Lamentações 3
Modern Greek (GREEK) vs NVT
1 Εγω ειμαι ο ανθρωπος, οστις ειδον θλιψιν απο της ραβδου του θυμου αυτου.
1 Eu sou aquele que viu as aflições trazidas pela vara da ira do S
2 Με ωδηγησε και εφερεν εις σκοτος και ουχι εις φως.
2 Ele me conduziu para a escuridão e removeu toda a luz.
3 Ναι, κατ' εμου εστραφη· κατ' εμου εστρεψε την χειρα αυτου ολην την ημεραν.
3 Voltou sua mão contra mim repetidamente, o dia todo.
4 Επαλαιωσε την σαρκα μου και το δερμα μου· συνετριψε τα οστα μου.
4 Fez minha pele e minha carne envelhecerem e me quebrou os ossos.
5 Ωικοδομησε κατ' εμου και με περιεκυκλωσε χολην και μοχθον.
5 Sitiou-me e cercou-me de angústia e aflição.
6 Με εκαθισεν εν σκοτεινοις ως νεκρους αιωνιους.
6 Enterrou-me num lugar escuro, como os que há muito morreram.
7 Με περιεφραξε, δια να μη εξελθω· εβαρυνε τας αλυσεις μου.
7 Cercou-me de muros, e não consigo escapar; prendeu-me com pesadas correntes.
8 Ετι και οταν κραζω και αναβοω, αποκλειει την προσευχην μου.
8 E, ainda que eu clame e grite, ele fechou os ouvidos para minha oração.
9 Περιεφραξε με πελεκητους λιθους τας οδους μου, εστρεβλωσε τας τριβους μου.
9 Com um muro de pedra, impediu meu caminho; tornou minha estrada tortuosa.
10 Εγεινεν εις εμε αρκτος ενεδρευουσα, λεων εν αποκρυφοις.
10 Escondeu-se como um urso ou um leão que espera para atacar.
11 Παρετρεψε τας οδους μου και με κατεσπαραξε, με κατεστηαεν ηφανισμενην.
11 Arrastou-me para fora do caminho e despedaçou-me; deixou-me devastado.
12 Ενετεινε το τοξον αυτου και με εστησεν ως σκοπον εις βελος.
12 Preparou seu arco e me fez alvo de suas flechas.
13 Ενεπηξεν εις τα νεφρα μου τα βελη της φαρετρας αυτου.
13 As flechas que ele atirou entraram fundo em meu coração.
14 Εγεινα γελως εις παντα τον λαον μου, ασμα αυτων ολην την ημεραν.
14 Meu povo ri de mim; o dia inteiro entoam canções de zombaria.
15 Με εχορτασε πικριαν· με εμεθυσεν αψινθιον.
15 De amargura ele me encheu e me fez beber um amargo cálice de dor.
16 Και συνετριψε τους οδοντας μου με χαλικας· με εκαλυψε με σποδον.
16 Fez-me comer pedrinhas até quebrar os dentes e cobriu-me de pó.
17 Και απεσπρωξα, απο ειρηνης την ψυχην μου· ελησμονησα το αγαθον.
17 Tirou-me a paz, e já não sei o que é prosperar.
18 Και ειπα, Απωλεσθη η δυναμις μου και η ελπις μου υπο του Κυριου.
18 Grito: “Meu esplendor se foi! Tudo que eu esperava do S
19 Ενθυμηθητι την θλιψιν μου και την εξωσιν μου, το αψινθιον και την χολην.
19 Como é amargo recordar meu sofrimento e meu desamparo!
20 Η ψυχη μου ενθυμειται ταυτα ακαταπαυστως και ειναι τεταπεινωμενη εν εμοι.
20 Lembro-me sempre destes dias terríveis enquanto lamento minha perda.
21 Τουτο ανακαλω εις την καρδιαν μου, οθεν εχω ελπιδα·
21 Ainda ouso, porém, ter esperança quando me recordo disto:
22 Ελεος του Κυριου ειναι, οτι δεν συνετελεσθημεν, επειδη δεν εξελιπον οι οικτιρμοι αυτου.
22 O amor do S enhor não tem fim! Suas misericórdias são inesgotáveis.
23 Ανανεονονται εν ταις πρωιαις· μεγαλη ειναι η πιστοτης σου.
23 Grande é sua fidelidade; suas misericórdias se renovam cada manhã.
24 Ο Κυριος ειναι η μερις μου, ειπεν η ψυχη μου· δια τουτο θελω ελπιζει επ' αυτον.
24 Digo a mim mesmo: “O S enhor é minha porção; por isso, esperarei nele!”.
25 Αγαθος ο Κυριος εις τους προσμενοντας αυτον, εις την ψυχην την εκζητουσαν αυτον.
25 O S enhor é bom para os que dependem dele, para os que o buscam.
26 Καλον ειναι και να ελπιζη τις και να εφησυχαζη εις την σωτηριαν του Κυριου.
26 Portanto, é bom esperar em silêncio pela salvação do S
27 Καλον εις τον ανθρωπον να βασταζη ζυγον εν τη νεοτητι αυτου.
27 É bom as pessoas se sujeitarem, ainda jovens, ao jugo de sua disciplina.
28 Θελει καθησθαι κατα μονας και σιωπα, επειδη ο Θεος επεβαλε φορτιον επ' αυτον.
28 Que permaneçam sozinhas e em silêncio sob o jugo do S
29 Θελει βαλει το στομα αυτου εις το χωμα, ισως ηναι ελπις.
29 Que se deitem com o rosto no pó, pois talvez ainda haja esperança.
30 Θελει δωσει την σιαγονα εις τον ραπιζοντα αυτον· θελει χορτασθη απο ονειδισμου.
30 Que deem a outra face para os que os ferem e aceitem os insultos de seus inimigos.
31 Διοτι ο Κυριος δεν απορριπτει εις τον αιωνα·
31 Pois o Senhor não abandona ninguém para sempre.
32 Αλλ' εαν και θλιψη, θελει ομως και οικτειρησει κατα το πληθος του ελεους αυτου.
32 Embora traga tristeza, também mostra compaixão, por causa da grandeza de seu amor.
33 Διοτι δεν θλιβει εκ καρδιας αυτου ουδε καταθλιβει τους υιους των ανθρωπων.
33 Pois não tem prazer em afligir as pessoas, nem em lhes causar tristeza.
34 Το να καταπατη τις υπο τους ποδας αυτου παντας τους δεσμιους της γης.
34 Quando alguém esmaga sob os pés todos os prisioneiros da terra,
35 Το να διαστρεφη κρισιν ανθρωπου κατεναντι του προσωπου του Υψιστου·
35 quando nega a outros seus direitos em oposição ao Altíssimo,
36 Το να αδικη ανθρωπον εν τη δικη αυτου· ο Κυριος δεν βλεπει ταυτα.
36 quando distorce a justiça nos tribunais, será que o Senhor não vê tudo isso?
37 Τις λεγει τι και γινεται, χωρις να προσταξη αυτο ο Κυριος;
37 Quem pode ordenar que algo aconteça sem a permissão do Senhor?
38 Εκ του στοματος του Υψιστου δεν εξερχονται τα κακα και τα αγαθα;
38 Acaso o Altíssimo não envia tanto a calamidade como o bem?
39 Δια τι ηθελε γογγυσει ανθρωπος ζων, ανθρωπος, δια την ποινην της αμαρτιας αυτου;
39 Então por que nós, humanos, nos queixamos quando somos castigados por nossos pecados?
40 Ας ερευνησωμεν τας οδους ημων και ας εξετασωμεν και ας επιστρεψωμεν εις τον Κυριον.
40 Em vez disso, examinemos nossos caminhos e voltemos para o S
41 Ας υψωσωμεν τας καρδιας ημων και τας χειρας προς τον Θεον τον εν τοις ουρανοις, λεγοντες,
41 Levantemos o coração e as mãos para Deus nos céus e digamos:
42 Ημαρτησαμεν και απεστατησαμεν· συ δεν μας συνεχωρησας.
42 “Pecamos e nos rebelamos, e tu não nos perdoaste.
43 Περιεκαλυψας με θυμον και κατεδιωξας ημας· εφονευσας, δεν εφεισθης.
43 “Com tua ira nos envolveste, nos perseguiste e nos massacraste sem piedade.
44 Εκαλυψας σεαυτον με νεφος, δια να μη διαβαινη η προσευχη ημων.
44 Tu te escondeste numa nuvem, para que nossas orações não chegassem a ti.
45 Μας εκαμες σκυβαλον και βδελυγμα εν μεσω των λαων.
45 Como refugo e lixo, nos lançaste fora, no meio das nações.
46 Παντες οι εχθροι ημων ηνοιξαν το στομα αυτων εφ' ημας.
46 “Todos os nossos inimigos falam contra nós.
47 Φοβος και λακκος ηλθον εφ' ημας, ερημωσις και συντριμμος.
47 Vivemos cheios de medo, pois estamos presos numa armadilha, devastados e arruinados”.
48 Ρυακας υδατων καταβιβαζει ο οφθαλμος μου δια τον συντριμμον της θυγατρος του λαου μου.
48 Rios de lágrimas correm de meus olhos pela destruição de meu povo.
49 Ο οφθαλμος μου σταλαζει και δεν σιωπα, διοτι δεν εχει ανεσιν,
49 Minhas lágrimas correm sem parar; não cessarão
50 Εωσου ο Κυριος διακυψη και ιδη εξ ουρανου.
50 até que o S enhor se incline dos céus e veja.
51 Ο οφθαλμος μου καταθλιβει την ψυχην μου, εκ πασων των θυγατερων της πολεως μου.
51 Meu coração está aflito pelo destino das mulheres de Jerusalém.
52 Οι εχθρευομενοι με αναιτιως με εκυνηγησαν ακαταπαυστως ως στρουθιον.
52 Meus inimigos, a quem nunca fiz mal, caçaram-me como se eu fosse um pássaro.
53 Εκοψαν την ζωην μου εν τω λακκω και ερριψαν λιθον επ' εμε.
53 Num poço me jogaram e atiraram pedras sobre mim.
54 Τα υδατα επλημμυρησαν υπερανω της κεφαλης μου· ειπα, Απερριφθην.
54 A água subiu acima de minha cabeça e clamei: “É o fim!”.
55 Επεκαλεσθην το ονομα σου, Κυριε, εκ λακκου κατωτατου.
55 Mas, lá do fundo do poço, invoquei teu nome, S
56 Ηκουσας την φωνην μου· μη κλεισης το ωτιον σου εις τον στεναγμον μου, εις την κραυγην μου.
56 Tu me ouviste quando clamei: “Ouve minha súplica! Escuta meu clamor por socorro!”.
57 Επλησιασας καθ' ην ημεραν σε επεκαλεσθην· ειπας, Μη φοβου.
57 Sim, tu vieste quando clamei e disseste: “Não tenha medo”.
58 Εδικασας, Κυριε, την δικην της ψυχης μου· ελυτρωσας την ζωην μου.
58 Senhor, defende minha causa, pois redimiste minha vida.
59 Ειδες, Κυριε, το προς εμε αδικον· κρινον την κρισιν μου.
59 Viste a injustiça que me fizeram, S enhor ; demonstra tua justiça.
60 Ειδες πασας τας εκδικησεις αυτων, παντας τους διαλογισμους αυτων κατ' εμου.
60 Viste os planos vingativos. que meus inimigos tramaram contra mim.
61 Ηκουσας, Κυριε, τον ονειδισμον αυτων, παντας τους διαλογισμους αυτων κατ' εμου·
61 S enhor , ouviste os insultos deles; sabes muito bem dos planos que tramaram.
62 Τους λογους των επανισταμενων επ' εμε και τας μελετας αυτων κατ' εμου ολην την ημεραν.
62 Meus inimigos me acusam e conspiram contra mim o dia todo.
63 Ιδε, οταν καθηνται και οταν σηκονωνται· εγω ειμαι το ασμα αυτων.
63 Olha para eles! Sentados ou em pé, zombam de mim com suas canções.
64 Καμε, Κυριε, εις αυτους ανταποδοσιν κατα τα εργα των χειρων αυτων.
64 S enhor , dá-lhes o que merecem por todo o mal que fizeram.
65 Δος εις αυτους πωρωσιν καρδιας, την καταραν· σου επ' αυτους.
65 Dá-lhes coração duro e teimoso, e que tuas maldições caiam sobre eles.
66 Καταδιωξον εν οργη και αφανισον αυτους υποκατωθεν των ουρανων του Κυριου.
66 Persegue-os em tua ira e destrói-os sob os céus do S
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.