Salmos 89
grclxx (GRCLXX) vs NVI
1 Προσευχὴ τοῦ Μωυσῆ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ.
1 Cantarei para sempre o amor do Senhor; com minha boca anunciarei a tua fidelidade por todas as gerações.
2 πρὸ τοῦ ὄρη γενηθῆναι καὶ πλασθῆναι τὴν γῆν καὶ τὴν οἰκουμένην, καὶ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος σὺ εἶ.
2 Sei que firme está o teu amor para sempre, e que firmaste nos céus a tua fidelidade.
3 μὴ ἀποστρέψῃς ἄνθρωπον εἰς ταπείνωσιν· καὶ εἶπας· ἐπιστρέψατε υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων. 1
3 Tu disseste: "Fiz aliança com o meu escolhido, jurei ao meu servo Davi:
4 ὅτι χίλια ἔτη ἐν ὀφθαλμοῖς σου ὡς ἡμέρα ἡ ἐχθές, ἥτις διῆλθε, καὶ φυλακὴ ἐν νυκτί.
4 Estabelecerei a tua linhagem para sempre e firmarei o teu trono por todas as gerações". Pausa
5 τὰ ἐξουδενώματα αὐτῶν ἔτη ἔσονται. τὸ πρωΐ ὡσεὶ χλόη παρέλθοι,
5 Os céus louvam as tuas maravilhas, Senhor, e a tua fidelidade na assembléia dos santos.
6 τὸ πρωΐ ἀνθήσαι καὶ παρέλθοι, τὸ ἑσπέρας ἀποπέσοι, σκληρυνθείη καὶ ξηρανθείη.
6 Pois, quem nos céus poderá comparar-se ao Senhor? Quem dentre os seres celestiais assemelha-se ao Senhor?
7 ὅτι ἐξελίπομεν ἐν τῇ ὀργῇ σου καὶ ἐν τῷ θυμῷ σου ἐταράχθημεν.
7 Na assembléia dos santos Deus é temível, mais do que todos os que o rodeiam.
8 ἔθου τὰς ἀνομίας ἡμῶν ἐναντίον σου· αἰὼν ἡμῶν εἰς φωτισμὸν τοῦ προσώπου σου.
8 Ó Senhor, Deus dos Exércitos, quem é semelhante a ti? És poderoso, Senhor, envolto em tua fidelidade.
9 ὅτι πᾶσαι αἱ ἡμέραι ἡμῶν ἐξέλιπον, καὶ ἐν τῇ ὀργῇ σου ἐξελίπομεν· τὰ ἔτη ἡμῶν ὡσεὶ ἀράχνη ἐμελέτων.
9 Tu dominas o revolto mar; quando se agigantam as suas ondas, tu as acalmas.
10 αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν ἡμῶν ἐν αὐτοῖς ἑβδομήκοντα ἔτη, ἐὰν δὲ ἐν δυναστείαις, ὀγδοήκοντα ἔτη, καὶ τὸ πλεῖον αὐτῶν κόπος καὶ πόνος· ὅτι ἐπῆλθε πρᾳότης ἐφ᾿ ἡμᾶς, καὶ παιδευθησόμεθα.
10 Esmagaste e mataste o Monstro dos Mares; com teu braço forte dispersaste os teus inimigos.
11 τίς γινώσκει τὸ κράτος τῆς ὀργῆς σου καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου σου τὸν θυμόν σου ἐξαριθμήσασθαι;
11 Os céus são teus, e tua também é a terra; fundaste o mundo e tudo o que nele existe.
12 τὴν δεξιάν σου οὕτω γνώρισόν μοι καὶ τοὺς πεπαιδευμένους τῇ καρδίᾳ ἐν σοφίᾳ.
12 Tu criaste o Norte e o Sul; o Tabor e o Hermom cantam de alegria pelo teu nome.
13 ἐπίστρεψον, Κύριε· ἕως πότε; καὶ παρακλήθητι ἐπὶ τοῖς δούλοις σου.
13 O teu braço é poderoso; a tua mão é forte, exaltada é tua mão direita.
14 ἐνεπλήσθημεν τὸ πρωΐ τοῦ ἐλέους σου, Κύριε, καὶ ἠγαλλιασάμεθα καὶ εὐφράνθημεν ἐν πάσαις ταῖς ἡμέραις ἡμῶν· εὐφρανθείημεν
14 A retidão e a justiça são os alicerces do teu trono; o amor e a fidelidade vão à tua frente.
15 ἀνθ᾿ ὧν ἡμερῶν ἐταπείνωσας ἡμᾶς, ἐτῶν, ὧν εἴδομεν κακά.
15 Como é feliz o povo que aprendeu a aclamar-te, Senhor, e que anda na luz da tua presença!
16 καὶ ἴδε ἐπὶ τοὺς δούλους σου καὶ ἐπὶ τὰ ἔργα σου καὶ ὁδήγησον τοὺς υἱοὺς αὐτῶν,
16 Sem cessar exultam no teu nome, e alegram-se na tua retidão,
17 καὶ ἔστω ἡ λαμπρότης Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐφ᾿ ἡμᾶς, καὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν ἡμῶν κατεύθυνον ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ τὸ ἔργον τῶν χειρῶν ἡμῶν κατεύθυνον.
17 pois tu és a nossa glória e a nossa força, e pelo teu favor exaltas a nossa força.
18 — ausente —
18 Sim, Senhor, tu és o nosso escudo, ó Santo de Israel, tu és o nosso rei.
19 — ausente —
19 Numa visão falaste um dia, e aos teus fiéis disseste: "Cobri de forças um guerreiro, exaltei um homem escolhido dentre o povo.
20 — ausente —
20 Encontrei o meu servo Davi; ungi-o com o meu óleo sagrado.
21 — ausente —
21 A minha mão o susterá, e o meu braço o fará forte.
22 — ausente —
22 Nenhum inimigo o sujeitará a tributos; nenhum injusto o oprimirá.
23 — ausente —
23 Esmagarei diante dele os seus adversários e destruirei os seus inimigos.
24 — ausente —
24 A minha fidelidade e o meu amor o acompanharão, e pelo meu nome aumentará o seu poder.
25 — ausente —
25 A sua mão dominará até o mar, e a sua mão direita, até os rios.
26 — ausente —
26 Ele me dirá: ‘Tu és o meu Pai, o meu Deus, a Rocha que me salva’.
27 — ausente —
27 Também o nomearei meu primogênito, o mais exaltado dos reis da terra.
28 — ausente —
28 Manterei o meu amor por ele para sempre, e a minha aliança com ele jamais se quebrará.
29 — ausente —
29 Firmarei a sua linhagem para sempre, o seu trono durará enquanto existirem céus.
30 — ausente —
30 Se os seus filhos abandonarem a minha lei e não seguirem as minhas ordenanças,
31 — ausente —
31 se violarem os meus decretos e deixarem de obedecer aos meus mandamentos,
32 — ausente —
32 com a vara castigarei o seu pecado, e a sua iniqüidade com açoites;
33 — ausente —
33 mas não afastarei dele o meu amor; jamais desistirei da minha fidelidade.
34 — ausente —
34 Não violarei a minha aliança nem modificarei as promessas dos meus lábios.
35 — ausente —
35 De uma vez para sempre jurei pela minha santidade, e não mentirei a Davi,
36 — ausente —
36 que a sua linhagem permanecerá para sempre, e o seu trono durará como o sol;
37 — ausente —
37 e será estabelecido para sempre como a lua, a fiel testemunha no céu". Pausa
38 — ausente —
38 Mas tu o rejeitaste, recusaste-o e te enfureceste com o teu ungido.
39 — ausente —
39 Revogaste a aliança com o teu servo e desonraste a sua coroa, lançando-a ao chão.
40 — ausente —
40 Derrubaste todos os seus muros e reduziste a ruínas as suas fortalezas.
41 — ausente —
41 Todos os que passam o saqueiam; tornou-se motivo de zombaria para os seus vizinhos.
42 — ausente —
42 Tu exaltaste a mão direita dos seus adversários e encheste de alegria todos os seus inimigos.
43 — ausente —
43 Tiraste o fio da sua espada e não o apoiaste na batalha.
44 — ausente —
44 Deste fim ao seu esplendor e atiraste ao chão o seu trono.
45 — ausente —
45 Encurtaste os dias da sua juventude; com um manto de vergonha o cobriste. Pausa
46 — ausente —
46 Até quando, Senhor? Para sempre te esconderás? Até quando a tua ira queimará como fogo?
47 — ausente —
47 Lembra-te de como é passageira a minha vida. Terás criado em vão todos os homens?
48 — ausente —
48 Que homem pode viver e não ver a morte, ou livrar-se do poder da sepultura? Pausa
49 — ausente —
49 Ó Senhor, onde está o teu antigo amor, que com fidelidade juraste a Davi?
50 — ausente —
50 Lembra-te, Senhor, das afrontas que o teu servo tem sofrido, das zombarias que no íntimo tenho que suportar de todos os povos,
51 — ausente —
51 das zombarias dos teus inimigos, Senhor, com que afrontam a cada passo o teu ungido.
52 — ausente —
52 Bendito seja o Senhor para sempre! Amém e amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 89, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.