Lucas 10
Text-Critical Greek NT (GRC_TCG) vs NVI
1 Μετὰ δὲ ταῦτα ἀνέδειξεν ὁ Κύριοςκαὶ ἑτέρουςἑβδομήκοντα, καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς ἀνὰδύο πρὸ προσώπου αὐτοῦ εἰς πᾶσαν πόλιν καὶ τόπον οὗἔμελλεν αὐτὸς ἔρχεσθαι.
1 Depois disso o Senhor designou outros setenta e dois e os enviou dois a dois, adiante dele, a todas as cidades e lugares para onde ele estava prestes a ir.
2 Ἔλεγενοὖν πρὸς αὐτούς,
2 E lhes disse: "A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Portanto, peçam ao Senhor da colheita que mande trabalhadores para a sua colheita.
3 — ausente —
3 Vão! Eu os estou enviando como cordeiros entre lobos.
4 — ausente —
4 Não levem bolsa nem saco de viagem nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 — ausente —
5 "Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Paz a esta casa’.
6 — ausente —
6 Se houver ali um homem de paz, a paz de vocês repousará sobre ele; se não, ela voltará para vocês.
7 — ausente —
7 Fiquem naquela casa, e comam e bebam o que lhes derem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 — ausente —
8 "Quando entrarem numa cidade e forem bem recebidos, comam o que for posto diante de vocês.
9 — ausente —
9 Curem os doentes que ali houver e digam-lhes: ‘O Reino de Deus está próximo de vocês’.
10 — ausente —
10 Mas quando entrarem numa cidade e não forem bem recebidos, saiam por suas ruas e digam:
11 — ausente —
11 ‘Até o pó da sua cidade, que se apegou aos nossos pés, sacudimos contra vocês. Fiquem certos disto: O Reino de Deus está próximo’.
12 — ausente —
12 Eu lhes digo: Naquele dia haverá mais tolerância para Sodoma do que para aquela cidade.
13 — ausente —
13 "Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque se os milagres que foram realizados entre vocês o fossem em Tiro e Sidom, há muito tempo elas se teriam arrependido, vestindo roupas de saco e cobrindo-se de cinzas.
14 — ausente —
14 Mas no juízo haverá menor rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 — ausente —
15 E você, Cafarnaum: será elevada até o céu? Não; você descerá até ao Hades!
16 — ausente —
16 "Aquele que lhes dá ouvidos, está me dando ouvidos; aquele que os rejeita, está me rejeitando; mas aquele que me rejeita, está rejeitando aquele que me enviou".
17 Ὑπέστρεψαν δὲ οἱἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς, λέγοντες, Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου.
17 Os setenta e dois voltaram alegres e disseram: "Senhor, até os demônios se submetem a nós, em teu nome".
18 Εἶπε δὲ αὐτοῖς,
18 Ele respondeu: "Eu vi Satanás caindo do céu como relâmpago.
19 — ausente —
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; nada lhes fará dano.
20 — ausente —
20 Contudo, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, mas porque seus nomes estão escritos nos céus".
21 Ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἠγαλλιάσατοτῷ πνεύματι ὁ Ἰησοῦς, καὶ εἶπεν,
21 Naquela hora Jesus, exultando no Espírito Santo, disse: "Eu te louvo, Pai, Senhor do céu e da terra, porque escondeste estas coisas dos sábios e cultos e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, pois assim foi do teu agrado.
22 Καὶ στραφεὶς πρὸς τοὺς μαθητὰς εἶπε,
22 "Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho o quiser revelar".
23 Καὶ στραφεὶς πρὸς τοὺς μαθητὰς κατ᾽ ἰδίαν εἶπε,
23 Então ele se voltou para os seus discípulos e lhes disse em particular: "Felizes são os olhos que vêem o que vocês vêem.
24 — ausente —
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram".
25 Καὶ ἰδού, νομικός τις ἀνέστη, ἐκπειράζων αὐτόν,καὶ λέγων, Διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;
25 Certa ocasião, um perito na lei levantou-se para pôr Jesus à prova e lhe perguntou: "Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna? "
26 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν,
26 "O que está escrito na Lei? ", respondeu Jesus. "Como você a lê? "
27 Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου, ἐξ ὅληςτῆς καρδίας σου, καὶἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, καὶἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου, καὶἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου· καὶ τὸν πλησίον σου ὡςσεαυτόν.
27 Ele respondeu: " ‘Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todas as suas forças e de todo o seu entendimento’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’".
28 Εἶπε δὲ αὐτῷ,
28 Disse Jesus: "Você respondeu corretamente. Faça isso, e viverá".
29 Ὁ δὲ θέλωνδικαιοῦν ἑαυτὸν εἶπε πρὸς τὸν Ἰησοῦν, Καὶ τίς ἐστί μου πλησίον;
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: "E quem é o meu próximo? "
30 Ὑπολαβὼνδὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν,
30 Em resposta, disse Jesus: "Um homem descia de Jerusalém para Jericó, quando caiu nas mãos de assaltantes. Estes lhe tiraram as roupas, espancaram-no e se foram, deixando-o quase morto.
31 — ausente —
31 Aconteceu estar descendo pela mesma estrada um sacerdote. Quando viu o homem, passou pelo outro lado.
32 — ausente —
32 E assim também um levita; quando chegou ao lugar e o viu, passou pelo outro lado.
33 — ausente —
33 Mas um samaritano, estando de viagem, chegou onde se encontrava o homem e, quando o viu, teve piedade dele.
34 — ausente —
34 Aproximou-se, enfaixou-lhe as feridas, derramando nelas vinho e óleo. Depois colocou-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 — ausente —
35 No dia seguinte, deu dois denários ao hospedeiro e disse-lhe: ‘Cuide dele. Quando voltar lhe pagarei todas as despesas que você tiver’.
36 — ausente —
36 "Qual destes três você acha que foi o próximo do homem que caiu nas mãos dos assaltantes? "
37 Ὁ δὲ εἶπεν, Ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ᾽ αὐτοῦ. Εἶπενοὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς,
37 "Aquele que teve misericórdia dele", respondeu o perito na lei. Jesus lhe disse: "Vá e faça o mesmo".
38 Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτούς,καὶ αὐτὸς εἰσῆλθεν εἰς κώμην τινά· γυνὴ δέ τις ὀνόματι Μάρθα ὑπεδέξατο αὐτὸνεἰς τὸν οἶκον αὐτῆς.
38 Caminhando Jesus e os seus discípulos, chegaram a um povoado, onde certa mulher chamada Marta o recebeu em sua casa.
39 Καὶ τῇδε ἦν ἀδελφὴ καλουμένηΜαρία,ἣ καὶπαρακαθίσασα παρὰ τοὺς πόδας τοῦἸησοῦ ἤκουετὸν λόγον αὐτοῦ.
39 Maria, sua irmã, ficou sentada aos pés do Senhor, ouvindo-lhe a palavra.
40 Ἡ δὲ Μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν· ἐπιστᾶσα δὲ εἶπε, Κύριε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνην μεκατέλειπε διακονεῖν;Εἰπὲ οὖν αὐτῇ ἵνα μοι συναντιλάβηται.
40 Marta, porém, estava ocupada com muito serviço. E, aproximando-se dele, perguntou: "Senhor, não te importas que minha irmã tenha me deixado sozinha com o serviço? Dize-lhe que me ajude! "
41 Ἀποκριθεὶς δὲεἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς,
41 Respondeu o Senhor: "Marta! Marta! Você está preocupada e inquieta com muitas coisas;
42 — ausente —
42 todavia apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.