Romanos 4

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kadɨ j’elita lə kaw’je *Abiraham ningə, nya madɨ kɨ ingə kigo tɔg’ɔ’tɨ inɓe goto.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Kin ə Luwə tudə Abiraham de’tɨ kɨ dana takum’ne’tɨ kɨ takul kulə ra’a’gɨ ə, asɨ kadɨ Abiraham a ində’n gu’ne inɓe, nan a ində gu’ne non Luwə’tɨ el.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Tadɔ, ta kɨ makitu lə Luwə el ə to kin: «Abiraham un me’ne adɨ Luwə, ə Luwə tudə kunme li’ə ə oo’n’ə de’tɨ kɨ dana takum’ne’tɨ.»
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Ningə nya kare, de kɨ ra kulə ingə’n nyakugə goji, nya kɨ ingə kin, ingə kare el, nan in nya kɨ ingə tor kulə’tɨ kɨ ra.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Kin ə de ra kulə madɨ el, nan un me’ne adɨ Luwə kɨ in nje təl de kɨ njeramajel, de’tɨ kɨ dana takum’ne’tɨ ə, Luwə a təl’ə de’tɨ kɨ dana, kigo tudə kunme li’ə kɨ ində dɔ me majɨ’tɨ lə Luwə.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 In be ə, *Dabidɨ un’n ndu’ne kɨ taa el’n ta lə majɨ kɨ ingə kɨ rɔ Luwə’tɨ. Adɨ in de kɨ Luwə tudə de’tɨ lə’ne kɨ kanjɨ gon kulə ra’a’gɨ.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Dabidɨ ene: «De’gɨ kɨ Luwə inyə nyara’de’gɨ kɨ go’tɨ el, kɔ,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 De kɨ Luwə tudə majel li’ə dɔ’a’tɨ el in nje majikur.»
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Majɨ kin in tadɔ lə njekujəmɔtɨ par el, nan in tadɔ lə njekujəmɔtɨ’gɨ el tɔ. Tadɔ j’eli j’ene: Luwə təl Abiraham de’tɨ kɨ dana takum’ne’tɨ, tudə’n kunme li’ə oo’n’ə de’tɨ kɨ dana.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Eke nya kin ra nya dɔkagilo’tɨ kɨ ra wa? Ke in kete non kujə mɔtɨ Abiraham’tɨ eke in go’tɨ wa? Nya kin ra nya kete non’tɨ, um in go’tɨ gogɨ el.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 — ausente —
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 — ausente —
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Luwə un ndu’ne adɨ Abiraham kɨ de’gɨ kɨ ginn kojɨ’tɨ li’ə tokɨ dɔnangɨ in nya nduwə lə’de. Ningə in tadɔ təl kɨ Abiraham təl rɔ’ne go ndukun’tɨ el, nan in tadɔ təl kɨ Luwə təl’ə de’tɨ kɨ dana takum’ne’tɨ kɨ gorow kunme kadɨ Luwə.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Kin ə re nya nduwə kin in tadɔ lə de’gɨ kɨ nje təl rɔ’de go ndukun’tɨ par ningə, kar kunme goto, taa kunndu kɨ un adɨ Luwə kaa təl nya kɨ kum’ə goto tɔ.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Tadɔ ndukun ə in nje re kɨ wongɨ lə Luwə. Tadɔ lo kɨ ndukun goto’tɨ, k’aldɔ ndukun kaa goto’tɨ tɔ.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Lo kin’tɨ, nya nduwə kɨ Luwə un ndu’ne kadɨ n’a n’adɨ’de kin, de a ingə kɨ gorow kunme kadɨ Luwə. Be kadɨ in nya kadikare kɨ Luwə adɨ, kɨ nda’a to’tɨ tadɔ lə de’gɨ pətɨ kɨ uni me’de to Abiraham be, um tadɔ lə de’gɨ kɨ nje təl rɔ’de go ndukun’tɨ par el. Abiraham kɨ in baw de’gɨ pətɨ.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Makitu lə Luwə elta dɔ Abiraham’tɨ ene: «M’ra’i to baw de’gɨ ngayn kɨ dɔnangɨ’tɨ ne.» Abiraham in baw’je takum Luwə’tɨ kɨ un me’ne ad’a. Luwə kɨ nje kadɨ njekoy’gɨ indəi taa lo koy’tɨ, kɨ nje kadɨ nya’gɨ kɨ kete gotoi, toi.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abiraham un me’ne adɨ Luwə, adɨ təl baw de’gɨ ngayn kɨ dɔnangɨ’tɨ ne tokɨ makitu lə Luwə el’n ene: «Ginn de’gɨ lə’i a banyinan to mee’gɨ kɨ dɔran’tɨ be.» Lo kin’tɨ, nya kɨ kadɨ de ində me’ne dɔ’tɨ goto, nan Abiraham aw kɨ kindəmedɔtɨ.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Abiraham aw kɨ ɓal kɨ asɨ ndəkba kɨ ɓu kare, ningə gər kadɨ n’tɔgɨ, tɔgɨ’ne goto, taa ne’ə Sara kaa in kujɨ tɔ, nan gon lo kin el, un me’ne kadɨ kun mindɨ lə Luwə kɨ un kin a ra nya.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Abiraham ilə kunme lə’ne kɔ el, taa me’ə tɔsɨ dɔ kunndu kɨ Luwə un ad’a el tɔ. Ingə tɔgɨ to kingə me kunme’tɨ lə’ne, ulə’n tɔjɨ dɔ Luwə’tɨ.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Ningə gər dɔ’ne’tɨ majɨ ngayn kadɨ nya kɨ Luwə un ndu’ne kadɨ n’ra kin, aw kɨ tɔgɨ kadɨ a ra’n.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 In tadɔ kin ə, Luwə tudə’n Abiraham de’tɨ kɨ dana.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ningə lokɨ makitu ene: «Luwə tudə Abiraham de’tɨ kɨ dana», kin, in tadɔ lə Abiraham kɨ kar’ne par el.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Nan in ta kɨ sɔw dɔ’je tɔ. J’in kɨ kadɨ Luwə a tudə’n’je de’gɨ’tɨ kɨ dana, kɨ takul kunme lə’je. J’un me’je j’adɨ Luwə kɨ ində kɨ Burəɓe lə’je Jeju dann njekoy’gɨ’tɨ.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Jeju kɨ Luwə un’ə adɨ koy tadɔ majel’gɨ lə’je, ningə un’ə dann njekoy’gɨ’tɨ te si’ə kadɨ tudə’n’je de’gɨ’tɨ kɨ dana takum’ne’tɨ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.