Lucas 10

Text-Critical Greek NT (GRC_TCG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Μετὰ δὲ ταῦτα ἀνέδειξεν ὁ Κύριοςκαὶ ἑτέρουςἑβδομήκοντα, καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς ἀνὰδύο πρὸ προσώπου αὐτοῦ εἰς πᾶσαν πόλιν καὶ τόπον οὗἔμελλεν αὐτὸς ἔρχεσθαι.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Ἔλεγενοὖν πρὸς αὐτούς,
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 — ausente —
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 — ausente —
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 — ausente —
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 — ausente —
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 — ausente —
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 — ausente —
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 — ausente —
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 — ausente —
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 — ausente —
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 — ausente —
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 — ausente —
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 — ausente —
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 — ausente —
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 — ausente —
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Ὑπέστρεψαν δὲ οἱἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς, λέγοντες, Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου.
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Εἶπε δὲ αὐτοῖς,
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 — ausente —
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 — ausente —
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἠγαλλιάσατοτῷ πνεύματι ὁ Ἰησοῦς, καὶ εἶπεν,
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Καὶ στραφεὶς πρὸς τοὺς μαθητὰς εἶπε,
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Καὶ στραφεὶς πρὸς τοὺς μαθητὰς κατ᾽ ἰδίαν εἶπε,
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 — ausente —
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Καὶ ἰδού, νομικός τις ἀνέστη, ἐκπειράζων αὐτόν,καὶ λέγων, Διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν,
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου, ἐξ ὅληςτῆς καρδίας σου, καὶἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, καὶἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου, καὶἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου· καὶ τὸν πλησίον σου ὡςσεαυτόν.
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Εἶπε δὲ αὐτῷ,
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Ὁ δὲ θέλωνδικαιοῦν ἑαυτὸν εἶπε πρὸς τὸν Ἰησοῦν, Καὶ τίς ἐστί μου πλησίον;
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Ὑπολαβὼνδὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν,
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 — ausente —
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 — ausente —
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 — ausente —
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 — ausente —
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 — ausente —
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 — ausente —
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Ὁ δὲ εἶπεν, Ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ᾽ αὐτοῦ. Εἶπενοὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς,
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτούς,καὶ αὐτὸς εἰσῆλθεν εἰς κώμην τινά· γυνὴ δέ τις ὀνόματι Μάρθα ὑπεδέξατο αὐτὸνεἰς τὸν οἶκον αὐτῆς.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Καὶ τῇδε ἦν ἀδελφὴ καλουμένηΜαρία,ἣ καὶπαρακαθίσασα παρὰ τοὺς πόδας τοῦἸησοῦ ἤκουετὸν λόγον αὐτοῦ.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Ἡ δὲ Μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν· ἐπιστᾶσα δὲ εἶπε, Κύριε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνην μεκατέλειπε διακονεῖν;Εἰπὲ οὖν αὐτῇ ἵνα μοι συναντιλάβηται.
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Ἀποκριθεὶς δὲεἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς,
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 — ausente —
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.