Salmos 89
grclxx (GRCLXX) vs ARIB
1 Προσευχὴ τοῦ Μωυσῆ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ.
1 Cantarei para sempre as benignidades do Senhor; com a minha boca proclamarei a todas as gerações a tua fidelidade.
2 πρὸ τοῦ ὄρη γενηθῆναι καὶ πλασθῆναι τὴν γῆν καὶ τὴν οἰκουμένην, καὶ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος σὺ εἶ.
2 Digo, pois: A tua benignidade será renovada para sempre; tu confirmarás a tua fidelidade até nos céus, dizendo:
3 μὴ ἀποστρέψῃς ἄνθρωπον εἰς ταπείνωσιν· καὶ εἶπας· ἐπιστρέψατε υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων. 1
3 Fiz um pacto com o meu escolhido; jurei ao meu servo Davi:
4 ὅτι χίλια ἔτη ἐν ὀφθαλμοῖς σου ὡς ἡμέρα ἡ ἐχθές, ἥτις διῆλθε, καὶ φυλακὴ ἐν νυκτί.
4 Estabelecerei para sempre a tua descendência, e firmarei o teu trono por todas as gerações.
5 τὰ ἐξουδενώματα αὐτῶν ἔτη ἔσονται. τὸ πρωΐ ὡσεὶ χλόη παρέλθοι,
5 Os céus louvarão as tuas maravilhas, ó Senhor, e a tua fidelidade na assembléia dos santos.
6 τὸ πρωΐ ἀνθήσαι καὶ παρέλθοι, τὸ ἑσπέρας ἀποπέσοι, σκληρυνθείη καὶ ξηρανθείη.
6 Pois quem no firmamento se pode igualar ao Senhor? Quem entre os filhos de Deus é semelhante ao Senhor,
7 ὅτι ἐξελίπομεν ἐν τῇ ὀργῇ σου καὶ ἐν τῷ θυμῷ σου ἐταράχθημεν.
7 um Deus sobremodo tremendo na assembléia dos santos, e temível mais do que todos os que estão ao seu redor?
8 ἔθου τὰς ἀνομίας ἡμῶν ἐναντίον σου· αἰὼν ἡμῶν εἰς φωτισμὸν τοῦ προσώπου σου.
8 Ó Senhor, Deus dos exércitos, quem é poderoso como tu, Senhor, com a tua fidelidade ao redor de ti?
9 ὅτι πᾶσαι αἱ ἡμέραι ἡμῶν ἐξέλιπον, καὶ ἐν τῇ ὀργῇ σου ἐξελίπομεν· τὰ ἔτη ἡμῶν ὡσεὶ ἀράχνη ἐμελέτων.
9 Tu dominas o ímpio do mar; quando as suas ondas se levantam tu as fazes aquietar.
10 αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν ἡμῶν ἐν αὐτοῖς ἑβδομήκοντα ἔτη, ἐὰν δὲ ἐν δυναστείαις, ὀγδοήκοντα ἔτη, καὶ τὸ πλεῖον αὐτῶν κόπος καὶ πόνος· ὅτι ἐπῆλθε πρᾳότης ἐφ᾿ ἡμᾶς, καὶ παιδευθησόμεθα.
10 Tu abateste a Raabe como se fora ferida de morte; com o teu braço poderoso espalhaste os teus inimigos.
11 τίς γινώσκει τὸ κράτος τῆς ὀργῆς σου καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου σου τὸν θυμόν σου ἐξαριθμήσασθαι;
11 São teus os céus, e tua é a terra; o mundo e a sua plenitude, tu os fundaste.
12 τὴν δεξιάν σου οὕτω γνώρισόν μοι καὶ τοὺς πεπαιδευμένους τῇ καρδίᾳ ἐν σοφίᾳ.
12 O norte e o sul, tu os criaste; o Tabor e o Hermom regozijam-se em teu nome.
13 ἐπίστρεψον, Κύριε· ἕως πότε; καὶ παρακλήθητι ἐπὶ τοῖς δούλοις σου.
13 Tu tens um braço poderoso; forte é a tua mão, e elevado a tua destra.
14 ἐνεπλήσθημεν τὸ πρωΐ τοῦ ἐλέους σου, Κύριε, καὶ ἠγαλλιασάμεθα καὶ εὐφράνθημεν ἐν πάσαις ταῖς ἡμέραις ἡμῶν· εὐφρανθείημεν
14 Justiça e juízo são a base do teu trono; benignidade e verdade vão adiante de ti.
15 ἀνθ᾿ ὧν ἡμερῶν ἐταπείνωσας ἡμᾶς, ἐτῶν, ὧν εἴδομεν κακά.
15 Bem-aventurado o povo que conhece o som festivo, que anda, ó Senhor, na luz da tua face,
16 καὶ ἴδε ἐπὶ τοὺς δούλους σου καὶ ἐπὶ τὰ ἔργα σου καὶ ὁδήγησον τοὺς υἱοὺς αὐτῶν,
16 que se regozija em teu nome todo o dia, e na tua justiça é exaltado.
17 καὶ ἔστω ἡ λαμπρότης Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐφ᾿ ἡμᾶς, καὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν ἡμῶν κατεύθυνον ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ τὸ ἔργον τῶν χειρῶν ἡμῶν κατεύθυνον.
17 Pois tu és a glória da sua força; e pelo teu favor será exaltado o nosso poder.
18 — ausente —
18 Porque o Senhor é o nosso escudo, e o Santo de Israel é o nosso Rei.
19 — ausente —
19 Naquele tempo falaste em visão ao teu santo, e disseste: Coloquei a coroa num homem poderoso; exaltei um escolhido dentre o povo.
20 — ausente —
20 Achei Davi, meu servo; com o meu santo óleo o ungi.
21 — ausente —
21 A minha mão será sempre com ele, e o meu braço o fortalecerá.
22 — ausente —
22 O inimigo não o surpreenderá, nem o filho da perversidade o afligirá.
23 — ausente —
23 Eu esmagarei diante dele os seus adversários, e aos que o odeiam abaterei.
24 — ausente —
24 A minha fidelidade, porém, e a minha benignidade estarão com ele, e em meu nome será exaltado o seu poder.
25 — ausente —
25 Porei a sua mão sobre o mar, e a sua destra sobre os rios.
26 — ausente —
26 Ele me invocará, dizendo: Tu és meu pai, meu Deus, e a rocha da minha salvação.
27 — ausente —
27 Também lhe darei o lugar de primogênito; fá-lo-ei o mais excelso dos reis da terra.
28 — ausente —
28 Conservar-lhe-ei para sempre a minha benignidade, e o meu pacto com ele ficará firme.
29 — ausente —
29 Farei que subsista para sempre a sua descendência, e o seu trono como os dias dos céus.
30 — ausente —
30 Se os seus filhos deixarem a minha lei, e não andarem nas minhas ordenanças,
31 — ausente —
31 se profanarem os meus preceitos, e não guardarem os meus mandamentos,
32 — ausente —
32 então visitarei com vara a sua transgressão, e com açoites a sua iniqüidade.
33 — ausente —
33 Mas não lhe retirarei totalmente a minha benignidade, nem faltarei com a minha fidelidade.
34 — ausente —
34 Não violarei o meu pacto, nem alterarei o que saiu dos meus lábios.
35 — ausente —
35 Uma vez para sempre jurei por minha santidade; não mentirei a Davi.
36 — ausente —
36 A sua descendência subsistirá para sempre, e o seu trono será como o sol diante de mim;
37 — ausente —
37 será estabelecido para sempre como a lua, e ficará firme enquanto o céu durar.
38 — ausente —
38 Mas tu o repudiaste e rejeitaste, tu estás indignado contra o teu ungido.
39 — ausente —
39 Desprezaste o pacto feito com teu servo; profanaste a sua coroa, arrojando-a por terra.
40 — ausente —
40 Derribaste todos os seus muros; arruinaste as suas fortificações.
41 — ausente —
41 Todos os que passam pelo caminho o despojam; tornou-se objeto de opróbrio para os seus vizinhos.
42 — ausente —
42 Exaltaste a destra dos seus adversários; fizeste com que todos os seus inimigos se regozijassem.
43 — ausente —
43 Embotaste o fio da sua espada, e não o sustentaste na peleja;
44 — ausente —
44 fizeste cessar o seu esplendor, e arrojaste por terra o seu trono;
45 — ausente —
45 abreviaste os dias da sua mocidade; cobriste-o de vergonha.
46 — ausente —
46 Até quando, Senhor? Esconder-te-ás para sempre? Até quando arderá a tua ira como fogo?
47 — ausente —
47 Lembra-te de quão breves são os meus dias; de quão efêmeros criaste todos os filhos dos homens!
48 — ausente —
48 Que homem há que viva e não veja a morte? ou que se livre do poder do Seol?
49 — ausente —
49 Senhor, onde estão as tuas antigas benignidades, que juraste a Davi na tua fidelidade?
50 — ausente —
50 Lembre-te, Senhor, do opróbrio dos teus servos; e de como trago no meu peito os insultos de todos os povos poderosos,
51 — ausente —
51 com que os teus inimigos, ó Senhor, têm difamado, com que têm difamado os passos do teu ungido.
52 — ausente —
52 Bendito seja o Senhor para sempre. Amém e amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 89, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.