Lamentações 3
Modern Greek (GREEK) vs NTLH
1 Εγω ειμαι ο ανθρωπος, οστις ειδον θλιψιν απο της ραβδου του θυμου αυτου.
1 Eu sou aquele que sabe o que é sofrer os golpes da ira de Deus.
2 Με ωδηγησε και εφερεν εις σκοτος και ουχι εις φως.
2 Ele me levou para a escuridão e me fez andar por caminhos sem luz.
3 Ναι, κατ' εμου εστραφη· κατ' εμου εστρεψε την χειρα αυτου ολην την ημεραν.
3 Com a sua mão, me bateu muitas vezes, o dia inteiro.
4 Επαλαιωσε την σαρκα μου και το δερμα μου· συνετριψε τα οστα μου.
4 Deus fez envelhecer a minha carne e a minha pele e quebrou os meus ossos.
5 Ωικοδομησε κατ' εμου και με περιεκυκλωσε χολην και μοχθον.
5 Em volta de mim, ele construiu um muro de sofrimento e amargura.
6 Με εκαθισεν εν σκοτεινοις ως νεκρους αιωνιους.
6 Ele me fez morar na escuridão, como se eu estivesse morto há muito tempo.
7 Με περιεφραξε, δια να μη εξελθω· εβαρυνε τας αλυσεις μου.
7 Deus me amarrou com pesadas correntes; estou na prisão e não posso escapar.
8 Ετι και οταν κραζω και αναβοω, αποκλειει την προσευχην μου.
8 Grito pedindo socorro, mas ele não quer ouvir a minha oração.
9 Περιεφραξε με πελεκητους λιθους τας οδους μου, εστρεβλωσε τας τριβους μου.
9 Não posso seguir em frente, pois, com grandes blocos de pedra, ele fechou o meu caminho.
10 Εγεινεν εις εμε αρκτος ενεδρευουσα, λεων εν αποκρυφοις.
10 Deus tem sido para mim como um leão de tocaia, como um urso pronto para atacar.
11 Παρετρεψε τας οδους μου και με κατεσπαραξε, με κατεστηαεν ηφανισμενην.
11 Ele me afastou do caminho, me fez em pedaços e depois me abandonou.
12 Ενετεινε το τοξον αυτου και με εστησεν ως σκοπον εις βελος.
12 Ele armou o seu arco e fez de mim o alvo das suas flechas.
13 Ενεπηξεν εις τα νεφρα μου τα βελη της φαρετρας αυτου.
13 As flechas atiradas por Deus entraram fundo na minha carne.
14 Εγεινα γελως εις παντα τον λαον μου, ασμα αυτων ολην την ημεραν.
14 O dia inteiro as pessoas riem de mim; elas zombam de mim nas suas canções.
15 Με εχορτασε πικριαν· με εμεθυσεν αψινθιον.
15 Deus me encheu de comidas amargas e me fez beber fel até eu não poder mais.
16 Και συνετριψε τους οδοντας μου με χαλικας· με εκαλυψε με σποδον.
16 Ele esfregou o meu rosto no chão e quebrou os meus dentes nas pedras.
17 Και απεσπρωξα, απο ειρηνης την ψυχην μου· ελησμονησα το αγαθον.
17 Já não sei mais o que é paz e esqueci o que é felicidade.
18 Και ειπα, Απωλεσθη η δυναμις μου και η ελπις μου υπο του Κυριου.
18 Não tenho muito tempo de vida, e a minha esperança no
19 Ενθυμηθητι την θλιψιν μου και την εξωσιν μου, το αψινθιον και την χολην.
19 Eu lembro da minha tristeza e solidão, das amarguras e dos sofrimentos.
20 Η ψυχη μου ενθυμειται ταυτα ακαταπαυστως και ειναι τεταπεινωμενη εν εμοι.
20 Penso sempre nisso e fico abatido.
21 Τουτο ανακαλω εις την καρδιαν μου, οθεν εχω ελπιδα·
21 Mas a esperança volta quando penso no seguinte:
22 Ελεος του Κυριου ειναι, οτι δεν συνετελεσθημεν, επειδη δεν εξελιπον οι οικτιρμοι αυτου.
22 O amor do Senhor Deus não se acaba, e a sua bondade não tem fim.
23 Ανανεονονται εν ταις πρωιαις· μεγαλη ειναι η πιστοτης σου.
23 Esse amor e essa bondade são novos todas as manhãs; e como é grande a fidelidade do
24 Ο Κυριος ειναι η μερις μου, ειπεν η ψυχη μου· δια τουτο θελω ελπιζει επ' αυτον.
24 Deus é tudo o que tenho; por isso, confio nele.
25 Αγαθος ο Κυριος εις τους προσμενοντας αυτον, εις την ψυχην την εκζητουσαν αυτον.
25 O Senhor é bom para todos os que confiam nele.
26 Καλον ειναι και να ελπιζη τις και να εφησυχαζη εις την σωτηριαν του Κυριου.
26 O melhor é ter esperança e aguardar em silêncio a ajuda do
27 Καλον εις τον ανθρωπον να βασταζη ζυγον εν τη νεοτητι αυτου.
27 E é bom que as pessoas aprendam a sofrer com paciência desde a sua juventude.
28 Θελει καθησθαι κατα μονας και σιωπα, επειδη ο Θεος επεβαλε φορτιον επ' αυτον.
28 Quando Deus nos faz sofrer, devemos ficar sozinhos, pacientes e em silêncio.
29 Θελει βαλει το στομα αυτου εις το χωμα, ισως ηναι ελπις.
29 Devemos nos curvar, humildes, pois ainda pode haver esperança.
30 Θελει δωσει την σιαγονα εις τον ραπιζοντα αυτον· θελει χορτασθη απο ονειδισμου.
30 Quando somos ofendidos, não devemos reagir, mas sim suportar todos os insultos.
31 Διοτι ο Κυριος δεν απορριπτει εις τον αιωνα·
31 O Senhor não rejeita ninguém para sempre.
32 Αλλ' εαν και θλιψη, θελει ομως και οικτειρησει κατα το πληθος του ελεους αυτου.
32 Ele pode fazer a gente sofrer, mas também tem compaixão porque o seu amor é imenso.
33 Διοτι δεν θλιβει εκ καρδιας αυτου ουδε καταθλιβει τους υιους των ανθρωπων.
33 Não é com prazer que ele nos causa sofrimento ou dor.
34 Το να καταπατη τις υπο τους ποδας αυτου παντας τους δεσμιους της γης.
34 Deus sabe quando neste país os prisioneiros são massacrados sem compaixão.
35 Το να διαστρεφη κρισιν ανθρωπου κατεναντι του προσωπου του Υψιστου·
35 O Deus Altíssimo sabe quando são desrespeitados os direitos humanos, que ele mesmo nos deu.
36 Το να αδικη ανθρωπον εν τη δικη αυτου· ο Κυριος δεν βλεπει ταυτα.
36 Sim, o Senhor sabe quando torcem a justiça num processo.
37 Τις λεγει τι και γινεται, χωρις να προσταξη αυτο ο Κυριος;
37 Ninguém pode fazer acontecer nada se Deus não quiser.
38 Εκ του στοματος του Υψιστου δεν εξερχονται τα κακα και τα αγαθα;
38 Tanto as coisas boas como as más acontecem por ordem do Deus Altíssimo.
39 Δια τι ηθελε γογγυσει ανθρωπος ζων, ανθρωπος, δια την ποινην της αμαρτιας αυτου;
39 Por que nos queixarmos da vida quando somos castigados por causa dos nossos pecados?
40 Ας ερευνησωμεν τας οδους ημων και ας εξετασωμεν και ας επιστρεψωμεν εις τον Κυριον.
40 Examinemos seriamente o que temos feito e voltemos para o
41 Ας υψωσωμεν τας καρδιας ημων και τας χειρας προς τον Θεον τον εν τοις ουρανοις, λεγοντες,
41 Abramos o nosso coração a Deus, que está no céu, e oremos assim:
42 Ημαρτησαμεν και απεστατησαμεν· συ δεν μας συνεχωρησας.
42 “Ó Deus, nós pecamos, nos revoltamos, e não nos perdoaste.
43 Περιεκαλυψας με θυμον και κατεδιωξας ημας· εφονευσας, δεν εφεισθης.
43 “Tu ficaste irado conosco, nos perseguiste, nos mataste sem dó nem piedade.
44 Εκαλυψας σεαυτον με νεφος, δια να μη διαβαινη η προσευχη ημων.
44 Tu te cercaste de nuvens para que as nossas orações não chegassem a ti.
45 Μας εκαμες σκυβαλον και βδελυγμα εν μεσω των λαων.
45 Fizeste com que as nações olhassem para nós como se fôssemos um monte de lixo e refugos.
46 Παντες οι εχθροι ημων ηνοιξαν το στομα αυτων εφ' ημας.
46 “Somos insultados por todos os nossos inimigos.
47 Φοβος και λακκος ηλθον εφ' ημας, ερημωσις και συντριμμος.
47 Temos vivido no meio de medos, perigos, desgraças e destruição.”
48 Ρυακας υδατων καταβιβαζει ο οφθαλμος μου δια τον συντριμμον της θυγατρος του λαου μου.
48 Dos meus olhos correm rios de lágrimas por causa da destruição do meu povo.
49 Ο οφθαλμος μου σταλαζει και δεν σιωπα, διοτι δεν εχει ανεσιν,
49 Sem parar, os meus olhos vão derramar lágrimas
50 Εωσου ο Κυριος διακυψη και ιδη εξ ουρανου.
50 até que o Senhor olhe lá do céu e nos veja.
51 Ο οφθαλμος μου καταθλιβει την ψυχην μου, εκ πασων των θυγατερων της πολεως μου.
51 O meu coração sofre muito quando penso no que vi acontecer com as mulheres da minha cidade.
52 Οι εχθρευομενοι με αναιτιως με εκυνηγησαν ακαταπαυστως ως στρουθιον.
52 Os meus inimigos, que não tinham razão para me odiar, me caçaram como se eu fosse um passarinho.
53 Εκοψαν την ζωην μου εν τω λακκω και ερριψαν λιθον επ' εμε.
53 Eles me jogaram vivo num poço e o taparam com uma pedra.
54 Τα υδατα επλημμυρησαν υπερανω της κεφαλης μου· ειπα, Απερριφθην.
54 A água subiu acima da minha cabeça, e eu pensei: “Estou perdido!”
55 Επεκαλεσθην το ονομα σου, Κυριε, εκ λακκου κατωτατου.
55 Do fundo do poço, gritei pedindo a tua ajuda, ó
56 Ηκουσας την φωνην μου· μη κλεισης το ωτιον σου εις τον στεναγμον μου, εις την κραυγην μου.
56 Roguei que me escutasses, e tu ouviste o meu grito.
57 Επλησιασας καθ' ην ημεραν σε επεκαλεσθην· ειπας, Μη φοβου.
57 No dia em que te chamei, chegaste perto de mim e disseste: “Não tenha medo!”
58 Εδικασας, Κυριε, την δικην της ψυχης μου· ελυτρωσας την ζωην μου.
58 Ó Senhor, tu vieste me socorrer e salvaste a minha vida.
59 Ειδες, Κυριε, το προς εμε αδικον· κρινον την κρισιν μου.
59 Julga a meu favor, ó Senhor , pois conheces as injustiças que tenho sofrido.
60 Ειδες πασας τας εκδικησεις αυτων, παντας τους διαλογισμους αυτων κατ' εμου.
60 Tu sabes como os meus inimigos são vingativos e conheces os planos que fazem contra mim.
61 Ηκουσας, Κυριε, τον ονειδισμον αυτων, παντας τους διαλογισμους αυτων κατ' εμου·
61 Ó Senhor Deus, tu ouviste os seus insultos e conheces todos os seus planos.
62 Τους λογους των επανισταμενων επ' εμε και τας μελετας αυτων κατ' εμου ολην την ημεραν.
62 Tu sabes que o dia inteiro falam contra mim e planejam me prejudicar.
63 Ιδε, οταν καθηνται και οταν σηκονωνται· εγω ειμαι το ασμα αυτων.
63 Tu vês que, em todos os momentos, eles zombam de mim.
64 Καμε, Κυριε, εις αυτους ανταποδοσιν κατα τα εργα των χειρων αυτων.
64 Ó Senhor , dá-lhes o que merecem, castiga-os pelo que têm feito.
65 Δος εις αυτους πωρωσιν καρδιας, την καταραν· σου επ' αυτους.
65 Amaldiçoa-os e faze com que eles caiam no desespero.
66 Καταδιωξον εν οργη και αφανισον αυτους υποκατωθεν των ουρανων του Κυριου.
66 Persegue-os na tua ira, ó Senhor , e acaba com eles aqui na terra!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.