Lucas 18
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs BKJ
1 Jeju el kujita njendo’gɨ lə’ne kadɨ ndo’n’de, kadɨ elita kɨ Luwə ta ta, um kadɨ wongɨ ra’de go’tɨ el.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 El ene: «Njegangɨ ta kare isɨ ɓebo’tɨ madɨ non. Njegangɨ ta kakin ɓol Luwə el num, ta ilə kojɨ dɔ de’tɨ el num tɔ.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Me ɓebo’tɨ kakin ə, dene kare kɨ njengawkoy sɨ’tɨ non tɔ. Dene kakin re kɨ dɔkagilo’gɨ pətɨ el’ə ene: “Gangɨ ta lə’m kɨ to mbunə’m’tɨ kɨ nje ta lə’m kin adɨ’m.”
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Njegangɨ ta kakin mbətɨ Dɔkagilo ngayn. Nan təl elta rɔ’ne ene: “Re m’ɓol Luwə el num, ta m’ilə kojɨ dɔ’de madɨ’tɨ kare el kaa,
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 dene kɨ njengawkoy kam njuwə’m ngayn. Majɨ kadɨ m’gangɨ ta li’ə mad’a, kadɨ təl re gogɨ ndɔ kɨ rangɨ’tɨ, to dɔ’m ɓay el nga.”»
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Burəɓe el dɔ’tɨ ene: «Majɨ kadɨ oyi dɔ ta kɨ njegangɨ ta kɨ gorow’ə’tɨ el kin majɨ.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Ke oyi kadɨ Luwə a gangɨ ta kɨ dana adɨ nje kɨ mbəti’de, kɨ sii nonyi dɔ’a’tɨ kada ge kondɔ ge kin el wa? A isɨ gərərə ba dɔ ra se’de’tɨ wa?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Adɨ m’el’se, a gangɨ ta lə’de kalangɨ ba. Nan ndɔ kɨ Ngonn De a re, ke a ingə kunme dɔnangɨ’tɨ ɓay wa?»
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Jeju el kujita kɨ dɔ nje’gɨ kɨ oyi rɔ’de to de’gɨ kɨ dana ə kidi ndəgɨ de’gɨ.
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 Ene: «Dingəm’gɨ joo, rai Kəy’tɨ lə Luwə tadɔ kelta kɨ Luwə; kɨ kare in Parisɨ, kɨ nungɨ in njetalambo tɔ.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Parisɨ in ra ta ə elta kɨ ɔjidɔ rɔ’ne me’ne’tɨ ene: “Luwə lə’m, m’ra’i oyo tadɔ m’in to to ndəgɨ de’gɨ kɨ nje ɓogɨ’gɨ eke njera nya’gɨ kɨ dana el, kɨ njekuwə marum, taa to njetalambo kam el.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Me ndɔ’tɨ kɨ siri, m’ɔgɨ rɔ’m nyakusɔ nja joo. Madɨ Luwə kɨ kare me kɨ dɔgɨ’tɨ, me nyakingə’gɨ’tɨ lə’m pətɨ tigə.”
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Nan njetalambo ɔsɨ rɔ’ne ngərəngɨ nu, kun kaa ge kun kum’ne kɨ dɔran’tɨ el. Ningə ində kadɨ’ne ray ray ə, el ene: “Luwə lə’m oo kumtondoo lə’m tadɔ m’in njeramajel!”
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Adɨ m’el’se, in njetalambo ə təl aw ɓe lə’ne ningə Luwə tudə de’tɨ kɨ dana, um Parisɨ el. Tadɔ de kɨ un dɔ’ne ta, ə a uləi dɔ’a nanga; nan de kɨ sɔl dɔ’ne ə, a uni dɔ’a ta tɔ.»
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Ngann’gɨ kɨ kasɨ inɓe kin kaa de’gɨ rei se’de rɔ Jeju’tɨ kadɨ njangidɔ’de. Nan lokɨ njendo’gɨ oyi nya kin ningə, ndangi’de.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Nan Jeju adɨ rei kɨ ngann’gɨ kɨ du rɔ’a’tɨ ningə el ene: «Inyəi ngann’gɨ kɨ du adɨ rei rɔ’m’tɨ, ononyi’se kadɨ ɔgi’de tarow, tadɔ Konɓe lə Luwə in nya de’gɨ kɨ toi to ngann’gɨ kɨ du be.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Tokɨ rɔta’tɨ adɨ m’el’se, de kɨ taa Konɓe lə Luwə to ngonn kɨ du be el ə, a ur me’tɨ el ratata.»
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Kibo lə Juwipɨ’gɨ kare, dəjɨ Jeju ene: «Njendo kɨ nje hal kɨ majɨ, in ri ə m’a m’ra ə m’a m’ingə’n kajɨ kɨ to bitɨ kɨ non’tɨ wa?»
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Jeju el’ə ene: «Tadɔ ri ə ɓarɨ’m de kɨ majɨ wa? De kare kɨ majɨ goto, nan Luwə kɨ kar’ne ba par ə in de kɨ majɨ.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 In gər mbərkikində’gɨ lə Luwə kɨ ene: “A uwə marum el, a tɔl de el, a ɓogɨ el, a mannajɨ kɨ ngom dɔ mad’i’tɨ el, a ɔsikurə baw’i kɨ kon’i.”»
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ningə dingəm təl el Jeju ene: «Nya’gɨ kin pətɨ m’təl rɔ’m go’tɨ dɔkagilo kulə ngirə basa’m’tɨ nu bitɨ ɓone.»
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Go ta’gɨ’tɨ kin Jeju el’ə ene: «Nya kare be ə nanyi kadɨ in ra ɓay: Aw adɨ ndogi sə’i nyakingə’gɨ lə’i pətɨ tigə, ə lowə nar’a njendoo’gɨ, ə a aw kɨ nyakingə’gɨ ngayn me dɔran’tɨ, ə un go’m!»
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Nan lokɨ dingəm oo ta kin, kum’ə diw kururu, tadɔ in de kɨ nyakingə li’ə in ngayn.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Lokɨ Jeju oo’ə, un kum’ne oo’n’ə ningə el ene: «In nya kɨ ngan ngayn kɨ rɔ njenyakingə’gɨ kadɨ uri me Konɓe lə Luwə.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 In nya kɨ ngan ngayn inɓe kadɨ jambal ur bolo konn kur nya’tɨ, nan a ngan ngayn utə in kin ɓay kadɨ njenyakingə ur Konɓe lə Luwə.»
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Nje kɨ si oyi dɔ ta lə Jeju eli eyina: «Nga kin ə in be ningə, nan ə asɨ kadɨ ingə kajɨ wa?»
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Jeju ilə’de’tɨ ene: «Nya kɨ de asɨ ra el, Luwə asɨ kadɨ ra.»
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Piyər el’ə ene: «Nga j’in, kɨ j’inyə nyakingə’gɨ lə’je pətɨ ə j’un go’i.»
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Jeju el’de ene: «Tokɨ rɔta’tɨ adɨ m’el’se, re tadɔ Konɓe lə Luwə, de madɨ, inyə kəy lə’ne, ne’ne, kɨ ngannkon’ne’gɨ, kɨ baw’ne kon’ne, kɨ ngann’ne’gɨ,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 ə, a ingə dɔ’tɨ ngayn utə kɨ kete ɓay, dɔkagilo’tɨ kɨ ɓone, taa dɔkagilo’tɨ kɨ a re, a ingə kajɨ kɨ a to bitɨ kɨ non’tɨ.»
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jeju ɓar njendo’gɨ lə’ne kɨ dɔgɨ gidə in joo kɨ rɔ’ne’tɨ, ningə el’de ene: «Oyi, j’isi j’awi kɨ Jerujalem’tɨ, nya’gɨ pətɨ kɨ de’gɨ kɨ njekeltakita Luwə’tɨ, ndangi ɔjidɔ’m m’in Ngonn de, a tɔlita’de.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Tadɔ, a uləi m’in ji de’gɨ’tɨ kɨ in Juwipɨ’gɨ el, kadɨ to kogi dɔ’m’tɨ ge, a taji m’in ge, taa a tuwi mann ta’de dɔ’m’tɨ num tɔ.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Go’tɨ, lokɨ indəi’ə kɨ ndəy ningə, a tɔli’ə. Ndɔ mutə tum ginn’ə ndɔ koy’o’tɨ a te lo koy’tɨ.»
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Nan nya kare kɨ njendo’gɨ gəri me ta’tɨ kin goto. In ta kɨ to lo kiyərɔ’tɨ rɔ’de’tɨ. Gəri me ta kɨ Jeju ge kel’de el.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Lokɨ Jeju in ndəkba kɨ ɓebo Jeriko ningə, njekumtɔ madɨ isɨ ngangɨ row’tɨ non, isɨ kɔy nya.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Lokɨ njekumtɔ oo kah bulə de’gɨ kɨ isɨ indəi dəri bur bur ningə, dəjɨ ta ke ri ə ra nya wa.
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Eli’ə eyina: «Jeju kɨ Najaretɨ ə isɨ ində dər.»
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Njekumtɔ ulə ngirə kadɨ un ndu’ne kɨ ta, ə non kɨ tɔgɨ’ne, ene: «Jeju kɨ Ngonnkaw Dabidɨ, oo kumtondoo lə’m!»
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 De’gɨ kɨ nje njiyə kete non de’gɨ’tɨ ndangi’ə kadɨ utɨ ta’ne, nan kadibe ɓay ə njekumtɔ un ndu’ne kɨ taa dɔ mad’a’tɨ ene: «Ngonnkaw Dabidɨ, oo kumtondoo lə’m!»
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Jeju ra lokatɨ ə un ndu’ne kadɨ rei si’ə rɔ’ne’tɨ. Lokɨ re rɔ’a’tɨ ndəkba ningə, Jeju dəj’ə ene:
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 «In ri ə ge kadɨ m’ra mad’i wa?» Njekumtɔ el’ə ene: «Burəɓe, m’ge kadɨ kum oo lo!»
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Jeju el’ə ene: «Oo lo! Kunme lə’i aj’i nga.»
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Par ə, low’ə’tɨ non kum’ə oo lo adɨ un go Jeju kɨ kulə tɔjɨ dɔ Luwə’tɨ ta’ne’tɨ. Lokɨ bulə de’gɨ oyi nya kin ningə, uləi ngirə kɔsikurə Luwə.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.