Romanos 4
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs BKJ
1 Kadɨ j’elita lə kaw’je *Abiraham ningə, nya madɨ kɨ ingə kigo tɔg’ɔ’tɨ inɓe goto.
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Kin ə Luwə tudə Abiraham de’tɨ kɨ dana takum’ne’tɨ kɨ takul kulə ra’a’gɨ ə, asɨ kadɨ Abiraham a ində’n gu’ne inɓe, nan a ində gu’ne non Luwə’tɨ el.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Tadɔ, ta kɨ makitu lə Luwə el ə to kin: «Abiraham un me’ne adɨ Luwə, ə Luwə tudə kunme li’ə ə oo’n’ə de’tɨ kɨ dana takum’ne’tɨ.»
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Ningə nya kare, de kɨ ra kulə ingə’n nyakugə goji, nya kɨ ingə kin, ingə kare el, nan in nya kɨ ingə tor kulə’tɨ kɨ ra.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Kin ə de ra kulə madɨ el, nan un me’ne adɨ Luwə kɨ in nje təl de kɨ njeramajel, de’tɨ kɨ dana takum’ne’tɨ ə, Luwə a təl’ə de’tɨ kɨ dana, kigo tudə kunme li’ə kɨ ində dɔ me majɨ’tɨ lə Luwə.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 In be ə, *Dabidɨ un’n ndu’ne kɨ taa el’n ta lə majɨ kɨ ingə kɨ rɔ Luwə’tɨ. Adɨ in de kɨ Luwə tudə de’tɨ lə’ne kɨ kanjɨ gon kulə ra’a’gɨ.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Dabidɨ ene: «De’gɨ kɨ Luwə inyə nyara’de’gɨ kɨ go’tɨ el, kɔ,
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 De kɨ Luwə tudə majel li’ə dɔ’a’tɨ el in nje majikur.»
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Majɨ kin in tadɔ lə njekujəmɔtɨ par el, nan in tadɔ lə njekujəmɔtɨ’gɨ el tɔ. Tadɔ j’eli j’ene: Luwə təl Abiraham de’tɨ kɨ dana takum’ne’tɨ, tudə’n kunme li’ə oo’n’ə de’tɨ kɨ dana.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Eke nya kin ra nya dɔkagilo’tɨ kɨ ra wa? Ke in kete non kujə mɔtɨ Abiraham’tɨ eke in go’tɨ wa? Nya kin ra nya kete non’tɨ, um in go’tɨ gogɨ el.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 — ausente —
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 — ausente —
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Luwə un ndu’ne adɨ Abiraham kɨ de’gɨ kɨ ginn kojɨ’tɨ li’ə tokɨ dɔnangɨ in nya nduwə lə’de. Ningə in tadɔ təl kɨ Abiraham təl rɔ’ne go ndukun’tɨ el, nan in tadɔ təl kɨ Luwə təl’ə de’tɨ kɨ dana takum’ne’tɨ kɨ gorow kunme kadɨ Luwə.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Kin ə re nya nduwə kin in tadɔ lə de’gɨ kɨ nje təl rɔ’de go ndukun’tɨ par ningə, kar kunme goto, taa kunndu kɨ un adɨ Luwə kaa təl nya kɨ kum’ə goto tɔ.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Tadɔ ndukun ə in nje re kɨ wongɨ lə Luwə. Tadɔ lo kɨ ndukun goto’tɨ, k’aldɔ ndukun kaa goto’tɨ tɔ.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Lo kin’tɨ, nya nduwə kɨ Luwə un ndu’ne kadɨ n’a n’adɨ’de kin, de a ingə kɨ gorow kunme kadɨ Luwə. Be kadɨ in nya kadikare kɨ Luwə adɨ, kɨ nda’a to’tɨ tadɔ lə de’gɨ pətɨ kɨ uni me’de to Abiraham be, um tadɔ lə de’gɨ kɨ nje təl rɔ’de go ndukun’tɨ par el. Abiraham kɨ in baw de’gɨ pətɨ.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Makitu lə Luwə elta dɔ Abiraham’tɨ ene: «M’ra’i to baw de’gɨ ngayn kɨ dɔnangɨ’tɨ ne.» Abiraham in baw’je takum Luwə’tɨ kɨ un me’ne ad’a. Luwə kɨ nje kadɨ njekoy’gɨ indəi taa lo koy’tɨ, kɨ nje kadɨ nya’gɨ kɨ kete gotoi, toi.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Abiraham un me’ne adɨ Luwə, adɨ təl baw de’gɨ ngayn kɨ dɔnangɨ’tɨ ne tokɨ makitu lə Luwə el’n ene: «Ginn de’gɨ lə’i a banyinan to mee’gɨ kɨ dɔran’tɨ be.» Lo kin’tɨ, nya kɨ kadɨ de ində me’ne dɔ’tɨ goto, nan Abiraham aw kɨ kindəmedɔtɨ.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Abiraham aw kɨ ɓal kɨ asɨ ndəkba kɨ ɓu kare, ningə gər kadɨ n’tɔgɨ, tɔgɨ’ne goto, taa ne’ə Sara kaa in kujɨ tɔ, nan gon lo kin el, un me’ne kadɨ kun mindɨ lə Luwə kɨ un kin a ra nya.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Abiraham ilə kunme lə’ne kɔ el, taa me’ə tɔsɨ dɔ kunndu kɨ Luwə un ad’a el tɔ. Ingə tɔgɨ to kingə me kunme’tɨ lə’ne, ulə’n tɔjɨ dɔ Luwə’tɨ.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Ningə gər dɔ’ne’tɨ majɨ ngayn kadɨ nya kɨ Luwə un ndu’ne kadɨ n’ra kin, aw kɨ tɔgɨ kadɨ a ra’n.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 In tadɔ kin ə, Luwə tudə’n Abiraham de’tɨ kɨ dana.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Ningə lokɨ makitu ene: «Luwə tudə Abiraham de’tɨ kɨ dana», kin, in tadɔ lə Abiraham kɨ kar’ne par el.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 Nan in ta kɨ sɔw dɔ’je tɔ. J’in kɨ kadɨ Luwə a tudə’n’je de’gɨ’tɨ kɨ dana, kɨ takul kunme lə’je. J’un me’je j’adɨ Luwə kɨ ində kɨ Burəɓe lə’je Jeju dann njekoy’gɨ’tɨ.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Jeju kɨ Luwə un’ə adɨ koy tadɔ majel’gɨ lə’je, ningə un’ə dann njekoy’gɨ’tɨ te si’ə kadɨ tudə’n’je de’gɨ’tɨ kɨ dana takum’ne’tɨ.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.