Lucas 20

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ndɔ kare, Jeju sii ndo de’gɨ nya me Kəy’tɨ lə Luwə, ilə’n mbər Poyta kɨ majɨ ningə, kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ kɨ njendo ndukun’gɨ kɨ ngatɔgɨ’gɨ, tei non rei.
1 E aconteceu, num daqueles dias, que, estando ele ensinando o povo no templo e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos
2 Lokɨ rei ningə dəji’ə eyina: «El’je adɨ j’oo, in kɨ tɔgɨ kɨ in ra ə isɨ ra’n nya’gɨ kin be wa? Ə nan tɔ a adi ndu’ne ə isɨ ra’n wa?»
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos: com que autoridade fazes essas coisas? Ou quem é que te deu esta autoridade?
3 Ə Jeju təl el’de ene: «M’in kaa m’a m’dəjɨ’se ta kare kadɨ eli m’in.
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: dizei-me, pois:
4 In nan ə ulə Jan kadɨ ra de’gɨ batəm wa? In Luwə eke in de’gɨ?»
4 o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Nan təli mərita dann’de’tɨ eyina: «Re j’eli’ə j’ene: “In Luwə ə ulə” a dəjɨ’je ene ke ra bann ə j’un me’je j’ad’a el wa?
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
6 A kin ə re j’eli j’ene: “In de’gɨ ə uləi Jan” ə, bulə de’gɨ ba pətɨ a tiləi’je kɨ mbal tɔli’je, tadɔ gəri majɨ ngayn kadɨ Jan in njekeltakita Luwə’tɨ.»
6 E, se dissermos: dos homens, todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Be ə təli eli Jeju tokɨ n’gəri de kɨ ulə el.
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Ə Jeju ilə de’tɨ ene: «Re in be ə, m’in kaa m’a m’el’se tɔgɨ kɨ m’njɨ m’ra’n nya’gɨ kin el tɔ.»
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Go’tɨ, Jeju ilə rɔ’ne elta bulə de’gɨ me kujita’tɨ kin ene: «Dingəm kare uwə ndɔɔ nju ningə; dɔ’i tanan’tɨ kɨ de’gɨ kɨ nje ra kulə nju kadɨ to rai kulə adi’ə, ə kagilo’ə’tɨ ə kanyi nan nya’a ningə, ɔtɨ aw mbah kɨ go’ə ngal.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a
10 Lokɨ kagilo kujə kandɨ nju asɨ ningə, ulə ɓər lə’ne kare kadɨ aw taa kandɨ nya ndɔɔ nju kakin, kɨ in yan’ne ji njerakulə’tɨ adɨ ne. Nan lokɨ ɓər aw ningə, nje ra kulə’gɨ, tindəi’ə ngayn, ə tuwəi’ə adɨ təl kɨ ji’ne kare aw.
10 E, no devido tempo, mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Njendɔɔ təl ulə ɓər kɨ rangɨ ɓay. Nan in kaa, tindəi’ə ge taji’ə ge, ə tuwəi’ə adɨ təl kɨ ji’ne kare aw.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este e afrontando-
12 Be kaa dingəm kakin təl ulə ɓər kɨ nja mutə ɓay. Ningə in kɨ nja mutə kin, in kaa nje ra kulə’gɨ kakin tindəi’ə, adi’ə do, ə tuwəi’ə adi’ə aw.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este,
13 Lo kin’tɨ, ɓe njendɔɔ dəjɨ ta rɔ’ne ene: “In ri ə kadɨ m’ra wa. M’a m’ulə kɨ ngonn’m kɨ dingəm kɨ njendigɨ lə’m ngayn kin. Dɔmajɨ, a ɓoli gid’ə.”
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Nan nje ra kulə nju lokɨ kum’de osɨ dɔ ngonn’on’tɨ ningə, elinan ta kin dann’de’tɨ eyina: “Darɔ’a inɓe kam ə a in nje nya nduwə. Jɨ tɔli’ə j’adɨ ndɔɔ nju kin təl nya lə’je!”
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Be ə, ndɔri ngonn kakin uwəi’ə awi si’ə gidɨ ndɔɔ’tɨ taga, tɔli’ə. Lo kin’tɨ Jeju dəjɨ’de ene: Eke dingəm kɨ ɓe nje ndɔɔ kin a ra se’de bann wa?
15 E, lançando-o fora da vinha,
16 A re kadɨ tɔko nje ra kulə nju kin kɔ, ə ində nje kɨ rangɨ ta ndɔɔ nju’tɨ.» Lokɨ de’gɨ oyi ta kɨ Jeju el kin ningə, eli eyina: «Jagɨ, nya kin a ra nya be el.»
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isso, disseram: Não seja assim!
17 Nan Jeju gon’de ba ningə el’de ene: «Ta kɨ makitu lə Luwə el ene
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra que os edificadores reprovaram, essa foi feita cabeça da esquina.
18 De kɨ ra kɨ osɨ dɔ mbal’tɨ kin ə, a tətɨ njəkɨ njəkɨ. A re mbal kin ə osɨ dɔ’a’tɨ ningə, de’ə kin a rəkitəi’ə rəkitə rəkitə».
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Njendo ndukun’gɨ kɨ kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ sangi row kadɨ n’uwəi Jeju low’ə’tɨ ne, tadɔ gəri majɨ kadɨ kujita kɨ Jeju el kin ɔjɨ dɔ’de, nan ɓoli bulə de’gɨ.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo, porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Be ə, indəi kum’de go Jeju’tɨ, ningə uləi de’gɨ madɨ kɨ rai rɔ’de to de’gɨ kɨ dana be rɔ’a’tɨ. Uləi de rɔ’a’tɨ kadɨ to me ta’tɨ kɨ a te ta’a’tɨ kin ningə, n’uwəi’ə’n’ə n’uləi’ə ji nje konɓe’tɨ kɨ aw tɔgɨ dɔ’a’tɨ.
20 E, trazendo- o debaixo de olho, mandaram espias que se fingiam de justos, para o apanharem em alguma palavra e o entregarem à jurisdição e poder do governador.
21 Ə de’gɨ kakin dəji Jeju eyina: «Njendo de’gɨ, jɨ gər kadɨ in njekelta kɨ rɔta’tɨ taa in njendo nya kɨ rɔta’tɨ tɔ. Kɔr kum’de dana goto rɔ’i’tɨ, isɨ ndo de’gɨ row kɨ rɔta’tɨ kɨ nəl Luwə.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Ə el’je adɨ j’oo: In gorow’ə’tɨ eke in gorow’ə’tɨ el kadɨ j’ugə lambo nje konɓe kibo Sejar wa?»
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Nan Jeju gər kadɨ ədi kum’ə kare, adɨ el’de ene:
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 «Tɔji m’in silə kare adi’m’in m’oo, ke dɔ nan ə sɨ’tɨ, ə tɔ nan tɔ ə ndangi’tɨ wa?» Ningə eli eyina: «In ngar Sejar.»
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Nga a Jeju el’de ene: «Nya lə Sejar ə adi Sejar, nya lə Luwə ə adi Luwə tɔ.»
25 Disse-lhes, então: Dai, pois, a César o que
26 Lo kin’tɨ, lo kadɨ uwəi Jeju kɨ ta kɨ ta’a’tɨ non bulə de’gɨ’tɨ goto. Ta kɨ ilə’de’tɨ ətɨ’de ɓol to kətɨ yo, adɨ rai ta’de mbo.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 *Sadusi’gɨ kɨ madɨ rei rɔ Jeju’tɨ. Sadusi’gɨ in de’gɨ kɨ nje k’el k’ene njekoy’gɨ a indəi taa lo koy’tɨ el. Rei rɔ’a’tɨ dəji’ə eyina:
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 «Njendo, Mojɨ ndangɨ ta kin me makitu’tɨ adi’je ene: “Re de madɨ, ngonnkon’a taa dene, ə ngonnkon’a kakin ojɨ ngonn kɨ dene kakin el ɓay ə oy ningə, kadɨ taa dene nduwə kin ojɨ’n ngann’gɨ kadɨ tei tor ngonnkon’a’tɨ.”
28 dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de alguém falecer, tendo mulher e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher e suscite posteridade a seu irmão.
29 Ningə kɨ ɔjidɔ ta kin, ngannkon nan’gɨ in siri. Kɨ dɔkete ta dene, ojɨ’n ngonn el ɓay ə oy.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem filhos;
30 Kɨ nja joo re ta dene nduwə kakin, ningə kah’a’tɨ inɓe kakin.
30 e o segundo
31 Kɨ nja mutə re in kah’a’tɨ inɓe kakin ɓay. Adɨ ngannkon nan’gɨ kɨ siri kin, taai dene kɨ kare kin pətɨ, ningə oyi adɨ lo kojɨ ngonn si’ə goto.
31 e o terceiro também a tomaram, e, igualmente, os sete. Todos eles morreram e não deixaram filhos.
32 Ta tɔlta’a’tɨ, darɔ dene inɓe re oy tɔ.
32 E, por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Nga ke ndɔ kɨ njekoy’gɨ a indəi taa lo koy’tɨ, nan dann’de’tɨ ə dene kakin a in ne’ə wa? Tadɔ in siri pətɨ taai’ə ne’de’tɨ.»
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Jeju el’de ene: «Dɔnangɨ’tɨ ne ə dingəm’gɨ kɨ dene’gɨ isɨ taai nan.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Nan de’gɨ kɨ Luwə oo’de kadɨ asi kadɨ a indəi taa lo koy’tɨ, kadɨ sii me ɓekon’tɨ kɨ sigɨ, a taai nan dene’tɨ kɨ dingəm el nga.
35 mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro e a ressurreição dos mortos nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Taa a oyi el tɔ, tadɔ a toi to malayka’gɨ be. In ngann Luwə tadɔ Luwə adɨ’de indəi taa lo koy’tɨ.
36 porque já não podem mais morrer, pois são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ningə ta k’el k’ene njekoy’gɨ a indəi taa lo koy’tɨ, Mojɨ inɓe elta ar njay dɔ’tɨ kadɨ njekoy’gɨ a indəi taa lo koy’tɨ. Lokɨ elta ɔjɨ’n dɔ por kɨ on me ngan’tɨ, Mojɨ ɓar Luwə ene: “Luwə lə Abiraham, Luwə lə Isakɨ, kɨ Luwə lə Jakobɨ.”
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ningə Jeju ilə dɔ’tɨ tokɨ Luwə in Luwə lə de’gɨ kɨ nje kisi kumngayira, um in Luwə lə njekoy’gɨ el. Tadɔ takum Luwə’tɨ de’gɨ pətɨ sii kɨ dɔ’de taa.»
38 Ora, ele vivem todos.
39 Lo kin’tɨ, njendo ndukun’gɨ kɨ nan’gɨ eli Jeju eyina: «Njendo de’gɨ, elta majɨ ngayn.»
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Tadɔ sangi kadɨ n’dəji’ə ta kɨ rangɨ el nga.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Jeju dəjɨ’de ta ene: «Ra bann be ə de’gɨ eli par eyina Kirisitɨ kɨ in De kɨ Luwə mbət’ə, in ngonnkaw Dabidɨ wa?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Tadɔ Dabidɨ inɓe kɨ dɔ’ne el me makitu Pa’gɨ’tɨ ene:
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o
43 bitɨ kadɨ m’təl njeban’gɨ lə’i nyakində nja’i’tɨ ginn tɔg’i’tɨ›.”
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 «Ə re Dabidɨ ɓar Kirisitɨ De kɨ Luwə mbət’ə Burəɓe ə, ra bann taa Kirisitɨ kɨ in De kɨ Luwə mbət’ə a in ngonnkaw Dabidɨ ba par wa?»
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Jeju el njendo’gɨ lə’ne takum bulə de’gɨ’tɨ kɨ isɨ oyi dɔ nyando li’ə ene:
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 «Indəi kumkədɨ dɔ rɔ’se’tɨ kɨ rɔ njendo ndukun’gɨ’tɨ. In de’gɨ kɨ ndigi njiyə kɨ ku ngal, taa ndigɨ kadɨ de’gɨ rai’de lapiya kɨ ɓukinan’tɨ lo kingənan’gɨ’tɨ lə bulə de’gɨ tɔ. Me kəykawnan’gɨ’tɨ lə Juwipɨ’gɨ, eke lo nyakusɔ’tɨ, a ndigi lo kisɨ kibo, kete non de’gɨ’tɨ.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Taai nyamajɨ’gɨ lə njengawkoy’gɨ pətɨ pətɨ ji’de’tɨ, ningə ədi kum de’gɨ kɨ kelta kɨ Luwə kɨ ginn’ə gangɨ el, kadɨ de’gɨ oyi’de tokɨ n’in de’gɨ kɨ majɨ. Go kulə ra’de’gɨ’tɨ kɨ be kin, Luwə a gangi’n ta kɨ ngan ngayn dɔ’de’tɨ utə ndəgɨ de’gɨ.»
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.