Lucas 10

Text-Critical Greek NT (GRC_TCG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Μετὰ δὲ ταῦτα ἀνέδειξεν ὁ Κύριοςκαὶ ἑτέρουςἑβδομήκοντα, καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς ἀνὰδύο πρὸ προσώπου αὐτοῦ εἰς πᾶσαν πόλιν καὶ τόπον οὗἔμελλεν αὐτὸς ἔρχεσθαι.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Ἔλεγενοὖν πρὸς αὐτούς,
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 — ausente —
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 — ausente —
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 — ausente —
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 — ausente —
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 — ausente —
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 — ausente —
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 — ausente —
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 — ausente —
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 — ausente —
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 — ausente —
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 — ausente —
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 — ausente —
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 — ausente —
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 — ausente —
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Ὑπέστρεψαν δὲ οἱἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς, λέγοντες, Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου.
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Εἶπε δὲ αὐτοῖς,
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 — ausente —
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 — ausente —
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἠγαλλιάσατοτῷ πνεύματι ὁ Ἰησοῦς, καὶ εἶπεν,
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Καὶ στραφεὶς πρὸς τοὺς μαθητὰς εἶπε,
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Καὶ στραφεὶς πρὸς τοὺς μαθητὰς κατ᾽ ἰδίαν εἶπε,
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 — ausente —
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Καὶ ἰδού, νομικός τις ἀνέστη, ἐκπειράζων αὐτόν,καὶ λέγων, Διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν,
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου, ἐξ ὅληςτῆς καρδίας σου, καὶἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, καὶἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου, καὶἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου· καὶ τὸν πλησίον σου ὡςσεαυτόν.
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Εἶπε δὲ αὐτῷ,
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Ὁ δὲ θέλωνδικαιοῦν ἑαυτὸν εἶπε πρὸς τὸν Ἰησοῦν, Καὶ τίς ἐστί μου πλησίον;
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Ὑπολαβὼνδὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν,
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 — ausente —
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 — ausente —
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 — ausente —
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 — ausente —
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 — ausente —
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 — ausente —
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Ὁ δὲ εἶπεν, Ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ᾽ αὐτοῦ. Εἶπενοὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς,
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτούς,καὶ αὐτὸς εἰσῆλθεν εἰς κώμην τινά· γυνὴ δέ τις ὀνόματι Μάρθα ὑπεδέξατο αὐτὸνεἰς τὸν οἶκον αὐτῆς.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Καὶ τῇδε ἦν ἀδελφὴ καλουμένηΜαρία,ἣ καὶπαρακαθίσασα παρὰ τοὺς πόδας τοῦἸησοῦ ἤκουετὸν λόγον αὐτοῦ.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Ἡ δὲ Μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν· ἐπιστᾶσα δὲ εἶπε, Κύριε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνην μεκατέλειπε διακονεῖν;Εἰπὲ οὖν αὐτῇ ἵνα μοι συναντιλάβηται.
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Ἀποκριθεὶς δὲεἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς,
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 — ausente —
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.