenta amaache, akamorangeria naende, akamoteebia, “Ondetere negesamunye ki’omogati.”
11 E enquanto ela estava indo retirá-lo, ele a chamou, e disse: Traz-me, rogo-te, um bocado de pão em tua mão.
12 Omokungu oria akamoiraneria, akamoteebia, “Ekeene, buna Omonene, Nyasae oo, are moyo, timbwati gento kende keroisirie, otatiga mbwate obosie boisaine oroe oromo rwoka bore ekegancha, na amaguta amasinini oka are ase echuba. Bono inche nigo ngochora ebite ebi bike, erinde ndoiserie endagera ase ’nde na ase omwana one, erio torie toche tokwe.”
12 E ela disse: Vive o SENHOR teu Deus, nem um bolo tenho, senão um punhado de farinha em uma barrica, e um pouco de azeite em um cântaro; e, eis que estou ajuntando dois gravetos, para que eu possa entrar e prepará-lo para mim e para o meu filho, para que possamos disso comer, e morrer.
13 Elija agateebia omokungu oria, “Toiroka! Genda okore buna gwateebire, korende ritang’ani ondoiserie omogati omoke korwa ase obosio obwo, ondetere, erio magega yaye oroisie oyoo na oyo bw’omwana oo,
13 E Elias lhe disse: Não temas; vai e faz tu como disseste; porém, disto faz primeiro para mim um bolo pequeno, e traze-mo, e depois faz para ti e para o teu filho.
14 ekiagera Omonene, Nyasae bw’Abaisraeli, oteebire iga: Obosie bore ase ekegancha kiao tibokoera, na amaguta are ase echuba yao takoera, goika rituko riri’Omonene aratome embura ase ense.”
14 Porque assim diz o SENHOR Deus de Israel: A barrica de farinha não se consumirá, tampouco do cântaro de azeite faltará, até o dia em que o SENHOR enviar chuva sobre a terra.
15 Omokungu oria akagenda, agakora buna Elija amotebetie, na omokungu oria, na Elija, na abanto bonsi b’enyomba y’omokuungu oria bakaba bakonyora endagera eisaine ase amatuko amange.
15 E ela foi e fez segundo o dizer de Elias; comeram ele, e ela e a sua casa muitos dias.
16 Obosie bwarenge ase ekegancha keria tibwaerete, gose amaguta arenge ase echuba eria taerete, koreng’ana buna ring’ana ri’Omonene, riria riakwanetwe n’Elija.
16 E a barrica de farinha não se consumia, tampouco do cântaro de azeite faltava, segundo a palavra do SENHOR, a qual ele falou por Elias.
17 Magega y’ayio omwana omomura bw’omokuungu oria omoboraka, omwarigania bw’Elija, akarwara. Oborwaire bw’omwana oria bokaba obonene goika bokamoita,
17 E sucedeu, depois destas coisas, que o filho da mulher, da senhora da casa, caiu enfermo; e a sua enfermidade era mui grave, até que nele não restou mais fôlego.
18 Omokungu oria agateebia Elija: “Aye omonto o Nyasae, mbobe ki obwate ase ’nde? Igo gwacha ase ’nde, erinde ebibe biane biinyorwe na okarenta ogokwa ase omwana one?”
18 E ela disse a Elias: O que tenho que fazer contigo, ó tu, homem de Deus? Vieste até mim para chamar à lembrança o meu pecado, e para matar o meu filho?
19 Elija agateebia omokungu oria, “Renta omwana oyio oo ase ’nde.” Akaimokia omwana oria korwa ase egekuba kiaye, akamoira goika ase akanyomba ka irongo ase amenyete, akaareria omwana oria ase oborere bwaye.
19 E ele lhe disse: Dá-me o teu filho. E ela o retirou do seu seio, e o fez subir para um sótão, onde ele habitava, e o deitou sobre a sua própria cama.
20 Erio akarera ase Omonene, akabora, “Omonene, Nyasae one, Inee, aye nigo kwarentire amaakwa igoro ase omokungu oyo omoboraka, imenyete mwaye, ase ogoita omwana oye?”
20 E ele clamou ao SENHOR, e disse: Ó SENHOR, meu Deus; tu trouxeste também o mal sobre a viúva com quem me hospedo, ao matares o seu filho?
21 Erio akaramamera omwana oria ara gatato, naende akarera ase Omonene, “Aye Omonene Nyasae one, tiga obomoyo bw’omwana oyo bomoiranere naende.”
21 E ele estendeu-se sobre a criança três vezes, e clamou ao SENHOR, e disse: Ó SENHOR, meu Deus, suplico-te que permitas que a alma desta criança retorne novamente a ela.
22 Omonene akaigwa ogosaba kw’Elija, na obomoyo bw’omwana oria bokamoiranera, ere agacha moyo.
22 E o SENHOR ouviu a voz de Elias; e a alma da criança voltou a entrar nela, e ela reviveu.
23 Elija akabogoria omwana oria, agatirimboka nere korwa ase akanyomba ka irongo, akamorenta enyomba ya inse, erio akamomoa ng’ina, akamoteebia: “Rora omwana oo moyo are.”
23 E Elias tomou a criança, e a fez descer da câmara para dentro da casa, e a entregou à sua mãe; e Elias disse: Vê que o teu filho vive.
24 Omokungu oria agateebia Elija: “Bono namanyire ng’a aye nomonto o Nyasae, naende ng’a ring’ana ri’Omonene rire ase omonwa oo neri’ekeene.”
24 E a mulher disse a Elias: Agora, por isto eu sei que tu és um homem de Deus, e que a palavra do SENHOR na tua boca é verdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.