Romanos 7

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ngannkon’m’gɨ kɨ konnann’m’gɨ, in gəri majɨ kadɨ ta kɨ m’njɨ m’el’se kin, m’el’se to de’gɨ kɨ gəri ndukun majɨ. Ningə ndukun aw kɨ tɔgɨ dɔ de’tɨ lokɨ de isɨ’n kɨ dɔ’ne taa ɓay kin par.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 In be ə, dene kɨ taa ngaw, ndukun dɔɔ’a nan’tɨ kɨ ngaw’a, lokɨ ngaw’a isɨ’n kɨ dɔ’ne taa ɓay kin par. A kin ə re ngaw’a oy ningə, ndukun kɨ dɔɔ’a nan’tɨ kɨ ngaw’a kin in dɔ’a’tɨ el nga.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Re ngaw’a isɨ kɨ dɔ’ne taa ɓay ə təl taa dingəm kɨ rangɨ ningə, de’gɨ a oyi’ə to njekuwə marum. A re ngaw’a oy ningə, ndukun in dɔ’a’tɨ el nga, adɨ re taa dingəm kɨ rangɨ kaa, de a oo’ə to njekuwə marum el.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Nya kin to be kɨ rɔ’se’tɨ tɔ. In ngannkon’m’gɨ kɨ oyi nan’tɨ kɨ Kirisitɨ, me darɔ’tɨ, in gangi nan kɨ ndukun, adɨ in lə de kɨ rangɨ nga. De’ə kin in Kirisitɨ kɨ nje kində taa dann njekoy’gɨ’tɨ, kadɨ kulə ra’a’gɨ in nya Luwə.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Tokɨ rɔta’tɨ, dɔkagilo’tɨ kɨ kete j’isɨ jɨ ra’n ndigɨ lə darɔ’je, nyənn nya ra’gɨ kɨ majel, kɨ ndukun ndu’de kɨ taa, ɔdɨ rɔ’ne rɔ’je’tɨ, adɨ jɨ ra nya kɨ aw se’je kɨ koy’tɨ.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Nan kɨ ngɔsine kin, jɨ goto ginn ndukun’tɨ, tadɔ j’oy, jɨ gangɨ nan kɨ nya kɨ kete uwə’je dangay’tɨ. Adɨ jɨ ra kulə ginn tɔgɨ’tɨ kɨ sigɨ, kɨ in tɔgɨ lə Ndil Luwə, um jɨ ra kulə ginn tɔgɨ’tɨ kɨ kete kɨ in tɔgɨ lə ndukun kɨ ndangɨ kin el nga.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Ta kin kɔr me’ə nan ri wa? Tɔjɨ kadɨ ndukun in majel wa? Jagɨ, ndukun in majel el, nan k’in ə, in ndukun ə in nje kɔjɨ’m majel kadɨ m’gər’ə. Kin ə re ndukun el’m ene: «A in ra kumnda el,» el ə, re m’a m’gər nya kɨ ɓari’ə kumnda el.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Lo kin’tɨ, majel ingə row kɨ ndukun te ad’a kin kadɨ ində’n kumnda’gɨ kɨ dangɨ dangɨ me’m’tɨ. Tadɔ kin ə re mbərkikində goto ə, majel a təl nya kɨ koy tɔ.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Kete lokɨ ndukun goto ɓay, m’njɨ kumngayira. Nan lokɨ mbərkikində re, majel nga a təl nje kisɨ kumngayira.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Ningə m’in, m’oy, adɨ mbərkikində kɨ kadɨ aw sə’m kɨ kajɨ’tɨ kakin, kɨ ɔjidɔ’m, təl aw sə’m koy’tɨ yo.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Tadɔ majel, ingə row kɨ mbərkikində te ad’a kakin, adɨ ədɨ’m kɨ gorow lə mbərkikində, aw sə’m adɨ koy.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Lo kin’tɨ, ndukun ar njay, mbərkikində ar njay, in nya kɨ dana, in nya kɨ majɨ tɔ.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 *Ndukun kɨ in nya kɨ majɨ, a təl kadɨ in row kingə koy lə’m el jagɨ. Ningə in majel ə in nje re kɨ koy dɔ’m’tɨ, kɨ gorow lə nya kɨ majɨ, kadɨ tɔjɨ’n rɔ’ne kɨ taga, taa kadɨ tɔjɨ’n tɔgɨ’ne kɨ rɔ’je’tɨ kɨ in majel tɔ, kɨ gorow lə mbərkikində.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Jɨ gər kadɨ ndukun in nya lə Ndil, nan m’in, m’in de kɨ me darɔ’tɨ, kɨ majel ndogɨ’m.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Tokɨ rɔta’tɨ, m’gər kum nya’gɨ kɨ m’njɨ m’ra’de el. Nya kɨ m’ndigɨ ra kin ə, m’ra el, ningə nya kɨ nəl’m el kin taa m’ra tɔ.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Kin ə re in nya inɓe kɨ m’ndigɨ ra el kin taa m’ra ningə, m’ndigɨ dɔ’tɨ kɨ ndukun kadɨ in nya kɨ majɨ.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Lo kin’tɨ, in m’inɓe m’njɨ ra nya el, nan in majel kɨ isɨ me rɔ’m’tɨ.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Tadɔ m’gər kadɨ darɔ’m’tɨ kɨ in darɔ kɨ ton kin, nyara kɨ majɨ a isɨ səm’tɨ el.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Tadɔ m’ra nya kɨ majɨ kɨ m’ndigɨ ra kin el, ə nya kɨ majel kɨ m’ndigɨ ra el kin yo taa m’ra.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Kin ə, in nya kɨ m’ndigɨ ra el yo ə m’ra ningə, in m’in ə m’njɨ ra el, nan in majel kɨ isɨ me darɔ’m’tɨ ə isɨ ra.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 M’gər nya kɨ isɨ ra nya be kɨ kagilo’gɨ pətɨ nga: lokɨ m’in, m’ndigɨ kadɨ m’ra majɨ nan, majel yo ə to adɨ m’ra.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Me’m’tɨ kəy kɔrɔkɨ ningə, m’ingə rɔnel me ndukun’tɨ lə Luwə.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Nan m’gər me rɔ’m’tɨ kadɨ tɔgɨ madɨ kɨ rangɨ isɨ non, isɨ rɔ kɨ ndigɨ ra kɨ in rɔ’m’tɨ. Tɔgɨ kin ra adɨ m’təl ɓər lə majel kɨ isɨ rɔ’m’tɨ.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 — ausente —
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 — ausente —
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.