Lucas 20
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NTLH
1 Ndɔ kare, Jeju sii ndo de’gɨ nya me Kəy’tɨ lə Luwə, ilə’n mbər Poyta kɨ majɨ ningə, kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ kɨ njendo ndukun’gɨ kɨ ngatɔgɨ’gɨ, tei non rei.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Lokɨ rei ningə dəji’ə eyina: «El’je adɨ j’oo, in kɨ tɔgɨ kɨ in ra ə isɨ ra’n nya’gɨ kin be wa? Ə nan tɔ a adi ndu’ne ə isɨ ra’n wa?»
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Ə Jeju təl el’de ene: «M’in kaa m’a m’dəjɨ’se ta kare kadɨ eli m’in.
3 Jesus respondeu:
4 In nan ə ulə Jan kadɨ ra de’gɨ batəm wa? In Luwə eke in de’gɨ?»
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Nan təli mərita dann’de’tɨ eyina: «Re j’eli’ə j’ene: “In Luwə ə ulə” a dəjɨ’je ene ke ra bann ə j’un me’je j’ad’a el wa?
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 A kin ə re j’eli j’ene: “In de’gɨ ə uləi Jan” ə, bulə de’gɨ ba pətɨ a tiləi’je kɨ mbal tɔli’je, tadɔ gəri majɨ ngayn kadɨ Jan in njekeltakita Luwə’tɨ.»
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Be ə təli eli Jeju tokɨ n’gəri de kɨ ulə el.
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Ə Jeju ilə de’tɨ ene: «Re in be ə, m’in kaa m’a m’el’se tɔgɨ kɨ m’njɨ m’ra’n nya’gɨ kin el tɔ.»
8 Jesus disse:
9 Go’tɨ, Jeju ilə rɔ’ne elta bulə de’gɨ me kujita’tɨ kin ene: «Dingəm kare uwə ndɔɔ nju ningə; dɔ’i tanan’tɨ kɨ de’gɨ kɨ nje ra kulə nju kadɨ to rai kulə adi’ə, ə kagilo’ə’tɨ ə kanyi nan nya’a ningə, ɔtɨ aw mbah kɨ go’ə ngal.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Lokɨ kagilo kujə kandɨ nju asɨ ningə, ulə ɓər lə’ne kare kadɨ aw taa kandɨ nya ndɔɔ nju kakin, kɨ in yan’ne ji njerakulə’tɨ adɨ ne. Nan lokɨ ɓər aw ningə, nje ra kulə’gɨ, tindəi’ə ngayn, ə tuwəi’ə adɨ təl kɨ ji’ne kare aw.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Njendɔɔ təl ulə ɓər kɨ rangɨ ɓay. Nan in kaa, tindəi’ə ge taji’ə ge, ə tuwəi’ə adɨ təl kɨ ji’ne kare aw.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Be kaa dingəm kakin təl ulə ɓər kɨ nja mutə ɓay. Ningə in kɨ nja mutə kin, in kaa nje ra kulə’gɨ kakin tindəi’ə, adi’ə do, ə tuwəi’ə adi’ə aw.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Lo kin’tɨ, ɓe njendɔɔ dəjɨ ta rɔ’ne ene: “In ri ə kadɨ m’ra wa. M’a m’ulə kɨ ngonn’m kɨ dingəm kɨ njendigɨ lə’m ngayn kin. Dɔmajɨ, a ɓoli gid’ə.”
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Nan nje ra kulə nju lokɨ kum’de osɨ dɔ ngonn’on’tɨ ningə, elinan ta kin dann’de’tɨ eyina: “Darɔ’a inɓe kam ə a in nje nya nduwə. Jɨ tɔli’ə j’adɨ ndɔɔ nju kin təl nya lə’je!”
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Be ə, ndɔri ngonn kakin uwəi’ə awi si’ə gidɨ ndɔɔ’tɨ taga, tɔli’ə. Lo kin’tɨ Jeju dəjɨ’de ene: Eke dingəm kɨ ɓe nje ndɔɔ kin a ra se’de bann wa?
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 A re kadɨ tɔko nje ra kulə nju kin kɔ, ə ində nje kɨ rangɨ ta ndɔɔ nju’tɨ.» Lokɨ de’gɨ oyi ta kɨ Jeju el kin ningə, eli eyina: «Jagɨ, nya kin a ra nya be el.»
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Nan Jeju gon’de ba ningə el’de ene: «Ta kɨ makitu lə Luwə el ene
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 De kɨ ra kɨ osɨ dɔ mbal’tɨ kin ə, a tətɨ njəkɨ njəkɨ. A re mbal kin ə osɨ dɔ’a’tɨ ningə, de’ə kin a rəkitəi’ə rəkitə rəkitə».
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Njendo ndukun’gɨ kɨ kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ sangi row kadɨ n’uwəi Jeju low’ə’tɨ ne, tadɔ gəri majɨ kadɨ kujita kɨ Jeju el kin ɔjɨ dɔ’de, nan ɓoli bulə de’gɨ.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Be ə, indəi kum’de go Jeju’tɨ, ningə uləi de’gɨ madɨ kɨ rai rɔ’de to de’gɨ kɨ dana be rɔ’a’tɨ. Uləi de rɔ’a’tɨ kadɨ to me ta’tɨ kɨ a te ta’a’tɨ kin ningə, n’uwəi’ə’n’ə n’uləi’ə ji nje konɓe’tɨ kɨ aw tɔgɨ dɔ’a’tɨ.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Ə de’gɨ kakin dəji Jeju eyina: «Njendo de’gɨ, jɨ gər kadɨ in njekelta kɨ rɔta’tɨ taa in njendo nya kɨ rɔta’tɨ tɔ. Kɔr kum’de dana goto rɔ’i’tɨ, isɨ ndo de’gɨ row kɨ rɔta’tɨ kɨ nəl Luwə.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Ə el’je adɨ j’oo: In gorow’ə’tɨ eke in gorow’ə’tɨ el kadɨ j’ugə lambo nje konɓe kibo Sejar wa?»
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Nan Jeju gər kadɨ ədi kum’ə kare, adɨ el’de ene:
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 «Tɔji m’in silə kare adi’m’in m’oo, ke dɔ nan ə sɨ’tɨ, ə tɔ nan tɔ ə ndangi’tɨ wa?» Ningə eli eyina: «In ngar Sejar.»
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Nga a Jeju el’de ene: «Nya lə Sejar ə adi Sejar, nya lə Luwə ə adi Luwə tɔ.»
25 Então Jesus disse:
26 Lo kin’tɨ, lo kadɨ uwəi Jeju kɨ ta kɨ ta’a’tɨ non bulə de’gɨ’tɨ goto. Ta kɨ ilə’de’tɨ ətɨ’de ɓol to kətɨ yo, adɨ rai ta’de mbo.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 *Sadusi’gɨ kɨ madɨ rei rɔ Jeju’tɨ. Sadusi’gɨ in de’gɨ kɨ nje k’el k’ene njekoy’gɨ a indəi taa lo koy’tɨ el. Rei rɔ’a’tɨ dəji’ə eyina:
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 «Njendo, Mojɨ ndangɨ ta kin me makitu’tɨ adi’je ene: “Re de madɨ, ngonnkon’a taa dene, ə ngonnkon’a kakin ojɨ ngonn kɨ dene kakin el ɓay ə oy ningə, kadɨ taa dene nduwə kin ojɨ’n ngann’gɨ kadɨ tei tor ngonnkon’a’tɨ.”
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Ningə kɨ ɔjidɔ ta kin, ngannkon nan’gɨ in siri. Kɨ dɔkete ta dene, ojɨ’n ngonn el ɓay ə oy.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Kɨ nja joo re ta dene nduwə kakin, ningə kah’a’tɨ inɓe kakin.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Kɨ nja mutə re in kah’a’tɨ inɓe kakin ɓay. Adɨ ngannkon nan’gɨ kɨ siri kin, taai dene kɨ kare kin pətɨ, ningə oyi adɨ lo kojɨ ngonn si’ə goto.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Ta tɔlta’a’tɨ, darɔ dene inɓe re oy tɔ.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Nga ke ndɔ kɨ njekoy’gɨ a indəi taa lo koy’tɨ, nan dann’de’tɨ ə dene kakin a in ne’ə wa? Tadɔ in siri pətɨ taai’ə ne’de’tɨ.»
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Jeju el’de ene: «Dɔnangɨ’tɨ ne ə dingəm’gɨ kɨ dene’gɨ isɨ taai nan.
34 Jesus respondeu:
35 Nan de’gɨ kɨ Luwə oo’de kadɨ asi kadɨ a indəi taa lo koy’tɨ, kadɨ sii me ɓekon’tɨ kɨ sigɨ, a taai nan dene’tɨ kɨ dingəm el nga.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Taa a oyi el tɔ, tadɔ a toi to malayka’gɨ be. In ngann Luwə tadɔ Luwə adɨ’de indəi taa lo koy’tɨ.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Ningə ta k’el k’ene njekoy’gɨ a indəi taa lo koy’tɨ, Mojɨ inɓe elta ar njay dɔ’tɨ kadɨ njekoy’gɨ a indəi taa lo koy’tɨ. Lokɨ elta ɔjɨ’n dɔ por kɨ on me ngan’tɨ, Mojɨ ɓar Luwə ene: “Luwə lə Abiraham, Luwə lə Isakɨ, kɨ Luwə lə Jakobɨ.”
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Ningə Jeju ilə dɔ’tɨ tokɨ Luwə in Luwə lə de’gɨ kɨ nje kisi kumngayira, um in Luwə lə njekoy’gɨ el. Tadɔ takum Luwə’tɨ de’gɨ pətɨ sii kɨ dɔ’de taa.»
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Lo kin’tɨ, njendo ndukun’gɨ kɨ nan’gɨ eli Jeju eyina: «Njendo de’gɨ, elta majɨ ngayn.»
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Tadɔ sangi kadɨ n’dəji’ə ta kɨ rangɨ el nga.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Jeju dəjɨ’de ta ene: «Ra bann be ə de’gɨ eli par eyina Kirisitɨ kɨ in De kɨ Luwə mbət’ə, in ngonnkaw Dabidɨ wa?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Tadɔ Dabidɨ inɓe kɨ dɔ’ne el me makitu Pa’gɨ’tɨ ene:
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 bitɨ kadɨ m’təl njeban’gɨ lə’i nyakində nja’i’tɨ ginn tɔg’i’tɨ›.”
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 «Ə re Dabidɨ ɓar Kirisitɨ De kɨ Luwə mbət’ə Burəɓe ə, ra bann taa Kirisitɨ kɨ in De kɨ Luwə mbət’ə a in ngonnkaw Dabidɨ ba par wa?»
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Jeju el njendo’gɨ lə’ne takum bulə de’gɨ’tɨ kɨ isɨ oyi dɔ nyando li’ə ene:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 «Indəi kumkədɨ dɔ rɔ’se’tɨ kɨ rɔ njendo ndukun’gɨ’tɨ. In de’gɨ kɨ ndigi njiyə kɨ ku ngal, taa ndigɨ kadɨ de’gɨ rai’de lapiya kɨ ɓukinan’tɨ lo kingənan’gɨ’tɨ lə bulə de’gɨ tɔ. Me kəykawnan’gɨ’tɨ lə Juwipɨ’gɨ, eke lo nyakusɔ’tɨ, a ndigi lo kisɨ kibo, kete non de’gɨ’tɨ.
46 — Cuidado com os
47 Taai nyamajɨ’gɨ lə njengawkoy’gɨ pətɨ pətɨ ji’de’tɨ, ningə ədi kum de’gɨ kɨ kelta kɨ Luwə kɨ ginn’ə gangɨ el, kadɨ de’gɨ oyi’de tokɨ n’in de’gɨ kɨ majɨ. Go kulə ra’de’gɨ’tɨ kɨ be kin, Luwə a gangi’n ta kɨ ngan ngayn dɔ’de’tɨ utə ndəgɨ de’gɨ.»
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.