Lucas 10

Text-Critical Greek NT (GRC_TCG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Μετὰ δὲ ταῦτα ἀνέδειξεν ὁ Κύριοςκαὶ ἑτέρουςἑβδομήκοντα, καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς ἀνὰδύο πρὸ προσώπου αὐτοῦ εἰς πᾶσαν πόλιν καὶ τόπον οὗἔμελλεν αὐτὸς ἔρχεσθαι.
1 Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Ἔλεγενοὖν πρὸς αὐτούς,
2 E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 — ausente —
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 — ausente —
4 Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 — ausente —
5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.
6 — ausente —
6 E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.
7 — ausente —
7 Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 — ausente —
8 Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.
9 — ausente —
9 Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 — ausente —
10 Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:
11 — ausente —
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.
12 — ausente —
12 Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.
13 — ausente —
13 Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.
14 — ausente —
14 Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.
15 — ausente —
15 E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.
16 — ausente —
16 Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Ὑπέστρεψαν δὲ οἱἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς, λέγοντες, Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου.
17 Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.
18 Εἶπε δὲ αὐτοῖς,
18 Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 — ausente —
19 Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.
20 — ausente —
20 Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἠγαλλιάσατοτῷ πνεύματι ὁ Ἰησοῦς, καὶ εἶπεν,
21 Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Καὶ στραφεὶς πρὸς τοὺς μαθητὰς εἶπε,
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Καὶ στραφεὶς πρὸς τοὺς μαθητὰς κατ᾽ ἰδίαν εἶπε,
23 E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 — ausente —
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Καὶ ἰδού, νομικός τις ἀνέστη, ἐκπειράζων αὐτόν,καὶ λέγων, Διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;
25 E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν,
26 Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?
27 Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου, ἐξ ὅληςτῆς καρδίας σου, καὶἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, καὶἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου, καὶἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου· καὶ τὸν πλησίον σου ὡςσεαυτόν.
27 Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Εἶπε δὲ αὐτῷ,
28 Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Ὁ δὲ θέλωνδικαιοῦν ἑαυτὸν εἶπε πρὸς τὸν Ἰησοῦν, Καὶ τίς ἐστί μου πλησίον;
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Ὑπολαβὼνδὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν,
30 Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 — ausente —
31 Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.
32 — ausente —
32 De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.
33 — ausente —
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;
34 — ausente —
34 e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.
35 — ausente —
35 No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.
36 — ausente —
36 Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Ὁ δὲ εἶπεν, Ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ᾽ αὐτοῦ. Εἶπενοὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς,
37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτούς,καὶ αὐτὸς εἰσῆλθεν εἰς κώμην τινά· γυνὴ δέ τις ὀνόματι Μάρθα ὑπεδέξατο αὐτὸνεἰς τὸν οἶκον αὐτῆς.
38 Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Καὶ τῇδε ἦν ἀδελφὴ καλουμένηΜαρία,ἣ καὶπαρακαθίσασα παρὰ τοὺς πόδας τοῦἸησοῦ ἤκουετὸν λόγον αὐτοῦ.
39 Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.
40 Ἡ δὲ Μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν· ἐπιστᾶσα δὲ εἶπε, Κύριε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνην μεκατέλειπε διακονεῖν;Εἰπὲ οὖν αὐτῇ ἵνα μοι συναντιλάβηται.
40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Ἀποκριθεὶς δὲεἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς,
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;
42 — ausente —
42 entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.